บทที่ 653: ตกสำรวจจากกลุ่มแชต "ครอบครัวแสนรัก"
บทที่ 653: ตกสำรวจจากกลุ่มแชต "ครอบครัวแสนรัก"
บทที่ 653: ตกสำรวจจากกลุ่มแชต "ครอบครัวแสนรัก"
ฟู่ซือเหนียนอุ้มสือเฉียนกลับมาที่ห้อง ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว
"ฟู่ซือเหนียน วันหลังคุณอย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม" ทันทีที่กลับมาถึงห้อง สือเฉียนก็เอ่ยปากขึ้นทันที
เมื่อครู่นี้ตอนอยู่ชั้นล่าง ต่อหน้าผู้หลักผู้ใหญ่ตั้งมากมาย เธอไม่กล้าขัดขืนมากนัก
ขืนดิ้นรนขัดขืนขึ้นมา ภาพเหตุการณ์คงดูไม่จืดแน่ๆ
"อย่าทำแบบไหนล่ะ" ฟู่ซือเหนียนถามกลั้วรอยยิ้ม
"ยังจะมาหัวเราะอีก! ต่อหน้าผู้ใหญ่ตั้งเยอะแยะ คราวหลังอย่าอุ้มฉันเดินไปเดินมาแบบนี้อีกนะคะ ฉันไม่ได้ไม่มีขาสักหน่อย เดินเองได้น่า!" สือเฉียนนั่งลงตรงขอบเตียงพลางทำหน้างอ
"แล้วถ้าฉันบอกให้เธอกลับขึ้นมาด้วยกัน เธอจะยอมเดินตามมาเองดีๆ หรือเปล่าล่ะ"
"ไม่ค่ะ!" สือเฉียนตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา "ยังหัวค่ำอยู่เลย คุณก็อยากจะกลับเข้าห้องแล้ว ใครจะไปเชื่อว่าคุณกลับมาเพื่อจะนอนจริงๆ!"
"ฉันก็ไม่ได้กลับมาเพื่อนอนจริงๆ นั่นแหละ ฉันมีธุระสำคัญ"
"คุณจะมีธุระสำคัญอะไรได้คะ" สือเฉียนสวนกลับอย่างหมดความอดทน "เดี๋ยวคุณก็คงอ้างว่า 'เรื่องพรรค์นั้น' เป็นธุระสำคัญน่ะสิ!"
"เรื่องพรรค์นั้นคือเรื่องอะไรล่ะ" ฟู่ซือเหนียนยิ้มกริ่ม เชยคางสือเฉียนขึ้นมา แล้วถามด้วยแววตาคาดหวัง
"ยังจะกล้าถามอีกนะคะ!" สือเฉียนปัดมือเขาออก "วันนี้คุณไปนอนห้องชั้นล่างเลยนะ ส่วนฉันจะนอนกับถวนถวน"
"วันนี้แม่ฉันก็พักอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลฟู่เหมือนกัน ห้องชั้นล่างแม่ฉันยึดไปแล้วแน่นอน แถมถวนถวนก็จะนอนกับแม่ด้วย ไม่มีใครมาคอยกวนใจพวกเราหรอก"
สือเฉียน: ...
"ฉันมีธุระสำคัญกับเธอจริงๆ นะ ส่งเพลงจากโทรศัพท์ของเธอมาให้ฉันหน่อย"
"มันก็อยู่ในกลุ่มแชตไม่ใช่เหรอคะ"
"แล้วเพลงในกลุ่มแชตมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ"
สือเฉียนหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเลื่อนหาข้อความนั้น "ฉันส่งไปแล้ว คุณก็แค่โหลดจากในกลุ่มโดยตรงไม่ได้หรือไง ที่แท้ก็เอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างนี่เอง!"
