บทที่ 6: ระบบมอบรางวัลเป็นเลขาฯ สาวสวย?

ในวินาทีนั้น พวกเขามีสีหน้าราวกับเห็นผีกลางแสกวัน อ้าปากค้างและเต็มไปด้วยความสับสนมึนงง!

ผ่านไปครู่ใหญ่ หลี่หมิงก็ขยี้ตา "หึ หึ แสงไฟหน้าแอลอีดีนี่มันแรงเกินไปจนทำให้ฉันตาฝาดแน่ๆ"

จางคุนพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาแล้วพยักหน้า "ฉันก็คงตาฝาดเหมือนกัน ดันมองคนขับรถ 840i คันนั้นเป็นหลินเฟิงไปได้"

"เขาว่ากันว่าออดี้คือโรงงานผลิตหลอดไฟ แต่ฉันว่าไฟหน้าของบีเอ็มดับเบิลยูก็ไม่เลวเหมือนกัน... เดี๋ยวนะ แกก็เห็นเป็นหลินเฟิงเหมือนกันเหรอ?"

เว่ยเฉียงหันไปมองจางคุนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงง

หลี่หมิงที่กำลังขยี้ตาอยู่ถึงกับชะงัก คอของเขาหันไปหาจางคุนอย่างเชื่องช้าราวกับเครื่องจักรขึ้นสนิม

ใบหน้าของหยางเสวี่ยดำทะมึนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้!

สิ่งที่ผู้คนหวาดกลัวที่สุดคือความเงียบที่โรยตัวลงมากะทันหัน และการได้ยินข่าวว่าแฟนเก่าได้ดีกว่าตัวเอง!

หลินเฟิงเนี่ยนะขับรถหรูราคาเป็นล้าน? จะเป็นไปได้ยังไง!

"โอ้โห ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง จำกันไม่ได้แล้วเหรอ?"

หลินเฟิงเดินเข้าไปหาพลางโบกมือทักทาย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เห็นฟันขาวสะอาดเรียงตัวสวย

อืม สีหน้าของหลี่หมิงกับคนอื่นๆ ดูไม่จืดเลยจริงๆ นี่แหละคือผลลัพธ์ของการเปิดตัวสุดอลังการที่เขาต้องการ!

หืม นี่คือหยางเสวี่ย แฟนเก่าของเจ้าของร่างเดิมงั้นเหรอ? เธอก็ดูสวยใช้ได้เลยนี่!

"ไม่เลวนี่หลินเฟิง เช่ารถคันนี้มาวันนึงคงหมดไปหลายตังค์เลยสิท่า?"

หลี่หมิงพ่นลมหายใจออกมาและพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

คนอื่นๆ ก็ดึงสติกลับมาได้เช่นกัน ใช่แล้ว เมื่อสัปดาห์ก่อนหลินเฟิงเพิ่งจะโพสต์โชว์รถซีตรอง C4 มือสองลงโซเชียลอยู่เลย แล้วตอนนี้จะมาขับบีเอ็มดับเบิลยู 840i ได้ยังไง?

มันต้องเป็นรถเช่าอย่างแน่นอน!

"จุ๊ๆ หลินเฟิง นายนี่มันไม่ไหวเลยจริงๆ ก็แค่งานเลี้ยงรุ่น ทำไมถึงต้องทุ่มทุนสร้างภาพขนาดนี้ด้วย?"

ปรมาจารย์ด้านการเหน็บแนมอย่างจางคุนเริ่มออกโรง

"เอาเถอะจางคุน พวกเราควรเข้าใจความรู้สึกของหลินเฟิงนะ ยังไงซะนี่ก็เป็นงานเลี้ยงรุ่น การที่เขาจะรักหน้าตัวเองไปบ้างก็เป็นเรื่องปกติ"

เว่ยเฉียงนั้นร้ายกาจยิ่งกว่า ถึงขั้นเปลี่ยนร่างเป็นกูรูด้านการถากถางไปแล้ว

หยางเสวี่ยส่ายหน้าพร้อมกับเหยียดยิ้มเย้ยหยัน "หึ หลินเฟิง นายกำลังพยายามทำอะไรอยู่? อยากทำให้ฉันรู้สึกเสียดายงั้นเหรอ?"

"งั้นนายก็คิดมากไปแล้วล่ะ ทำแบบนี้ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก นอกจากจะทำให้นายกลายเป็นตัวตลก"

"เอ่อ นี่มัน...?" หลินเฟิงถึงกับมึนงงไปหมด

ให้ตายเถอะ คนพวกนี้ช่างจินตนาการล้ำเลิศกันเสียจริง รถของนายน้อยคนนี้กลายเป็นรถเช่าไปได้ยังไงเนี่ย?

