บทที่ 41 ถึงเวลาสะบัดก้นลาแล้ว!

บัตรออมทรัพย์ระดับสาม บัตรใบนี้ดูไม่เหมือนของที่จะได้มาฟรีๆ...

นี่คือการขายบุญคุณให้ฉันงั้นเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น...

ในเมื่อพวกเขามอบผลประโยชน์ให้ ฉันก็ควรจะมีท่าทีที่เป็นมิตรกลับไปบ้าง!

“ตกลงครับ”

เจียงอวี้รับบัตรมาด้วยรอยยิ้ม “เอ่อ การประลองนัดที่เหลือฉันขอสละสิทธิ์ ส่วนค้อนที่หลอมเสร็จแล้วก็ให้ระบบจัดการคำนวณสามฝ่ายได้เลย ถ้าไม่มีขั้นตอนอื่นแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะครับ”

เจียงอวี้ไม่อยากอยู่ต่อในหอความฝันกลางวันแล้ว;

สถานที่ที่มีระดับและอำนาจสูงขนาดนี้ เห็นชัดว่าไม่ใช่ที่ที่มือใหม่ควรจะมาอยู่

เจียงอวี้อาจจะบ้าบิ่นไปบ้าง แต่เรื่องสติปัญญานั้นไม่มีปัญหาแน่นอน

ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะมีพี่ชายทั่งตีเหล็กอยู่ด้วย เขาคงจะซวยอยู่ที่นี่จริงๆ

ส่วนเรื่องค้อน เจียงอวี้ไม่ได้คิดอะไรมาก มันไม่เหมาะกับเขา อีกอย่างวัสดุหลักก็เป็นของโอโค วัสดุรองและเตาหลอมก็เป็นของหอความฝันจัดหามา เจียงอวี้กะดูแล้วว่าถ้าจะจัดการเองคงยุ่งยากสู้ยกให้ระบบจัดการไปเลยจะดีกว่า

เมื่อได้ยินดังนั้น เสือดาวขาวและแมวลายเสี่ยวซื่อหันไปสบตากัน ฝ่ายแรกจึงรีบเอ่ยขึ้นทันที “สามารถจัดการตามวิธีของคุณได้ค่ะ และหลังจากนี้ก็ไม่มีขั้นตอนอื่นแล้ว……”

“ดีครับ”

เจียงอวี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง เตรียมจะหันหลังเดินจากไป

เสือดาวขาวหลุดปากเรียกตามสัญชาตญาณ “คุณเจียงอวี้คะ กรุณารอสักครู่ค่ะ”

“?”

เจียงอวี้ทำหน้าสงสัย

เสือดาวขาวเม้มริมฝีปาก ไม่นึกเลยว่าจะพบบุคคลที่ไม่สนใจในหอความฝันกลางวันเลยสักนิด!

“คุณเจียงอวี้คะ ในนามของหอความฝันกลางวัน ฉันขอเชิญคุณเข้าดำรงตำแหน่งช่างหลอมประจำหออย่างเป็นทางการค่ะ! หากคุณตอบรับ คุณจะได้รับตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ตลอดชีพของหอความฝัน ได้รับส่วนลด 10% สำหรับทุกกิจกรรมในหอ และเพียงแค่ทำงานให้ครบตามเป้าหมายในแต่ละเดือน คุณจะได้รับค่าตอบแทนถึง 5,000 คาร์คอยน์ คุณคิดว่า……”

“ฉันปฏิเสธ”

เจียงอวี้พ่นคำสามคำออกมาโดยตรง

“…………”

ดวงตาของแมวลายเสี่ยวซื่อค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น ดูเหมือนจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“ทำไมล่ะคะ?”

เสือดาวขาวขมวดคิ้วถาม “คุณมีข้อกังวลตรงไหนหรือเปล่า?”

5,000 คาร์คอยน์ สำหรับผู้เล่นใหม่แล้ว มันคือเงินจำนวนมหาศาลเลยทีเดียว!

เจียงอวี้หรี่ตามองพลางพูดเป็นนัยว่า:

“พวกคุณให้ค่าตัวโอโคเท่าไหร่ แล้วให้ฉันเท่ากันหรือเปล่าล่ะ?”

“……”

เสือดาวขาวถึงกับพูดไม่ออก

มันไม่ใช่ราคาเดียวกันจริงๆ นั่นแหละ

“เหอะ”

เจียงอวี้ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้เลยสักนิด

จากการสัมผัสที่ผ่านมา หอความฝันกลางวันไม่ได้เกี่ยวข้องกับสถานที่ทำความฝันให้เป็นจริงอะไรนั่นเลย แต่มันคือสถานที่ที่ยึดถือผลประโยชน์สูงสุดเป็นเป้าหมาย แน่นอนว่าจะต้องพยายามขูดรีดมูลค่าของเขาให้ได้มากที่สุด!

