บทที่ 16 ผีเสื้ออสูร คานาเอะ

บทที่ 16 ผีเสื้ออสูร คานาเอะ

ผ่านการสะกดจิตอย่างง่ายดายและคาถาลวงตาของเนตรวงแหวน ชายชราผู้ดูแลสถานที่ฌาปนกิจจึงมองเห็นศพที่คัมบาระ เท็ตสึยะนำมาเป็นโคโจ คานาเอะ และนำมันเข้าเตาเผาไป

สำหรับเขา นี่ก็เป็นเพียงแค่งานประจำวันธรรมดาๆ และเขาก็คงไม่มีความสงสัยใดๆ

เมื่อเห็นเช่นนี้ คัมบาระ เท็ตสึยะก็รู้สึกโล่งใจ

เทคโนโลยีการตรวจดีเอ็นเอในยุคสมัยนี้ยังไม่สมบูรณ์นัก

โคโจ ชิโนบุคงไม่ยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อนำเถ้ากระดูกไปตรวจสอบหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเป็นพยานการเสียชีวิตของโคโจ คานาเอะด้วยตาตนเอง และเป็นคนส่งศพมาที่สถานที่ฌาปนกิจด้วยตัวเอง

คัมบาระ เท็ตสึยะอุ้มร่างของโคโจ คานาเอะขึ้นมาจากเตียงเหล็ก และลอบออกจากสถานที่ฌาปนกิจไปอย่างเงียบๆ

คัมบาระ เท็ตสึยะไม่กล้ากลับไปที่เมืองเล็กๆ แห่งนั้น เพราะกลัวว่าไอ้สารเลวอาคาสะจะลอบโจมตีอีกครั้ง

เขาจึงเร้นกายเข้าไปในส่วนลึกของภูเขาภายใต้ความมืดมิดในยามราตรีแทน

หลังจากการค้นหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบกับบ้านเรียบง่ายหลังหนึ่งจริงๆ ซึ่งถูกทิ้งไว้โดยนายพรานที่เข้ามาล่าสัตว์ในภูเขา ใช้เป็นที่พักพิงชั่วคราว และในเวลานี้มันก็ว่างเปล่า

ปัง!

คัมบาระ เท็ตสึยะเตะประตูไม้ที่ล็อคอยู่จนเปิดออก วางร่างของโคโจ คานาเอะลงบนเตียงไม้ โดยใช้ผ้าขาวที่เขานำติดตัวมาด้วยปูรองไว้ด้านล่าง

“เธอห้ามตายเด็ดขาดนะ!”

คัมบาระ เท็ตสึยะพึมพำ เป็นเพราะเขารู้ดีว่าโคโจ คานาเอะยังมีโอกาสที่จะรอดชีวิต เนตรวงแหวนสองโทโมเอะของเขาจึงยังไม่พัฒนาอย่างสมบูรณ์แบบ

แต่มันก็เป็นเพียงแค่การคาดเดาของเขาเท่านั้น

ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับขั้นตอนต่อไปนี้

คัมบาระ เท็ตสึยะกรีดข้อมือของตนเอง และเลือดของเขาก็หยดลงไปในรูกลวงโหว่ขนาดเท่ากำปั้นบนหน้าท้องของโคโจ คานาเอะอย่างต่อเนื่อง

มันมีเลือดของคิบุทสึจิ มุซันปะปนอยู่

ร่างกายที่แต่เดิมไร้ซึ่งชีวิตชีวาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เนื้อเยื่อใหม่ที่งอกขึ้นมาจากบาดแผลบนหน้าอกของเธอ ฟื้นฟูสภาพกลับมาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ตึก! ตึก! ตึก!

ทันใดนั้น หัวใจของเธอก็ได้รับการซ่อมแซม หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เปล่งเสียงอันทรงพลัง สูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย และผิวพรรณอันซีดเซียวของเธอก็กลับมามีสีเลือดฝาดตามปกติ

เธอดูไม่ต่างอะไรจากคนปกติ ทว่าดวงตาของโคโจ คานาเอะกลับหลับสนิท ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

นี่เป็นเรื่องปกติ

ต่อให้เลือดของคิบุทสึจิ มุซันจะหลอมรวมเข้าด้วยกัน ทำให้กลายร่างเป็นอสูรและได้รับความสามารถในการฟื้นฟูอันทรงพลัง ร่างกายนั้นก็เป็นเพียงแค่เปลือกเปล่าที่ไร้ซึ่งวิญญาณ

จากนั้น คัมบาระ เท็ตสึยะก็ดึงเอาวิญญาณของโคโจ คานาเอะออกมา

บงการวิญญาณ!

