ตอนที่ 21 การประชุมสภาเทพ ปฐมบทแห่งวอร์เกม

การประชุมสภาเทพ คืองานชุมนุมที่จัดขึ้นทุกๆ สองสามเดือนในโอราริโอ

เหล่าทวยเทพจะมารวมตัวกันเพื่อพูดคุยถึงผลงานในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา และโอ้อวดถึงพัฒนาการของสมาชิกในแฟมิเลียของตน

พูดง่ายๆ ก็คือ แก่นแท้ของการประชุมสภาเทพก็คืองานรวมญาติของพวกเทพที่ว่างงานมานั่งจับเข่าคุยกันเล่นนั่นแหละ

และด้วยลักษณะเด่นนี้เอง การประชุมสภาเทพจึงถูกนำมาใช้เพื่อแก้ไขข้อพิพาทภายในด้วยเช่นกัน

อย่างเช่น วอร์เกม

"เธอดูนิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้นะ"

"แหม มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องตื่นเต้นนี่นา จริงไหม?"

"นั่นก็จริงนะ แต่เมื่อก่อนตอนที่เธอช็อตเงิน เธอชอบโวยวายร้องห่มร้องไห้อยู่บ่อยๆ นี่นา"

"เอ๊ะ? มันเวอร์ขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"เวอร์กว่าที่ฉันพูดเป็นสิบเท่าเลยล่ะ"

ภายในห้องโถงบนชั้นที่สามสิบของหอคอยบาเบล

เทพธิดาทั้งสอง เฮเฟสตัสและเฮสเทีย ยืนหลบมุมพูดคุยกันถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้

"สรุปแล้วตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง? ทำไมจู่ๆ เธอถึงไปมีเรื่องบาดหมางกับโซมะได้ล่ะ?"

"จริงๆ แล้วพวกเราไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันหรอก"

เฮสเทียเกาแก้มเบาๆ "ก็แค่ฉันทนไม่ได้กับท่าทีของโซมะที่มีต่อเด็กๆ ของเขาฝ่ายเดียวก็เท่านั้นแหละ แล้วเผอิญว่าเคนก็เสนอทางออกในการแก้ปัญหานี้ให้ฉันพอดี..."

"เธอเลยสนับสนุนเขางั้นสิ?"

"อืม"

"เธอนี่บุ่มบ่ามเกินไปแล้วนะ"

เฮเฟสตัสเลิกคิ้ว

เธอเคยได้ยินเรื่องที่โซมะละเลยหน้าที่ รวมถึงการบริหารแฟมิเลียโซมะแบบกดดันสมาชิกมาบ้างเหมือนกัน

แต่ไม่ว่ายังไง นั่นมันก็เป็นเรื่องภายในของโซมะแฟมิเลีย คนนอกอย่างพวกเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่าย

การเริ่มวอร์เกมเพียงเพราะเหตุผลอย่าง 'ทนไม่ได้' และ 'มีวิธีแก้ปัญหา' แสดงให้เห็นว่า เฮสเทียก็เป็นเทพธิดาที่เอาแต่ใจตัวเองพอสมควรเลยล่ะ

"ไง~ ฟี่ฟี่! ยัยเปี๊ยก! อยู่นี่กันเอง ฉันตามหาพวกเธอตั้งนาน!"

ทันใดนั้น เสียงใหม่ก็ดังมาจากไม่ไกล

"ชิ ตัวน่ารำคาญมาแล้วสิ"

เฮสเทียมองไปที่เทพธิดาที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอ

เมื่อเทียบกับชุดลำลองที่เธอใส่อยู่เป็นประจำ วันนี้เธอสวมชุดสูทแบบเป็นทางการเต็มยศ

ผมสีแดงชาดของเธอถูกมัดรวบไว้ด้านหลังด้วยริบบิ้น พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่แผ่ออกมา แค่มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าเธอแต่งตัวมาอย่างพิถีพิถันเพื่อมาร่วมงานนี้โดยเฉพาะ

เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ ร่องรอยของความเป็นปฏิปักษ์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฮสเทียอย่างเห็นได้ชัด

"โลกิ! เธอมาทำอะไรที่นี่!"