“……แต่ว่า”

เสือดาวขาวตั้งท่าจะพูดต่อ เพราะหากดูจากขั้นตอนการหลอมรวมถึงคุณสมบัติต่างๆ แล้ว โอโคมีทั้งแบบแปลนและข้อได้เปรียบในแง่ของกฎเกณฑ์ เจียงอวี้ไม่มีทางที่จะได้ค่าตัวเท่ากับฝ่ายหลังได้เลย……

สำหรับหอความฝันกลางวัน การหลอมอาวุธไม่ใช่ธุรกิจที่สำคัญที่สุด แต่ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องต่างหากที่สำคัญกว่า……

ทว่าเรื่องนี้ไม่สามารถอธิบายให้เจียงอวี้ฟังได้;

และนั่นอาจจะทำให้ฝ่ายหลังขัดใจด้วย

ในเมื่อผู้เล่นใหม่สามารถได้รับสิทธิ์ในการเข้าหอความฝันได้ เธอก็ไม่ควรประเมินศักยภาพของเจียงอวี้ต่ำเกินไป!

หลังจากนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เสือดาวขาวก็เอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมาว่า “ขอโทษด้วยค่ะ”

ท่าทีนี้ทำให้เจียงอวี้ประหลาดใจเล็กน้อย

มันต่างจากที่เขาคิดไว้ว่าอีกฝ่ายจะฉวยโอกาสกดราคา

“ในตอนนี้ คุณยังไม่มีคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องเพียงพอค่ะ”

เสือดาวขาวผายมือพลางมองด้วยสายตาอ่อนใจ “5,000 คาร์คอยน์ ถือเป็นเงินเดือนพื้นฐานที่สูงมากแล้วนะคะ เพราะทั้งวัสดุ อุปกรณ์การหลอม และคำสั่งซื้อทั้งหมด ทางหอความฝันจะเป็นผู้จัดหาให้เอง”

ได้ยินดังนั้น เจียงอวี้ก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ห้องรับรองตกอยู่ในความเงียบ แมวลายเสี่ยวซื่อเผลอกลั้นหายใจรอคอยคำตอบของเจียงอวี้

“ขอโทษด้วยนะครับ……”

แมวลายอดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจออกเบาๆ ยังไม่ได้งั้นเหรอ……

ริมฝีปากของเสือดาวขาวสั่นระริก คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทว่าเจียงอวี้พูดต่อว่า: “ประจำหอไม่ได้ แต่เราสามารถร่วมงานกันได้!”

“……หืม?”

เสือดาวขาวมองมาที่เจียงอวี้

“ฉันชอบเป็นช่างหลอมอิสระมากกว่า หลังจากนี้สามารถใช้วิธีรับคำสั่งซื้อเพื่อร่วมงานกับหอความฝันได้ ส่วนเรื่องผลกำไรนั้น ในเมื่อฉันเป็นผู้ควบคุมการหลอมหลัก……

“ฉันเจ็ด พวกคุณสาม”

เสือดาวขาวหลุดปากออกมาทันที “ไม่ได้ค่ะ ต้องหกสี่”

“ตกลง”

เจียงอวี้ตอบรับในเสี้ยววินาที

“รองหัวหน้าครับ!”

เสี่ยวซื่ออดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา

เสือดาวขาวลุกขึ้นยืน ถึงเพิ่งจะมารู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไป!

……

แย่แล้ว เสียรู้เข้าให้แล้ว!

ดันไปพูดตามน้ำไอ้เด็กนี่ซะได้!

มุมปากของเจียงอวี้ยกขึ้น เขาไม่ปิดบังเลยว่าตอนนี้เขากำลังอารมณ์ดีมาก;

ทั้งสถานที่ วัสดุ และคำสั่งซื้อทางหอความฝันเป็นคนจัดการให้หมด ส่วนเขาเองมีหน้าที่แค่ตัดสินใจว่าจะรับงานหรือไม่ แถมยังได้ส่วนแบ่งหกสี่ ถือว่าเขาได้เปรียบสุดๆ!

เสือดาวขาวอ้าปากค้างจนเห็นฟันที่แหลมคม ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์!

มันคำนวณไว้แล้วว่าพวกเธออยากจะรั้งคนมีความสามารถไว้ เลยขุดหลุมให้พวกเธอโดดลงไปเอง

การทำธุรกิจกับหอความฝันแล้วได้ส่วนแบ่งหกสี่ สำหรับคนส่วนใหญ่แล้วมันคือเรื่องที่เหลือเชื่อมาก!

หากไม่ใช่เพราะกิริยามารยาทที่ดีที่ทำให้เธอต้องรักษาท่าทีไว้ ป่านนี้เธอคงอยากจะงับคอเจียงอวี้ไปแล้ว!

