ตอนที่ 21 : ช่วงเวลาไฮไลท์

ตอนที่ 21 : ช่วงเวลาไฮไลท์

เจียงเหิงระมัดระวังตัวเป็นอย่างมากตลอดเส้นทาง แม้แต่เสียงหญ้าไหวเพียงเล็กน้อยก็กระตุ้นความตื่นตัวของเขาได้แล้ว

ด้วยการเดินๆ หยุดๆ เช่นนี้ เจียงเหิงใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะเข้าใกล้จุดหมายปลายทาง

จากระยะไกล เจียงเหิงมองเห็นว่าบริเวณรอบๆ ทะเลสาบเบื้องหน้านั้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อและอยู่ในสภาพพังยับเยิน นอกเหนือจากนั้นยังมีซากศพหลายร่างนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นดิน

ต้องบอกเลยว่าเครื่องแต่งกายของตระกูลอาบุราเมะที่เป็นเสื้อคลุมสีดำและแว่นกันแดดนั้นโดดเด่นมากจนเจียงเหิงสามารถจดจำที่มาของพวกเขาได้ในแวบเดียว

ส่วนอีกสองศพในชุดที่ไม่คุ้นเคยนั้น เจียงเหิงไม่สามารถจดจำพวกเขาได้ ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อเทียบกับเครื่องแต่งกายอันแปลกประหลาดของตระกูลอาบุราเมะ ตระกูลคามิซึรุดูเป็นปกติมากกว่ามาก และเจียงเหิงก็ไม่รู้จักตราสัญลักษณ์ตระกูลของพวกเขาด้วย

เจียงเหิงขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะมองดูศพของนินจาตระกูลอาบุราเมะ พลางสงสัยว่าทำไมตระกูลอาบุราเมะถึงไม่อยู่ในแคว้นแห่งไฟอันเจริญรุ่งเรือง แต่กลับจู่ๆ ก็วิ่งมายังสถานที่อันห่างไกลในแคว้นแห่งสายน้ำแห่งนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์แล้ว ตระกูลอาบุราเมะคงจะถูกดักซุ่มโจมตี จากศพในที่เกิดเหตุ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก

ในขณะที่เจียงเหิงกำลังพึมพำกับตัวเองอยู่นั้น จู่ๆ เสียงกรีดร้องแหลมก็ดังมาจากทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

เจียงเหิงหรี่ตาลง จากนั้นก็ค่อยๆ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้อย่างระมัดระวัง

กว่าที่เจียงเหิงจะอ้อยอิ่งไปจนถึงบริเวณใกล้เคียงกับจุดหมาย การต่อสู้ก็จบลงไปนานแล้ว และสถานที่แห่งนั้นก็ว่างเปล่าไร้ผู้คน

เจียงเหิงไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่เลือกที่จะเฝ้ามองจากระยะไกล

เขาเห็นศพของนินจาตระกูลอาบุราเมะอีกศพหนึ่งนอนอยู่บนพื้น เมื่อเห็นสภาพที่ขาดรุ่งริ่งของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากก่อนที่จะสิ้นใจ

เจียงเหิงพยักหน้าเงียบๆ แสดงความพึงพอใจกับสถานการณ์นี้

ภายในใจของเจียงเหิง เขาปรารถนาให้นินจาพวกนี้ที่บุกรุกเข้ามาในเขตอิทธิพลของตระกูลเขาตายๆ กันไปให้หมด

สิ่งที่เจียงเหิงกังวลที่สุดในตอนนี้คือพวกเวรนี่บังเอิญหลงเข้าไปในที่ดินตระกูล หากเป็นเช่นนั้น เรื่องราวคงจะเลวร้ายลงอย่างแน่นอน

เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้น เจียงเหิงจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกมาคอยเฝ้าระวัง เมื่อใดที่มีวี่แววของเรื่องนี้ เขาจะต้องลงมือจัดการกับผู้บุกรุกอย่างทันท่วงที

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เจียงเหิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

หลังจากนั้น เจียงเหิงก็ออกจากพื้นที่และมุ่งหน้าไปยังเขตต่อสู้ถัดไป

...

