ตอนที่ 102: เทพจุติเริ่มขึ้น นักตกปลา: ระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่ของฉันมาถึงแล้ว

ตอนที่ 102: เทพจุติเริ่มขึ้น นักตกปลา: ระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่ของฉันมาถึงแล้ว

และในขณะที่วิดีโอเหล่านั้นยังคงเป็นไวรัลอยู่ บัญชีทางการก็โพสต์วิดีโอตัวใหม่ออกมา

ซูเสี่ยวอี้คอนเฟิร์มรายละเอียดกับสำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวถึงสามรอบ ก่อนจะไฟนอลดราฟต์ได้ในที่สุด

วิดีโอเริ่มต้นด้วยภาพตัดต่อสุดอลังการ

น้ำกระจายตูมตามบนผิวน้ำ

คันเบ็ดโค้งงอราวกับคันธนู

ใบหน้าตื่นเต้นสุดขีดของเหล่านักตกปลา

ตามมาด้วยสัตว์ประหลาดที่เคยปรากฏตัวก่อนหน้านี้

ปลาเฉาดำหนักกว่าสองร้อยชั่ง ปลาอัลลิเกเตอร์หนักสามร้อยชั่ง และปลาดุกยักษ์แม่น้ำโขงหนักกว่าพันชั่ง

ทุกเฟรมคือภาพจริง ไม่มีเอฟเฟกต์ซีจีผสม

จังหวะดนตรีประกอบเร้าใจขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด ภาพก็ตัดฉับ

ตัวหนังสือบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นในวิดีโอ

"การแข่งขันตกปลาอ่างเก็บน้ำติงเจียวาน ครั้งที่ 1"

จากนั้น กฎกติกาการแข่งขันก็ถูกเผยแพร่ออกมา

กฎนั้นง่ายมาก

ผู้เข้าร่วมแต่ละคนจะตกปลาได้อย่างอิสระภายในเวลาที่กำหนด และการจัดอันดับสุดท้ายจะพิจารณาจากน้ำหนักรวมของปลาที่ตกได้

ไม่จำกัดสายพันธุ์ปลา ไม่จำกัดอุปกรณ์ หรือเทคนิคใดๆ ทั้งสิ้น

เงินรางวัล:

รางวัลที่หนึ่ง: 500,000 หยวน

รางวัลที่สอง: 300,000 หยวน

รางวัลที่สาม: 200,000 หยวน

ค่าสมัคร: 500 หยวนต่อคน

จำนวนผู้เข้าร่วมสูงสุด: 3,000 คน

รอบคัดเลือกมีกำหนดเริ่มในอีกหนึ่งวัน เนื่องจากมีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก การแข่งขันจึงจะแบ่งเป็นรอบๆ และผู้เข้าแข่งขันในรอบหลังๆ สามารถทยอยเดินทางมาในช่วงคัดเลือกได้

การลงทะเบียนจะต้องทำผ่านระบบออนไลน์

ลิงก์ลงทะเบียนถูกแนบไว้ในคำอธิบายวิดีโอ

สิบนาทีหลังจากวิดีโอถูกโพสต์

ช่องคอมเมนต์ก็ถล่มทลาย

"500,000? น้อยไปปะ ไม่คุ้มค่าเหนื่อยฉันหรอก"

"ค่าสมัคร 500? นั่นมันแค่ค่าเหยื่อตกปลาของฉันวันเดียวเองนะ! ฉันเอาด้วย!"

"ทุกคนที่นี่จะต้องพ่ายแพ้ให้กับฉัน... นักตกปลาที่กินแห้วมาเจ็ดปีเต็ม"

"ฉันอยู่บนทางด่วนแล้ว อย่าถามว่ามาจากไหน รู้แค่ว่าฉันออกเดินทางตั้งแต่เมื่อวานก็พอ"

สิบนาทีต่อมา ทราฟฟิกของลิงก์ลงทะเบียนทะลุ 500,000 เซิร์ฟเวอร์เริ่มกระตุก

สิบห้านาทีต่อมา

จำนวนผู้ลงทะเบียน: 3,000 คน

เต็มแล้ว

อินเทอร์เน็ตเดือดพล่านขึ้นมาทันที

"อะไรนะ? เต็มแล้ว? หน้าจ่ายเงินฉันค้างไปสามนาที พอมาดูอีกทีคือเต็มแล้วเนี่ยนะ?"

"ฉันวิ่งออกมาจากห้องน้ำ กดลงทะเบียนตั้งแต่ยังไม่ทันดึงกางเกงขึ้น นี่ฉันยังมาไม่ทันอีกเหรอ?"

"3,000 คนมันจะไปพออะไร? เพิ่มเป็น 10,000 ไม่ได้เหรอ?"

"ขอเรียกร้องให้เพิ่มโควตา! อ่างเก็บน้ำติงเจียวานออกจะใหญ่ จุคนได้ตั้ง 30,000 คน!"

"ไหนบอกว่าทุกคนมีส่วนร่วมไง? นี่ฉันไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรเลยนะ!"