ในตอนนั้นเอง จ้าวชิงหย่าก็ก้าวลงมาจากที่นั่งฝั่งผู้โดยสาร

ซี๊ด!

ทันทีที่เห็นเธอ หลี่หมิงและคนอื่นๆ ก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่จนตาแทบถลนออกจากเบ้า!

ในยุคที่อินเทอร์เน็ตเฟื่องฟู พวกเขาถือว่าตัวเองเป็นคนที่เคยเห็นสาวสวยผ่านแอปแต่งรูปมานับไม่ถ้วน

แต่เมื่อเทียบกับจ้าวชิงหย่าแล้ว สาวๆ ที่ผ่านการแต่งรูปพวกนั้นกลับดูจืดชืดและหยาบกระด้างจนทนดูไม่ได้เลย!

ใบหน้าของหยางเสวี่ยมืดครึ้มลงอีกครั้ง!

ตั้งแต่เด็กจนโต เธอเป็นผู้หญิงที่โดดเด่นที่สุดในกลุ่มมาโดยตลอด ผู้หญิงคนอื่นๆ รอบตัวเธอทำหน้าที่ได้แค่เป็นไม้ประดับเท่านั้น

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าจ้าวชิงหย่า เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังถูกบดขยี้ในทุกๆ ด้าน!

"สวัสดีค่ะ~ พวกคุณคงจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นของหลินเฟิงใช่ไหมคะ? ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อจ้าวชิงหย่า เป็นแฟนของหลินเฟิงค่ะ"

จ้าวชิงหย่าเดินกรีดกรายมาอยู่ข้างกายหลินเฟิง ควงแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติ และกล่าวทักทายทุกคนด้วยท่าทีสง่างาม

"อะไรนะ?!"

หลี่หมิงและคนอื่นๆ ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก!

บ้าไปแล้ว ผู้หญิงที่สวยราวกับนางฟ้าคนนี้เป็นแฟนของหลินเฟิงเนี่ยนะ?

จะเป็นไปได้ยังไง!

"หึ หลินเฟิง นี่นายเช่าแฟนมาด้วยเหรอ?"

หยางเสวี่ยพ่นลมหายใจออกมาอย่างขุ่นมัวและแค่นหัวเราะ

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา หลี่หมิงและคนอื่นๆ ก็ดึงสติกลับมาได้เช่นกัน

ใช่แล้วล่ะ ถ้าหลินเฟิงกล้าลงทุนเช่ารถหรูขนาดนั้น การเช่าแฟนสาวมาด้วยก็เป็นเรื่องปกติ

"จุ๊ๆ หลินเฟิง ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดกับนายจริงๆ"

"งานเลี้ยงรุ่นมีไว้เพื่อสานสัมพันธ์กัน การที่นายทำแบบนี้มันทำให้ทุกคนอึดอัดใจเปล่าๆ"

หลี่หมิงและคนอื่นๆ พูดจาถากถางอย่างเจ็บแสบ

จ้าวชิงหย่ามองหลินเฟิงด้วยความสับสน เขาไปเผยพิรุธตรงไหนให้พวกนั้นจับได้หรือเปล่า?

หลินเฟิงยักไหล่ "พวกเขาคิดว่ารถคันนี้เป็นรถเช่าน่ะ ช่างเถอะ ถ้าผมเป็นพวกเขา ผมก็คงทำใจยอมรับความจริงข้อนี้ไม่ได้เหมือนกัน ไม่ต้องอธิบายหรอก"

จ้าวชิงหย่าอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

หลี่หมิงและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะเยาะ โดนพวกเขาจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ ยังจะมาตีหน้าตายบอกว่า 'ไม่ต้องอธิบาย' ทำเหมือนกับว่าเรื่องที่แต่งขึ้นมาเป็นความจริงซะอย่างนั้น!

"คนอื่นๆ ยังมาไม่ถึงอีกเหรอ?"

หลินเฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วถามขึ้น

"อ้อ พวกเขาไปอยู่ในห้องส่วนตัวกันหมดแล้วล่ะ พวกเรารอนายอยู่คนเดียวนี่แหละ"

"ถ้านายมาช้ากว่านี้อีกนิด พวกเราก็คงไม่รออยู่ตรงนี้หรอก"

ในฐานะเจ้าภาพ หลี่หมิงจึงออกมายืนต้อนรับเพื่อนร่วมชั้นที่เดินทางมาจากแดนไกลอยู่ด้านนอก

หลังจากที่จางคุนและเว่ยเฉียง ลูกสมุนทั้งสองคนมาถึง พวกเขาก็อยู่เป็นเพื่อนหลี่หมิงด้วย

หลินเฟิงพยักหน้า "แล้วพวกเราจะยืนอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะ? เข้าไปข้างในกันเถอะ"

"นายจะพาสาวสวยคนนี้เข้าไปข้างในด้วยจริงๆ เหรอ?"