ลูกแก้ววิญญาณสีฟ้าครามหลอมรวมเข้ากับร่างกาย

เมื่อวิญญาณของเธอกลับคืนมา ขนตายาวงอนของโคโจ คานาเอะก็สั่นไหวเล็กน้อย เผยให้เห็นสัญญาณของการตื่นขึ้น

“เท็ตสึยะ…”

หยาดน้ำตาไหลรินออกมาจากหางตาของโคโจ คานาเอะ ริมฝีปากของเธอขยับเล็กน้อย และเธอก็เปล่งเสียงที่แผ่วเบาราวกับเสียงยุงบินออกมา

“ดูเหมือนว่าจะสำเร็จแล้วสินะ!”

คัมบาระ เท็ตสึยะทรุดตัวลงกองกับพื้นราวกับคนเป็นอัมพาต เพียงเพราะกลัวว่าแผนการของเขาจะมีข้อบกพร่องหรือเกิดอุบัติเหตุขึ้น

สิบกว่าวินาทีต่อมา โคโจ คานาเอะลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก สายตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ

“ที่นี่คือนรกเหรอคะ? มันแตกต่างจากที่ชั้นจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิงเลย”

“ชั้นดูเหมือนอสูรจากนรกงั้นเหรอ?”

คัมบาระ เท็ตสึยะฝืนตัวลุกขึ้นยืน

“ไม่ค่ะ”

โคโจ คานาเอะส่ายหัวเบาๆ นัยน์ตาสวยของเธอค่อยๆ เปล่งประกายด้วยแสงสว่างสายใหม่ ในที่สุดเธอก็ตอบสนองและพึมพำออกมา

“ชั้นยังไม่ตายเหรอคะ?”

“อยากตายงั้นเหรอ? มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ”

คัมบาระ เท็ตสึยะฝืนยิ้มออกมา

“เกิดอะไรขึ้นคะ? หัวใจของชั้นน่าจะถูกทำลายไปแล้วนี่นา”

โคโจ คานาเอะถามด้วยความอยากรู้ คัมบาระ เท็ตสึยะใช้วิธีการใดเพื่อพาเธอกลับมาจากความตายกันแน่?

การได้ยินคือประสาทสัมผัสสุดท้ายที่จะสูญเสียการทำงานก่อนตาย

ในช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนที่เธอจะตาย เธอได้ยินเสียงอันเกรี้ยวกราดของชิโนบุ และดวงอาทิตย์ก็กำลังจะขึ้นแล้ว ทำให้อาคาสะและคัมบาระ เท็ตสึยะต้องล่าถอยไป

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ร่างของเธอก็น่าจะถูกกองพิฆาตอสูรเก็บกู้ไปแล้ว

“เธอไม่เข้าใจแนวคิดนั้นจริงๆ สินะ”

คัมบาระ เท็ตสึยะกล่าว พร้อมกับค่อยๆ เปิดเผยความลับ

โดยปกติแล้ว หากหัวใจถูกทำลาย การสูบฉีดเลือดก็จะสูญเสียไป สมองจะขาดออกซิเจน และเซลล์สมองจะได้รับความเสียหายอย่างไม่อาจย้อนกลับได้ภายในไม่กี่นาที ซึ่งนำไปสู่ความตาย

ผู้คนจึงคิดไปเองโดยสัญชาตญาณว่าหัวใจก็เป็นอวัยวะที่สำคัญถึงตายเช่นกัน

แต่การที่สมองตายต่างหากคือความตายอย่างแท้จริง!

เขาเจาะจงโจมตีที่หัวใจของโคโจ คานาเอะ ไม่ใช่ศีรษะของเธอ ก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง

ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ทิ้งสองสิ่งไว้ภายในร่างกายของเธอ: นิ้วมือที่ขาดของเขา และเลือดของคิบุทสึจิ มุซัน

ความเชื่อมโยงอันแผ่วเบาระหว่างร่างกายของพวกเขา นิ้วมือที่ขาดจะช่วยให้เขาตามหาร่างของโคโจ คานาเอะพบ

ร่องรอยเลือดของคิบุทสึจิ มุซัน ทำให้มั่นใจได้ว่าเซลล์สมองของโคโจ คานาเอะจะไม่ตายอย่างสมบูรณ์แบบ

ยิ่งนักดาบแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ การกลายร่างเป็นอสูรก็จะยิ่งใช้เวลานานขึ้นเท่านั้น ว่ากันว่าขันอสูรข้างขึ้นที่ 1 โคคุชิโบ ต้องใช้เวลาถึงสามวันสามคืนในการเปลี่ยนร่างเป็นอสูร

คัมบาระ เท็ตสึยะกำลังเดิมพันกับความต่างของเวลานี้

วิชาปราณที่โคโจ คานาเอะคงไว้ตลอดเวลาจะช่วยชะลอกระบวนการเปลี่ยนร่างเป็นอสูร

เลือดเพียงเล็กน้อยนั้นก็ไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนโคโจ คานาเอะให้กลายเป็นอสูรได้อย่างสมบูรณ์เช่นกัน แต่มันก็ช่วยให้มั่นใจได้ว่าเซลล์สมองของเธอจะไม่ตาย ดังนั้นจึงไม่มีลักษณะของอสูรปรากฏบนร่างกายของเธอ

