ตอนที่ 34 ยกระดับความแข็งแกร่ง เพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียร

หยางเทียนหลิงประสานมือคารวะ "คุณชายจ้าว หลงจู๊ซุน"

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าคุณชายจ้าวเพียงแค่พ่นลมหายใจออกทางจมูก ขี้เกียจแม้แต่จะปรายตามอง และยังคงหมุนแหวนหยกที่นิ้วโป้งเล่นอย่างสบายอารมณ์

หลงจู๊ซุนรีบคลี่ยิ้มและแก้สถานการณ์ "น้องหยาง นี่คือคุณชายจ้าวที่ข้าเคยบอกเจ้าไงล่ะ คุณชายจ้าวอุตส่าห์เดินทางมาที่นี่เพื่อสมุนไพรของเจ้าโดยเฉพาะเลยนะ"

หยางเทียนหลิงเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดเหล่านี้ดี

ไม่ใช่เพื่อเขา หยางเทียนหลิง แต่เพื่อสมุนไพรต่างหาก

แล้วจ้าวผิงก็ไม่ได้อยากมาด้วย หลงจู๊ซุนเป็นคนเชิญมาเอง

"ขอบพระคุณคุณชายจ้าวขอรับ" หยางเทียนหลิงกล่าวอีกครั้งอย่างไม่นอบน้อมและไม่แข็งกร้าว

จ้าวผิงถึงได้ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะกวาดสายตามองกองสมุนไพรที่เรียงรายอยู่ริมแปลงนา แล้วเอ่ยช้าๆ "พี่เขย นี่น่ะหรือยอดฝีมือที่ท่านพูดถึง? ปลูกได้เยอะขนาดนี้ในที่กันดารแบบนี้ ก็ถือว่าไม่เลว"

คำพูดเหล่านี้ฟังดูเหมือนคำชม แต่น้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยามทำให้หลี่ชุนเหอและคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกไม่พอใจ

หลงจู๊ซุนรีบพูดว่า "สมุนไพรของน้องหยางเป็นของคุณภาพเยี่ยม ขนาดในตัวอำเภอยังหาดูได้ยากเลยนะขอรับ! ดูอายุของหญ้าวิญญาณมรกตนี่สิ แล้วก็ดูความงามของกล้วยไม้หยกทองนี่ด้วย..."

จ้าวผิงโบกมืออย่างรำคาญ ขัดจังหวะเขา "พอได้แล้ว เลิกพูดจาไร้สาระสักที ของก็ดี ราคาก็ตามที่บอกนั่นแหละ รีบๆ โหลดขึ้นรถซะ ข้าไม่มีเวลามามัวเสียเวลากับที่บ้านนอกแบบนี้หรอกนะ"

ราวกับว่าการอยู่ที่นี่ต่ออีกวินาทีเดียว จะทำให้เสื้อผ้าไหมของเขาแปดเปื้อน

หลงจู๊ซุนไม่กล้ารอช้า รีบสั่งให้ลูกจ้างที่พามาเริ่มนับ ชั่งน้ำหนัก และโหลดของขึ้นรถทันที

หลี่ชุนเหอและหวังเถี่ยซานก็เข้าไปช่วยด้วย

ตลอดกระบวนการทั้งหมด จ้าวผิงเอนหลังพิงรถม้า มองดูด้วยสายตาเย็นชา โดยไม่พูดอะไรสักคำ

เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้น เป็นตัวแทนของอำนาจที่ไม่อาจตั้งคำถามได้

หยางเทียนหลิงก็ยืนนิ่งเงียบอยู่ด้านข้างเช่นกัน

เขาสัมผัสได้ว่าชาวบ้านที่ใจกล้าบางคนแอบมองอยู่ไกลๆ และเมื่อสบตากับจ้าวผิง พวกเขาก็รีบหดหัวกลับด้วยความหวาดกลัว

นี่คืออำนาจของขุมกำลังระดับแปด

แม้แต่ลูกหลานสายรองเพียงคนเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนในหมู่บ้านหลิวซีรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

การนับจำนวนดำเนินไปเกือบชั่วยาม

หลงจู๊ซุนถือสมุดบัญชีวิ่งมาหาหยางเทียนหลิงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "น้องหยาง เรียบร้อยแล้ว หญ้าวิญญาณมรกตเจ็ดหมู่ คุณภาพเยี่ยม ได้ทั้งหมด 4,320 ต้น ส่วนกล้วยไม้หยกทองและโสมโลหิตอีกหกหมู่ แม้จะเป็นปีแรก แต่สรรพคุณทางยาก็เกินคาดหมายมาก ตามราคาที่เราตกลงกันไว้ ปัดเศษแล้ว รวมเป็นเงินทั้งหมดหนึ่งพันห้าร้อยตำลึง!"