หลี่หมิงลอบมองจ้าวชิงหย่าด้วยสายตาละโมบพลางเอ่ยถาม

หลินเฟิงเลิกคิ้ว "นายไม่ได้บอกเหรอว่าพาคนรู้ใจมาได้ด้วย?"

"หลินเฟิง ปากนายยังแข็งไม่เปลี่ยนเลยนะ"

หลี่หมิงส่ายหน้ายิ้มๆ จับมือหยางเสวี่ย แล้วเดินตรงไปยังทางเข้าโรงแรม

จางคุนกับเว่ยเฉียงแค่นเสียงขึ้นจมูกแล้วหันหลังเดินตามไป

หลินเฟิงยักไหล่ เปิดกระโปรงท้ายรถ 840i แล้วหยิบถุงพลาสติกสีดำออกมา

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น หลินเฟิงหยิบออกมาดูและเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก "สวัสดีครับ ใครครับ?"

เสียงหวานใสขยี้ใจดังมาจากปลายสาย "บอสคะ ดิฉันเป็นเลขาฯ ของคุณ ชื่อหลิวซือซือค่ะ"

"เอกสารสิทธิ์ในทรัพย์สินของบริษัทเซนิทสตาร์สเปเชียลแมททีเรียลส์จำกัด จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วค่ะ ต้องให้คุณเซ็นยืนยัน ไม่ทราบว่าสะดวกให้ดิฉันนำไปส่งที่ไหนคะ?"

หลินเฟิง: "???"

ให้ตายเถอะ นายน้อยคนนี้กลายเป็นคนมีเลขาฯ แล้วเหรอ? ระบบนี่มีลูกเล่นไม่เบาเลยนะเนี่ย!

แถมน้ำเสียงของเลขาฯ คนนี้ก็ฟังดูเร้าใจซะด้วย!

เพียงแต่ไม่รู้ว่าหน้าตาของเธอจะเป็นยังไง... "ถ้าอย่างนั้นก็เอามาส่งที่โรงแรมจินอวี้หม่านถังก็แล้วกัน ถึงแล้วก็โทรหาผมนะ"

หลินเฟิงดึงสติกลับมาและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

หลังจากวางสาย หลินเฟิงก็พูดขึ้นว่า "พวกเราเข้าไปกันเถอะ?"

จ้าวชิงหย่าพยักหน้าและยื่นมือเรียวบางออกมา สีหน้าของเธอดูตัดพ้อเล็กน้อย

แค่เรื่องเล็กๆ อย่างการจับมือ เธอยังต้องเป็นฝ่ายเตือน ไม่แปลกใจเลยที่คนอื่นจะสงสัยหลินเฟิง... หลินเฟิงเพิ่งจะรู้ตัว จึงรีบคว้ามือเล็กๆ ของเธอมาจับไว้

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในโรงแรมและขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสี่ เมื่อก้าวออกมาก็พบกับโถงทางเดินทรงกลมที่ปูด้วยพรมสีแดง โดยมีห้องวีไอพีส่วนตัวกว่าสิบห้องเรียงรายอยู่ทั้งสองฝั่ง

"403..."

หลินเฟิงจูงมือจ้าวชิงหย่าเดินตามโถงทางเดินไปเรื่อยๆ เพื่อมองหาห้องส่วนตัว 403

ในจังหวะนั้นเอง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินออกจากห้องน้ำและพุ่งตรงมาหาพวกเขา

ชายคนนั้นสวมชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างดีคู่กับเนกไทสีทอง ดูมีภูมิฐาน ราวกับเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ

ทันทีที่เห็นจ้าวชิงหย่า ชายวัยกลางคนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

และเมื่อเขาเห็นจ้าวชิงหย่ากับหลินเฟิงจับมือกัน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที "คุณหญิ—"

สีหน้าของจ้าวชิงหย่าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม เธอส่ายหน้าเพียงเล็กน้อย

ชายวัยกลางคนต้องฝืนกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไป!

หลินเฟิงเลิกคิ้ว "ชิงหย่า คุณรู้จักเขาเหรอ?"

"ไม่รู้จ้ะ" จ้าวชิงหย่าส่ายหน้า ก่อนจะหันไปมองชายวัยกลางคนแล้วถามว่า "คุณคะ คุณรู้จักฉันด้วยเหรอ?"