บทที่ 21 นี่มันว่าที่สี่จักรพรรดิบากี้จมูกแดงในอนาคตไม่ใช่รึไง?

บทที่ 21 นี่มันว่าที่สี่จักรพรรดิบากี้จมูกแดงในอนาคตไม่ใช่รึไง?

เมอร์ลินและเพื่อนอีกสองคนออกเรืออีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้ พวกเขาไม่ใช่ผู้หลบหนีอีกต่อไปแล้ว

แต่เป็นนักล่าโจรสลัดผู้มีภารกิจ!

ในเวลานี้ หลังจากที่สามารถชำนาญทั้งฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตขั้นสูงได้สำเร็จ

การฝึกฝนของเมอร์ลินก็มาถึงระดับที่เขาสามารถบดขยี้พลเรือโทแห่งกองทัพเรือได้อย่างง่ายดาย!

เขายังมีความมั่นใจที่จะต่อสู้กับพลเรือเอกได้อย่างสูสีด้วยซ้ำ!

แน่นอนว่า การ์ป ตัวประหลาดคนนั้นถือเป็นข้อยกเว้น!

อย่างไรก็ตาม หากต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับนั้นจริง ๆ

เมอร์ลินเชื่อมั่นว่าด้วยระบบที่สามารถประเมินผลการฝึกฝนได้อย่างไร้ขีดจำกัด

แม้แต่ยอดฝีมือระดับนั้นก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ เขากำลังวางแผนที่จะไปแกรนด์ไลน์เพื่อจับกุมโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่บางคนแล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รีบร้อนที่จะไปให้ถึงแกรนด์ไลน์ในตอนนี้หรอก

เขามีเวลาเต็ม ๆ หนึ่งปีสำหรับข้อตกลงกับการ์ป

ภายในหนึ่งปีนี้

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา การจับกุมโจรสลัดที่มีค่าหัวสามพันล้านเบรีก็คงเป็นเรื่องกล้วย ๆ

ดังนั้น เรือที่บรรทุกเมอร์ลินและเพื่อนอีกสองคนจึงไม่ได้แล่นเร็วมากนัก

แทบจะเรียกได้ว่าเป็นเรือท่องเที่ยวเลยด้วยซ้ำ!

“อ๊า เบื่อจังเลย!”

“ทำไมเราไม่ไปตกปลากันล่ะ!”

นามิ ซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยรูปวาดเต่าจากการแพ้ไพ่โป๊กเกอร์

โยนไพ่ลงบนโต๊ะ ฟุบหน้าลงไปแล้วบ่นอุบอิบ

“ที่เธอเบื่อก็เพราะเธอแพ้ตลอดไงล่ะ”

“ถ้าเธอเก่งเหมือนชั้นและชนะได้ทุกตา เธอคงไม่เบื่อหรอก!”

เมอร์ลิน ซึ่งแอบดูไพ่โดยใช้ฮาคิสังเกต มีใบหน้าที่สะอาดสะอ้าน ไร้รูปวาดเต่าแม้แต่ตัวเดียว

เขามองไปที่นามิ ซึ่งกำลังบ่นด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย แล้วเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“เมอร์ลิน พูดความจริงมานะ นายโกงหรือเปล่า?”

โนจิโกะ ซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยรูปวาดเต่าตัวเล็ก ๆ เช่นกัน มองไปที่ใบหน้าอันสะอาดสะอ้านของเมอร์ลิน

เธอเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย

“โนจิโกะ เธอจะมาใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ!”

“ชั้นสาบานต่อฟ้าดินเลย ชั้นไม่ได้โกงด้วยการแอบดูหรือซ่อนไพ่เด็ดขาด!”

“ถ้าชั้นทำ ขอให้ชั้นถูกลงโทษด้วยการตกปลาไม่ได้เลยตลอดทั้งสัปดาห์นี้เอ้า!”

เมอร์ลินชี้ไปที่ท้องฟ้าด้วยสีหน้าจริงจังและสาบาน!

เมื่อเห็นท่าทีขึงขังของเมอร์ลิน

นามิและโนจิโกะก็ค่อย ๆ คลายความสงสัยลง

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดดูอีกที

เมอร์ลินดูเหมือนจะเป็นพวก ‘ตกปลาไม่ได้เลย’ อยู่ทุกวันอยู่แล้วนี่นา!

พวกเธอออกเรือมาสองวันแล้ว แต่ก็ยังตกปลาไม่ได้เลยสักตัว!

“อ๊ะ ไม่ใช่สิ!”

“ยังไงนายก็ตกปลาไม่ได้อยู่แล้วนี่นา!”

