ตอนที่ 101: สัตว์ประหลาดยักษ์ขึ้นฝั่ง ฝูงชนแห่มุงดู

ตอนที่ 101: สัตว์ประหลาดยักษ์ขึ้นฝั่ง ฝูงชนแห่มุงดู

ท้องฟ้ามืดลงโดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว

ไฟถนนพลังงานแสงอาทิตย์สว่างขึ้นโดยอัตโนมัติ สาดแสงส่องประกายไปทั่วอ่างเก็บน้ำ

ปลาดุกยักษ์แม่น้ำโขงตัวนั้นหงายท้องเป็นรอบที่สามแล้ว

ทุกครั้งที่มันพลิกตัว ก็จะเกิดเสียงฮือฮาขึ้นในหมู่ฝูงชนที่ล้อมรอบอยู่

เห็นได้ชัดว่าปลาตัวนี้อึดถึกทนกว่าที่ใครๆ จินตนาการไว้มาก

ในขณะเดียวกัน ติงฮ่าวกำลังง่วนอยู่ตรงจุดรับซื้อปลาคืน

รถบรรทุกแบบตู้ปิดสามคันจอดเทียบอยู่ริมลานจอดรถ

เหล่านักตกปลานำปลาที่ตกได้มาแลกเป็นเงินสดที่นี่โดยตรง

แน่นอนว่า ติงฮ่าวมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อเก็บพวกปลาติดเชื้อกลายพันธุ์ไว้

ก่อนที่ระบบจะอัปเกรด ปลาพวกนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว พวกมันคือคะแนนทั้งนั้น!

"ลูกพี่ ปลาเฉาฮื้อตัวนี้ผมขอเก็บไว้เองนะ"

"พี่ชาย ปลาหลีฮื้อในกระชังพี่ดูดีจัง ผมขอรับซื้อตัวนี้นะครับ"

เหล่านักตกปลาไม่ได้คิดอะไรมาก

เถ้าแก่แค่อยากจะเก็บปลาไว้เองสองสามตัวมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?

หลังจากยุ่งแบบนี้อยู่กว่าชั่วโมง ติงฮ่าวก็คัดปลาติดเชื้อกลายพันธุ์ออกมาได้ห้าตัวจากผลงานของนักตกปลาหลายๆ คน

จากคนกว่าพันคนที่ตกปลาพร้อมกัน มีปลาโผล่มาแค่ห้าตัว ความน่าจะเป็นมันช่างต่ำเตี้ยเรี่ยดินจริงๆ

เมื่อรวมรายได้จากการรับซื้อปลาในวันนี้เข้ากับค่าตกปลา กำไรสุทธิก็ปาเข้าไปอีกแสนกว่าหยวน

ตอนที่ติงฮ่าวจดตัวเลขลงในสมุดบัญชี เดิมทีเขาก็อารมณ์ดีอยู่หรอก

แต่ตัวเลขจากเมื่อตอนกลางวันจู่ๆ ก็แวบเข้ามาในหัว

ยี่สิบแปดล้าน

เขาก้มลงมองตัวเลขหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นในสมุดบัญชีของตัวเอง