อาจกล่าวได้ว่า ร่างกายของโคโจ คานาเอะตั้งแต่คอลงไปนั้นตายไปแล้ว มีเพียงสมองของเธอเท่านั้นที่ยัง “มีชีวิต” อยู่

วิญญาณของโคโจ คานาเอะอยู่ในมือของเขา ดังนั้นต่อให้สมองของเธอจะกลายเป็นอสูรไปแล้ว เธอก็จะไม่ตื่นขึ้นมา

ดังนั้น เขาจึงสามารถหลอกลวงทุกคนในกองพิฆาตอสูรได้

“อย่างนี้นี่เอง ชั้นกลายเป็นอสูรไปแล้วสินะคะ”

โคโจ คานาเอะพึมพำกับตัวเอง มิน่าล่ะ เธอถึงรู้สึกว่ามีพลังมหาศาลหลั่งไหลออกมาจากร่างกายอย่างต่อเนื่อง

“มันยุ่งยากชะมัด ในเมื่อยังไงซะเธอก็ต้องกลายเป็นอสูรอยู่แล้ว เธอควรจะตอบตกลงกับอาคาสะไปซะตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง”

คัมบาระ เท็ตสึยะบ่นอุบ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อไปพาเธอกลับมา

โคโจ คานาเอะยิ้มขื่นๆ นี่ไม่ใช่เจตจำนงส่วนตัวของเธอเลย

เธอเตรียมใจที่จะตายไปแล้ว คัมบาระ เท็ตสึยะต่างหากที่ดึงเธอกลับมาจากขอบเหวแห่งความตายอย่างฝืนใจ

“ไม่หรอกค่ะ มันแค่รู้สึกแตกต่างออกไป”

ใบหน้าของโคโจ คานาเอะแสดงความครุ่นคิด

ว่ากันว่าหลังจากการกลายร่างเป็นอสูร ความคิดชั่วร้ายและความโลภที่มีมาแต่กำเนิดของคนผู้นั้นจะถูกกระตุ้นอย่างหนัก และอสูรส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถควบคุมความปรารถนาของพวกมันได้

ในท้ายที่สุด พวกมันก็กลายเป็นเครื่องจักรกินคนผู้ไร้ความปรานี

การกลายร่างเป็นอสูรของเธอดูเหมือนจะแตกต่างจากอสูรตนอื่นๆ

“เอาเป็นว่า ภารกิจของชั้นเสร็จสิ้นแล้ว”

เสียงของคัมบาระ เท็ตสึยะอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เขาเอนตัวพิงกำแพงและดำดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราอันหลับใหล

เขาต้องคอยระแวดระวังอาคาสะ และขับพิษออกจากร่างกายของตนเอง

หลังจากนั้น เขาก็รีบรุดมาโดยไม่หยุดพักเพื่อนำศพกลับมา มิฉะนั้น หากโคโจ คานาเอะถูกเผาไปแล้วจริงๆ คัมบาระ เท็ตสึยะคงต้องเสียใจจนหาที่เปรียบไม่ได้แน่ๆ

โคโจ คานาเอะลุกขึ้นนั่ง ประคองคัมบาระ เท็ตสึยะขึ้นมาอย่างแผ่วเบา และวางศีรษะของเขาลงบนตักของเธอ ลูบไล้ใบหน้ายามหลับใหลของเขาอย่างอ่อนโยน

เพียงแค่คำอธิบายง่ายๆ ของคัมบาระ เท็ตสึยะ

เธอก็สามารถสัมผัสได้ถึงความพยายามอย่างมากที่คัมบาระ เท็ตสึยะทุ่มเทเพื่อช่วยชีวิตเธอ

เขาต้องหลอกลวงทั้งขันอสูรข้างขึ้นที่ 3 อาคาสะ และทุกคนในกองพิฆาตอสูร

เมื่อร่างกายของเธอมีสัญญาณของการกลายร่างเป็นอสูร กองพิฆาตอสูรก็จะไม่แสดงความเมตตาและจะตัดหัวเธอทิ้งในทันที

ไม่ว่าเธอจะอธิบายอย่างไร กองพิฆาตอสูรก็คงไม่ยอมรับผลลัพธ์นี้

จากมุมมองของกองพิฆาตอสูร นักดาบผู้มีชื่อเสียง หลังจากที่พ่ายแพ้แล้ว ร่างกายถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นอสูรและถูกควบคุมโดยอสูร ย่อมถือเป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวงต่อวีรบุรุษอย่างไม่ต้องสงสัย

การสังหารอย่างรวดเร็วจึงเป็นการปลอบโยนที่ดีที่สุดสำหรับเหล่าวีรชน!

ทุกย่างก้าวที่คัมบาระ เท็ตสึยะเดินนั้นราวกับการเดินอยู่บนเส้นด้าย เสี่ยงอันตรายอย่างถึงที่สุด

แต่เขาก็ทำสำเร็จ!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═