"ตอนแรกฉันกะจะมาเยาะเย้ยใครบางคนที่ไม่มีแม้แต่ชุดที่เป็นทางการใส่มางานประชุมสภาเทพซะหน่อย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินเธอต่ำไปสินะ"

โลกิชะโงกหน้าเข้าไปใกล้เฮสเทีย แล้วเอื้อมมือไปจับชุดเดรสสีฟ้าที่เธอใส่อยู่

"ใช้ผ้าไหมสวรรค์ซะด้วยสิ ฉันจำได้ว่าผ้านี้ราคาแพงหูฉี่เลยนะ ยัยเปี๊ยก เธอไปเอาเงินมาจากไหนเนี่ย?"

"ยุ่งน่า!"

"เอาล่ะๆ งั้นฉันเปลี่ยนคำถามก็ได้"

สีหน้าอยากรู้อยากเห็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโลกิ "ยัยเปี๊ยก เธอคงจะเข้าใจความหมายของวอร์เกมใช่ไหม?"

"แน่นอนสิ"

"แล้วทำไมเธอถึงไปตอบรับวอร์เกมจากโซมะแฟมิเลียล่ะ? มองยังไงก็ไม่มีทางชนะได้เลยนะ"

โซมะแฟมิเลียเป็นแฟมิเลียเก่าแก่ในโอราริโอ มีนักผจญภัยเลเวล 2 ถึงสองคน และมีเลเวล 1 อีกนับไม่ถ้วน ถือเป็นแฟมิเลียที่มีสมาชิกจำนวนมาก

ในทางกลับกัน ตัวเอกอีกฝ่ายในวอร์เกมอย่างเฮสเทียแฟมิเลีย กลับเพิ่งก่อตั้งมาได้ไม่ถึงเดือน และจำนวนสมาชิกในแฟมิเลียก็นับนิ้วได้เลยด้วยซ้ำ

ช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นกว้างใหญ่มากจนโลกิไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเฮสเทียถึงตกลงจัดวอร์เกมกับพวกนั้น

"หรือว่าเธอรู้สึกว่าชีวิตบนโลกมนุษย์มันยากลำบากเกินไป เลยอยากหาข้ออ้างกลับสวรรค์ไปเป็นเทพธิดาเก็บตัวต่อล่ะ?"

"เป็นไปได้ยังไง! เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงกันเนี่ย!"

เฮสเทียแค่นเสียง "ฉันเริ่มวอร์เกมครั้งนี้ด้วยความมั่นใจว่าจะชนะต่างหากล่ะ!"

"มั่นใจว่าจะชนะงั้นเหรอ? จริงดิ?"

"จริงสิ!"

"ตอนนี้แฟมิเลียเธอมีสมาชิกกี่คนล่ะ?"

"คนเดียว"

"เธอไปรับคนเลเวล 3 มางั้นเหรอ?"

"เปล่า เคนอยู่เลเวล 1 ต่างหาก"

"?"

แล้วเธอไปเอาความมั่นใจมาจากไหนล่ะเนี่ย!

คิ้วของโลกิกระตุก จู่ๆ เธอก็ไม่เข้าใจความคิดของเฮสเทียเอาซะเลย

เห็นชัดๆ ว่าอีกฝ่ายอ่อนแอจนน่าตกใจ แต่กลับมีความมั่นใจอย่างน่าประหลาด

"โซมะมาแล้ว!"

"โอ้ โอ้ โอ้! มาสักที ฉันรอจนเกือบจะหลับอยู่แล้วเนี่ย!"

"พี่โซมะ! ทางนี้ๆ!"