ช่างมันเถอะ

อย่าไปเปรียบเทียบเลย

เปรียบเทียบไปก็มีแต่จะช้ำใจเปล่าๆ

ติงฮ่าวหิ้วปลาติดเชื้อกลายพันธุ์ทั้งห้าตัวกลับไปที่บ้านพักหลังเล็ก

เขาปิดประตูและเปิดหน้าจอระบบขึ้นมา

เขาเก็บปลาทั้งห้าตัวนี้เข้าสู่ระบบโดยตรง

จากนั้นเขาก็เปิด เครื่องหลอมรวม แล้วโยนปลาที่มีลักษณะพิเศษทั้งห้าตัวเข้าไปข้างใน

บนหน้าจอ สี่เหลี่ยมสีขาวเล็กๆ ห้าอันเริ่มหมุนวน พุ่งชน และหลอมรวมเข้าด้วยกัน

แสงสว่างวาบขึ้นมา

ในที่สุด มันก็ควบแน่นกลายเป็นลักษณะพิเศษเพียงหนึ่งเดียว

【ความอดทน: ความเร็วในการฟื้นฟูพละกำลังเพิ่มขึ้น 25%】

ติงฮ่าวถอนหายใจ

ยังคงเป็นระดับสีขาว

อย่างไรก็ตาม หน้าจอแสดงให้เห็นว่ากระบวนการหลอมรวมได้สร้างคะแนนขึ้นมา 10 แต้ม

เมื่อนึกถึง 'การ์ดเพิ่มโอกาสการกลายพันธุ์' ที่ราคาปาไปถึง 10,000 แต้ม

เขาก็ปิดหน้าจอลงอย่างเงียบๆ

หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและยากลำบากนัก

จังหวะที่เขากำลังจะเดินออกไป เสียงเฮดังลั่นสนั่นหวั่นไหวก็ระเบิดขึ้นจากข้างนอก

ติงฮ่าวผลักประตูเปิดออกและมองไปทางอ่าวตรงกลาง

ลำแสงไฟนับไม่ถ้วนสาดส่องไปรวมกันที่ริมน้ำ เงาดำของฝูงชนหนาแน่นกำลังเบียดเสียดกันไปที่จุดเดียว

ปลาตัวนั้นขึ้นฝั่งแล้ว!

เขารีบจ้ำอ้าวไปทันที

กว่าจะเบียดเสียดไปถึงแถวหน้าสุด ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขาต้องหยุดชะงัก

ในเขตน้ำตื้นริมฝั่ง ปลาดุกยักษ์สีน้ำตาลเทานอนตะแคงอยู่

ลำตัวของมันทอดยาวจากหัวจรดหาง กินพื้นที่ความยาวเกือบสี่เมตร

คนนับร้อยล้อมรอบมันเป็นวงกลมขนาดใหญ่

ไฟฉายคาดหัวและไฟฉายทุกดวงส่องตรงไปที่ร่างของมัน

แต่การจะลากมันขึ้นมาบนฝั่งกลับกลายเป็นปัญหาใหม่

สวิงตักปลาเหรอ? เอาสวิงหลายอันมารวมกันยังครอบหัวมันไม่มิดเลย

ติงฮ่าวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปพูดกับติงจี๋เซียงที่อยู่ข้างๆ

"ไปที่โกดังบ้านฉัน แล้วเอาแหจับปลาผืนเก่าๆ นั่นมาที"

ติงจี๋เซียงวิ่งออกไปทันที

ไม่นานนัก เขาก็กลับมาพร้อมกับเสี่ยวจวิน แบกแหจับปลาผืนใหญ่มาบนบ่า

ติงฮ่าวให้คนพับแหเป็นสิบๆ ชั้น กางออกในน้ำตื้น แล้วช้อนเข้าไปใต้ตัวปลา

จากนั้นก็เป็นงานที่ต้องใช้แรงงานคนล้วนๆ

คนกว่ายี่สิบคนยืนเรียงเป็นสองแถว คว้าเชือกแหไว้ และส่งเสียงร้องฮึยช่าเป็นจังหวะขณะลากมันขึ้นฝั่ง

"หนึ่ง สอง สาม ฮึบ!"

"หนึ่ง สอง สาม ฮึบ!"

แหจับปลาค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามริมฝั่ง

หลังจากออกแรงดึงกันเกือบยี่สิบนาที ในที่สุดปลาก็ถูกลากขึ้นมาบนฝั่งได้สำเร็จแบบเต็มตัว

ฝูงชนแห่เข้าไปล้อมรอบปลา

ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะมันตัวใหญ่ยักษ์อลังการเกินไปจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีคนเยอะมาก พวกที่อยู่ข้างหลังก็อยากจะเห็นชัดๆ ว่าปลาตัวนี้ใหญ่แค่ไหน

ส่วนพวกที่อยู่ข้างหน้าก็อยากจะสัมผัสประสบการณ์ในระยะประชิด

ส่งผลให้บางคนถูกดันจนไปอยู่แทบจะติดกับหน้าของปลา

ทว่า ในวินาทีนั้นเอง ปลาที่ตอนแรกดูเหมือนจะหมดเรี่ยวแรงแล้ว จู่ๆ ก็ดิ้นเฮือกขึ้นมา

หางของมันตวัดฟาดอย่างแรง!