หนึ่งพันห้าร้อยตำลึง!

ตัวเลขที่ออกจากปากหลงจู๊ซุน เกือบจะทำให้กระสอบในมือของหลี่ชุนเหอที่กำลังช่วยงานอยู่หล่นลงพื้น

ชาวนาเหล่านี้ไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

หยางเทียนหลิงพยักหน้า รับสมุดบัญชีมาและกวาดสายตามอง

หลงจู๊ซุนไม่กล้าเล่นตุกติกกับเรื่องแบบนี้ เขารู้ดีว่าความร่วมมือกับหยางเทียนหลิงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

"ถูกต้องแล้ว"

หลงจู๊ซุนรีบล้วงตั๋วเงินหลายใบออกจากอกเสื้อ และให้ลูกจ้างยกกล่องใบเล็กๆ มาให้

"นี่คือตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึง ส่วนที่เหลืออีกห้าร้อยตำลึงเป็นเงินสด น้องหยาง ลองนับดูสิ"

หยางเทียนหลิงรับตั๋วเงินมา ตรวจสอบความถูกต้อง แล้วเปิดกล่องดูข้างใน เงินก้อนส่องประกายแวววาวเต็มกล่อง สะท้อนแสงอาทิตย์อัสดงจนแสบตา

"จำนวนเงินถูกต้องแล้ว"

"ดีมาก ดีมาก!" หลงจู๊ซุนถอนหายใจยาว ในที่สุดธุรกิจนี้ก็เสร็จสมบูรณ์อย่างสมบูรณ์แบบ

เขารีบวิ่งไปหาจ้าวผิงและกล่าวอย่างนอบน้อม "คุณชายจ้าว จัดการเรียบร้อยแล้วขอรับ พวกเรากลับเข้าเมืองกันได้แล้ว"

รถม้าเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งฝุ่นตลบอบอวล ท่ามกลางเสียงบอกลาของหลงจู๊ซุน และหายลับไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน

จนกระทั่งรถม้าลับสายตาไป หลี่ชุนเหอและคนอื่นๆ ถึงกล้าถอนหายใจเฮือกใหญ่

"ท่านผู้นำตระกูล นั่น... นั่นใช่คนจากตระกูลจ้าวในตัวอำเภอหรือเปล่าขอรับ? ช่างสง่างามอะไรเช่นนี้!" หวังเถี่ยซานปาดเหงื่อที่หน้าผาก

"ไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่ก็ทำให้คนอื่นเข่าอ่อนได้"

หยางเทียนหลิงไม่สนใจเสียงซุบซิบของคนคุ้มกัน เขามองกล่องเงินและตั๋วเงินในมือ แต่กลับไม่รู้สึกดีใจเลย

หนึ่งพันห้าร้อยตำลึง

เงินก้อนโตนี้เพียงพอให้ตระกูลหยางซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ในอำเภอชิงเจียง และซื้อที่ดินทำกินอันอุดมสมบูรณ์ได้อีกหลายสิบหมู่

แต่เขาก็รู้ดีว่าเงินนี้มันร้อนมือ

ท่าทีของจ้าวผิงทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองอย่างถ่องแท้

ในสายตาของตระกูลจ้าว หยางเทียนหลิงเป็นแค่ชาวนาที่สามารถออกไข่ทองคำได้เท่านั้น

พวกเขาไม่ได้ปกป้องเขา แต่ปกป้องแปลงสมุนไพรแห่งนี้ที่จะสามารถสร้างผลกำไรได้อย่างต่อเนื่องต่างหาก

วันนี้พวกเขาสนับสนุนเขา แต่พรุ่งนี้ หากมีผลประโยชน์ที่มากกว่า พวกเขาก็สามารถทอดทิ้งเขาได้อย่างไม่ลังเล

พึ่งภูเขา ภูเขาก็ถล่ม พึ่งคน คนก็หนี

เขาเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ดีในทั้งสองชีวิต

หากต้องการยืนหยัดอย่างมั่นคงและกุมชะตาชีวิตของตัวเองไว้ในมือ ความหวังเดียวก็คือตัวเขาเอง

มีเพียงการที่เขาแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งมากพอที่จะทำให้ขุมกำลังอย่างตระกูลจ้าวต้องเกรงใจ หรือแม้กระทั่งแหงนมองเขา!

