บทที่ 9 การค้นหาดอกฮิกังบานะสีน้ำเงินเป็นอย่างไรบ้าง?

บทที่ 9 การค้นหาดอกฮิกังบานะสีน้ำเงินเป็นอย่างไรบ้าง?

เนตรวงแหวน!

คัมบาระ เท็ตสึยะก้มหน้าลง นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเลือด พร้อมกับลูกน้ำสีชาดสองหยดที่ปรากฏขึ้น เขาทำการผ่าตัดโดยใช้ความสามารถในการสังเกตอันทรงพลังของเนตรวงแหวน ทำให้ทุกการลงมีดมีความแม่นยำอย่างยิ่ง

มีดผ่าตัดอันแหลมคมค่อยๆ กรีดเปิดผิวหนังหน้าท้องของโคโจ คานาเอะอย่างระมัดระวัง

แม้จะมีความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากการลงมีดแต่ละครั้ง แต่การหายใจของโคโจ คานาเอะก็ยังคงสม่ำเสมอ

เธอใช้วิชาปราณเพื่อหยุดเลือดด้วยตัวเอง

หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากอันเนียนนุ่มของเธอ ไหลรินลงมาตามพวงแก้มอันไร้ที่ติ และหยดลงมาจากปลายคางอันบอบบาง ใบหน้าของเธอซีดเผือดและดูน่าเวทนา

“อึก! อึก!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของโคโจ คานาเอะยังคงไม่จางหายไป ริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเธอเผยอออกเล็กน้อยเพื่อช่วยในการหายใจ และเสียงลมหายใจอันแผ่วเบาของเธอก็ดังก้องอยู่ในห้องที่เงียบงัน

สายตาของโคโจ คานาเอะมักจะถูกดึงดูดไปที่เด็กหนุ่มอสูรผู้มีใบหน้าจริงจัง ซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับการผ่าตัดของเธออย่างเต็มที่

คนที่จดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมักจะเปล่งประกายเสน่ห์บางอย่างออกมาเสมอ

หัวใจของโคโจ คานาเอะเต็มไปด้วยความสงสัย เธออยากจะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับชายหนุ่มคนนี้

“เธออยากจะคุยอะไรหน่อยไหมล่ะ?”

คัมบาระ เท็ตสึยะเอ่ยถาม เขาก็ตระหนักดีถึงความเจ็บปวดจากการผ่าตัดโดยไม่ใช้ยาชา โคโจ คานาเอะอาจจะทนได้ แต่การเบี่ยงเบนความสนใจของเธออาจจะช่วยบรรเทาความทุกข์ทรมานลงได้บ้าง

การทำสองสิ่งในเวลาเดียวกันก็ยิ่งสร้างแรงกดดันให้กับเขามากขึ้นเช่นกัน

ใบหน้าของโคโจ คานาเอะแข็งค้างไปชั่วครู่ เขากำลังเป็นห่วงเธออยู่งั้นเหรอ? ช่างเป็นคนที่ใส่ใจคนอื่นเสียจริง เธอยิ้มอย่างอ่อนหวาน

“ชั้นชื่อโคโจ คานาเอะค่ะ แล้วนายล่ะคะ?”

คัมบาระ เท็ตสึยะตอบกลับ

“คัมบาระ เท็ตสึยะ”

โคโจ คานาเอะถามต่อไป

“เท็ตสึยะ นายกลายเป็นอสูรตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอคะ?”

“เมื่อวานซืน”

คัมบาระ เท็ตสึยะตอบ การเคลื่อนไหวมือของเขายังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน ขณะที่เขาใช้แหนบคีบกระสุนที่โชกเลือดออกมา

โคโจ คานาเอะดูเหมือนจะไม่รู้สึกเจ็บปวด นัยน์ตาสวยของเธอเปล่งประกาย

“เท็ตสึยะ ชั้นเห็นหลุมศพอยู่นอกเมืองด้วย นายเป็นคนสร้างมันให้กับผู้ตายใช่ไหมคะ?”

คัมบาระ เท็ตสึยะพยักหน้าเบาๆ

“อืม”

ริมฝีปากอันงดงามของโคโจ คานาเอะโค้งขึ้นเล็กน้อย ช่างเป็นคนที่อ่อนโยนอะไรเช่นนี้ เป็นไปตามที่คิดไว้ ผู้คนที่ถูกฆ่าตายก่อนหน้านี้ไม่ใช่ฝีมือของคัมบาระ เท็ตสึยะจริงๆ

“แสดงว่ามีอสูรตนอื่นงั้นเหรอคะ? มันฆ่าชาวเมืองและเปลี่ยนนายให้กลายเป็นอสูรงั้นสิ?”