เสียงตะโกนดังก้องขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เฮสเทียและคนอื่นๆ หยุดคุยกัน และหันไปมองที่ทางเข้าซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเหล่าทวยเทพ เทพบุตรในชุดคลุมหลวมโครกก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องโถง

ผมเผ้ายาวสลวยและยุ่งเหยิงปรกหน้าปรกตา เขายืนนิ่งอยู่กับที่ อ้าปากพูดอะไรบางอย่างออกมาเบาๆ

แต่ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของเหล่าทวยเทพ คำพูดของโซมะก็ถูกกลบไปจนหมดสิ้น ไม่มีเทพองค์ไหนได้ยินชัดเจนเลยสักคน

"ทุกคน กรุณาเงียบหน่อยค่ะ"

ทันใดนั้น เทพธิดาผมสีเงินที่นั่งเงียบๆ อยู่ข้างโต๊ะกลมก็พูดขึ้น

ราวกับว่ามีคนกดปุ่มปิดเสียง ห้องโถงก็เงียบสงัดลงในชั่วพริบตา

"หืม? เฟรย่า เธอก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย"

โลกิหาที่นั่งว่างแล้วทิ้งตัวลงนั่ง

พอขึ้นมาถึงเธอก็มุ่งหน้าไปหาเฮสเทียทันที เลยไม่ได้สังเกตเห็นว่าเฟรย่าก็อยู่ที่นี่ด้วย

หลังจากทักทายเสร็จ เธอก็หันไปมองโซมะที่ยังคงยืนเหม่อลอยอยู่ไม่ไกล

"เฮ้! มัวยืนบื้ออะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ! รีบเข้ามาเริ่มประชุมกันได้แล้ว!"

"...สวัสดีทุกคน"

โซมะเดินมาที่โต๊ะกลมอย่างเงียบๆ

"เอาล่ะ มากันครบแล้วนะ ฉันจะรับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินการประชุมสภาเทพครั้งนี้เอง"

โลกิหยิบค้อนไม้เล็กๆ ออกมาจากไหนก็ไม่รู้ เคาะลงบนโต๊ะเพื่อดึงดูดความสนใจจากเหล่าเทพ

"ก่อนอื่น เรามายืนยันเจตนารมณ์ของทั้งสองฝ่ายกันก่อนดีกว่า"

"โซมะ เฮสเทีย พวกเธอสองคนแน่ใจนะว่าจะจัดวอร์เกมน่ะ?"

"ฉันมีคำถาม"

"แน่ใจ!"

สองเสียงดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน

โลกิที่กำลังจะพูดต่อถึงกับชะงัก เธอเลิกคิ้วขึ้นและหันไปมองโซมะ

"นายมีคำถามอะไร?"

"ทำไมถึงต้องจัดวอร์เกมด้วยล่ะ?"

โซมะมองไปที่เฮสเทียซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

"คนที่เริ่มวอร์เกมไม่ใช่ฉันซะหน่อย แต่เป็นเด็กของนายต่างหากล่ะ"

เฮสเทียพูดพลางหยิบลูกแก้วคริสตัลที่เตรียมไว้ออกมาจากอกเสื้อ

"ไปเรียกเทพของแกมา แล้วเริ่มวอร์เกมซะสิ!"

ภาพของชาร์นิสปรากฏขึ้นกลางอากาศ

เขากวัดแกว่งแขนไปมาด้วยใบหน้าที่ดุร้าย เมื่อรวมกับคำพูดของเขาแล้ว มันดูเหมือนกับว่าเขากำลังประกาศสงครามไม่มีผิด

แน่นอนว่า มันก็แค่ดูเหมือนเท่านั้นแหละ

ทวยเทพที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่คนโง่ พวกเขามองออกว่าภาพเหตุการณ์นี้ถูกตัดตอนมา

อย่างไรก็ตาม ในฐานะทวยเทพผู้รักความบันเทิง พวกเขาต่างก็ทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ และไม่มีใครลุกขึ้นมาท้วงติงเลยสักคน

"โซมะ นายมีอะไรจะพูดอีกไหม?"

โลกิมองไปที่เทพผู้เป็นจำเลย

"นี่มันเป็นการกระทำโดยพลการของชาร์นิส ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย"

โซมะตอบอย่างใจเย็น

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ลงมาบริหารจัดการงานรายวัน แต่โดยเนื้อแท้แล้วโซมะก็ยังคงเป็นเทพอยู่ดี

ตอนที่ชาร์นิสมาหาเขาและขอให้เขามาเข้าร่วมการประชุมนี้ เขาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างแล้ว

และเมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ เขาก็มั่นใจได้เลยว่าชาร์นิสถูกเฮสเทียแฟมิเลียจับจุดอ่อนเอาไว้ได้

แต่ว่า... การที่ชาร์นิสถูกจับจุดอ่อนได้ แล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับเขาอย่างโซมะด้วยล่ะ?

