บทที่ 5 - ลองเช็กดูซิว่ารอบนี้ปล้นไอเทมมาได้เท่าไหร่

พรสวรรค์นี่ จะว่าไงดีล่ะ ก็ถือว่าเป็นพรสวรรค์ที่มีศักยภาพมากเลยทีเดียว

แต่มันใช้การทันทีไม่ได้น่ะสิ

พรสวรรค์ของปาโก่วก็เหมือนกัน จะมีประโยชน์ก็ตอนที่ต้องหนีเอาชีวิตรอด แถมยังเป็นการสุ่มพื้นที่อีกต่างหาก

ด้วยเหตุนี้ ช่วงสามเดือนแรกที่พวกเขาทะลุมิติมายังโลกใบนี้ ชีวิตของพวกเขาก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับการดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ ต้องอยู่อย่างหวาดระแวงตลอดเวลา จนกระทั่งพวกเขาสร้างอาวุธของตัวเองและสร้างฐานลับเล็กๆ ได้หลายแห่งนั่นแหละ ถึงค่อยรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง

เฉินเจียงก้มลงมองปืนพกในมือของเขา

「ชื่อไอเทม」: ปืนพกยิงรัว

「ระดับไอเทม」: ไอเทมหนึ่งดาว

「คุณสมบัติไอเทม」: บรรจุกระสุนได้ 7 นัด อัตราการยิง 1 นัดต่อวินาที ระยะหวังผล 30 เมตร แรงถีบกลับ 5 กิโลกรัม

「รายละเอียดไอเทม」: ปากกระบอกปืนขนาดเท่าท่อนแขน ช่วยเพิ่มอานุภาพได้อย่างมหาศาล รับรองว่ายิงวัวล้มได้ในนัดเดียว

「ขอบเขตที่ดัดแปลงได้」: ขนาดปากกระบอกปืน, ความจุแม็กกาซีน, อัตราการยิง, ความยาวลำกล้องปืน และแรงถีบกลับ

(หมายเหตุ: แรงถีบกลับไม่ได้วัดเป็นกิโลกรัม แต่เพื่อความสะดวกในการประเมินค่าและให้เข้าใจง่าย นิยายเรื่องนี้จะใช้กิโลกรัมในการอธิบายแรงถีบกลับทั้งหมด)

และหน้าต่างข้อมูลบรรทัดสุดท้ายของปืนพกกระบอกนี้ มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็น

นี่คือความสามารถจากพรสวรรค์ 「ดัดแปลงตามใจนึก」 ของเขานั่นเอง

โดยขนาดปากกระบอกปืนและแรงถีบกลับ ถูกอัปเกรดไปแล้วอย่างละหนึ่งครั้ง ทำให้เขาต้องเสียวัสดุและไอเทมที่หามาได้อย่างยากลำบากไปไม่น้อย

「อัปเกรดขนาดปากกระบอกปืน +1」

ผลลัพธ์: ขนาดปากกระบอกปืนขยายเป็น 5 ซม. ขนาดกระสุนจะเปลี่ยนตามขนาดปากกระบอกปืนโดยอัตโนมัติ

และถ้าต้องการจะอัปเกรดขนาดปากกระบอกปืนอีกครั้ง จะต้องสังเวยไอเทมระดับหนึ่งดาวจำนวน 3 ชิ้น

"พี่เจียง!"

ในขณะที่เฉินเจียงกำลังจ้องมองปืนพกในมือ พลางครุ่นคิดหาวิธีดัดแปลงมันอยู่นั้น ปาโก่วก็ตาลุกวาว จ้องมองป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้าหน้าตาดุดันที่วางอยู่ข้างๆ อย่างตาไม่กะพริบ

"พี่เจียง ใช้พรสวรรค์ของพี่ดัดแปลงป้อมปืนกลนี่ด้วยสิ"

"ถึงตอนนั้น พวกเราก็ไปหารถหุ้มเกราะมาสักคัน เอาป้อมปืนกลนี่ไปติดไว้บนหลังคารถ แค่นี้ก็ฆ่าเทพได้ ฆ่าพระได้แล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่ต้องเอาอะไรมากหรอก อย่างน้อยๆ พวกเราก็ขับตระเวนไปทั่วดินแดนรกร้างได้สบายๆ ถึงเวลานั้น ค่อยไปจัดการไอ้หมาจื่อนั่นทีหลัง"

"แม่งเอ๊ย เกือบทำพวกเราตายซะแล้ว ถ้าไม่ได้เชือดมัน ฉันคงนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ"