"วิชาลับ : ทรงกลมแมลง!"

ในลานโล่งกว้าง ร่างกายกว่าครึ่งของจูนินตระกูลคามิซึรุถูกปกคลุมไปด้วยแมลงที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่น ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ผล

ห่างออกไปยี่สิบเมตร อาบุราเมะ ชิฮิโกะ กุมหน้าท้องที่บาดเจ็บของตนพลางควบคุมแมลงให้โจมตีศัตรูด้วยสีหน้าเย็นชา

"จะ... จักระของข้า..."

จูนินตระกูลคามิซึรุสัมผัสได้ว่าจักระในร่างกายของเขากำลังถูกพวกแมลงกัดกินไปทีละน้อย และร่างกายของเขาก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ การค้นพบนี้ทำให้เขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด

ไม่นานนัก เมื่อพวกแมลงปกคลุมทั่วทั้งร่างกายของเขาจนมิด จูนินระดับสูงจากตระกูลคามิซึรุคนนี้ก็ทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง ลมหายใจของเขาค่อยๆ จางหายไป

"ฟู่..."

อาบุราเมะ ชิฮิโกะ พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงไปอีกในทันที

เมื่อเจียงเหิงแอบมาถึงบริเวณนี้อย่างเงียบเชียบ เขาก็บังเอิญได้เห็นฉากนี้เข้าพอดี

เจียงเหิงซ่อนตัวด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ไม่มีเจตนาที่จะเข้าไปแทรกแซงเลยแม้แต่น้อย

ตราบใดที่คนพวกนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับที่ดินตระกูลในหุบเขา ทุกอย่างก็ยังอยู่ในขอบเขตความอดทนของเจียงเหิง และเขาจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว

แน่นอนว่า ความแข็งแกร่งของ อาบุราเมะ ชิฮิโกะ นั้นมีมากเกินไป ซึ่งนั่นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลหลักที่ทำให้เจียงเหิงไม่เต็มใจที่จะลงมือ

เจียงเหิงเองก็เจ้าเล่ห์เช่นกัน เขารู้ดีว่าแมลงของตระกูลอาบุราเมะมีความเชี่ยวชาญในการสอดแนม ดังนั้นเขาจึงซ่อนตัวอยู่ไกลมากตั้งแต่แรก ด้วยเหตุนี้ แม้แต่คนที่แข็งแกร่งอย่าง อาบุราเมะ ชิฮิโกะ ก็ยังไม่พบการมีอยู่ของเจียงเหิง

ถัดมา เจียงเหิงก็สะกดรอยตาม อาบุราเมะ ชิฮิโกะ ไปเช่นนี้ ได้เห็นด้วยตาของตนเองว่าอีกฝ่ายหลบหนีการไล่ล่าด้วยสภาพที่น่าสมเพชเพียงใด

สำหรับอีกฝ่ายหนึ่ง เจียงเหิงเองก็คิดออกในระหว่างกระบวนการนี้ เมื่อเขาได้รู้ว่าแท้จริงแล้วคือตระกูลคามิซึรุ สีหน้าของเจียงเหิงก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้ว ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ตระกูลคามิซึรุได้ตกต่ำลงไปตั้งนานแล้ว โดยเหลือคนในตระกูลเพียงไม่กี่คนเท่านั้น และพวกเขาก็อยู่ในภาวะใกล้จะสูญพันธุ์ ค่อยๆ ถูกโลกลืมเลือนไป ในโลกนินจาอันกว้างใหญ่ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เกี่ยวกับตระกูลนี้ ยกเว้นกลุ่มอำนาจไม่กี่กลุ่มที่มีมรดกตกทอดมายาวนาน

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าในขั้นตอนนี้ ตระกูลคามิซึรุจะน่าเกรงขามมากเสียจนแม้แต่ตระกูลอาบุราเมะที่มีชื่อเสียงยังถูกตีแตกพ่ายและต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ช่างเปิดหูเปิดตาเจียงเหิงเสียจริงๆ