โคโจ คานาเอะถามเสียงเบา

คัมบาระ เท็ตสึยะสังเกตเห็นเจตนาของโคโจ คานาเอะและขมวดคิ้ว

“ชั้นขอแนะนำว่าเธออย่าไปรนหาที่ตายเลยดีกว่า เจ้านั่นไม่ใช่คนที่เธอจะรับมือด้วยได้หรอกนะ”

“มันเป็นขันอสูรทั้งสิบสองเหรอคะ?”

โคโจ คานาเอะเม้มริมฝีปากเล็กๆ ของเธอ มีเพียงเลือดของคิบุทสึจิ มุซันเท่านั้นที่จะสามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นอสูรได้

อสูรธรรมดานั้นละโมบและเห็นแก่ตัว พวกมันไม่ยอมสูญเสียเลือดอันล้ำค่าของตนเองไปหรอก

มีเพียงอสูรระดับขันอสูรทั้งสิบสองเท่านั้นที่จะสกัดเลือดที่ได้รับจากคิบุทสึจิ มุซัน เพื่อเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นอสูร

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ชั้นน่ะแข็งแกร่งมากนะ ชั้นสามารถสังหารขันอสูรข้างแรมได้ด้วยซ้ำ”

โคโจ คานาเอะกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มอันมั่นใจ เธอคือเสาหลักบุปผาคนปัจจุบัน เป็นถึงเสาหลักของกองพิฆาตอสูร หนึ่งในเงื่อนไขการเลื่อนขั้นก็คือการสังหารขันอสูรข้างแรมให้ได้

สีหน้าของคัมบาระ เท็ตสึยะไม่เปลี่ยนแปลง

“การฆ่าขันอสูรข้างแรมมันเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจตรงไหนกัน?”

“หรือว่าขันอสูรข้างขึ้นคะ?”

โคโจ คานาเอะได้ยินถึงน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความดูแคลนของคัมบาระ เท็ตสึยะ คิ้วเรียวสวยของเธอขมวดเข้าหากัน เธอตระหนักได้ในทันทีว่าสิ่งที่คัมบาระ เท็ตสึยะต้องเผชิญหน้าอาจจะเป็นขันอสูรข้างขึ้น!

คัมบาระ เท็ตสึยะกล่าว

“ถูกต้อง ขันอสูรข้างขึ้นที่ 3 ยังไงล่ะ”

รูม่านตาของโคโจ คานาเอะหดเล็กลง มันคือขันอสูรข้างขึ้นจริงๆ แถมยังเป็นหนึ่งในอสูรระดับท็อปอย่างขันอสูรข้างขึ้นที่ 3 อีกด้วย

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของโคโจ คานาเอะ คัมบาระ เท็ตสึยะก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด เมื่อเทียบกับกองพิฆาตอสูรแล้ว เขามีความเข้าใจเกี่ยวกับข้อมูลของโลกใบนี้ดีกว่า

ขันอสูรข้างแรมและขันอสูรข้างขึ้นในหมู่ขันอสูรทั้งสิบสองนั้น ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลยแม้แต่น้อย

เสาหลักของกองพิฆาตอสูรอาจจะสามารถรับมือกับขันอสูรข้างแรมได้ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับขันอสูรข้างขึ้น คงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะเอาชนะได้

หากปราศจากการเสียสละชีวิตของนักดาบระดับเสาหลักเป็นสิบคน ขันอสูรข้างขึ้นก็คงไม่หน้าบางถึงขนาดไม่กล้าโผล่หัวออกมาหรอก

นอกเหนือจากขันอสูรทั้งสิบสองแล้ว ก็ยังมีราชาอสูรระดับเพดานอย่างคิบุทสึจิ มุซันอีกด้วย

พลังการต่อสู้ระหว่างฝ่ายมนุษย์และฝ่ายอสูรนั้นขาดความสมดุลอย่างรุนแรง ซึ่งนำไปสู่ฉายา ‘ผู้สังหารเสาหลัก’ และ ‘ผู้ทำลายล้างหน่วย’ ในเวลาต่อมา

“เสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ”

มือของคัมบาระ เท็ตสึยะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หลังจากเอากระสุนออกแล้ว เขาก็ทำการฆ่าเชื้อ เย็บแผล และพันผ้าพันแผล จัดการบาดแผลของโคโจ คานาเอะอย่างรวดเร็ว และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ขอบคุณค่ะ!”

โคโจ คานาเอะก้มลงมองบาดแผลที่ได้รับการรักษาโดยคัมบาระ เท็ตสึยะ มันเกือบจะสมบูรณ์แบบ รอยแผลมีขนาดเล็กมาก ซึ่งน่าจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็นที่เห็นได้ชัดหลังจากที่ฟื้นตัวแล้ว

เธอมาจากครอบครัวเภสัชกร จึงมีการประเมินเป็นของตัวเอง ทักษะอันยอดเยี่ยมของคัมบาระ เท็ตสึยะนั้นมากพอที่จะทำให้เขาเป็นหัวหน้าแพทย์ในโรงพยาบาลได้เลย

หากเธอไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง เธอคงไม่เชื่อว่าทักษะเช่นนี้จะมาจากน้ำมือของอสูร

