บทที่ 651 มองคุณเลยง่ายกว่าตั้งเยอะ
บทที่ 651 มองคุณเลยง่ายกว่าตั้งเยอะ
บทที่ 651 มองคุณเลยง่ายกว่าตั้งเยอะ
ทุกคนในครอบครัวกำลังนั่งดูทีวีด้วยกัน ทว่าสายตาของฟู่ซือเหนียนกลับเอาแต่เหลือบมองสือเฉี่ยนอยู่ตลอดเวลา
สือเฉี่ยนทนสายตาที่จ้องมองมาอย่างต่อเนื่องของเขาไม่ไหว ในที่สุดก็หันไปมองหน้าเขา
"เลิกจ้องฉันตลอดเวลาสักทีเถอะค่ะ" เธอออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"ถ้าไม่ให้มองคุณ แล้วจะให้ฉันมองอะไรล่ะ" ฟู่ซือเหนียนตอบกลับเสียงนุ่ม
"ก็ดูทีวีไปสิคะ!"
"ที่ฉันดูทีวีก็เพื่อจะดูคุณนี่แหละ ในเมื่อตอนนี้คุณก็นั่งอยู่ข้างๆ ฉันแล้ว มองคุณตรงๆ เลยมันไม่ง่ายกว่าหรือไง"
สือเฉี่ยนอ้าปากค้าง หมดคำจะพูดไปโดยปริยาย!
ฟู่ซือเหนียนมองดูใบหน้าขวยเขินของเธอ รอยยิ้มก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
"คุณดูทีวีได้แล้วค่ะ ฉันกำลังจะออกแล้ว คิวต่อไปนี่แหละ"
ฟู่ซือเหนียนถึงยอมหันกลับไปสนใจโทรทัศน์
พวกเขาได้ยินเสียงพิธีกรประกาศเรียกผู้เข้าแข่งขันคนต่อไปขึ้นเวที
บรรยากาศในฮอลล์เงียบสงบลง ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยความตื่นเต้น
เสียงกีตาร์ดังขึ้นเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยเสียงร้องอันใสกังวานของสือเฉี่ยน
สือชิวหร่านจำได้ทันทีว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่สือเฉี่ยนแต่งขึ้นเองตอนมัธยมปลาย เธอเคยได้ยินครั้งหนึ่งในงานโรงเรียน
"พี่สาวร้องเพลงเพราะจังเลยฮะ!" ถวนถวนอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา
ฟู่ซือเหนียนยกมือขึ้นเคาะหัวถวนถวนเบาๆ "ห้ามพูดแทรกสิ"
ถวนถวนยกมือขึ้นกุมหัว แม้จะรู้สึกขัดใจอยู่นิดหน่อย แต่ก็ยอมหุบปากแล้วตั้งใจฟังเสียงร้องเพลงจากทีวีอย่างเงียบๆ
จนกระทั่งสือเฉี่ยนร้องเพลงจบ ถวนถวนถึงได้ปรบมือรัวๆ อย่างกระตือรือร้น
"ถวนถวนจะได้เห็นหน้าพี่สาวในทีวีแล้ว!"
แต่ถวนถวนเพิ่งจะพูดจบ พวกเขาก็ได้ยินพิธีกรประกาศว่าขอตัดเข้าโฆษณาก่อน ทำเอาถวนถวนอารมณ์เสียสุดๆ
"เพลงที่เฉี่ยนเฉี่ยนเพิ่งร้องไปชื่อเพลงอะไรเหรอ" เวินหลานเอ่ยถามเสียงนุ่ม
ปกติเธอชอบฟังเพลงอยู่แล้ว แต่ช่วงหลังๆ ไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ เพราะนักร้องคนโปรดของเธอไม่ได้ออกผลงานใหม่มานานมากแล้ว
แถมเธอยังไม่ค่อยถูกจริตกับเพลงที่วัยรุ่นสมัยนี้ร้องเท่าไหร่นัก
แต่เพลงที่สือเฉี่ยนร้องกลับเป็นสไตล์ที่เธอชอบพอดี
เธอยังสงสัยอยู่เลยว่าเป็นผลงานของศิลปินอินดี้คนไหนหรือเปล่า
"เพลงนี้เฉี่ยนเฉี่ยนแต่งเองตอนอยู่มัธยมปลายค่ะ" สือชิวหร่านเป็นคนตอบแทนสือเฉี่ยน
พอได้ยินว่าเป็นผลงานของสือเฉี่ยนเอง ทุกคนในห้องต่างก็รู้สึกประหลาดใจ
ฟู่ซือเหนียนเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าเพลงนี้สือเฉี่ยนจะเป็นคนแต่ง!
"จริงเหรอเนี่ย เฉี่ยนเฉี่ยนเก่งจังเลย! แต่งเพลงได้ด้วยเหรอ" เวินหลานตื่นเต้นสุดๆ "เราต้องอัดเพลงนี้ไว้นะ เซียวเยี่ยนจัดการเรื่องนี้หรือยัง ได้อัดเสียงไว้หรือเปล่า"
"อัดไว้แล้วค่ะ พี่เยี่ยนให้ฉันอัดเสียงเพลงนี้ไว้ตั้งแต่ตอนที่รายการกำลังจะออนแอร์แล้ว พี่เขาบอกว่าเพลงนี้น่าจะดัง ก็เลยเตรียมการไว้ล่วงหน้าน่ะค่ะ" สือเฉี่ยนตอบเสียงนุ่ม
"ดีเลย ความเป็นมืออาชีพของเซียวเยี่ยนนี่ไม่ต้องสงสัยเลยจริงๆ" เวินหลานพยักหน้า
"เฉี่ยนเฉี่ยน แล้วพวกเราจะหาฟังอีกได้ยังไงล่ะ" นายท่านผู้เฒ่าหันไปถามสือเฉี่ยน
"ฉันมีไฟล์เสียงอยู่ในมือถือค่ะ"
"งั้นก็รีบส่งมาให้ปู่เร็วเข้า" นายท่านผู้เฒ่ารีบหยิบมือถือของตัวเองออกมาทันที
"เดี๋ยวก่อนสิคะ เราสร้างกรุ๊ปแชตกันเลยดีกว่า เฉี่ยนเฉี่ยนจะได้ส่งเพลงลงในกลุ่มเลย วันหลังมีอะไรเราก็จะได้คุยกันในนี้ด้วย" เวินหลานเสนอ
นายท่านผู้เฒ่าปรายตามองฟู่ซือเหนียน
เขาเคยเสนอเรื่องนี้มาก่อนหน้านี้แล้ว
ตอนนั้นเขาเพิ่งจะเริ่มหัดใช้สมาร์ตโฟนใหม่ๆ
แต่ไอ้เด็กฟู่ซือเหนียนคนนี้กลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
แถมยังเถียงอีกว่า "เรามีกันแค่สามคน จำเป็นต้องตั้งกรุ๊ปแชตด้วยเหรอครับ"
เวินหลานสร้างกรุ๊ปแชตขึ้นมา แล้วก็ดึงสือเฉี่ยน นายท่านผู้เฒ่า และสือชิวหร่านเข้ากลุ่ม
สือเฉี่ยนส่งเพลงลงไปในกลุ่ม
ฟู่ซือเหนียนที่นั่งอยู่บนโซฟาเพิ่งจะตระหนักได้ว่าทำไมมือถือของเขาถึงไม่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าเลยแม้แต่แอะเดียว