ตอนที่ 47 คนดูไลฟ์กู้ระเบิด 20 ล้านคน กู้สำเร็จแล้ว!

ตอนที่ 47 คนดูไลฟ์กู้ระเบิด 20 ล้านคน กู้สำเร็จแล้ว!

ตอนนี้ สถานการณ์กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ด้านหนึ่งเป็นเพราะการวิเคราะห์ของฟางหยางตบหน้าพวกเขาฉาดใหญ่ อีกด้านหนึ่งคือมีแค่สองทางเลือกเท่านั้น ไม่จุดระเบิดตรงนี้เลย ก็ตัดสายทิ้ง

หัวหน้าเฉินถอนหายใจอย่างจนปัญญา "ผมขอเสนอให้ทำลายทิ้งตรงนี้เลยครับ!"

หัวหน้าหน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิดคนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย

เลขาธิการสวี่ได้ยินดังนั้นสีหน้าก็ดูแย่ลงเล็กน้อย สิ้นเปลืองกำลังคนและทรัพยากรไปตั้งเท่าไหร่ สุดท้ายก็ยังต้องระเบิดทิ้งอยู่ดี! แบบนี้เขาจะรับได้ยังไง ที่สำคัญที่สุดคือตอนนี้เวลาจำกัด ไม่ทันไปเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุระเบิดระดับท็อปมาแล้ว นี่มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ งั้นเหรอ?

ในตอนที่เขากำลังปวดหัวกับเรื่องนี้ จู่ๆ ฟางหยางก็พูดขึ้นมาลอยๆ ว่า: "ผมตัดเอง!"

พอคำพูดนี้หลุดออกมา! ก็ทำเอาตะลึงกันไปทั้งงาน! ทุกคนจ้องเขม็งไปที่ฟางหยาง

วินาทีต่อมา "ไม่ได้!" ผู้กำกับเจียง ผู้จัดการทั่วไป และเลขาธิการสวี่ตะโกนออกมาพร้อมกัน

ในสายตาพวกเขา ฟางหยางทำแบบนี้ก็รนหาที่ตายชัดๆ ถึงแม้จะรู้เรื่อง หรือแม้กระทั่งเชี่ยวชาญมาก แต่ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดระดับท็อปมาเอง เขาก็ไม่กล้าตัดสายสุ่มสี่สุ่มห้าหรอก ยิ่งไปกว่านั้นจากผลงานต่างๆ ของฟางหยางในช่วงที่ผ่านมา ในใจของพวกเขา คนเก่งระดับนี้ถ้าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นมา ความสูญเสียที่เกิดขึ้นมันยิ่งกว่าเครื่องบินซะอีก!

อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้เป็นเจ้าหน้าที่กู้ระเบิดธรรมดาๆ พวกเขาก็ไม่ยอม

เมื่อเทียบกับการทำลายทิ้งตรงนี้ ถ้าเกิดกู้ระเบิดพลาด มันจะไม่ใช่แค่สูญเสียเครื่องบินหรือเสียหน้าแน่ๆ ดังนั้นตอนนี้ ถึงแม้พวกเขาจะไม่เต็มใจเอามากๆ แต่ก็ต้องยอมรับผลที่จะให้ทำลายทิ้งตรงนี้

หัวหน้าเฉินพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด: "ฟางหยาง นายก็น่าจะรู้ใช่ไหมว่าถ้าพลาดผลมันจะเป็นยังไง อย่าเห็นว่ามันชิ้นแค่นี้ ถ้าพลาดขึ้นมา..."

พูดไม่ทันขาดคำ ฟางหยางก็ยิ้มออกมาอย่างไม่ยี่หระ "'ตายสถานเดียว!' ใช่ไหมล่ะ!"

"ผมรู้ดีสิ อานุภาพของ C4 มันรุนแรงกว่า TNT ทั่วไปเยอะมาก ระเบิดก้อนนี้อานุภาพเทียบเท่ากับ TNT หนึ่งกิโลกรัมเลยนะ พอระเบิดขึ้นมา อาจจะไม่ได้ทำให้เครื่องบินเละไปในพริบตา แต่ถังออกซิเจนกับถังดับเพลิงในเครื่องจะถูกจุดชนวนทันที และก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ เช่น เครื่องยนต์ขัดข้อง ระบบไฟฟ้าขัดข้อง ระบบออกซิเจนขัดข้อง เป็นต้น ซึ่งจะทำให้เครื่องบินทั้งลำระเบิดภายในเวลาไม่กี่นาทีหรือแค่ไม่กี่วินาที"

"อย่าว่าแต่ผมคนเดียวเลย แม้แต่เครื่องบินรอบๆ ก็อาจจะระเบิดไปด้วย"

ฟังการวิเคราะห์ของฟางหยางจบ ทุกคนก็ถึงกับอึ้ง พับผ่าสิ นี่นายคิดไปถึงผลลัพธ์หลังระเบิดแล้ว ยังกล้าตัดสายอีกเหรอ?