เรื่องราวเริ่มลุกลามใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ใช่แค่ในช่องคอมเมนต์ แต่ตามบอร์ดตกปลาใหญ่ๆ และแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น ต่างก็มีเสียงเรียกร้องให้เพิ่มโควตา

บางคนถึงกับแท็กบัญชีทางการของสำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของอำเภอโดยตรง

ติงฮ่าวมองดูการแจ้งเตือนข้อความที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดบนโทรศัพท์แล้วก็นวดขมับ

สำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเองก็ปวดหัวไม่แพ้กัน

เดิมทีพวกเขากะจะจัดเพื่อปลอบประโลมใจคนที่ตกค้างอยู่ในตัวอำเภอ

ไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ตัวอำเภอคงคนล้นทะลักจนไม่มีที่ยืนแน่ๆ

ติงฮ่าวให้เสี่ยวอวี่รีบโพสต์วิดีโออีกตัวทันที

"เพื่อนๆ นักตกปลาครับ ครั้งแรกนี้เป็นแค่การเริ่มต้น ประตูอ่างเก็บน้ำติงเจียวานเปิดต้อนรับทุกคนเสมอ สำหรับใครที่ลงทะเบียนไม่ทันในครั้งนี้ ผมจะรอพวกคุณในครั้งหน้านะครับ"

หลังจากวิดีโอตัวนี้ถูกโพสต์ ความโกรธแค้นของประชาชนก็ค่อยๆ ทุเลาลงบ้าง

แต่ก็แค่บ้างนิดหน่อยเท่านั้นแหละ

...

ฟานเซียวเป็นนักตกปลามือใหม่

ช่วงนี้ เขาเลื่อนผ่านไปเจอแต่วิดีโอของอ่างเก็บน้ำติงเจียวาน

ถึงแม้เขาจะตกปลาไม่เป็น

แต่ใครบอกล่ะว่าคนตกปลาไม่เป็นจะมาตกปลาไม่ได้?

เขาเลยมา

แต่เขาอยู่ที่อ่างเก็บน้ำมาสามวันเต็มแล้ว

สามวัน เขายังตกปลาไม่ได้เลยสักตัว

แห้วสนิท

วันแรกที่เขามาถึง พี่ชายคนข้างๆ ตกปลาเฉาฮื้อหนักหกเจ็ดสิบชั่งได้ในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง ทำเอาเขาน้ำลายสอ

วันที่สอง เขาเปลี่ยนหมายตกปลา เปลี่ยนเหยื่อ เปลี่ยนแม้กระทั่งคันเบ็ด

ผลปรากฏว่า เขานั่งตั้งแต่หกโมงเช้ายันห้าทุ่ม ก็ยังไม่มีอะไรเคลื่อนไหว

วันที่สาม ซึ่งก็คือวันนี้

เขาเกือบจะเก็บของกลับบ้านอยู่แล้ว

แต่ฉากที่ปลาดุกยักษ์แม่น้ำโขงหนัก 1,186 ชั่งถูกลากขึ้นฝั่งเมื่อกี้ มันจุดประกายไฟในตัวเขาขึ้นมาอีกครั้ง

ปลาหนักพันกว่าชั่ง

เขารู้สึกว่านั่นคือความฝันอันสูงสุดในชีวิตการตกปลาของเขาเลยล่ะ

ต่อให้ไม่ได้ตัวละพันกว่าชั่ง

ตกให้รวมกันได้พันกว่าชั่งก็ยังดี

"พี่ชาย ทำไมพี่ไม่ยกโควตานั่นให้ผมล่ะ? พี่ไปแข่งก็เป็นได้แค่ไม้ประดับแหละ"

หลิวข่าย เพื่อนที่มาด้วยกันพูดกับเขา

แน่นอนว่าฟานเซียวลงทะเบียนได้โควตาแข่งขัน

ส่วนหลิวข่ายเป็นนักตกปลามากประสบการณ์ แต่ดันกดโควตาไม่ทัน

ในมุมมองของหลิวข่าย การที่ฟานเซียวได้โควตานั้นไป มันเป็นการเสียเวลาเปล่าชัดๆ

เขาเลยพยายามเกลี้ยกล่อมให้ฟานเซียวยกโควตาให้มาครึ่งค่อนวันแล้ว

ฟานเซียวทนรำคาญไม่ไหว เลยจำใจพูดไปว่า

"ถ้าวันนี้ฉันตกปลาหนัก 20 ชั่งไม่ได้ ฉันจะยกโควตาให้นาย"

"พูดแล้วนะ ฮ่าฮ่าฮ่า!"

หลิวข่ายรู้สึกเหมือนโควตามาอยู่ในมือแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว เขาจะไม่รู้ใจเพื่อนตัวเองได้ยังไง?