“นายต้องโกงแน่ ๆ ไม่ยอมแล้ว ชั้นโมโหแล้วนะ!”

“ชั้นจะวาดเต่าบนหน้านาย!”

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมอร์ลินเป็นพวก ‘ตกปลาไม่ได้เลย’ นามิก็ตอบสนองทันที

เธอหยิบพู่กันในมือขึ้นมาและเตรียมจะเริ่มวาดเต่าบนหน้าเมอร์ลิน!

“นามิ ชั้นจะจับเขาไว้เอง!”

“เธอวาดเลย!”

หลังจากได้ยินการวิเคราะห์ของนามิ

โนจิโกะก็ตระหนักได้เช่นกันว่าเธอถูกเมอร์ลินหลอก!

ดังนั้นเธอจึงทำหน้าดุ กระโจนเข้าใส่เมอร์ลินโดยตรง และเริ่มปล้ำกับเขา

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินซึ่งชำนาญฮาคิสังเกตแล้ว

ย่อมไม่ยอมถูกพวกเธอจับได้ง่าย ๆ หรอก

สองพี่น้องหยอกล้อกันอยู่นาน

พวกเธอเหนื่อยจนเหงื่อโชก แต่ก็ไม่สามารถจับเมอร์ลินจอมลื่นไหลได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

“บ้าจริง!”

“ถ้าแน่จริงก็อย่าหลบสิ!”

นามินั่งลงบนดาดฟ้าเรือ หอบเหนื่อยอย่างหนัก

“ถ้าแน่จริงก็จับชั้นให้ได้สิ! ถ้าพวกเธอจับชั้นได้ ชั้นจะไม่หลบเลยเอ้า!”

เมื่อได้ยินดังนั้น นามิที่กำลังโมโหอยู่แล้วก็ยิ่งโมโหหนักขึ้นไปอีก!

“ระวังการลอบโจมตีของชั้นให้ดีล่ะ!”

“ฮ่าฮ่า ชั้นจับนายได้แล้ว!”

“นามิ เร็วเข้า!”

ขณะที่เมอร์ลินและนามิกำลังพูดคุยกัน

โนจิโกะก็กระโดดสูงสามฟุตโดยตรง ลงมาทับเมอร์ลิน และโอบแขนรอบคอเขาไว้

อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ เมอร์ลินไม่ได้ทำเหมือนก่อนหน้านี้

นั่นก็คือการดิ้นหลุดจากการจับกุมของเธอ

เขากลับหรี่ตาลงและมองลึกเข้าไปในท้องทะเล

“มีเรือสองลำกำลังต่อสู้กันอยู่ข้างหน้า!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเมอร์ลิน

โนจิโกะและนามิ ซึ่งกำลังโอบแขนรอบคอของเขาอยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะทำปากยื่น

ใบหน้าของพวกเธอแสดงความไม่เชื่ออย่างเต็มที่!

“ฮึ่ม นายหลอกพวกเราไม่ได้หรอก!”

“ใช่แล้ว คนไม่ดีคนนี้ต้องพูดแบบนี้เพื่อหาทางหนีอีกแน่ ๆ !”

ขณะที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวจะวาดเต่าบนหน้าเมอร์ลินด้วยพู่กันต่อ

เมอร์ลินก็ดิ้นหลุดจากอ้อมแขนของโนจิโกะได้อย่างง่ายดายอีกครั้ง

เขาพุ่งไปที่หัวเรือและมองไปไกล ๆ อย่างจริงจัง

“นามิ เดินหน้าเต็มกำลัง ไปทางทิศตะวันออกสองนาฬิกา!”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงจริงจังของเมอร์ลิน

ทั้งสอง ซึ่งเพิ่งจะคิดว่าเขากำลังหาข้ออ้างเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกวาดหน้า

ก็เข้าใจได้ทันที

ดูเหมือนว่าเมอร์ลินจะไม่ได้ล้อเล่นกับพวกเธอ

แต่กลับมีเรือกำลังต่อสู้กันอยู่ในทะเลข้างหน้าจริง ๆ !

“เราจะไปร่วมสนุกด้วยเหรอ?”

ทั้งสองเอ่ยถามเมอร์ลินขณะบังคับเรือ

“ไปสิ! ทำไมจะไม่ไปล่ะ?”

“เจอโจรสลัดบนเส้นทางแล้วไม่จับ มันก็ไม่ถูกนะ!”

“ท้ายที่สุดแล้ว ภารกิจของเราก็มีมูลค่าถึงสามพันล้านเบรีเต็ม ๆ เลยนะ!”

...