ฟางหยางมองสีหน้าของพวกเขา แล้วพูดปนหัวเราะว่า "วางใจเถอะ ก่อนที่พวกคุณจะมา ผมรู้แล้วว่าสายหลักของมันคือเส้นไหน ผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่ากู้มันได้! ผมยังเด็กอยู่ ไม่ได้เสียสละสูงส่งขนาดนั้นหรอกน่า!"

หลังจากยื้อยุดกันไปเมื่อกี้ ทุกคนก็เงียบไป

ตอนแรกพวกเขาคิดว่าฟางหยางแค่กล้าเสี่ยง เลยพยายามห้ามไม่ให้เขาตัดสาย แต่ตอนนี้ ถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าฟางหยางรู้ซึ้งถึงผลของการตัดสายดีกว่าใครเพื่อน แต่ภายใต้เงื่อนไขแบบนี้ เขาก็ยังเลือกที่จะตัดสาย นั่นหมายความว่าอะไร เขาไม่ได้โกหก! เขามั่นใจจริงๆ!

ผ่านไปครู่ใหญ่! เลขาธิการสวี่ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งเครียด "ฟางหยาง ฉันขอถามนายอีกครั้ง นายแน่ใจนะว่าจะตัดสาย? ถ้านายเปลี่ยนใจตอนนี้ บอกมาได้เลย ส่วนตัวฉันไม่อยากให้นายต้องมาเสี่ยง ถ้าเยาวชนดีเด่นของเมืองหลวงเราต้องมาพลีชีพที่นี่ เลขาธิการอย่างฉันคงไม่รู้จะเอาหน้าไปตอบคำถามประชาชนแน่"

"ใช่แล้ว!" ผู้จัดการทั่วไปพยักหน้าเสริม "อย่าฝืนเลย" ผู้กำกับเจียง ก็พยักหน้าเห็นด้วย

มองดูหลายคนที่ห่วงใยเขาขนาดนี้ ฟางหยางก็รู้สึกอบอุ่นในใจ ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "วางใจเถอะครับ ผมมั่นใจ!"

"ตกลง!" เลขาธิการสวี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตอบตกลงทันที "งั้นนายก็ตัดเถอะ ทุกคนอพยพออกจากเครื่องบินให้หมด นอกจากนี้ เครื่องบินและรถยนต์รอบๆ ให้ออกห่างให้หมด" "รับทราบ!"

ตอนนั้นเอง ผู้กำกับเจียงเกาหัว ยิ้มแหยๆ "ผมไม่ไปดีกว่า... เหล่าเฉิน ไปเอาโล่กันระเบิดมาให้ฉันที เผื่อว่า... ฉันหมายถึงเผื่อว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น บางทีอาจจะยังช่วยชีวิตเขาไว้ได้"

คำพูดนี้ทำเอาทุกคนหันไปมอง ผู้กำกับเจียงอย่างตกตะลึง ฟางหยางเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

"ของพรรค์นี้ถ้าระเบิดขึ้นมา ต่อให้เป็นบ้านก็พังครืนได้เลยนะ อย่าว่าแต่โล่กันระเบิดเลย ต่อให้คุณเอาแผ่นเหล็กมาก็ไม่มีประโยชน์ แค่แรงกระแทกจากระเบิดก็พอที่จะทำให้เครื่องในพวกเราแหลกเหลวแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปฏิกิริยาลูกโซ่หลังระเบิดเลย"

แต่ผู้กำกับเจียงกลับโบกมือด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ก็คิดซะว่าผมพยายามหาผลงานเพื่อเลื่อนขั้นก็แล้วกัน"

ได้ยินดังนั้น เลขาธิการสวี่ก็มีสีหน้าสะเทือนใจ กล่าวอย่างหนักแน่นทันทีว่า "ถ้าวันนี้เรื่องนี้จบลงด้วยดี ฉันรับรองว่าก่อนสิ้นปีนายจะได้เลื่อนเป็นรองผู้บัญชาการ!!" พูดจบเขาก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ทุกคนมองฟางหยางกับผู้กำกับเจียงแวบหนึ่ง แล้วเดินออกจากที่เกิดเหตุไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หัวหน้าเฉินออกไปหาโล่กันระเบิดมาส่งให้ผู้กำกับเจียงด้วยตัวเอง

"ฟางหยาง! สู้ๆ นะ!"