นัยน์ตาสวยของโคโจ คานาเอะเปล่งประกาย ผ่านการพูดคุยของพวกเขา ความสนใจของเธอที่มีต่อคัมบาระ เท็ตสึยะไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ

เขาเผชิญหน้ากับขันอสูรข้างขึ้นที่ 3 แต่กลับไม่ถูกฆ่าตาย แต่กลับเป็นที่ถูกตาต้องใจอีกฝ่ายและถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นอสูรด้วยเลือดของมุซัน คัมบาระ เท็ตสึยะจะต้องมีอะไรบางอย่างที่พิเศษอยู่ในตัวเขาอย่างแน่นอน

“เฮ้อ!”

ร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้าพาดผ่านดวงตาของคัมบาระ เท็ตสึยะ จิตใจของเขาตึงเครียด ต้องต่อสู้หลายสิบยกกับโคโจ คานาเอะ และจากนั้นก็ต้องทำการผ่าตัดด้วยเนตรวงแหวน แม้จะมีร่างกายอสูร แต่ในเวลานี้เขาก็รู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

เขาเก็บเครื่องมือแพทย์และโยนมันไปที่มุมห้อง

คัมบาระ เท็ตสึยะเอนหลังพิงกำแพงและนั่งลงเพื่อพักผ่อน พร้อมกับเอ่ยเตือน

“จะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าได้คิดจะตุกติกเชียวล่ะ”

ในระหว่างที่โคโจ คานาเอะหมดสติ ดาบนิชิรินของเธอก็ถูกคัมบาระ เท็ตสึยะนำไปซ่อนไว้เรียบร้อยแล้ว

หากปราศจากดาบนิชิริน แม้แต่นักดาบระดับเสาหลักก็ไม่สามารถสังหารอสูรได้

ภัยคุกคามของโคโจ คานาเอะที่มีต่อเขาลดลงอย่างมาก ดังนั้นคัมบาระ เท็ตสึยะจึงไม่ได้รู้สึกกังวลอะไร

คัมบาระ เท็ตสึยะไม่รีบร้อนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อโคโจ คานาเอะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ กองพิฆาตอสูรก็คงจะไม่ส่งใครมาที่เมืองนี้อีกชั่วระยะเวลาหนึ่ง

โคโจ คานาเอะไม่ได้ใส่ใจว่าดาบนิชิรินของเธอจะถูกคัมบาระ เท็ตสึยะนำไปซ่อนไว้ เมื่อมองไปที่คัมบาระ เท็ตสึยะที่ดูผ่อนคลาย เธอก็พูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น

“เท็ตสึยะ มาเข้าร่วมกองพิฆาตอสูรสิคะ! ชั้นจะรับรองนายกับนายท่านเอง!”

คัมบาระ เท็ตสึยะมองด้วยสายตาที่พูดไม่ออก

ขอให้อสูรเข้าร่วมกองพิฆาตอสูรเนี่ยนะ เธอคิดอะไรอยู่กันแน่ ให้ชั้นไปตายซะยังจะดีกว่า!

“ชั้นไม่สนใจหรอก พักผ่อนพอแล้วก็ไสหัวไปซะ แล้วอย่ามาสร้างปัญหาให้ชั้นอีก”

คัมบาระ เท็ตสึยะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ คิบุทสึจิ มุซันได้เห็นคามาโดะ เนซึโกะเอาชนะแสงอาทิตย์ผ่านมุมมองก่อนตายของขันอสูรข้างขึ้นที่ 4 ฮันเท็นงู

อสูรทุกตนอยู่ภายใต้การควบคุมของคิบุทสึจิ มุซัน แม้แต่คัมบาระ เท็ตสึยะก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าคิบุทสึจิ มุซันกำลังเฝ้าดูเขาอยู่ในเวลานี้หรือไม่

การเข้าร่วมกองพิฆาตอสูรจะไม่เป็นผลดีต่อเขาหรือกองพิฆาตอสูรเลย

โคโจ คานาเอะสัมผัสได้ว่าทัศนคติของคัมบาระ เท็ตสึยะนั้นหนักแน่นมาก แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้หรอก มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่จะได้พบกับอสูรที่สามารถเป็นเพื่อนกันได้

ก๊อก! ก๊อก!

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ใครกัน?

คัมบาระ เท็ตสึยะหันไปมองที่ประตูพร้อมกับขมวดคิ้ว โดยปกติแล้วจะไม่มีใครมาหาเขาที่นี่

“การค้นหาดอกฮิกังบานะสีน้ำเงินไปถึงไหนแล้วล่ะ?”

ขณะที่คัมบาระ เท็ตสึยะกำลังสงสัย เสียงทุ้มลึกก็ดังขึ้นจากนอกประตู ทำให้แขนขาของเขาเย็นเฉียบขึ้นมาในทันที

อาคาสะงั้นเหรอ?!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═