บทที่ 33 สยบด็อกเตอร์จากจงเคอต้า

"ขอบคุณครับอาจารย์!" ถังซินรู้สึกซาบซึ้งในตัวอาจารย์อู๋อย่างมาก

หลังจากวางสาย เขาก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานทันที

"ประธานเสิ่นครับ! งั้นเรามาตกลงกันที่ครึ่งปีก่อนนะครับ แต่ผมขอพูดตรงๆ ไว้ก่อนเลยนะ ถ้าฮุ่ยจื้อให้ในสิ่งที่ผมต้องการไม่ได้ ผมก็จะขอลาออกโดยไม่ลังเลเลยเหมือนกัน!"

"ตกลง!" เสิ่นเฟิงพยักหน้ารับ รอยยิ้มมุมปากปิดไม่มิดเลยทีเดียว

เวลาล่วงเลยมาจนถึงวันนี้

ลึกเข้าไปด้านในสุดของบริเวณโรงงานฮุ่ยจื้อเทคโนโลยี ในห้องปลอดฝุ่นที่ถูกกั้นเป็นห้องแล็บแยกต่างหาก แสงไฟสว่างไสวเจิดจ้า

ถังซินในชุดกันไฟฟ้าสถิตสีขาวยืนอยู่กลางห้องแล็บหน้าไวท์บอร์ดอิเล็กทรอนิกส์

ด้านหลังของเขามีวิศวกรอัจฉริยะอีก 9 คนที่ดึงตัวมาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำในมณฑลฮุย พวกเขาคือมหาบัณฑิต 9 คน

ทั้ง 10 คนนี้ อายุเฉลี่ยยังไม่ถึง 26 ปีด้วยซ้ำ

จังหวะนั้นเอง หลี่เหลยก็เดินเข้ามา พร้อมกับยื่นแฟลชไดร์ฟให้ถังซิน

"ผู้จัดการโรงงานหลี่ นี่มันอะไรครับ!?"

"ดร.ถัง นี่คือของที่ประธานเสิ่นฝากมาให้คุณครับ มันคือเทคโนโลยีการบรรจุชิปจัดการพลังงานความละเอียดสูง (PMIC) กับโซลูชันชิป IC ชาร์จไวหลายโปรโตคอล!"

ถังซินรับแฟลชไดร์ฟมาถือไว้ นิ้วขยับดันกรอบแว่นตาสีดำขึ้นเล็กน้อย

พูดกันตามตรง ถึงแม้เขาจะใจอ่อนยอมรับข้อเสนอเพราะความเด็ดขาดของเสิ่นเฟิง เงินเดือน 40,000 หยวน และการจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลพ่อแม่ให้เบ็ดเสร็จ...

และตัดสินใจจะลองทำงานที่ฮุ่ยจื้อเทคโนโลยีชั่วคราวก่อน แต่ในฐานะลูกศิษย์คนสุดท้ายของนักวิชาการอู๋ติ่งปังแห่งมหาวิทยาลัยจงเคอ อัจฉริยะระดับท็อปของวงการไมโครอิเล็กทรอนิกส์ในประเทศ

ลึกๆ แล้วในสายเลือดของถังซินก็ยังมีความเย่อหยิ่งทระนงแบบฉบับนักวิจัยอยู่เต็มเปี่ยม

ช่วงที่ผ่านมา เขารู้มาว่าบริษัทจ่ายเงินเดือนให้พนักงานทั่วไปสูงมาก จ่ายสวัสดิการประกันสังคมครบถ้วน ทำให้พวกเขามีงานทำในบ้านเกิดได้ทันที

ไม่ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนไปทนสายตาดูถูกดูแคลนจากคนต่างถิ่น

นอกจากนั้นยังมีเรื่องของป้าหวังชุ่ยหลาน แม่ครัวโรงอาหารอีก

ในฐานะคนเจียงหวย ถังซินไม่ปฏิเสธเลยว่าเสิ่นเฟิงเป็นผู้บริหารที่ยอดเยี่ยม เป็นเถ้าแก่ที่มีคุณธรรม เรื่องนี้ไม่มีข้อกังขา

แต่ในมุมมองของเขา เสิ่นเฟิงก็ยังเป็นแค่นักธุรกิจที่โตมาจากการรับจ้างผลิตและการประกอบชิ้นส่วนอยู่ดี

แฟลชไดร์ฟที่นักธุรกิจคนหนึ่งยื่นให้ มันจะมีอะไรล้ำค่าอยู่ข้างในได้ล่ะ?