สิบนาทีต่อมา

เรือลำเล็กของเมอร์ลินก็มาถึงบริเวณที่เรือสองลำกำลังต่อสู้กันอยู่

ในเวลานี้ ทั้งสองฝ่ายที่กำลังทำสงครามกันต่างก็เป็นเรือที่ชักธงโจรสลัด!

เมื่อเห็นธงโจรสลัดบนเรือสองลำนี้

เมอร์ลินก็เข้าใจได้ทันทีว่านี่คือการต่อสู้ระหว่างกลุ่มโจรสลัด

อย่างไรก็ตาม ในบรรดาเรือโจรสลัดสองลำนี้

มีอยู่ลำหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของเมอร์ลินอย่างมาก!

บนธงโจรสลัดของเรือลำนั้น มีหัวกะโหลกที่มีจมูกแดงวาดอยู่!

วินาทีที่เขาเห็นจมูกแดงกลม ๆ นั่น

เมอร์ลินก็รู้ทันทีว่าเจ้าของเรือลำนี้คือใคร!

ว่าที่หนึ่งในสี่จักรพรรดิในอนาคต สี่จักรพรรดิที่มีตาเหยี่ยวและครอคโคไดล์เป็นสองยอดฝีมือระดับซูเปอร์!

ตัวตลกบากี้ “ซามะ”!

“ชั้นไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าจะได้เจอหมอนี่เร็วขนาดนี้!”

เมอร์ลินมองไปที่ตัวตลกบากี้ ซึ่งกำลังยืนอยู่ที่หัวเรือ สั่งให้ลูกน้องยิงปืนใหญ่

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

“เมอร์ลิน นายรู้จักเจ้าจมูกแดงนั่นด้วยเหรอ?”

“แต่พูดตรง ๆ นะ จมูกแดงของเขามันน่าเกลียดจริง ๆ !”

นามิชี้ไปที่ตัวตลกบากี้และเอ่ยด้วยสีหน้าดูแคลน

“น่าเกลียดมากเลย ชั้นนึกว่ากัปตันโจรสลัดทุกคนจะหล่อเหมือนเมอร์ลินซะอีก!”

โนจิโกะจ้องมองตัวตลกบากี้อยู่พักหนึ่ง แล้วก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา

ในขณะเดียวกัน

บนเรือสองลำที่กำลังต่อสู้กันอยู่

ตัวตลกบากี้ก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างกะทันหันเมื่อเห็นเรือที่จู่ ๆ ก็โผล่มา

“บ้าจริง หรือว่านี่จะเป็นเรือของทหารเรือ?”

“ด้วยประสบการณ์การเดินเรือหลายปีและการรับรู้ถึงอันตรายของชั้น มีไม่กี่อย่างหรอกนะที่ทำให้ชั้นรู้สึกไม่สบายใจได้น่ะ!”

ตัวตลกบากี้เงยหน้าขึ้นและมองไปที่เรือที่เมอร์ลินและเพื่อนอีกสองคนอยู่

อย่างไรก็ตาม เพียงแค่การมองเพียงครั้งเดียวนั้น

ก็ทำให้เขาแข็งทื่อไปในทันที

“คนที่อยู่บนเรือลำนี้คือ... เด็กสามคนงั้นเรอะ?”

“เป็นไปไม่ได้!”

“เด็กที่ผมยังขึ้นไม่เต็มหัวจะมาออกเรือท่องทะเลได้ยังไง?”

ขณะที่บากี้กำลังอยู่ในภวังค์ความตกตะลึง

เมอร์ลินที่ยืนอยู่ตรงหัวเรือก็พูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มทันที

“เฮ้! นายน่ะ คือว่าที่สี่จักรพรรดิ ท่านบากี้ในอนาคตใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินเสียงของเมอร์ลิน บากี้ก็ตกใจในตอนแรก

จากนั้น มุมปากของเขาก็ฉีกยิ้มกว้างจนถึงใบหูอย่างหยุดไม่ได้!

“สี่จักรพรรดิ เขาบอกว่าชั้นคือว่าที่สี่จักรพรรดิในอนาคตล่ะ!”

“ไอ้เด็กนี่มันตาถึงจริง ๆ !”

ขณะที่บากี้กำลังดีใจกับคำพูดของเมอร์ลินจนหุบยิ้มไม่ได้

ลูกปืนใหญ่ลูกหนึ่งก็ฉวยโอกาสตอนที่เขาเผลอ ตกลงมาที่แทบเท้าของเขา

“ตูม!”

หลังจากเสียงระเบิดดังสนั่น

บากี้ก็ถูกระเบิดจนร่างแยกส่วนกระจายไปคนละทิศคนละทาง!

นามิและโนจิโกะบนเรือก็รีบเอามือปิดปากด้วยความตกใจ แทบจะกรีดร้องออกมาดัง ๆ !

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═