หมอนี่ไม่เคยตกปลามาก่อนเลย ขนาดทุ่นก็ยังเป็นเขาที่ปรับให้

ยิ่งไปกว่านั้น ดวงของหมอนี่มันซวยสุดๆ ขนาดมาตกที่นี่ ยังกินแห้วได้ทุกวัน

อย่าว่าแต่ปลา 20 ชั่งเลย แค่ตกปลาหลีฮื้อให้ได้สักตัวก็บุญแล้ว

ฟานเซียวไม่ได้พูดอะไรอีก เขาปั้นเหยื่ออย่างตั้งใจ เกี่ยวเบ็ด แล้วก็เหวี่ยงคันเบ็ดออกไป

อย่างไรก็ตาม อาจจะเป็นเพราะสวรรค์มีตา

ครั้งนี้ ผ่านไปสิบกว่านาที

ในที่สุดทุ่นก็ขยับ

เขาดีใจสุดขีด รีบตวัดคันเบ็ดขึ้นทันที

แต่เห็นได้ชัดว่าปลาตัวนี้ไม่ใหญ่

เพราะเขาตวัดมันลอยขึ้นมาได้เลย

มีปลาตัวเล็กๆ ห้อยติดเบ็ดมา

ปลาซิว

ถึงแม้มันจะใหญ่กว่าปลาซิวที่เขาเคยเห็นที่อื่นมาก แต่มันก็ยังเป็นแค่ปลาขยะตัวเล็กๆ อยู่ดี

หลิวข่ายได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็ชะโงกหน้ามาดู พอเห็นปุ๊บก็หัวเราะก๊าก

"อัยย่ะ ผ่านไปสามวัน ในที่สุดนายก็ปลดล็อกความแห้วได้สักที ยินดีด้วยๆ"

"แต่ปลาตัวนี้มันเล็กเกินไปหน่อยนะ ห่างไกลจากเป้าหมาย 20 ชั่งของนายลิบลับเลย"

ฟานเซียวหัวเราะเบาๆ ปลดปลาซิวออกจากเบ็ดอย่างระมัดระวัง แล้วใส่ลงไปในกระชัง

"มันเล็กไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็เป็นปลาตัวแรกที่ฉันตกได้นะ"

เขามีความสุขจริงๆ นะ

หลังจากกินแห้วมาสามวัน ความรู้สึกนี้มันเหมือนฝนตกหลังหน้าแล้งเลยล่ะ

"ฉันเคยได้ยินเขาพูดกันว่า นักตกปลามักจะมีระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่นะ พอไปถึงอ่างเก็บน้ำ ก็จะตกปลาได้ติดๆ กันจนเต็มกระชังเลย" ฟานเซียวพึมพำ

"แต่ดูเหมือนไอ้เรื่องแบบนี้จะไม่มีอยู่จริงสำหรับฉันเลยแฮะ"

หลิวข่ายตบไหล่เขา

"นั่นมันก็แค่เรื่องที่คนเขาแต่งขึ้นมาเองแหละ นายเชื่อเป็นตุเป็นตะไปได้"

ในขณะเดียวกัน บนสันเขื่อนห่างออกไปไม่ไกล ติงฮ่าวกำลังเช็กบัญชีรายรับรายจ่ายของวันนี้อยู่

จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

【คำเตือน: ปลาเทพจุติถูกตกขึ้นมาแล้ว เอฟเฟกต์เทพจุติเริ่มทำงาน】

ติงฮ่าวอึ้งไป

ปลาเทพจุติ?

ปลาซิวตัวนั้นน่ะเหรอ?

มีคนตกมันได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

เขารีบเปิดหน้าจอระบบและกดเข้าไปที่อินเทอร์เฟซระบุตำแหน่งปลาติดเชื้อกลายพันธุ์ทันที

บนหน้าจอเต็มไปด้วยจุดเล็กๆ สีเขียวและสีแดง แต่มีจุดสีทองจุดหนึ่งสว่างวาบสะดุดตา

เขาสาวเท้าเดินไปทางนั้นอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน เขาก็ไปหยุดอยู่ไม่ไกลจากนักตกปลาคนนั้น

เขาอยากจะเห็นจริงๆ ว่าไอ้เอฟเฟกต์เทพจุตินี่มันจะเป็นยังไง

ทางด้านนู้น หลังจากฟานเซียวเก็บปลาซิวลงกระชัง เขาก็ปั้นเหยื่ออีกก้อน เกี่ยวเบ็ด แล้วเหวี่ยงลงน้ำ

จังหวะที่สายเบ็ดตกกระทบผิวน้ำ ทุ่นยังไม่ทันตั้งตรงเลยด้วยซ้ำ...

ทุ่นก็จมวูบลงไป

ฟานเซียวชะงักไปครู่หนึ่งแล้วรีบงัดคันเบ็ดขึ้น

ปลาหลีฮื้อตัวหนึ่งถูกลากขึ้นมาจากน้ำ ดูจากสายตาน่าจะหนักประมาณสองสามชั่ง

"ติดเบ็ดอีกแล้วเหรอ?" หลิวข่ายหันมามอง

"โย่ว วันนี้นายดวงดีไม่เบาเลยแฮะ เสียดายที่เป็นปลาเล็กอีกแล้ว"

ฟานเซียวปลดเบ็ดและโยนปลาหลีฮื้อลงกระชัง สีหน้าไม่มีแววความไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย

"ฮี่ฮี่ บางทีนี่อาจจะเป็นระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่ที่มาช้าหน่อยก็ได้นะ"