ฟางหยางยิ้มแล้วพยักหน้า หันไปมอง ผู้กำกับเจียงอีกครั้ง ถึงแม้ภายนอกเขาจะหัวเราะร่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้าผากก็ทรยศความรู้สึกของเขาในตอนนี้ไปหมดแล้ว

"ผู้กำกับเจียง ไม่ต้องกลัวนะครับ แป๊บเดียวก็เสร็จ ถ้าคุณกลัวก็หลับตาซะ"

ผู้กำกับเจียง เช็ดเหงื่ออย่างเก้อเขิน "ฉันจะไปกล้าหลับตาได้ไง กลัวว่าหลับตาปุ๊บ ชีวิตก็จบปั๊บไงเล่า!"

จากนั้นก็หันไปมองตากล้องข้างๆ แล้วพูดว่า "ฉันว่านายก็รักงานเกินไปหน่อยไหม เขาจะกู้ระเบิด นายยังจะตามไลฟ์อีก ไม่กลัวตายหรือไง?"

ตากล้องหัวเราะแฮะๆ "กลัวดิ! ทำไมจะไม่กลัวล่ะครับ แต่ผมรู้ว่าลูกพี่ผมกลัวตายยิ่งกว่าผมอีก เขาไม่กลัว แล้วผมจะกลัวอะไร? ผมเชื่อใจเขาครับ!"

ได้ยินคำพูดของตากล้อง ผู้กำกับเจียงก็ประหลาดใจมาก คนๆ หนึ่งจะเชื่อใจอีกคนได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ ถึงขั้นฝากชีวิตไว้ด้วยได้ นี่ต้องมีความเชื่อใจมากขนาดไหนกันเนี่ย!

ความจริงแล้วฟางหยางก็แปลกใจมากเหมือนกัน เขาคิดว่าตากล้องจะออกไปพร้อมกับทุกคนซะอีก สรุปคือยังยืนปักหลักอยู่ตรงนี้ แถมเหงื่อยังไม่ออกสักหยด นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าเขาเชื่อมั่นในตัวฟางหยางจริงๆ!!

ชาวเน็ตในไลฟ์เห็นฉากนี้ก็ทั้งตื่นเต้นทั้งอยากขำ

[ความนิยม] +1+1+1+1... [ซึ้ง น้ำตาจะไหล ผู้กำกับเจียง คนนี้สมควรได้เลื่อนขั้นแล้ว ปากก็บอกว่าทำเพื่อผลงาน แต่เอาเข้าจริงทุกคนก็รู้ดีว่าเขาแค่พยายามปกป้องฟางหยางอย่างสุดความสามารถ]

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า เวลาบนตัวจุดชนวนของระเบิดเวลาก็ลดลงทีละวินาที

ทุกคนอพยพออกไปไกลหลายร้อยเมตร คอยจับตาดูกล้องทางฝั่งนี้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เครื่องบินรอบๆ ก็กำลังรีบหันหัวกลับออกห่างจากฟางหยาง

ในช่วงเวลาที่กำลังรอคอยนี้ เนื่องจากเว็บบอร์ดท้องถิ่นของเมืองหลวงกำลังเป็นกระแส ประกอบกับการบอกปากต่อปาก ทำให้ชาวเมืองหลวงจำนวนนับไม่ถ้วนแห่กันเข้ามาดูไลฟ์ คลิปสั้นที่เกี่ยวข้องในโลกออนไลน์ได้รับความนิยมจากก่อนหน้านี้ พอโพสต์ปุ๊บก็ติดเทรนด์คำค้นหายอดฮิตทันที สิ่งนี้ทำให้จำนวนคนดูในไลฟ์ของฟางหยางพุ่งสูงขึ้นแบบก้าวกระโดด

7 แสน! 8 แสน! 1 ล้าน! ... 2 ล้าน!

