บทที่ 33 - "เด็กๆ จะต้องชอบยานพาหนะคันนี้แน่ๆ"

เฉินอี้เดินทางกลับมาถึงห้องเช่าในเมืองเหยียนเฉิงอีกครั้ง

ตอนอยู่ใต้ตึก เขาก็เห็นโปสเตอร์หลายแผ่นติดอยู่ที่บอร์ดประกาศแล้ว

เนื้อหาคร่าวๆ ก็คือประกาศรับสมัครคนงานไปก่อสร้างแนวป้องกันที่ชายแดนเมืองเหยียนเฉิง

ให้ค่าแรงดีทีเดียว

วันละ 3 พอยต์

และประกาศนี้ ก็เหมือนเป็นการตัดวงจรการใช้เงินสดไปโดยปริยาย ในเมื่อภาครัฐออกหน้ามาใช้พอยต์เป็นสื่อกลางในการซื้อขายแล้ว เงินสดก็หมดความหมายในการคงอยู่อีกต่อไป

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

พอยต์ จะกลายเป็นสกุลเงินที่ใช้หมุนเวียนอย่างเป็นทางการ

ท้องฟ้ามืดมิดลงแล้ว

แต่ค่ำคืนนี้ในหมู่บ้านกลับคึกคักเป็นพิเศษ มีคนจำนวนไม่น้อยมารวมตัวกัน จับกลุ่มพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

ดูจากหัวข้อที่คุยกัน เห็นได้ชัดว่าทุกคนเริ่มตระหนักถึงความจริงบางอย่างแล้ว

นั่นก็คือการเอาแต่ซ่อนตัว ไม่สามารถแก้ปัญหาได้อีกต่อไป

พวกเขาต้องแข็งแกร่งขึ้น ถึงจะมีความรู้สึกปลอดภัยที่แท้จริง

และตอนที่เฉินอี้เดินผ่านมา ทุกคนก็หุบปากฉับทันที สีหน้าดูตึงเครียดขึ้นมาเล็กน้อย แววตาแฝงไปด้วยความหวาดกลัวและเคารพยำเกรง ทอดมองตามหลังเฉินอี้จนลับสายตา

เมื่อเฉินอี้เดินไปไกลแล้ว

คนพวกนี้ถึงได้เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงเซ็งแซ่อีกครั้ง

"เขาคนเดียวนี่เหรอ ที่เป็นคนฆ่ามอนสเตอร์นอกเมืองเหยียนเฉิงจนหมดน่ะ?"

"แหงล่ะสิ ไม่เห็นฉายา 'ใต้หล้าไร้เทียมทาน' บนหัวเขาเหรอ ตอนนี้คงมีแต่เฉินอี้คนเดียวแหละที่มีฉายานี้"

"ไม่รู้เหมือนกันนะว่าตอนนี้เขาจะเก่งกาจขนาดไหนแล้ว?"

"อันนั้นก็ไม่รู้สิ แต่ไอ้ฉายา 'ใครล่วงเกินข้า ประหารเก้าชั่วโคตร' นั่น เห็นแล้วก็ทำเอาไม่กล้าเข้าใกล้เลยล่ะ"

"ฉันก็เพิ่งรู้วันนี้แหละว่าเฉินอี้อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับเรา ถ้างั้น... มองอีกมุมนึง ที่นี่ก็ถือว่าเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในเมืองเหยียนเฉิงหรือเปล่าเนี่ย?"

สิ้นเสียงนั้น

ทุกคนก็มองหน้ากัน และต่างก็เข้าใจความหมายในแววตาของกันและกัน

เฉินอี้วางไอเทมที่ค้นได้จากตัวหลิวอีโส่วไว้ข้างๆ ถอนหายใจออกมาด้วยความเสียดาย เขาหาไอเทมลานประลองที่เขาอยากได้ไม่เจอ

ไอเทมชิ้นนั้นมันเหมาะกับเขามากๆ

ถ้ามีไอเทมชิ้นนั้น เขาแทบจะเดินกร่างไปไหนมาไหนก็ได้เลย

แต่มันกลับไม่ดรอป

ไม่รู้ว่าเป็นไอเทมแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง หรือเพราะเหตุผลอื่น แต่สรุปก็คือมันไม่ดรอป