อย่างมากก็คงเป็นแค่โครงสร้างเชิงแนวคิดที่ยอมทุ่มเงินก้อนโตซื้อมาจากบริษัทที่ปรึกษาต่างชาติ

หรือไม่ก็คงเป็นโครงร่างวิทยานิพนธ์ล้ำหน้าครึ่งๆ กลางๆ ที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ใน IEEE (สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์) ด้วยซ้ำมั้ง

ตรรกะระดับลึก โครงสร้างวงจร ลายวงจรบนบรรจุภัณฑ์ของจริง สุดท้ายมันก็ต้องพึ่งพาทีมวิจัยที่เขานำทีมนี่แหละ

ต้องมานั่งเคาะโค้ดกันทีละบรรทัด ลากเส้นกันทีละเส้น ล้มลุกคลุกคลานผ่าทางตันจากความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนกับแผ่นซิลิคอนที่ไหม้เป็นจุลไปตั้งเท่าไหร่

เขาเสียบแฟลชไดร์ฟเข้ากับช่อง USB ของคอมพิวเตอร์ด้วยความมั่นใจล้นปรี่แบบ "ผู้เชี่ยวชาญขอรับจบเอง"

ไฟสีเขียวที่แฟลชไดร์ฟสว่างวาบ

หน้าจอเด้งโฟลเดอร์ขึ้นมาสองอัน ชื่อว่า [PMIC_V1.0] และ [ตรรกะพื้นฐาน IC ชาร์จไวหลายโปรโตคอลครอบจักรวาล]

ถังซินจับเมาส์ ดับเบิลคลิกเปิดเข้าไป

ข้างในไม่มีสไลด์นำเสนอหรือภาพจำลองมโนๆ อย่างที่เขาคิดไว้ กลับมีแต่ไฟล์เชิงวิศวกรรมล้วนๆ!

ไฟล์ต้นฉบับการออกแบบจากโปรแกรม Cadence ฐานข้อมูลโค้ด Verilog ครบชุด กระทั่งข้อมูลแผนผัง GDSII ที่โรงงานรับจ้างผลิตต้องใช้ ก็ยังมีมาให้ครบถ้วนสมบูรณ์!

ท่าทีสบายๆ ของถังซินเริ่มหดหายไปเล็กน้อย

"อืม เตรียมของมาครบดีนี่"

เขากดเปิดไฟล์ PDF คู่มือที่มีชื่อว่า [เอกสารเทคโนโลยีการบรรจุชิปจัดการพลังงานความละเอียดสูง (PMIC) แบบสามมิติ] ขึ้นมาอย่างลวกๆ

ขณะเดียวกัน หน้าจออีกจอหนึ่งก็เปิดแผนผังที่เกี่ยวข้องผ่านโปรแกรมซอฟต์แวร์ EDA ควบคู่ไปด้วย

สามวินาทีต่อมา

มือขวาที่จับเมาส์ของถังซินพลันชะงักค้าง

จากที่นั่งพิงพนักสบายๆ เขาก็เด้งตัวโน้มไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จมูกแทบจะชนเข้ากับจอ 4K ขนาด 27 นิ้ว

รูม่านตาภายใต้เลนส์แว่นหดเกร็งอย่างรุนแรงแบบควบคุมไม่ได้

"นี่... นี่มันโครงสร้างการบรรจุชิปบ้าอะไรเนี่ย?"

ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ ฉีกทึ้งความรู้ด้านไมโครอิเล็กทรอนิกส์ที่ถังซินสั่งสมมาตลอดกว่ายี่สิบปีจนแหลกละเอียด!

ในชิปชาร์จไวแบบเก่า ชิปจัดการพลังงาน (PMIC) ต้องรับภาระหนักในการลดระดับแรงดันและแปลงกระแสไฟมหาศาล ทำให้เกิดความร้อนที่น่ากลัวมาก

เพื่อระบายความร้อน ขนาดของชิปก็เลยลดลงไม่ได้ แถมรอบนอกยังต้องยัดตัวเก็บประจุและตัวเหนี่ยวนำเข้าไปอีกเพียบ

นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมหัวชาร์จของแอปเปิลกับซัมซุง ถ้าไม่ชาร์จช้าเป็นเต่าคลาน ก็ต้องมีขนาดใหญ่เทอะทะเป็นก้อนอิฐ

แต่เทคโนโลยีในเอกสารตรงหน้านี้ กลับใช้สิ่งที่เรียกว่า "เทคโนโลยีการบรรจุชิปแบบสามมิติ (WLCSP-3D)" ที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน!

มันใช้เทคโนโลยีเจาะทะลุซิลิคอน (TSV) ระดับนาโน ในการนำเอาอุปกรณ์กำลังแกลเลียมไนไตรด์ (GaN) ความถี่สูง หน่วยประมวลผลอัจฉริยะ และเซนเซอร์วัดอุณหภูมิหลายจุด มาวางซ้อนทับกันในแนวแกน Z ในพื้นที่ที่เล็กจิ๋ว ราวกับกำลังสร้างตึกระฟ้า!

ไม่เพียงแค่นั้น แผนผังยังแสดงให้เห็นว่าเทคโนโลยีการบรรจุชิปนี้ สามารถลดค่าตัวเหนี่ยวนำแฝงและค่าความต้านทานแฝงลงได้ถึง 85% อย่างน่าทึ่ง!

นั่นหมายความว่าอะไร? หมายความว่าต่อให้จะอัดพลังงานมหาศาลทะลุ 100W เข้าไป การสูญเสียพลังงานจากการสลับวงจรของชิปตัวนี้ก็จะน้อยจนแทบไม่ต้องเอามาคิดเลย

ความร้อนยังไม่ทันได้สะสมตัว ก็ถูกวัสดุบรรจุชิปชนิดพิเศษนำพาและกระจายออกไปจนหมดแล้ว!