ป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้า

คือป้อมปืนกลที่ทำการยิงแบบอัตโนมัติ เมื่อนำไปติดตั้งในตำแหน่งที่ต้องการและเปิดใช้งานโปรแกรม มันจะทำการโจมตีสิ่งมีชีวิตที่เป็นศัตรูทั้งหมดในระยะหวังผลโดยอัตโนมัติ

「ชื่อไอเทม」: ป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้า

「ระดับไอเทม」: ไอเทมสองดาว

「คุณสมบัติไอเทม」: บรรจุกระสุนได้ 1,000 นัด อัตราการยิง 1,000 นัดต่อ 1 นาที ระยะหวังผล 500 เมตร แรงถีบกลับ 50 กิโลกรัม สามารถหมุนได้ 270 องศา ป้อนรายชื่อไวต์ลิสต์เข้าไปในโปรแกรม เมื่อเปิดใช้งานแล้ว หากมีบุคคลที่ไม่อยู่ในไวต์ลิสต์เข้ามาในระยะหวังผล มันจะกราดยิงอย่างไม่เลือกหน้า

「รายละเอียดไอเทม」: เจ้านี่สามารถรับประกันได้ว่าคุณจะนอนหลับฝันดีในดินแดนรกร้างแห่งนี้

「ขอบเขตที่ดัดแปลงได้」: ขนาดปากกระบอกปืน, ความจุแม็กกาซีน, อัตราการยิง, ความยาวลำกล้องปืน และแรงถีบกลับ

เฉินเจียงจ้องมองป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้าที่ดูน่าเกรงขามตรงหน้าอย่างครุ่นคิด ในใจลึกๆ แอบหวั่นไหวไม่น้อย

ป้อมปืนกลนี้ ตัวป้อมเป็นสีเงินยวงทั้งชิ้น

ด้านล่างมีขาตั้งสามขาสำหรับยึดติดกับพื้น ด้านบนมีลำกล้องปืนขนาดประมาณน่องผู้ใหญ่ ด้านหลังของลำกล้องปืนมีแม็กกาซีนสีขาวขนาดเท่าซองบุหรี่เสียบอยู่ ซึ่งถอดออกไม่ได้ และมีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมด

ดูๆ ไปแล้วรูปร่างหน้าตามันคล้ายกับปืนกลแม็กซิมอยู่เหมือนกัน

แค่งานประกอบดูประณีตกว่าเยอะ

เมื่อกี้เขายังคิดอยู่เลยว่าป้อมปืนกลนี่จะแยกแยะมิตรกับศัตรูยังไง ที่แท้ก็ใช้วิธีระบุรายชื่อไวต์ลิสต์นี่เอง แบบนี้ก็สะดวกดี โอกาสยิงผิดตัวก็น้อยลงไปเยอะ

"ยังไงก็ต้องหารถให้ได้สักคันสินะ"

เฉินเจียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ "ถ้ามีรถ พวกเราก็เอาป้อมปืนนี่ไปติดบนหลังคา แล้วไปทำงานใหญ่ๆ ได้สบายเลย"

"น่าเสียดาย ก้อนพลังงานที่กว่าจะหามาได้ดันถูกใช้ไปซะแล้ว"

"การจะหาก้อนพลังงานมาใหม่อีกสักก้อน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะ"

"ที่ฉันจะบอกก็คือ..."

ปาโก่วหรี่ตาลง หยุดไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "พวกเราแบกป้อมปืนนี้วิ่งไปถล่มมันที่กองขยะนั่นเลย จัดการมันให้สิ้นซาก แล้วแย่งรถของมันกลับมา"

"แถมไอ้แก่ตัณหากลับนั่น ช่วงนี้มันก็อมของพวกเราไปตั้งเยอะ บัญชีเก่าบัญชีใหม่ ก็ถึงเวลาต้องสะสางกันสักทีแล้ว"

"แบกเหรอ? ใครแบก?"

"ให้ฉันแบกงั้นเหรอ?"

"นายเนี่ยนะ?"

เฉินเจียงกวาดตามองปาโก่วตั้งแต่หัวจรดเท้า "สภาพนายเนี่ยนะ จะทนแรงถีบกลับ 50 กิโลกรัมไหวเหรอ?"