"ชุนเหอ" หยางเทียนหลิงเอ่ยขึ้น

"ขอรับ ท่านผู้นำตระกูล"

"ยกเงินกลับไป คืนนี้ทุกคนผลัดกันเข้ายาม ห้ามใครเข้าใกล้ลานบ้านแม้แต่ครึ่งก้าว"

"ขอรับ!"

——

เมื่อกลับถึงบ้าน ไป๋จิงตกใจมากที่เห็นกล่องใบใหญ่

หยางเทียนหลิงอธิบายสั้นๆ สั่งให้นางเก็บเงินและตั๋วเงินให้เรียบร้อย แล้วกลับเข้าห้องนอนเพียงลำพัง

เขาต้องการความเงียบ

ดึกดื่นค่อนคืน เมื่อทุกสรรพสิ่งเงียบสงัด

หลังจากแน่ใจว่าภรรยาและลูกๆ หลับสนิทแล้ว หยางเทียนหลิงก็นั่งขัดสมาธิบนเตียง ดิ่งจิตสำนึกของตัวเองลึกลงไปในห้วงความคิด

แท่นบูชาสำริดโบราณลอยอยู่อย่างเงียบสงบในความโกลาหล

ณ ใจกลางแท่นบูชา มีวงแหวนแสงจางๆ หมุนวนอย่างช้าๆ

【ตระกูล: ตระกูลหยาง】

【ผู้นำตระกูล: หยางเทียนหลิง (ขอบเขตหลอมเส้นเอ็น)】

【โชคชะตาตระกูล: 60 แต้ม】

หกสิบแต้ม!

การขายสมุนไพร ได้เงินก้อนโต และสร้างสายสัมพันธ์กับตระกูลจ้าวระดับแปด การกระทำเหล่านี้ส่งผลให้โชคชะตาตระกูลเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เมื่อมองดูตัวเลขนี้ ความรู้สึกเร่งด่วนของหยางเทียนหลิงก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เขาเริ่มตรวจสอบรายการแลกเปลี่ยนของแท่นบูชาอย่างละเอียด

ความแข็งแกร่ง สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดตอนนี้คือการพัฒนาความแข็งแกร่ง

【หมวดหมู่เคล็ดวิชา】 【หมวดหมู่คุณลักษณะพรสวรรค์】 【หมวดหมู่พรแห่งตระกูล】... สายตาของเขาจับจ้องไปที่สองหมวดหมู่แรกเป็นหลัก

【หมวดหมู่คุณลักษณะพรสวรรค์】:

【เตาหลอมปราณโลหิต】 (ส่วนบุคคล): ปราณโลหิตแข็งแกร่งดั่งเตาหลอม เพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียร 30% และฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้เร็วขึ้น ต้องการ 40 แต้มโชคชะตาตระกูลในการแลกเปลี่ยน

พรสวรรค์นี้ดีมาก มันส่งผลโดยตรงต่อเขา ช่วยร่นระยะเวลาในการบำเพ็ญเพียรได้อย่างมาก

จากนั้นสายตาของเขาก็เปลี่ยนไปที่ 【หมวดหมู่เคล็ดวิชา】

วิชาพลังกระทิงคลั่งเป็นเพียงเคล็ดวิชาระดับเหลืองขั้นต่ำ ซึ่งขาดพลังในช่วงท้าย และไม่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้อีกต่อไป

เขาข้ามเคล็ดวิชาระดับเหลืองไป และมองไปที่เคล็ดวิชาระดับลึกลับที่สูงกว่า

【หมวดหมู่เคล็ดวิชา】:

《เคล็ดวิชาปราณวารีลี้ลับ》 (ระดับลึกลับ ขั้นต่ำ): ดึงดูดปราณวารีลี้ลับมาหลอมกายา ปราณแท้ยั่งยืน เก่งกาจด้านการป้องกัน ต้องการ 55 แต้มโชคชะตาตระกูลในการแลกเปลี่ยน

