บทที่ 8 ร้านค้าเสินหนง

บทที่ 8 ร้านค้าเสินหนง

จริงสิ เดิมทีพ่อกับแม่ตั้งใจว่าจะรีบไปหาลูกให้เร็วที่สุด แต่ตอนนี้คงทำไม่ได้แล้ว พื้นดินที่ขยายตัวและภูเขาที่สูงขึ้นทำให้ทางหลวงและถนนทั่วประเทศพังทลายจนแทบจะเป็นอัมพาต เราไม่รู้เลยว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะกินเวลานานแค่ไหน ดังนั้นก่อนที่สถานการณ์จะมั่นคง พ่อกับแม่จะอยู่ที่นี่ไปก่อน ลูกต้องระวังตัวและรักษาความปลอดภัยให้ดี หากมีปัญหาอะไรต้องรีบแจ้งเราทันที

ครับ จ้าวเฟิงพยักหน้าแสดงความเข้าใจ

อ้อ แล้วคราวหน้าไม่ต้องเล่าเรื่องของที่ได้มาให้ฟังแล้วนะ ไม่ต้องพูดถึงเลย แค่บอกว่าลูกปลอดภัยก็พอ

พ่อครับ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะครับ?

จ้าวเฟิงกะพริบตาด้วยความงงงวย เขาไม่เคยเป็นเจ้าครองดินแดนมาก่อนจึงเล่าทุกอย่างให้พ่อแม่ฟังอย่างละเอียด เผื่อว่าหากเจออะไรจะได้ให้พ่อแม่ช่วยตัดสินใจและหาทางแก้ไขได้ทันที ดีกว่ารอจนเกิดปัญหาแล้วค่อยมาอธิบาย ซึ่งคงเสียเวลามาก

ไม่ใช่อย่างนั้น หลักๆ คือของที่ลูกได้มามันน่าตกใจเกินไป พ่อกลัวว่าแม่กับพ่อจะอดใจไม่ไหวเผลอเอาไปอวดเพื่อนๆ จนความลับของลูกรั่วไหล แล้วลูกจะตกอยู่ในอันตราย

จ้าวสวี่เซิงส่ายหัวอย่างหนักแน่น ทุกคนย่อมมีกลุ่มเพื่อนฝูง พ่อกับแม่ก็เช่นกัน ที่ไหนมีคน ที่นั่นย่อมมีการเปรียบเทียบ ก่อนหน้านี้เพื่อนบางคนดึงเขาเข้ากลุ่มที่มีคนคอยอวดของที่หามาได้ และเขาก็เคยอวดเรื่องที่ตัวเองมีพรสวรรค์ระดับ A ในกลุ่มนั้นมาแล้ว ข้อมูลของลูกชายยังไม่รั่วไหลไปถึงคนอื่น แต่เขาไม่รับประกันว่าจะเก็บความลับได้นานแค่ไหน ดังนั้นไม่รู้ดีที่สุด

จริงด้วยลูก ไม่พูดดีกว่า

หวังเสวี่ยชิงพยักหน้าเห็นด้วย หลายครั้งที่วิดีโอคอลกับเพื่อนสนิท เธอเกือบหลุดปากเล่าเรื่องลูกชาย ดีที่สามีคอยเตือนไว้ทัน

เข้าใจแล้วครับ

เมื่อพ่อแม่ตัดสินใจเช่นนั้น จ้าวเฟิงก็พยักหน้าตกลง

อีกอย่าง ในเมื่อลูกต้องฝึกฝนจิตใจให้สงบ ต่อไปพ่อกับแม่จะไม่ส่งข้อความหรือวิดีโอมาหาบ่อยๆ เพื่อป้องกันไม่ให้การแจ้งเตือนของระบบขัดจังหวะการฝึก เดี๋ยวจะเป็นเหมือนในนิยายที่ฝึกผิดพลาดเอา

จ้าวสวี่เซิงคิดสักพักแล้วแนะนำว่า ลูกลองไปตั้งค่าระบบดูนะว่าจะบล็อกการแจ้งเตือนยังไง

จ้าวเฟิงพยักหน้า ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้

เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ลูกมีอะไรสงสัยอีกไหม?

จ้าวเฟิงนึกขึ้นได้ พ่อครับ ที่บ้านเรามีถังใส่น้ำใบใหญ่บ้างไหม? ผมต้องไปตักน้ำจากอ่างเก็บน้ำ แล้วผมก็ต้องการเชือกยาวๆ ด้วย ผมกลัวว่าปลาซอมบี้ในน้ำจะกระโดดขึ้นมา เลยว่าจะหย่อนถังลงจากเขื่อนไปตักแทน

อืม จริงของลูก ที่บ้านเรามีแต่ถังน้ำดื่มขวดเล็กๆ คงไม่สะดวก เดี๋ยวพ่อจะออกไปซื้อที่ร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้างให้ ซูเปอร์มาร์เก็ตตอนนี้คนเยอะมาก แต่ร้านอุปกรณ์ก่อสร้างน่าจะโล่ง

ซื้อตอนนี้เลยหรือครับ? พ่อบอกว่าเงินสดในบ้านใช้ไปหมดแล้วไม่ใช่หรือครับ?

จ้าวสวี่เซิงยิ้มอย่างผู้ชนะ เงินสดน่ะหมดแล้ว แต่พ่อยังมีอาหารเยอะ! เดี๋ยวเอาขนมไปแลกกับเจ้าของร้าน เขาต้องยอมลดราคาให้พ่อแน่ๆ

แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ? จ้าวเฟิงอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้พ่อ สมเป็นนักธุรกิจจริงๆ ความคิดยืดหยุ่นมาก

หลังจากวางสาย จ้าวเฟิงเปิดประตูออกไปมองรอบๆ บริเวณเงียบเชียบและว่างเปล่า ไม่มีวี่แววของซอมบี้

จริงสิ เรามีรั้วระดับทั่วไปอยู่

จ้าวเฟิงนึกในใจ ม้วนกระดาษหนังที่เปล่งแสงสีขาวจางๆ ก็ปรากฏขึ้นในความคิดจากช่องเก็บของ

รั้ว: ระดับทั่วไป

พลังป้องกัน: 100

ผลลัพธ์: สามารถสร้างรั้วไม้สูงหนึ่งเมตร ขนาดหนึ่งร้อยคูณหนึ่งร้อยเมตรภายในดินแดนได้

เงื่อนไขการก่อสร้าง: ไม้ 500 ชิ้น

ใช้ไม้เยอะขนาดนั้นเลยหรือ? จ้าวเฟิงส่ายหัว ยุติความคิดที่จะสร้างชั่วคราว

จริงสิ ต้องตั้งค่าระบบสักหน่อย

เมื่อนึกถึงคำเตือนของพ่อ จ้าวเฟิงก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา ค้นหาปุ่มตั้งค่าใต้รูปอวตารและตั้งค่าการแจ้งเตือน มีสามตัวเลือกคือ เปิดทั้งหมด, ปิดทั้งหมด และระบบป้องกันอัจฉริยะ ตอนนี้ตั้งค่าเป็นระบบป้องกันอัจฉริยะไว้

เมื่อเปิดดูบันทึกของระบบ ก็พบข้อความแจ้งเตือนที่ถูกระงับไว้จริงด้วย ระหว่างที่เขาฝึกฝน ระบบได้ปิดเสียงแจ้งเตือนข้อความและวิดีโอจากพ่อแม่ให้โดยอัตโนมัติ

ไม่นึกว่าระบบจะฉลาดขนาดนี้

จ้าวเฟิงรู้สึกประหลาดใจ คำอธิบายระบุว่าระบบจะตัดสินสภาพร่างกายของโฮสต์โดยอัตโนมัติ หากโฮสต์อยู่ในสถานะพิเศษ เช่น การทำความเข้าใจหรือการฝึกฝน ระบบจะปิดเสียงให้เอง มิฉะนั้นจะเปิดตามปกติ ดูเข้าท่าดี จ้าวเฟิงจึงไม่ได้เปลี่ยนค่าอะไร

หือ ร้านค้าเสินหนงไม่ได้ว่างเปล่านี่นา

เขาลองคลิกเข้าไปดู พบว่าจากเดิมที่ว่างเปล่า ตอนนี้มีไอเทมวางจำหน่ายอยู่พอสมควร

เมล็ดมันเทศกลายพันธุ์ (10 ชุด):

ระดับ: ทั่วไป

รอบการเติบโต: 60 วัน

ผลลัพธ์: หลังจากสุก กินแล้วเพิ่มพละกำลังได้ 1 จุดต่อชิ้น สูงสุด 10 จุดต่อวัน

มูลค่า: 2 แต้มพลังงาน

เมล็ดเฟิร์นม่วง (10 ชุด):

ระดับ: ทั่วไป

รอบการเติบโต: 40 วัน

ผลลัพธ์: หลังจากสุก กินได้ สามารถนำมาคั้นน้ำ น้ำเฟิร์นม่วงสามารถกรองแหล่งน้ำให้บริสุทธิ์ได้

มูลค่า: 2 แต้มพลังงาน

เมล็ดข้าวสาลีกลายพันธุ์ (100 ชุด):

ระดับ: ทั่วไป

รอบการเติบโต: 50 วัน

ผลลัพธ์: หลังจากสุก กินได้ กินในปริมาณที่กำหนดเพิ่มพลังจิตได้ 1 จุด สูงสุด 10 จุดต่อวัน

มูลค่า: 1 แต้มพลังงาน

เมล็ดมะเขือเทศกลายพันธุ์ (100 ชุด):

ระดับ: ทั่วไป

รอบการเติบโต: 40 วัน

ผลลัพธ์: หลังจากสุก กินได้ เพิ่มความคล่องตัวได้ 1 จุดต่อชิ้น สูงสุด 10 จุดต่อวัน

มูลค่า: 5 แต้มพลังงาน

เมล็ดขิงแดงกลายพันธุ์ (10 ชุด):

ระดับ: ทั่วไป

รอบการเติบโต: 60 วัน

ผลลัพธ์: หลังจากสุก น้ำขิงสามารถใช้ถอนพิษและล้างไวรัสซอมบี้ระดับอ่อนๆ ได้

มูลค่า: 10 แต้มพลังงาน

จ้าวเฟิงกวาดสายตามองดู มีเมล็ดพันธุ์ทั้งหมด 120 ชนิด ทุกอย่างเป็นระดับทั่วไป มูลค่าตั้งแต่ 1 ถึง 10 แต้มพลังงาน เมล็ดพันธุ์แต่ละชนิดมีผลต่างกัน ทั้งเพิ่มพละกำลัง ความคล่องตัว พลังจิต หรือฟื้นฟูร่างกาย ทุกสิ่งที่เห็นทำให้หัวใจจ้าวเฟิงเต้นระรัว อยากจะซื้อมาปลูกให้หมดเดี๋ยวนี้เลย

ร้านค้าเสินหนงนี้เรียกได้ว่าสร้างมาเพื่อพื้นที่เสินหนงและดินแดนของเขาโดยเฉพาะ จากเดิมที่เคยคิดว่าปลูกข้าวสาลี ข้าวเจ้า หรือผลไม้ทั่วไปจะดูต่ำต้อยไปไหม ตอนนี้ร้านค้าเสินหนงไม่เพียงแก้ปัญหานั้นได้ แต่ยังเปิดโลกจินตนาการของเขาไปไกลสุดกู่! ลองนึกดูสิ พืชที่รักษาไวรัสซอมบี้ได้โดยตรง หากข่าวนี้รั่วออกไป จ้าวเฟิงคาดว่าโลกทั้งใบต้องคลั่งแน่ๆ!

ความประหลาดใจครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก จ้าวเฟิงต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งกว่าจะสงบจิตใจที่เต้นรัวได้ จ้าวเฟิงเริ่มพอใจกับระบบเสินหนงวันสิ้นโลกของเขามากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งเซอร์ไพรส์มาไม่หยุดหย่อนและฟังก์ชันต่างๆ ก็ทรงพลังกว่าครั้งก่อนเสมอ

อย่างไรก็ตาม การจะเปลี่ยนฟังก์ชันเหล่านี้ให้เป็นพลังที่แท้จริง เขาต้องรีบอัปเกรดดินแดนให้เร็วที่สุด ร้านค้าเสินหนงมีของดีเยอะเกินไป แต่พื้นที่เสินหนงและเขตดินแดนยังเล็กเกินไป แค่พอใช้สำหรับตัวเองเท่านั้น การจะร่ำรวยเขายังมีหนทางอีกยาวไกล

หนทางสู่ความเป็นเลิศยังอีกยาวไกลนัก!

หลังจากกำหนดเป้าหมายในอนาคตได้แล้ว จ้าวเฟิงก็จัดเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วกราบลงไปทางประตูอย่างศรัทธา ก้มกราบห้าครั้งพร้อมคำนับสามรอบ ขณะที่เขาก้มลง เสียงใสที่สั่นเครือเล็กน้อยก็หลุดออกจากปาก

ขอบคุณสวรรค์! ขอบคุณแผ่นดิน! ขอบคุณโชคชะตา! ขอบคุณพี่เสินหนงของผม!

ระดับความซาบซึ้งในน้ำเสียงของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกระดับ ต่อให้เป็นเสินหนงผู้ยิ่งใหญ่มาเห็นก็ยังต้องอาย ท่าทางทั้งหมดลื่นไหลและรวดเร็วราวกับสายน้ำที่ไหลรื่น ไม่มีอะไรอื่น แค่ความคุ้นเคยล้วนๆ