เขาแค่อยากจะหาสถานที่เงียบๆ เพื่อหมักเหล้าเท่านั้นแหละ เรื่องวอร์เกมอะไรพวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาสักหน่อย

"แหม ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะมีปัญหาโผล่มาในจุดที่คาดไม่ถึงแบบนี้"

โลกิไม่ได้คาดคิดถึงสถานการณ์นี้มาก่อน เธอหันไปมองคู่กรณีอีกฝ่ายที่อยู่ที่นี่ด้วย

"เฮสเทีย ดูเหมือนว่าโซมะจะไม่อยากเข้าร่วมวอร์เกมแล้วล่ะ เธอคิดว่ายังไง?"

วอร์เกมคือสงครามระหว่างแฟมิเลีย

ดังนั้น เรื่องนี้จึงไม่เพียงแต่ต้องได้รับความยินยอมจากกัปตันของแฟมิเลียเท่านั้น แต่ท่าทีของเทพประจำแฟมิเลียก็สำคัญไม่แพ้กัน

แต่เช่นเดียวกับที่ชาร์นิสไม่อยากให้ใครรู้เรื่องที่เขาสมรู้ร่วมคิดกับกลุ่มผู้หลงเหลือจากขั้วอำนาจมืด

โซมะในฐานะเทพประจำแฟมิเลียเองก็มีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่เหมือนกัน

"ฉันมีวิธีที่จะทำให้เหล้าของโซมะอร่อยขึ้นกว่าเดิมด้วยนะ"

เฮสเทียงัดไพ่ตายอีกใบออกมา

ราวกับว่าตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลอันยาวนาน กลิ่นอายรอบตัวของโซมะเปลี่ยนไปในทันที

"เธอพูดจริงงั้นเหรอ?"

"ถ้าฉันโกหก ฉันยินดีรับบทลงโทษทุกอย่างหลังจากวอร์เกมจบลงเลย"

"เข้าใจแล้ว" โซมะหันไปมองโลกิ "ฉันตกลงเข้าร่วมวอร์เกม"

"ทั้งสองฝ่ายตกลงกันแล้วนะ ต่อไป เรามากำหนดเนื้อหาของวอร์เกมกันเถอะ!"

โลกิเคาะค้อนไม้ลงบนโต๊ะ เพื่อผลักดันการประชุมไปสู่ขั้นตอนต่อไป

"โซมะ เฮสเทีย ในฐานะที่พวกเธอเป็นตัวเอกทั้งสองฝ่าย พวกเธอสามารถตกลงเนื้อหาของเกมกันเองได้เลย"

"ใช้วิธีจับฉลากก็แล้วกัน"

โซมะเป็นฝ่ายตอบก่อน

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเฮสเทียเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่มันก็ชัดเจนว่าเธอเตรียมตัวมาอย่างดี

ในสถานการณ์แบบนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสนับสนุนข้อเสนอของเธอ การจับฉลากคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว

"งั้นก็จับฉลากกันเถอะ"

เฮสเทียไม่ได้คัดค้านอะไร

เหล่าเทพที่มาร่วมงานเริ่มลงมือทำงาน ไม่นานนักกล่องที่เต็มไปด้วยฉลากก็ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะ

"เยี่ยม! กล่องจับฉลากพร้อมแล้ว!"

โลกิถูมือไปมา "ในฐานะผู้ดำเนินการประชุม ต่อไปฉันจะ..."

"โลกิ ให้ฉันเป็นคนจับเอง"

จู่ๆ เสียงของเฟรย่าก็ดังขึ้น

"เอาสิ งั้นเธอจับเลย"

โลกิดันกล่องไปให้

แทนที่จะสงสัยว่าเนื้อหาของวอร์เกมที่จะได้จากการจับฉลากคืออะไร ตอนนี้เธอกลับสงสัยมากกว่าว่าเฟรย่ากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่

ภายใต้สายตาของทุกคน เทพธิดาผมสีเงินหยิบฉลากใบหนึ่งขึ้นมาจากกล่องแล้วเปิดออก

【เกมชิงธง】

จบตอน