เขาได้ไอเทมมาจากหลิวอีโส่วและพวกแค่ 4 ชิ้น เป็นพวกไอเทมสายสนับสนุนชีวิตประจำวันที่เอฟเฟกต์ไม่ได้โดดเด่นอะไร มีแค่ชิ้นเดียวที่ดูเข้าท่าหน่อย

[ชื่อไอเทม] : ลูกพลัมเม็ดเล็กน่ารัก

[ระดับไอเทม] : ระดับ E

[เอฟเฟกต์ไอเทม] : เมื่อคุณอยู่ในสภาวะหิวโหยหรือกระหายน้ำอย่างรุนแรง เพียงแค่มองมันแวบเดียว ความรู้สึกหิวกระหายก็จะหายไปในพริบตา ไม่มีคูลดาวน์ สามารถใช้ซ้ำได้หลายครั้ง

[ข้อจำกัดไอเทม] : สามารถลบความหิวกระหายได้แค่ในทางจิตวิทยาเท่านั้น ไม่สามารถเติมเต็มความหิวกระหายของร่างกายได้จริง

[รายละเอียดไอเทม] : "ความหิวกระหายในที่นี้ หมายถึงความหิวกระหายตามตัวอักษรเป๊ะๆ"

ถือว่าเป็นไอเทมที่ใช้ได้เวลาไปเอาชีวิตรอดในป่า

ช่วยให้ไม่รู้สึกทรมานเวลาขาดน้ำขาดอาหาร แต่ข้อเสียก็ร้ายแรงเหมือนกัน เพราะถ้าใช้ซ้ำหลายๆ ครั้ง ก็มีสิทธิ์หิวตายหรือกระหายน้ำตายไปโดยที่ไม่รู้ตัวเลย

จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก เปิดร้านค้าแต้มสะสมด้วยแววตาเป็นประกาย!

แต้มสะสมตั้ง 970,000 แต้ม นี่มันแทบจะเท่ากับจำนวนแต้มทั้งหมดที่คนทั้งเมืองจะหามาได้รวมกันซะอีก!

ไหนขอดูหน่อยซิว่ามีของดีๆ อะไรบ้าง

อย่างแรกที่เตะตาก็คือเศษสกิล

[เศษสกิลแบบสุ่ม ระดับ E x1] : 5 แต้ม

[เศษสกิลสารพัดประโยชน์ ระดับ E x1] : 50 แต้ม

[...]

ตั้งแต่เศษสกิลระดับ E ไปจนถึงระดับ C มีให้เลือกสรรครบครัน

สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้ คืออยากจะแลกสกิลหรือไอเทมที่เอาไว้ใช้ป้องกันตัว เพื่อกันไม่ให้โดนลอบกัดจากข้างหลัง

เขาลังเลนิดหน่อย ก่อนจะมองไปที่หน้าต่างสถานะส่วนตัวของตัวเอง

ตอนนี้เขามีสกิลอยู่สองสกิล

หนึ่งคือสกิลระดับ D [ใจสงบอารมณ์ผ่อนคลาย] และสกิลระดับ C [ใครล่วงเกินข้า ประหารเก้าชั่วโคตร]

ผู้เล่นหนึ่งคน สามารถสวมใส่สกิลได้สูงสุด 8 สกิล

เมื่อสวมใส่แล้ว จะไม่สามารถถอดออกได้ หากฝืนถอดออก สกิลนั้นจะสูญหายไปถาวร และไม่สามารถสวมใส่ได้อีก

หมายความว่า ถ้าเขาถอดสกิลใจสงบอารมณ์ผ่อนคลายออกจากช่องสกิล สกิลนี้ก็จะหายไปจากกระเป๋าเป้ และเขาจะไม่สามารถสวมใส่สกิลนี้ได้อีกในอนาคต