"กระดูกได้หักเป็นท่อนๆ พอดี"

"พี่เจียงก็ดัดแปลงมันหน่อยสิ ลดแรงถีบกลับลงหน่อยไง"

เฉินเจียงขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเปิดดูหน้าต่างการดัดแปลงของป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้า

「ดัดแปลงแรงถีบกลับ」

「วัสดุที่ต้องใช้」: ไอเทมหนึ่งดาว 5 ชิ้น

「ผลลัพธ์การอัปเกรด」: ลดแรงถีบกลับจาก 50 กิโลกรัม เหลือ 45 กิโลกรัม

ตัวเลือกการดัดแปลงอื่นๆ ก็ใช้จำนวนไอเทมเท่าๆ กัน

สำหรับไอเทมระดับหนึ่งดาว การอัปเกรดคุณสมบัติเดียวจาก +1 เป็น +2 ใช้ไอเทมหนึ่งดาวแค่ 3 ชิ้นเท่านั้น

แต่สำหรับไอเทมระดับสองดาว แค่อัปเกรดเป็น +1 ก็ต้องใช้ไอเทมระดับหนึ่งดาวตั้ง 5 ชิ้นแล้ว

จำนวนวัสดุที่ต้องใช้มันต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว

เฉินเจียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่ได้หรอก เปลืองของเกินไป แค่จะอัปเกรดแรงถีบกลับอย่างเดียวมันไม่คุ้มเอาซะเลย"

"ถิ่นของหมาจื่อก็ต้องไป ป้อมปืนกลก็ต้องอัปเกรดด้วย"

"แต่ไม่อัปเกรดแรงถีบกลับนะ จะอัปเกรดความจุแม็กกาซีนแทน"

"ถึงตอนนั้น พวกเราก็ไปหาทำเลเหมาะๆ เอาป้อมปืนกลหมุนอัตโนมัติดาบเหล็กกล้านี่ไปซ่อนไว้ในพุ่มไม้ ดักซุ่มยิงลูกน้องของไอ้แก่นั่นให้ตายเรียบก็พอแล้ว"

"ลองเช็กดูซิว่ารอบนี้ปล้นไอเทมมาได้เท่าไหร่"

"รับทราบ!"

ผ่านไปไม่นาน

ทั้งสองคนก็เคลียร์ไอเทมที่ปล้นมาได้จนหมด

"พี่เจียง"

ปาโก่ววางไอเทมชิ้นสุดท้ายในมือลง เงยหน้ามองเฉินเจียง "ทั้งหมดมี 26 ชิ้น เป็นไอเทมใหม่เอี่ยมอ่องเลย ยังไม่เคยผ่านการใช้งาน ไม่มีร่องรอยการชำรุดใดๆ ทั้งสิ้น"

"ครึ่งหนึ่งเป็นไอเทมใช้งานในชีวิตประจำวัน อีกครึ่งเป็นอาวุธ แล้วก็มีไอเทมแบบใช้ครั้งเดียวทิ้งปะปนมานิดหน่อย"

"เอาไอเทมใหม่เอี่ยมพวกนี้ไปใช้เป็นวัสดุอัปเกรดป้อมปืนกล มันจะไม่ขาดทุนไปหน่อยเหรอ"

เมื่อก่อนตอนที่พวกเขาดัดแปลงปืน พวกเขาใช้แต่เศษไอเทมพังๆ ที่เก็บมาจากกองขยะทั้งนั้น แต่เป็นเพราะหมาจื่อคอยระแวงพวกเขาอยู่ตลอด เลยไม่ยอมให้พวกเขาเข้าใกล้กองขยะเลย

ทำได้แค่แอบขโมยออกมาทีละชิ้นสองชิ้นตอนที่หมาจื่อเผลอเท่านั้น

ไอ้พวกเศษไอเทมพังๆ ที่ว่านี่ ก็คือพวกไอเทมที่พังจนใช้งานไม่ได้แล้ว แถมอาจจะระเบิดใส่หน้าได้ทุกเมื่อ แต่ก็ยังไม่ถึงกับพังจนไม่เหลือซาก

ไอเทมพวกนี้ คนอื่นเขาไม่เห็นค่าหรอก

แต่สำหรับพวกเฉินเจียงแล้ว มันคือวัสดุชั้นยอดในการอัปเกรดเลยล่ะ

เฉินเจียงหรี่ตาลง มองดูไอเทมใหม่เอี่ยมที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะตรงหน้าด้วยความเสียดายเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบา "ถ้าไม่ยอมเสียลูกเสือ ก็เข้าถ้ำเสือไม่ได้หรอก รอจนกว่าพวกเราจะกำจัดหมาจื่อ แล้วยึดกองขยะมาเป็นของพวกเราได้เมื่อไหร่"

"ถึงตอนนั้น พวกเราก็จะมีเศษไอเทมพังๆ ไว้ใช้เป็นวัสดุอัปเกรดป้อมปืนกลได้ไม่อั้นเลยล่ะ"

(จบแล้ว)