ตอนที่ 396: เธอแอบรื้อรถเงียบๆ

ตอนที่ 396: เธอแอบรื้อรถเงียบๆ

เจิงจวิ้นหรี่ตาลง "หลานสาวฉันเงียบแล้วมันผิดตรงไหน? เป็นเด็กผู้หญิงก็ต้องเรียบร้อยสิ นายไม่เข้าใจหรือไง?"

ต้ากัวกะพริบตาปริบๆ และไม่พูดอะไรสักคำ

กงหลิงเซียวกลอกตาใส่เจิงจวิ้น "นายจะไปรู้อะไร? ฉันกำลังคุยกับลูกสาวฉัน ไม่เกี่ยวกับนายสักหน่อย"

เขาก้มตัวลง อยากจะดูให้ชัดๆ ว่าต้ากัวกำลังทำอะไรอยู่

ทันใดนั้น รถก็เกิดเสียงดัง "เคร้ง" ขึ้นมา

ผู้ชายที่นั่งอยู่บนเบาะรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าที่นั่งของตัวเองทรุดฮวบลงไป

คนขับรถรีบเหยียบเบรกกะทันหัน "เกิดอะไรขึ้นครับ?"

คนขับจอดรถในทันที

อันที่จริง คนขับรถจำต้ากัวได้ คราวที่แล้วก็ยัยหนูคนนี้นี่แหละที่แอบถอดล้อรถของพวกเขาออก

ดังนั้น วันนี้ตอนที่ขับรถ เขาจึงตั้งใจขับให้ช้ามากๆ

เขาเห็นเบาะที่ผู้ชายสองคนด้านหลังนั่งอยู่ทรุดฮวบลงไปกะทันหัน

ด้วยความไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองคนจึงคว้าที่วางแขนไม่ทันและจบลงด้วยการกอดกันกลม

"อิอิ~" ต้ากัวหัวเราะแหะๆ แล้วเกาหัว "หนูว่าแล้วเชียวว่ามันต้องหลุดลงมา"

เจิงจวิ้นโกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดง

ล้อรถคันที่แล้วถูกถอดออกไป จนป่านนี้ยังซ่อมไม่เสร็จเพราะนอตหายไปตัวนึง

ตอนนี้ คันใหม่ก็มาพังไปอีกคันแล้ว

"ต้ากัว นี่หนูคิดจะทำอะไรกันแน่?"

เขากัดฟันพูด ถ้าเธอไม่ใช่หลานสาวแท้ๆ ของเขา เขาคงได้ลงไม้ลงมือตีคนไปแล้วจริงๆ

"เขาซื้อของปลอมมาน่ะสิ" กงหลิงเซียวเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดเมื่อเห็นยัยหนูยังคงถือที่วางแขนของเบาะรถเอาไว้

เมื่อเห็นท่าทางโกรธจัดของเจิงจวิ้น ยัยตัวแสบก็แค่ยื่นที่วางแขนส่งให้เขา "คืนให้ลุง!"

เจิงจวิ้นถึงกับพูดไม่ออก

เขาแทบจะอกแตกตายด้วยความโมโห

ต่อให้ได้คืนมา เขาก็ซ่อมไม่เป็นอยู่ดี เรื่องแบตเตอรี่น่ะเขาถนัด แต่เรื่องซ่อมรถนี่ไม่ใช่ทางเขาเลย

"อ๊ะ ถึงโรงเรียนอนุบาลแล้ว"

ต้ากัวชี้ออกไปนอกหน้าต่างรถ "ปะป๊า ไปกันเถอะ!"

ถ้าเธอไม่พูดขึ้นมา กงหลิงเซียวคงไม่ทันสังเกตว่าโรงเรียนอนุบาลอยู่ข้างๆ พวกเขาพอดี

เขาอุ้มต้ากัวขึ้นมา "เดี๋ยวปะป๊าพาหนูเข้าไปเอง คุณพี่เขย เชิญนั่งอยู่ในรถของคุณตามสบายเถอะ"

"เดี๋ยวก่อน!"

เจิงจวิ้นรีบลงจากรถ โดยที่วางแขนซึ่งต้ากัวเพิ่งยัดใส่มือเขายังคงห้อยต่องแต่งอยู่ที่ข้อมือ "นายรู้ได้ยังไงว่ารถฉันเป็นของปลอม?"

ต้ากัวดึงแผ่นพับโฆษณาของกงกรุ๊ปออกมาจากกระเป๋าเป้ "จะซื้อรถเมื่อไหร่ โปรดนึกถึงพวกเรานะคะ!"

เจิงจวิ้น คนขับรถ และกงหลิงเซียวต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน มีเพียงผู้ช่วยพิเศษหลี่ที่เดินตามมาข้างหลังเท่านั้นที่ชินเสียแล้ว

เพราะต้ากัวจริงจังกับเรื่องการสืบทอดกิจการของกงกรุ๊ปมาก ยัยตัวแสบถึงกับพกใบปลิวปึกใหญ่ติดตัวมาโรงเรียนด้วยเสมอ

การมาโรงเรียนไม่เป็นอุปสรรคต่อการขยายธุรกิจของเธอเลยสักนิด!

ด้วยความป๊อปปูลาร์ของต้ากัวในโรงเรียน ทำให้ผู้ปกครองหลายคนเลือกใช้บริการของกงกรุ๊ปเมื่อต้องการเปลี่ยนรถใหม่ และชื่อเสียงของบริษัทก็ได้รับคำชมเชยอย่างล้นหลาม

"เจ้านี่ไงล่ะ!" ต้ากัวสะพายกระเป๋าเป้สีชมพูเดินไปที่หน้ารถ

ตุ๊กตาทองคำตัวจิ๋วที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่กลางแสงแดดถูกต้ากัวบิดจนหักดังเป๊าะอย่างแรง "มันพังแล้ว"

เจิงจวิ้นถึงกับตะลึงงัน

"นายไปซื้อรถคันนี้มาจากใคร?" กงหลิงเซียวถาม

เจิงจวิ้นไม่ได้ตอบ สีหน้าของเขาดูหงุดหงิด ราวกับว่าน้ำท่วมปากไม่อาจบอกได้ว่าใครเป็นคนขายรถคันนี้ให้

"ต้ากัว ทำไมวันนี้ถึงนั่งรถกระป๋องมาล่ะ? ปะป๊าของเธอแอบล้มละลายไปแล้วหรือไง?"

เสียงของเด็กแสบดังมาจากข้างหลัง

เด็กชายที่มาพร้อมกับท่าทางหยิ่งยโส สวมเสื้อกั๊กสูทสไตล์อังกฤษและเซ็ตผมเรียบแปล้ เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาหากงหลิงเซียวและเจิงจวิ้น

แจ็คตัวเล็กนิดเดียว แต่สายตาที่เขามองผู้ชายทั้งสองคนนั้นกลับเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เขากวาดตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า "ทำไมวันนี้ถึงมีปะป๊าสองคนล่ะ? มีปะป๊าตั้งสองคนแต่ก็ยังปล่อยให้เธอ ต้ากัว ต้องมานั่งรถกระป๋องอีกเนี่ยนะ? ดูเหมือนว่าอุตสาหกรรมรถยนต์จะซบเซาหนักจริงๆ นะเนี่ย ทำไมเธอไม่กลับบ้านไปเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตกับฉันแทนล่ะ?"