การฆ่าผู้เล่น มีโอกาสที่ไอเทมจะดรอป แต่สกิลจะไม่มีวันดรอปเด็ดขาด

เพราะฉะนั้นเวลาจะสวมใส่สกิลแต่ละที เขาต้องคิดให้รอบคอบ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาช่องสกิลไม่พอใช้ในอนาคต จนต้องจำใจทิ้งสกิลดีๆ ไป

สองสกิลที่เขามีอยู่ตอนนี้ เขาไม่สามารถทิ้งอันไหนได้เลย

ถึงใจสงบอารมณ์ผ่อนคลายจะระดับต่ำ แต่มันก็ช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายให้เขาได้อย่างถาวร

ส่วนใครล่วงเกินข้า ประหารเก้าชั่วโคตร ก็ไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะใช้ล่ามอนสเตอร์หรือถอนรากถอนโคนศัตรูก็ใช้งานได้ดีเยี่ยมสุดๆ

เขาเลื่อนสายตาไปหยุดอยู่ที่ [เศษสกิลสารพัดประโยชน์ ระดับ C] ในร้านค้า

[เศษสกิลสารพัดประโยชน์ ระดับ C x1] : 20,000 แต้ม

"..."

เห็นราคาของไอเทมชิ้นนี้แล้ว มุมปากเฉินอี้ก็กระตุกยิกๆ ไม่พูดอะไรออกมา

20,000 แต้ม นี่มันระดับไหนกัน?

คนธรรมดาฆ่ามอนสเตอร์เผ่าแมลง 1 ตัว ถึงจะได้แค่ 1 แต้ม นั่นหมายความว่าถ้าคนธรรมดาอยากจะแลกเศษสกิลระดับ C สักชิ้น ต้องฆ่ามอนสเตอร์ให้ได้ถึง 20,000 ตัวเลยทีเดียว

งานหินสุดๆ

ส่วนราคาของ [เศษสกิลแบบสุ่ม ระดับ C x1] กลับถูกกว่ากันเยอะ ใช้แค่ 2,000 แต้ม ถูกกว่าเศษสกิลสารพัดประโยชน์ระดับเดียวกันถึงสิบเท่าตัว

"น่าจะมีระบบเทรดของนะ"

หลาวทู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เลียริมฝีปาก แล้วพูดอย่างเสียดาย "ถ้าทุกคนเอาเศษสกิลที่ตัวเองไม่ได้ใช้ไปวางขายบนระบบเทรด แล้วก็ไปหาซื้อเศษสกิลที่ตัวเองต้องการมาได้ก็ดีสิ"

"ยอมจ่ายพอยต์แพงขึ้นมาหน่อย แต่ยังไงก็ต้องถูกกว่าการซื้อเศษสกิลสารพัดประโยชน์จากร้านค้าโดยตรงแน่ๆ"

เฉินอี้พยักหน้าไม่ตอบอะไร ที่หลาวทู่พูดมามันก็มีเหตุผล

แต่การจะสร้างระบบเทรดแบบนั้นได้ มันต้องมีความน่าเชื่อถือสูงมาก และต้องมีศักยภาพพอที่จะขนส่งเศษสกิลข้ามไปยังเมืองอื่นๆ ได้อย่างรวดเร็วด้วย

ณ ตอนนี้ คนที่พอจะมีศักยภาพทำเรื่องแบบนี้ได้ ก็คงมีแค่รัฐบาลเท่านั้นแหละ

ส่วนระบบเกมจะเพิ่มฟีเจอร์นี้เข้ามามั้ย เขาไม่ค่อยหวังเท่าไหร่ ถ้าตั้งใจจะเพิ่มฟีเจอร์นี้เข้ามาแต่แรก คงไม่ตั้งราคาเศษสกิลสารพัดประโยชน์ไว้แพงกว่าเศษสกิลแบบสุ่มเยอะขนาดนี้หรอก

ตอนนี้ในมือเขามีเศษสกิลระดับ C ต่างชนิดกันอยู่ 8 ชิ้น ซึ่งเป็นรางวัลจากกิจกรรมรอบที่แล้ว มีแค่อย่างละชิ้นเท่านั้น