"เธอลองดูให้ดีๆ สิว่าในกลุ่มนั้นมีกี่คน!" ในที่สุดฟู่ซือเหนียนก็ชี้ให้เห็นประเด็น
สือเฉียนรีบเปิดดูรายชื่อสมาชิกในกลุ่มทันที คนแรกคือแม่ของเขา คนที่สองคือนายท่านผู้เฒ่า คนที่สามคือแม่ของเธอ และคนที่สี่ก็คือเธอ
"หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า..." นิ้วของสือเฉียนชี้ไปที่ฟู่ซือเหนียน "ทำไมคุณถึงไม่อยู่ในกลุ่มล่ะคะ"
ฟู่ซือเหนียนแทบจะเต้นผาง!
"มีใครลากฉันเข้ากลุ่มไหมล่ะ"
สือเฉียน: ...
เธออดไม่ได้ที่จะอยากหัวเราะออกมา
"แม่ของคุณก็ไม่ได้ลากคุณเข้ากลุ่ม คุณปู่เองก็ไม่ได้ดึงคุณเข้าไป คุณไม่คิดจะทบทวนตัวเองดูหน่อยเหรอคะ"
"ฉันต้องทบทวนอะไรกัน"
"จากที่ฉันรู้จักคุณปู่ คุณแม่ แล้วก็ตัวคุณ ถ้าพวกเขาไม่ลากคุณเข้ากลุ่ม มันก็ต้องมีเหตุผลสิคะ"
เรื่องนี้สือเฉียนพูดจี้ใจดำเข้าอย่างจัง
ฟู่ซือเหนียนถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว
"ก่อนหน้านี้ นายท่านผู้เฒ่ากับแม่เคยเสนอให้เราสามคนตั้งกลุ่มแชตขึ้นมา แต่ฉันปฏิเสธไป! เธอลองบอกฉันสิ แค่คนสามคนจำเป็นต้องมีกลุ่มแชตด้วยเหรอ"
"ทำไมสามคนถึงตั้งกลุ่มไม่ได้ล่ะคะ เมื่อก่อนคุณเป็นคนปฏิเสธเอง แต่พอตอนนี้อยากจะเข้าบ้าง ก็เลยเข้าไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ"
"ใครบอกว่าฉันอยากเข้ากัน" ฟู่ซือเหนียนเถียงข้างๆ คูๆ
"ในเมื่อคุณไม่อยากเข้าก็ช่างเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันส่งเพลงให้คุณในแชตส่วนตัวก็แล้วกัน"
ฟู่ซือเหนียน: ...
สรุปแล้ว วันนี้เขาก็ยังคงไม่สามารถเข้ากลุ่ม "ครอบครัวแสนรัก" ได้อยู่ดี
ทันทีที่สือเฉียนส่งเพลงเสร็จ โทรศัพท์ของฟู่ซือเหนียนก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
"คุณได้เข้าร่วมกลุ่มแชต 'ครอบครัวแสนรัก' แล้ว"
คนที่เชิญเขาเข้ากลุ่มก็คือแม่ของสือเฉียน
มุมปากของฟู่ซือเหนียนค่อยๆ ยกโค้งขึ้น
สือเฉียนชะโงกหน้าไปมองโทรศัพท์ของฟู่ซือเหนียน "แม่ฉันลากคุณเข้ากลุ่มเหรอคะ"
สีหน้าของฟู่ซือเหนียนดูแฝงไปด้วยความภูมิใจเล็กน้อย "ขอบคุณครับคุณแม่ยาย"
สือเฉียน: ...
หลังจากหลินซื่อหมิงออกจากบ้านใหญ่ตระกูลฟู่ เขาก็รีบซื้อตั๋วเครื่องบินกลับไปยังเมืองหยุนเฉิงทันที
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาเดินทางไปยื่นเรื่องขอเข้าเยี่ยมซูโย่วเวย
เมื่อซูโย่วเวยเห็นหน้าหลินซื่อหมิง เธอก็แสดงท่าทีกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด