ตอนที่ 33 : สี่จักรพรรดิบากี้

ตอนที่ 33 : สี่จักรพรรดิบากี้

ความเงียบระลอกแรกปกคลุมไปทั่วทั้งท้องทะเล

"อดีต 'ตัวตลก' แห่งอีสท์บลู ได้กลายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดในชั่วข้ามคืน"

"แต่ก็พอจะเข้าใจได้ล่ะนะ หลังจบสงครามมารีนฟอร์ด เขารวบรวมโจรสลัดตัวร้ายที่หนีออกจากอิมเพลดาวน์ได้เป็นจำนวนมาก"

"สำหรับรัฐบาลโลก ชายคนนี้มีขุมกำลังที่น่าเกรงขามอยู่ใต้บังคับบัญชา และยังเป็นอดีตลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ แทนที่จะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา สู้ดึงเขามาเป็นหมาจูงยังจะดีซะกว่า"

"การคำนวณของรัฐบาลโลกนั้นแม่นยำมาก พวกนักโทษแหกคุกที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของบากี้ล้วนเป็นพวกเดนตายของแท้"

หลินเฟิงหยุดชะงักไปครึ่งวินาที

"แต่ห้าผู้เฒ่ากลับมองข้ามจุดสำคัญที่สุดไป"

"พลังการต่อสู้ส่วนตัวของบากี้ จัดอยู่ในสามอันดับรั้งท้ายของกลุ่มโจรสลัดบากี้ทั้งหมดเลยทีเดียว สองอันดับแรกก็คือพ่อครัวในเต็นท์กับหมาเฝ้ายามน่ะ"

(นี่คือการพูดเกินจริงของผู้เขียน บากี้ก็พอมีฝีมืออยู่บ้างแหละน่า)

เดรสโรซ่า

โดฟลามิงโก้เอนหลังพิงโซฟาหนัง ไวน์แดงหยดจากขอบแก้ว เขาขยับแว่นตากันแดดสีชมพู เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน

ยักษาผู้ปีนป่ายออกมาจากกองซากศพและเหยียบย่ำกระดูกนับไม่ถ้วนเพื่อช่วงชิงสิทธิพิเศษที่ถูกต้องตามกฎหมายนี้มา

แต่ตอนนี้หน้าจอจากสวรรค์กำลังบอกเขาว่า ในอนาคต ตัวตลกในคณะละครสัตว์ที่พลังการต่อสู้ด้อยกว่าหมาด้วยซ้ำ จะมายืนหยัดในระดับเดียวกับเขา

"ไอ้พวกตาแก่เลอะเลือนในห้าผู้เฒ่า... พวกมันตาบอดถึงขั้นเอาขยะพรรค์นี้มาอุดช่องว่างเลยเหรอ? พวกมันตั้งใจจะทำให้ใครขยะแขยงกันแน่?"

เขากำหมัดแน่น บีบแก้วจนแหลกละเอียดเป็นผง ไวน์แดงฉานหกเลอะเทอะเต็มพื้น

...

ฟลอเรียน ไทรแองเกิล

ร่างอันใหญ่โตของโมเรียถูกฝังอยู่ในเงามืดของบัลลังก์ เสียงหัวเราะแหลมสูงของเขาดังทะลุหมอกหนาทึบ

"คิชิชิชิ! เจ็ดเทพโจรสลัดงั้นเหรอ? แค่เพราะไอ้ตัวตลกนั่นน่ะนะ?"

โมเรียชี้หน้า: "ให้ตายเถอะ ตอนนี้ใครๆ ก็เป็นเจ็ดเทพโจรสลัดได้แล้วงั้นสิ!"

...

แฮนค็อกไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่งดงามของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอไม่มีความสนใจในผู้ชายจากโลกภายนอกอยู่แล้ว และตอนนี้ เมื่อเห็นตัวตลกน่าหัวร่อแบบนี้เข้ามาปะปนอยู่ในระดับท็อปของยุคโจรสลัดอันยิ่งใหญ่ เธอก็รู้สึกว่าการมองดูต่อไปมีแต่จะทำให้สายตาของเธอแปดเปื้อน

ถึงแม้ว่า เจ้าหนูหมวกฟางคนก่อนหน้านี้จะน่าสนใจไม่เบาก็เถอะ

...

ตาเหยี่ยว จินเบ คร็อกโคไดล์ และเจ็ดเทพโจรสลัดที่ยังดำรงตำแหน่งอยู่อีกหลายคน ต่างก็แสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามต่อการที่ตัวตลกบากี้ได้กลายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัด

...

หน้าจอจากสวรรค์ยังคงดำเนินต่อไป

"ถ้าเรื่องราวจบลงแค่นี้ บากี้ก็คงเป็นได้แค่ตัวประกอบผู้โชคดีคนหนึ่งเท่านั้น"

"แต่เมื่อโชคชะตาเริ่มเข้าข้างใครสักคนแล้วล่ะก็ มันก็หยุดไม่อยู่แล้วล่ะ"

ภาพกระโดดข้ามไปข้างหน้าหลายช่วง

ข่าวการออกอากาศปรากฏขึ้นบนหน้าจอจากสวรรค์ แสดงให้เห็นถึงการยกเลิกระบบเจ็ดเทพโจรสลัด

เมื่อภูมิทัศน์ของโลกยังคงเปลี่ยนแปลงไป ระบบเจ็ดเทพโจรสลัดก็ถูกยกเลิกในที่สุด

เมื่อข่าวแพร่สะพัด สาขากองทัพเรือทุกแห่งก็เริ่มออกไล่ล่าอดีตสมาชิกเจ็ดเทพโจรสลัด

"หลังจากระบบเจ็ดเทพโจรสลัดถูกยกเลิก บากี้ก็ถูกกองทัพเรือไล่ล่าและทุบตี"

"ตามบทปกติแล้ว เขาควรจะถูกจับกุมและส่งกลับไปที่อิมเพลดาวน์ภายในสามวัน"

"แต่บากี้ไม่ได้เล่นตามบทปกตินี่สิ"

ฉากเปลี่ยนไป

ในโกดังที่ทรุดโทรม บากี้กำลังเจรจากับคนสองคน

ชายทางซ้ายคาบซิการ์ สวมเสื้อโค้ทขนสัตว์ มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้า

คร็อกโคไดล์ทราย คร็อกโคไดล์

ชายทางขวามีสีหน้าเรียบเฉย แววตาเย็นชา มีดาบรูปไม้กางเขนสีดำขนาดใหญ่ห้อยอยู่ที่เอว

ตาเหยี่ยว แดรคิวลา มิฮอว์ค

นักดาบอันดับหนึ่งของโลก

หน้าจอจากสวรรค์แสดงระดับพลังของทั้งสามคนไว้ข้างๆ

บากี้: F-

คร็อกโคไดล์: A+

มิฮอว์ค: S+

ทั้งสามคนนั่งร่วมโต๊ะเดียวกันเพื่อหารือเรื่องการเป็นหุ้นส่วน

เสียงบรรยายของหลินเฟิงหยุดชะงักไปจังหวะหนึ่ง

จากนั้น เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการเหมือนกับการออกอากาศข่าวสำคัญ:

"ผลการเจรจา: คร็อกโคไดล์และมิฮอว์คเข้าร่วมองค์กรของบากี้"

หลินเฟิงย้ำอีกครั้ง "บากี้คือบอส ส่วนตาเหยี่ยวและคร็อกโคไดล์คือลูกน้องของเขา"

"คุณได้ยินไม่ผิดหรอก แล้วผมก็ไม่ได้พูดผิดด้วย"

"นักดาบอันดับหนึ่งของโลก กำลังรับใช้เป็นลูกน้องให้กับตัวตลกที่มีพลังระดับ F-"

แผนผังองค์กรปรากฏขึ้นบนหน้าจอจากสวรรค์

ด้านบนสุดเป็นรูปหัวขนาดใหญ่ของบากี้ โดยมีกิ่งก้านแยกออกไปสองทางด้านล่าง: คร็อกโคไดล์อยู่ทางซ้าย และมิฮอว์คอยู่ทางขวา

ชื่อขององค์กรคือ 'ครอสกิลด์' และมันยังได้สร้างระบบค่าหัวแบบย้อนกลับที่ไม่เหมือนใคร โดยพุ่งเป้าไปที่เจ้าหน้าที่ทหารเรือ

กล่าวได้ว่าการปรากฏตัวของ 'ครอสกิลด์' เป็นการบ่อนทำลายความสัมพันธ์แบบดั้งเดิมระหว่างโจรสลัดกับรัฐบาล

ใต้แผนผังองค์กรโดยตรง หลินเฟิงได้เพิ่มคำอธิบายประกอบไว้หนึ่งบรรทัด

【หมายเหตุ: ในองค์ประกอบพลังการต่อสู้ที่แท้จริงขององค์กรนี้ บอสบากี้มีส่วนร่วมประมาณ 0.7% ส่วนอีก 99.3% ที่เหลือมาจาก 'ลูกน้อง' ทั้งสองคนของเขา】

เพื่อความตลกขบขัน หลินเฟิงจึงไม่ได้ระบุอย่างชัดเจนว่าตาเหยี่ยวและคร็อกโคไดล์คือผู้ตัดสินใจที่แท้จริง

เขายังรู้สึกด้วยซ้ำว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องพูดด้วยเหรอ? แต่หลินเฟิงไม่รู้เลยว่าข้อมูลสำคัญส่วนนี้ที่เขาระงับไว้เพื่อความตลกขบขัน จะก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่เมื่อมันส่งไปถึงโลกโจรสลัด

...

บนเรือโมบี้ดิก

หนวดขาวพ่นไวน์ในปากออกมา

ไม่ใช่เพราะสำลัก แต่เพราะเขากำลังหัวเราะต่างหาก

"กุระระระระระระระ!" หนวดขาวตบที่วางแขน หัวเราะลั่นจนเรือทั้งลำสั่นสะเทือน "เจ้าเด็กตาเหยี่ยวเป็นลูกน้องของจมูกแดงงั้นเรอะ! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! นี่มันอะไรกันเนี่ย! นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!"

...

กลุ่มโจรสลัดผมแดง

แชงค์สกำลังดื่มเหล้า

ตอนที่เขาเห็นภาพบากี้กลายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัด เขาก็ยิ้ม

ตอนที่เขาเห็นบากี้รับตาเหยี่ยวและคร็อกโคไดล์มาเป็นลูกน้อง เขาก็วางกระติกเหล้าลง

เขาจ้องมองมันอยู่สามวินาที

จากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางเบคแมน...

และหัวเราะออกมา

มันเป็นเสียงหัวเราะแบบ 'ฉันไม่เคยเห็นอะไรไร้สาระขนาดนี้มาก่อนในชีวิต' มันพรั่งพรูออกมาจากส่วนลึกของลำคอ ไม่สามารถกลั้นเอาไว้ได้

"บากี้... บากี้นั่นน่ะนะ..."

แชงค์สเอามือปิดหน้า ไหล่ของเขาสั่นสะท้าน

"เขาปราบตาเหยี่ยวได้เนี่ยนะ? ตาเหยี่ยวน่ะเหรอ? ตาเหยี่ยวที่ไม่มีนักดาบคนไหนในท้องทะเลสามารถสู้ด้วยได้สูสีนั่นน่ะนะ?"

"ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเจ้าเด็กนี่จะก่อเรื่องได้ขนาดนี้"

ริมฝีปากของเบคแมนกระตุก: "กัปตัน โชคของเพื่อนสมัยเด็กของนายมันไร้สาระจริงๆ นั่นแหละ"

"ไม่ใช่โชคหรอก!" แชงค์สตบราวระเบียง "สวรรค์ต่างหากที่คอยคุ้มครองเขาอยู่!"

ลูกเรือกลุ่มโจรสลัดผมแดงทั้งหมดต่างก็พากันหัวเราะร่วน

...

ภาพบนหน้าจอจากสวรรค์ยังคงดำเนินต่อไป

"หลังจากก่อตั้ง 'ครอสกิลด์' ค่าหัวของบากี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ"

ใบประกาศจับใบใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอจากสวรรค์

รูปถ่ายของบากี้

มีตัวเลขพิมพ์อยู่ในช่องค่าหัว

3,189,000,000 เบรี

ความเงียบระลอกที่สามปกคลุมไปทั่วทั้งท้องทะเล

"ในขณะเดียวกัน รัฐบาลโลกได้ขึ้นบัญชีบากี้อย่างเป็นทางการในฐานะ..."

ข้อความบรรทัดสุดท้ายปรากฏขึ้นบนหน้าจอจากสวรรค์ มันเป็นสีทอง พร้อมกับเอฟเฟกต์มงกุฎที่เพิ่มเข้ามาเป็นการนำเสนอที่ยิ่งใหญ่แบบเดียวกับเหตุการณ์ 'ผลหน้าบาง'

【สี่จักรพรรดิ · "ตัวตลกดารา" · บากี้】

สี่จักรพรรดิ

สี่จักรพรรดิเทียบเคียงแชงค์สผมแดง ไคโดแห่งร้อยอสูร และบิ๊กมัม ชาร์ล็อตต์ หลินหลิน

บากี้

ไอ้ตัวตลกจมูกแดงที่ขโมยเศษเหรียญในอีสท์บลู มีค่าหัวสิบห้าล้าน และถูกลูฟี่ชกจนปลิว

ได้กลายเป็นสี่จักรพรรดิไปซะแล้ว

...

ปฏิกิริยาของคนทั่วทั้งท้องทะเลแตกออกเป็นสามประเภท

ประเภทแรกคือการหัวเราะ เป็นการหัวเราะจนขาดออกซิเจน

ชาวประมงในหมู่บ้านฟูชาหัวเราะจนลงไปนั่งยองๆ ที่ท่าเรือ ลุกไม่ขึ้น

ลูฟี่หัวเราะจนกลิ้งจากหัวเรือไปท้ายเรือแล้วก็กลิ้งกลับมาอีกรอบ

แม้แต่มากิโนะก็ยังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ โดยเอามือป้องปากไว้

การที่ตัวตลกพรรค์นี้กลายเป็นสี่จักรพรรดิได้ด้วยการหลอกลวง มันช่างเหลือเชื่อจนเกินบรรยายจริงๆ

ประเภทที่สองคือความเงียบงัน เป็นความเงียบที่สมองหยุดทำงานและไม่สามารถประมวลผลข้อมูลได้

ทหารเรือนับแสนนายที่มารีนฟอร์ดอยู่ในประเภทนี้

พวกเขาเพิ่งจะผ่านพ้นความตื่นตระหนกจากความโหดร้ายของเผ่ามังกรฟ้ามาหมาดๆ และขวัญกำลังใจของกองทัพก็เริ่มแตกร้าวไปแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีคนมาบอกพวกเขาว่าโจรสลัดตัวตลกได้นั่งแท่นเป็นสี่จักรพรรดิ

นี่คืออีกหนึ่งการโจมตีต่อเกียรติภูมิของกองทัพเรือ หลังจากไล่ล่าโจรสลัดมาทั้งชีวิต หนึ่งในพวกมันกลับสามารถขึ้นไปยืนในจุดที่สูงเทียบเท่ากับหนวดขาวได้เพียงแค่พึ่งพาโชคและฝีปากเท่านั้น

มันยังกล้าถึงขั้นออกใบประกาศจับทหารเรือแบบย้อนกลับอีกงั้นเหรอ?

เซ็นโงคุกระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง

"ไร้สาระสิ้นดี"

สองคำนี้สามารถสรุปความรู้สึกทั้งหมดของเขาได้เป็นอย่างดี

ปฏิกิริยาประเภทที่สามมาจากคนสองคนโดยเฉพาะ

พวกเขาไม่ได้หัวเราะ

และไม่ได้เงียบงันด้วย

ครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์

อลาบาสตา

คร็อกโคไดล์ยืนอยู่ในห้องลับใต้ดิน ควันซิการ์หมุนวนอยู่ตรงหน้า

เขาจ้องมองแผนผังองค์กรบนหน้าจอจากสวรรค์

ชื่อของเขาเองถูกแขวนอยู่ใต้ชื่อของบากี้

"บอสงั้นเหรอ?"

คร็อกโคไดล์เค้นคำพูดเหล่านั้นลอดไรฟันออกมา

"ไอ้โง่จมูกแดงนั่นเป็นบอสของฉันงั้นเหรอ?"

โรบินยืนอยู่ที่มุมห้อง เงยหน้าขึ้นมองเป็นครั้งแรก

สีหน้าของเธอมีความนัยแอบแฝงอยู่ไม่ใช่ความประหลาดใจ แต่เป็นความรู้สึกขบขันที่แฝงไปด้วยความห่างเหิน

"ดูเหมือนว่าคู่หูในอนาคตของคุณจะน่าสนใจไม่เบาเลยนะคะ บอส"

คร็อกโคไดล์ไม่ได้ตอบกลับ

เขาดึงซิการ์ออกจากปากและขยี้มันลงบนโต๊ะ

ซิการ์ดับลง ทิ้งรอยไหม้เกรียมเป็นรูโบ๋ไว้บนโต๊ะ

"มิสออลซันเดย์"

"หืม?"

"เมื่อเราไปถึงอีสท์บลู ให้พับเรื่องอาวุธโบราณเก็บไว้ก่อน"

คร็อกโคไดล์หันหลังและเดินลึกเข้าไปในห้องลับ แผ่นหลังของเขาแผ่ออร่าความเป็นปรปักษ์ที่เตือนให้คนอื่นอยู่ห่างๆ

"ฉันจะไปคุยกับบอสจมูกแดงคนนั้นก่อน"