ถ้ามองจากมุมนี้ รางวัลจากกิจกรรมจำกัดเวลา 520 คราวก่อน ถือว่าคุ้มค่าสุดๆ เลยล่ะ

แค่ทำดาเมจฆ่าคิวปิดได้เป็นอันดับหนึ่ง ก็ได้เศษสกิลแบบสุ่มระดับ C ไป 10 ชิ้น กับเศษสกิลสารพัดประโยชน์ระดับ C อีก 3 ชิ้น

ถ้าตีเป็นแต้มสะสม ก็เท่ากับว่าได้รางวัลไปเกือบ 1 แสนแต้มเลยนะ

และถ้าเทียบความยากกันแล้ว

การทำดาเมจเป็นอันดับหนึ่งในการล่าคิวปิด มันง่ายกว่าการฆ่ามอนสเตอร์ 1 แสนตัวตั้งเยอะ

จุดนี้ตรงกับที่เขาสันนิษฐานไว้ไม่มีผิด กิจกรรมจำกัดเวลา 520 เป็นเหมือนกิจกรรมแจกของฟรีที่ให้รางวัลแบบจัดเต็ม เพื่อให้ผู้เล่นพอจะมีเขี้ยวเล็บไว้ต่อกรกับกิจกรรม "ผู้รุกรานจากต่างดาว" ได้บ้าง!

วันนั้นในเมืองเหยียนเฉิง เหมือนจะมีคิวปิดเกิดใหม่ตั้งสิบกว่าตัวเลยนี่นา

จากนั้นเขาก็เลื่อนดูของในร้านค้าแต้มสะสมต่อไป กะจะดูคร่าวๆ ก่อนว่ามีอะไรให้แลกบ้าง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะซื้ออะไร

วินาทีต่อมา—

สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับสินค้าชิ้นหนึ่ง

[ชื่อยานพาหนะ] : เลื่อนคริสต์มาสกวางเรนเดียร์จักรกล!

[ระดับยานพาหนะ] : ยานพาหนะระดับ C

[เอฟเฟกต์ยานพาหนะ] : นั่งได้พร้อมกัน 8 คน, ความเร็วสูงสุด 280 กม./ชม., สามารถบินระดับต่ำได้, สามารถนำไปดัดแปลงได้, เมื่อเปิดใช้งาน จะเผาผลาญพอยต์คงที่ 300 พอยต์ต่อชั่วโมง!

[รายละเอียดยานพาหนะ] : "เด็กๆ จะต้องชอบยานพาหนะคันนี้แน่ๆ"

[ราคายานพาหนะ] : 500,000 แต้ม

[ปล.: เมื่อมีผู้เล่นคนแรกได้รับยานพาหนะ จะเป็นการทริกเกอร์อัปเดตแพตช์ด่วน]

[รายละเอียดของการอัปเดตแพตช์ด่วนคร่าวๆ มีดังนี้: เปิดระบบจัดอันดับยานพาหนะทั่วโลก, เปิดระบบดัดแปลงยานพาหนะ, เปิด... เป็นต้น]

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจเขามากที่สุด ก็คือรายละเอียดของยานพาหนะ

"เด็กๆ จะต้องชอบยานพาหนะคันนี้แน่ๆ"

ในประกาศอัปเดตแพตช์ตอนวันที่ 1 พฤษภาคม เคยบอกใบ้ไว้ว่า กฎใหม่ที่จะเพิ่มเข้ามาในเดือนมิถุนายน จะเกี่ยวกับ "ชีวิตประจำวัน"

และวันที่ 1 มิถุนายน ก็คือวันเด็ก!

แถมยานพาหนะคันนี้ ยังมาโผล่อยู่ในร้านค้าแต้มสะสมของกิจกรรม "ผู้รุกรานจากต่างดาว" ได้ถูกจังหวะพอดีเป๊ะ บวกกับประโยคอธิบายยานพาหนะที่แฝงความหมายลึกซึ้งนั่นอีก!

มันทำให้เขาอดที่จะคิดโยงเรื่องพวกนี้เข้าด้วยกันไม่ได้จริงๆ!

(จบแล้ว)