หางขนาดมหึมาฟาดเปรี้ยงเข้าใส่คนสองสามคนที่ยืนอยู่ชิดริมน้ำ

คนเหล่านั้นถูกฟาดกระเด็นลอยละลิ่วตามแรงปะทะ

เสียง "ตู้ม! ตู้ม!" ดังขึ้นติดๆ กัน

หลายคนร่วงหล่นลงไปในน้ำเต็มๆ

"อย่าดัน! เลิกดันได้แล้ว! มีคนตกน้ำ!"

ใครบางคนเริ่มตะโกนลั่น

ตอนนั้นเองคนที่อยู่ข้างหลังถึงได้หยุดดัน

แรงฟาดจากหางของปลาหนักพันชั่งมันมหาศาลขนาดไหนน่ะเหรอ?

ดูจากคนที่กระเด็นตกน้ำไปก็รู้แล้ว

นักตกปลาคนที่โดนหางฟาดเข้าเต็มๆ นิ่งสนิทไปเลยหลังจากตกน้ำ

เมื่อเห็นท่าไม่ดี นักตกปลาคนอื่นๆ บนฝั่งก็รีบกระโดดลงไปช่วย

กว่าคนพวกนั้นจะถูกลากขึ้นมาได้ก็ทุลักทุเลพอสมควร

โชคดีที่นักตกปลาคนนั้นแค่สลบไปชั่วขณะ

เขากลืนน้ำเข้าไปหลายอึกตอนที่จมลงไป

จังหวะที่นักตกปลาอีกคนกำลังจะผายปอดให้เขา เขาก็ฟื้นขึ้นมาพอดี

ไม่อย่างนั้น จูบแรกของเขาอาจจะไม่ปลอดภัยซะแล้ว

หลังจากความวุ่นวายเล็กๆ นี้จบลง ผู้คนในที่เกิดเหตุก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

แต่ปัญหาตอนนี้คือ จะชั่งน้ำหนักมันยังไง?

ท้ายที่สุด ติงฮ่าวก็ให้ติงจี๋เซียงไปเอาตาชั่งแบบคานโบราณที่ใช้ชั่งหมูมา

พวกเขาตัดท่อนไม้หนาเท่าต้นขาจากบนเขามาทำเป็นคานหาม

ใช้คนฝั่งละสามคน ช่วยกันยกปลาขึ้น

ติงฮ่าวอ่านตาชั่งแบบนี้ไม่เป็น ติงจี๋เซียงเลยเป็นคนจัดการเองตรงกลาง

ครู่ต่อมา ติงจี๋เซียงก็ขานตัวเลขที่ทำเอาทุกคนเลือดเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

หนึ่งพันหนึ่งร้อยแปดสิบหกชั่ง

"พันกว่าชั่ง!!!"

"เชี่ยเอ๊ย ฉันอยู่มาสามสิบกว่าปี เพิ่งรู้ก็วันนี้แหละว่าปลาน้ำจืดมันโตได้ขนาดนี้!"

"ทุบสถิติแล้วใช่ไหม? สถิติปลาน้ำจืดในประเทศต้องถูกทำลายย่อยยับแน่ๆ!"

"โคตรสุดยอด!!!"

จำนวนคนดูในไลฟ์สตรีมของหลินเสี่ยวอวี่ทะลุสองแสนห้าหมื่นคนไปแล้ว คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำหลากจนอ่านไม่ทัน

"1,186 ชั่ง! ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย???"

"แปลกๆ นะ ฉันขอตรวจสอบตาชั่งหน่อย"

"เจ็ดแปดชั่วโมง สู้ตั้งแต่วันยันมืดพวกนี้แม่งโคตรเถื่อนเลย"

"อ่างเก็บน้ำติงเจียวาน สิ่งมหัศจรรย์แห่งที่แปดของโลก!"