ในขณะเดียวกัน ทุกคนในตึกทีมงานรายการก็ร้อนรนเหมือนมดบนกระทะร้อน "ผู้จัดการครับ ในไลฟ์ฟางหยางเจอระเบิด C4!" "ผู้จัดการครับ ที่สนามบินของฟางหยางมีรถตำรวจหลายร้อยคัน ตำรวจหลายพันนายมาถึงแล้วครับ!" "ผู้จัดการครับ... ยอดคนดู 2 ล้านแล้ว!" "ผู้จัดการครับ ฟางหยางกู้ระเบิดเอง... ทำไงดี! ถ้าเกิดว่า......"

ในห้องประชุมตึกทีมงาน ผู้จัดการพร้อมกับเหล่าผู้บริหารกำลังมองไปที่หน้าจอใหญ่ ภาพในจอคือไลฟ์ของฟางหยาง ในห้องประชุมเงียบกริบ ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยสีหน้าตึงเครียด วินาทีนี้! พวกเขาทุกคนกำลังสวดภาวนา ขอให้ฟางหยางทำสำเร็จ

ไม่ใช่อะไรหรอก! ยอดคนดู 2 ล้านคนนี้ คิดเป็นครึ่งหนึ่งของยอดคนดูของรายการไปแล้ว ผู้เข้าแข่งขันระดับนี้ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา สำหรับรายการของพวกเขาแล้ว มันจะเป็นความเสียหายที่พังพินาศได้เลย

นอกจากนี้ สถานีโทรทัศน์เมืองหลวง สถานีโทรทัศน์ช่องหลักทั่วประเทศ Douyin, Bilibili, Kuaishou ฯลฯ ช่องไลฟ์สดทั้งหมดต่างพากันถ่ายทอดสดเนื้อหาจากไลฟ์ของฟางหยาง

[สวัสดีท่านผู้ชมทุกท่าน ตามรายงานข่าวจากสถานี เกิดเหตุโจมตีก่อการร้ายที่สนามบินนานาชาติเมืองหลวง ขณะนี้ค้นพบระเบิดเวลาหนึ่งลูก เนื่องจากระเบิดเวลาไม่สามารถถอดชนวนได้ ผู้เชี่ยวชาญจึงตัดสินใจตัดสายในที่เกิดเหตุ ต่อไปนี้คือภาพการถ่ายทอดสด ขอให้ทุกคนหน้าจอทีวีช่วยสวดภาวนาให้เขาด้วย.... ]

พวกเขาแทบไม่มีใครรู้จักฟางหยางเลย และไม่เคยเลื่อนผ่านหน้าฟีดเจอเขาด้วยซ้ำ แต่วินาทีนี้ พวกเขาทุกคนต่างหยุดชะงัก บ้างก็นั่งดูทีวีอยู่ที่บ้าน บ้างก็ดูมือถือตอนรอรถไฟใต้ดิน บ้างก็อยู่บนรถเมล์ บ้างก็นอนอยู่บนเตียง ทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับหน้าจอ มองดูใบหน้าที่หล่อเหลาและแน่วแน่ของเขา

เกิดมาทั้งชีวิต เพิ่งเคยเห็นไลฟ์กู้ระเบิดเวลาเป็นครั้งแรก แถมยังอยู่บนเครื่องบินด้วย เรื่องแบบนี้อย่าว่าแต่ในจีนจะมีแค่เคสนี้เคสเดียวเลย ต่อให้ทั่วโลก ก็คงมีแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น

จากสถิติที่ไม่เป็นทางการ จำนวนคนที่กำลังดูไลฟ์ของฟางหยางรวมกันแล้วอาจจะทะลุ 20 ล้านคนด้วยซ้ำ!!

และเมื่อเวลาเหลือน้อยลง เวลาบนตัวจุดชนวนแสดงให้เห็นว่าเหลืออีกแค่ 20 นาทีก็จะระเบิด ก็ประจวบเหมาะกับตอนนั้นพอดี เสียงของเลขาธิการสวี่ก็ดังมาจากวิทยุสื่อสารของ ผู้กำกับเจียง

"อพยพออกหมดแล้ว ตัดสายได้เลย สู้ๆ!"

พอสิ้นเสียงให้กำลังใจของเลขาธิการ "สู้ๆ!" "สู้ๆ!" "สู้ๆ!" คนในที่เกิดเหตุ ในไลฟ์ หน้าจอทีวี ทีมงานรายการ ทุกคนที่กำลังติดตามอยู่ต่างก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา

คำว่าสู้ๆ หนึ่งคำ เชื่อมโยงจิตใจของคนนับไม่ถ้วนเอาไว้

ผู้กำกับเจียงเก็บวิทยุสื่อสารแล้วหยิบโล่กันระเบิดมากำบังไว้ตรงหน้าฟางหยาง เช็ดเหงื่อพลางพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เริ่มเลย"

ฟางหยางมองท่าทางของเขาก็อยากจะขำ หยิบคีมจ่อไปที่สายไฟเส้นหนึ่ง แล้วออกแรงตัดฉับ

วินาทีนั้น หัวใจของทุกคนแทบจะเต้นหลุดออกมานอกคอ จ้องมองหน้าจอเขม็ง

ฉับ!!