"เป็นไปไม่ได้... โมเดลการเชื่อมต่อสายไฟและระบายความร้อนระดับนาโนแบบนี้ วัสดุศาสตร์ในปัจจุบันไม่มีทางทำได้! เดี๋ยว ไม่สิ รอก่อน!"

ลมหายใจของถังซินเริ่มหอบหนักหน่วงราวกับเครื่องสูบลมที่กำลังทำงานเกินกำลัง

มือของเขาสั่นเทา ขณะเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ลงไปอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเขาได้เห็นสูตรการจับคู่ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวจากความร้อน (CTE) ของวัสดุบรรจุชิปในครึ่งหลังของเอกสาร และสูตรกาวฉีดใต้ฐาน (Underfill) สุดล้ำที่คิดค้นขึ้นมาโดยเฉพาะ เขาก็รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าเข้าอย่างจัง หนังหัวชาหนึบไปหมด

ทฤษฎีอุดรอยรั่วได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่ใช่แค่ทฤษฎีที่สมบูรณ์แบบ แม้แต่พารามิเตอร์ของเครื่องจักรที่ต้องปรับในสายการผลิตของโรงงาน ก็ยังเขียนกำกับไว้ชัดเจนยันเงา!

นี่มันไม่ใช่การทำวิจัยแล้ว นี่มันการลอกการบ้านเทคโนโลยีล้ำยุคชัดๆ!

ถังซินรู้สึกเหมือนโลกทัศน์ของตัวเองกำลังถูกจับกดลงกับพื้นแล้วขยี้ซ้ำๆ อย่างป่าเถื่อน

เขายกแก้วกาแฟที่เย็นชืดขึ้นมาซดอึกใหญ่ บังคับตัวเองให้ตั้งสติ จากนั้นก็ใช้มือที่ยังสั่นกึกๆ คลิกเปิดอีกโฟลเดอร์หนึ่งขึ้นมา

[ตรรกะพื้นฐาน IC ชาร์จไวหลายโปรโตคอลครอบจักรวาล]

ถ้าเทคโนโลยีการบรรจุชิปเมื่อกี้คือปาฏิหาริย์ในเชิงกายภาพ เอกสารฉบับนี้ก็คืออาณาจักรอันยิ่งใหญ่ที่รวมทุกอย่างเป็นหนึ่งเดียวในระดับโปรโตคอลซอฟต์แวร์!

ในตลาดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ปัจจุบัน โปรโตคอลการชาร์จถูกหั่นแบ่งเป็นก๊กเป็นเหล่า

QC ของควอลคอมม์, PE ของมีเดียเทค, SCP ของหัวเว่ย, VOOC ของออปโป้ และโปรโตคอล PD ระดับพระเจ้าเหาของแอปเปิล

โปรโตคอลแต่ละแบบไม่สามารถใช้งานร่วมกันได้ บังคับให้ผู้บริโภคต้องทนใช้หัวชาร์จเฉพาะรุ่น

นี่ไม่ใช่แค่กำแพงสิทธิบัตรของพวกยักษ์ใหญ่ไอที แต่มันคือเคียวไว้เกี่ยวข้าวโพด (ปอกลอกผู้บริโภค) ชั้นดีต่างหาก

แต่ในโค้ด IC ชาร์จไวหลายโปรโตคอลนี้ ถังซินได้เห็น "โครงสร้างการเจรจาจ่ายไฟแบบปรับตัวอัจฉริยะ" ที่น่าพรั่นพรึงสุดๆ!

ภายใน IC ตัวนี้ฝังไมโครคอนโทรลเลอร์ (MCU) ที่กินไฟต่ำมากเอาไว้ อัลกอริทึมที่อยู่ข้างในสามารถตรวจจับโปรโตคอลชาร์จไวของอุปกรณ์ปลายทางได้ทันทีภายใน 0.01 วินาทีที่เสียบสาย!

ไม่ใช่แค่รองรับโปรโตคอลทั้งแบบสาธารณะและแบบเฉพาะตัวของทุกค่ายในตลาดเท่านั้น แต่มันยังสามารถจำลองสัญญาณเจรจาจ่ายไฟที่ถูกเข้ารหัสของอีกฝ่าย แล้วสั่งจ่ายกระแสไฟสูงสุดในระดับที่ปลอดภัยที่อุปกรณ์นั้นๆ จะรับได้ออกมาโดยตรง!

"ฆ่าเรียบ... นี่มันฆ่าล้างบางชัดๆ!"

ถังซินลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ด้วยความแรงทำให้เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ด้านหลังหงายหลังล้มตึงเสียงดังลั่น

หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและบ้าคลั่งราวกับเห็นผี

"ถ้าระบบนี้ผลิตชิปออกมาได้สำเร็จ หัวชาร์จของฮุ่ยจื้อเทคโนโลยีจะกวาดล้างทั้งวงการราบเป็นหน้ากลองแน่!"

ถังซินไม่อาจเก็บซ่อนความพลุ่งพล่านในใจได้อีกต่อไป