"ตอนนี้ซื้อตั๋วทันไหม? ฉันอยากไปลูบปลาตัวนี้!"

เซสชั่นการถ่ายรูปเริ่มควบคุมไม่อยู่แล้ว

คนเป็นร้อยๆ กำลังต่อคิวเพื่อถ่ายรูปคู่กับปลาตัวนี้

อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันไม่ให้มีใครถูกฟาดกระเด็นไปอีก ติงฮ่าวจึงจัดระเบียบเสียใหม่

ห้ามเข้าใกล้เกินไป และถึงจะเข้าไปใกล้ ก็ห้ามยืนอยู่ฝั่งที่ติดกับน้ำเด็ดขาด

ส่วนซุนจิงไห่และเพื่อนร่วมทีม หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความตื่นเต้น ตอนนี้พวกเขาก็หมดสภาพ ไม่อยากแม้แต่จะขยับตัว ทำได้แค่นั่งพักอยู่ใกล้ๆ

พวกเขามองดูนักตกปลาพวกนี้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามา 'ย่ำยี' ปลาที่เป็นของพวกเขาอย่างช่วยไม่ได้

ความคึกคักดำเนินไปเต็มๆ ครึ่งชั่วโมง

จนกระทั่งปลาหยุดหายใจอย่างสมบูรณ์

ตอนนั้นแหละทุกคนถึงได้แยกย้ายกันไปอย่างพึงพอใจ

ซุนจิงไห่เดินมาหาติงฮ่าวแล้วบอกว่าอยากจะเอาปลาตัวนี้กลับไป

จะเอาปลามาขายคืนเถ้าแก่เหรอ? ตลกน่า

คำนวณตามราคารับซื้อของอ่างเก็บน้ำ ปลาตัวนี้จะได้เงินเต็มที่ก็แค่ไม่กี่พันหยวนเท่านั้น

เอาหลับไปทำเป็นสตัฟฟ์หรือเก็บโครงกระดูกไว้ยังน่าสนใจกว่าตั้งเยอะ

ติงฮ่าวย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ขนาดปลาตัวละยี่สิบแปดล้านเขายังไม่คิดจะเก็บไว้เลย

ของแค่นี้ทำอะไรจิตใจอันแข็งแกร่งของเขาไม่ได้หรอก

วิดีโอของปลาตัวนี้ถูกอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ตในคืนนั้นทันที

ติงฮ่าวเปิดโทรศัพท์และเหลือบมองดูรายการคำค้นหายอดฮิต

อันดับหนึ่งยังคงเป็นเรื่องงานประมูลปลาคาร์ปแฟนซีเมื่อตอนกลางวัน แต่อันดับสองกลายเป็น 'ปลาดุกยักษ์หนักพันชั่งแห่งอ่างเก็บน้ำติงเจียวาน' ไปเรียบร้อยแล้ว

สไตล์ของช่องคอมเมนต์เห็นได้ชัดว่าเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

"พูดตามตรงนะ ฉันชินจนชาไปแล้วว่ะ"

"ตั้งแต่ปลาไนพูดได้ ไปจนถึงงานประมูลปลาคาร์ปแฟนซี 28 ล้าน แล้วก็มีโจรถูกจับกุม ล่าสุดก็ปลาดุกยักษ์พันชั่ง อ่างเก็บน้ำแห่งนี้ติดตั้งเครื่องปั่นสคริปต์รายวันไว้หรือไงเนี่ย?"

"สภาพจิตใจฉันตอนนี้คือ: ต่อให้มีคนมาบอกว่าอ่างเก็บน้ำติงเจียวานตกมังกรได้ ฉันก็จะตอบแค่ว่า 'อ้อเหรอ'"

"เมนต์บน อย่าไปปักธงสิวะ เกิดมันมีจริงๆ ขึ้นมาจะทำไง?"

"ฉันขอเสนอให้อ่างเก็บน้ำติงเจียวานเปลี่ยนชื่อเป็น 'อ่างเก็บน้ำสร้างตำนานรายวัน' ซะเถอะ"