《เคล็ดวิชาดาบอัคคีแผดเผา》 (ระดับลึกลับ ขั้นต่ำ): เพลงดาบดุดัน รุนแรงดั่งไฟบรรลัยกัลป์ เน้นการโจมตี ต้องการ 55 แต้มโชคชะตาตระกูลในการแลกเปลี่ยน

《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》 (ระดับลึกลับ ขั้นต่ำ): ประสานหยินหยาง ปราณมารวมกันจากทุกสายน้ำ เคล็ดวิชาสงบและเที่ยงธรรม มีรากฐานมั่นคงและมีศักยภาพมหาศาลในช่วงท้าย ต้องการ 60 แต้มโชคชะตาตระกูลในการแลกเปลี่ยน

ในที่สุด สายตาของหยางเทียนหลิงก็หยุดอยู่ที่ เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ

ระดับลึกลับ ขั้นต่ำ!

และคำอธิบายที่ว่า "รากฐานมั่นคง มีศักยภาพมหาศาลในช่วงท้าย" ก็ดึงดูดใจเขาอย่างมาก

เขาไม่ใช่คนที่สนใจแต่สิ่งตรงหน้าเท่านั้น ในวิถียุทธ์ การก้าวผิดเพียงก้าวเดียวในตอนเริ่มต้น จะนำไปสู่การก้าวผิดพลาดอีกมากมายในภายหลัง รากฐานที่มั่นคงนั้นสำคัญกว่าความแข็งแกร่งชั่วคราวมาก

เขาควรแลกเปลี่ยนคุณลักษณะพรสวรรค์ 【เตาหลอมปราณโลหิต】 หรือ 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》 ดี?

หากเขาแลกเปลี่ยนคุณลักษณะ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขาจะพุ่งสูงขึ้น ช่วยให้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมอวัยวะได้เร็วขึ้น

แต่ถ้าเขาแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาล่ะ... ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว

ตอนนี้เขากำลังบำเพ็ญเพียรวิชาพลังกระทิงคลั่งอยู่ หากเขาเปลี่ยนไปฝึก 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》 วิชาพลังกระทิงคลั่งก็จะไม่ถูกใช้งานอีกต่อไปใช่ไหม?

แม้ว่าวิชานี้จะเป็นเพียงระดับเหลืองขั้นต่ำ แต่สำหรับคนคุ้มกันอย่างหลี่ชุนเหอที่ยังไม่เคยได้สัมผัสวิถียุทธ์เลย มันเปรียบเสมือนเคล็ดวิชาลับระดับเทพเลยทีเดียว!

ความแข็งแกร่งของเขาเพียงคนเดียว ย่อมโดดเดี่ยวในท้ายที่สุด

แต่ถ้าเขามีทีมคนคุ้มกันที่ได้รับการฝึกฝนเคล็ดวิชา ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลหยางก็จะก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล!

นี่แหละคือรากฐานของตระกูลที่แท้จริง!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หยางเทียนหลิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

"แลกเปลี่ยน 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》!"

【โชคชะตาตระกูล - 60 แต้ม คงเหลือ 0 แต้ม】

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ: 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》】

แท่นบูชาเปล่งแสงสว่างวาบ กระแสข้อมูลมหาศาลและบริสุทธิ์หลั่งไหลเข้าสู่สมองของหยางเทียนหลิงในพริบตา

เส้นทางการโคจรพลังตามเส้นลมปราณ วิธีการระดมปราณแท้ จุดสำคัญในการลำเลียงปราณโลหิต... ทุกรายละเอียดของ 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》 ถูกประทับไว้ในจิตสำนึกของเขาอย่างชัดเจน

ความซับซ้อนและลึกล้ำของเคล็ดวิชานี้ เหนือชั้นกว่าวิชาพลังกระทิงคลั่งอย่างเทียบไม่ติด

หากวิชาพลังกระทิงคลั่งเปรียบเสมือนถนนลูกรัง 《เคล็ดวิชาปราณปฐมภูมิ》 ก็เปรียบเสมือนถนนหลวงสายหลัก!

เพียงแค่ความเข้าใจเบื้องต้น หยางเทียนหลิงก็สัมผัสได้ว่า ความเข้าใจเรื่องปราณแท้ของเขาได้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว

เขามั่นใจว่า หลังจากเปลี่ยนมาใช้เคล็ดวิชานี้ ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 30%!

จบตอน