พร้อมกับเสียงตัดสายไฟ หลายคนเอามือปิดตา ไม่กล้าดู แต่วินาทีต่อมา ในไลฟ์กลับไม่ได้ยินเสียงระเบิดใดๆ พอมองดูที่หน้าจอให้ดี ระเบิดยังอยู่ตรงนั้น แค่เวลาบนตัวจุดชนวนหยุดเดินแล้ว

ผู้กำกับเจียงเห็นฉากนี้ก็ตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้นทันที "อ๊า!! ฟางหยาง!! ฟางหยาง! นายทำสำเร็จแล้ว! พวกเราไม่ตายแล้ว!! ฮ่าๆๆๆๆ~~"

รอดตายหวุดหวิด! ทำให้เขารู้สึกว่าแม้แต่อากาศก็ยังหอมกรุ่น ทั้งตัวอยู่ในสภาวะตื่นตัวสุดขีด แตกต่างจากท่าทางนิ่งเฉยก่อนหน้านี้ราวฟ้ากับเหว

เลขาธิการสวี่และคนอื่นๆ ที่อยู่ไกลออกไปก็พากันตะโกนอย่างตื่นเต้น: "สำเร็จแล้ว! ฟางหยางทำสำเร็จแล้ว!"

หลายคนสวมกอดกันและหัวเราะอย่างมีความสุข แม้แต่คนระดับสูงอย่างเลขาธิการสวี่หรือผู้จัดการทั่วไปก็ยังตื่นเต้นจนตัวสั่น วิกฤตการณ์ครั้งใหญ่! ถูกคลี่คลายลงแบบนี้เอง!

ต้องรู้ว่าเมื่อไม่กี่สิบนาทีก่อน พวกเขายังมืดแปดด้าน และปวดหัวกับเรื่องนี้สุดๆ แต่พอดูตอนนี้ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนฟ้าหลังฝน กลุ่มคนรีบมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเครื่องบิน

ส่วนชาวเน็ตในไลฟ์และผู้ชมทางช่องโทรทัศน์ต่างๆ ตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะกระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น ดีใจ! ตื่นเต้น! มีความสุข! ซาบซึ้ง! อารมณ์ทั้งหมดปะปนกันไปหมด ส่งผลให้ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์แตกแตนไปเลย

ตึกทีมงานรายการ วินาทีที่ผู้จัดการเห็นฟางหยางทำสำเร็จ ก็กระทืบเท้าด้วยความตื่นเต้น "เยส!" หัวหน้าคนอื่นๆ ก็พากันตบโต๊ะอย่างตื่นเต้น

ผู้จัดการพูดกลั้วหัวเราะ: "ยินดีกับฟางหยาง แล้วก็ยินดีกับพวกเราเองด้วย ผ่านเหตุการณ์ในวันนี้ไป ความนิยมของฟางหยางจะต้องพุ่งสูงขึ้นไปอีกขั้นแน่ ถึงตอนนั้น ยอดวิวของรายการเราก็จะพุ่งกระฉูด การเป็นรายการวาไรตี้อันดับหนึ่งของปีนี้ก็คงจะนอนรอแล้ว ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือต้องตีเหล็กตอนร้อน เปิดตัวระบบเปย์ของขวัญเสมือนจริง ตอนแรกที่เรารับปากไว้ ว่าจะแบ่งรายได้ 50% มาเป็นเงินรางวัลสำหรับแชมป์ ทุกคนลองเสนอความคิดเห็นมาได้เลย"

สิ้นคำพูดนี้ ด้านล่างเวทีก็ฮือฮาขึ้นมาทันที

"ตกลง! งั้นก็ไปจัดการซะ!" ผู้จัดการตัดสินใจทันที แต่ในตอนนั้นเอง หนึ่งในหัวหน้างานก็พูดขึ้นมาลอยๆ ว่า "ผู้จัดการครับ ตามสถานการณ์ตอนนี้... ผมรู้สึกเหมือนว่าเงินก้อนนี้กำลังจะเอาไปประเคนให้ฟางหยางเลยนะครับ?"