“รองหัวหน้าครับ……”

เสี่ยวซื่อกระซิบเบาๆ

เสือดาวขาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง จนสีหน้ากลับมาสงบอีกครั้งแล้วจึงนั่งลงบนเก้าอี้

เธอบัดมือเป็นสัญญาณให้เสี่ยวซื่อเงียบเสียงลง

“……หกสี่ ก็หกสี่ค่ะ”

ผ่านไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ก็ดังขึ้น เจียงอวี้ฉีกยิ้มกว้าง ต่างจากท่าทีระแวดระวังเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

“เยี่ยมเลยครับ!”

เจียงอวี้โชว์ฟันขาวซี่เล็กๆ

กลางอากาศ 【กระดาษสัญญา】 ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงของระบบที่ดังขึ้น:

【คุณได้ลงนามในสัญญาร่วมงานกับ [หอความฝันกลางวัน] เรียบร้อยแล้ว รายละเอียดสัญญามีดังนี้:

① รับคำสั่งซื้อจากหอความฝันกลางวันในฐานะช่างหลอมอิสระ ดำเนินการตามคำสั่งซื้อให้เสร็จสิ้น โดยที่คำสั่งซื้อ วัสดุสิ้นเปลือง และอุปกรณ์การหลอมทางหอความฝันจะเป็นผู้จัดหาให้ และเป็นผู้รับผิดชอบด้านคุณภาพ;

② ผลกำไรที่ได้รับ หลังจากผ่านการยืนยันจากคุณ หอความฝัน และระบบทั้งสามฝ่ายแล้ว จะถูกแบ่งในสัดส่วน 6 (ผู้เล่นเจียงอวี้) : 4 (หอความฝันกลางวัน);

③ เมื่อหอความฝันยืนยันคำสั่งซื้อและส่งผ่านระบบมาให้ คุณสามารถตัดสินใจได้ด้วยตัวเองว่าจะรับงานหรือไม่ การ์ดระบุตำแหน่งจุดพักรถทางหอความฝันจะเป็นผู้จัดหาให้;

④ ระบบยืนยันว่าทั้งสองฝ่ายมีความสัมพันธ์แบบหุ้นส่วนอิสระ หากฝ่ายใดต้องการยุติความสัมพันธ์ จะต้องผ่านการยืนยันจากระบบ】

เจียงอวี้ไล่เรียงเนื้อหาในหัวอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะข้อแรกที่ทำให้เขาฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้

อืม ถ้าต้อง "รับผิดชอบด้านคุณภาพ" ล่ะก็……

สถานะพนักงานตรวจสอบคุณภาพของฉัน ก็สามารถหาลำไพ่พิเศษจากตรงนี้ได้อีกต่อหนึ่งไม่ใช่เหรอ?!

พนักงานตรวจสอบคุณภาพหักเปอร์เซ็นต์จากการตรวจคุณภาพ มันก็สมเหตุสมผลดีนี่นา?!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงอวี้แทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่

หลังจากยืนยันเนื้อหาและเพิ่มเติมรายละเอียดบางอย่างแล้ว เจียงอวี้และเสือดาวขาวต่างก็ลงชื่อของตนเองลงไป

เมื่อลงชื่อเสร็จ เสือดาวขาววางปากกาลงพลางทอดถอนใจยาว พร้อมกับปรายตามองเจียงอวี้ด้วยสายตาตัดพ้อเล็กๆ

เจียงอวี้มองดูในช่องสถานะของตนเองที่มีตำแหน่ง 【สมาชิกกิตติมศักดิ์ตลอดชีพของหอความฝันกลางวัน】 เพิ่มขึ้นมา เขาขยับความคิดเพียงนิด บนอกก็ปรากฏตราสัญลักษณ์สีขาวรูปปีกคู่สีเงินขึ้นมา

สิ่งนี้ทำให้เจียงอวี้คิดถึงตราสีเขียวที่ผู้จัดการหมีและยัยไข่มุกชมพูได้รับ ซึ่งรายหลังดูเหมือนจะเป็นรูปตัว S และมีคทาอยู่ตรงกลาง;

ไม่รู้เหมือนกันว่าลวดลายพวกนั้นหมายถึงอะไร

หลังจากตรวจสอบเสร็จ เจียงอวี้ก็เหลือบมองสินค้าของหอความฝันที่สุ่มขึ้นมาบนหน้าจอในห้อง เห็นเหล็กกล้าชั้นดีธรรมดาๆ ยังตั้งราคาไว้ถึง 80 คาร์คอยน์ เจียงอวี้ก็ตัดสินใจล้มเลิกความคิดที่จะซื้อของในหอความฝันนี้ทันที

ชั้นแรกมีแค่สนามประลอง เขาตรวจสอบคุณภาพอะไรไม่ได้มากนัก—

คงไม่ถึงขั้นต้องยกแท่นประลองของเขากลับไปด้วยหรอกมั้ง

หาผลประโยชน์อะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว

คราวนี้ถอนขนจนเกลี้ยงแล้ว ถึงเวลาสะบัดก้นลาไปได้เสียที!

(จบตอน)