บทที่ 59 สร้างสถิติใหม่

เย่เฟยเทหมูผัดพริกหยวกใส่จาน ถือว่าขั้นตอนการทำอาหารของวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปก็คือการกิน

เขาประคองจานมาที่หน้าคอมพิวเตอร์ เมื่อเห็นยอดเงินรวมของของขวัญที่ได้รับ ต่อให้จะมีภูมิคุ้มกันจากการทะลุหลักล้านเมื่อวานมาแล้ว แต่เขาก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้

เขารีบวางจานลงบนโต๊ะแล้วเอ่ยว่า "นึกไม่ถึงเลยว่าทุกคนจะใจป้ำขนาดนี้ หึๆ ในเมื่อทุกคนให้เกียรติเย่เฟยคนนี้ขนาดนี้ ผมก็จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังครับ ตอนนี้ผมจะจัดการหมูผัดพริกหยวกจานนี้ให้เรียบเลย!"

ผู้ชมในห้องแชทระเบิดอารมณ์ทันที

"เทพเย่ พวกเราไม่ได้ใจป้ำนะ คุณอย่ากินเลย!"

"นั่นสิ ให้พวกเราดูนานๆ หน่อย ถึงปากจะไม่ได้สัมผัส อย่างน้อยก็ขอให้ตาได้เสพสุขบ้างเถอะ"

"หมูผัดพริกจานนี้สวยจริงๆ ดูชิ้นเนื้อนั่นสิ โปร่งแสงน่ากินสุดๆ"

"แถมจับคู่พริกได้สวยมาก พริกเส้นสีเขียวมรกตตัดกับพริกหวานสีแดงสดใส ผมรู้สึกเหมือนตัวเองได้กลับไปสู่อ้อมกอดธรรมชาติ เห็นมวลดอกไม้กำลังเบ่งบานเลยครับ"

"พรวดดด~~ ข้างบน นายจะเว่อร์ไปแล้ว ดูพริกไม่กี่เส้นถึงกับเห็นปรัชญาเลยเรอะ? แล้วนายเห็นหมูวิ่งอยู่ในดงดอกไม้ด้วยเปล่า? ไม่งั้นวัตถุดิบหมูผัดพริกจานนี้มันจะไม่ครบองค์ประกอบเอานะ"

"ฮ่าๆ พวกนายนี่ตลกชะมัด เงียบๆ หน่อย เทพเย่จะเริ่มกินแล้ว"

เย่เฟยเองก็ขำไปกับคอมเมนต์ของผู้ชม แต่เขาก็ยังหยิบตะเกียบขึ้นมาคู่หนึ่ง ทว่ายังไม่ทันจะคีบเขาก็แอบปวดใจนิดๆ เพราะนี่คือ ตะเกียบงาช้าง เชียวนะ เอาไปวางในงานประมูลที่ไหนก็เป็นของล้ำค่าประเมินค่าไม่ได้ แต่นี่เขากลับเอามาใช้กินหมูผัดพริกหยวก ช่างฟุ่มเฟือยเหลือเกิน

แต่ไอ้เจ้าระบบนั่นก็บอกชัดเจนว่า ของพวกนี้เอาออกจากบ้านไม่ได้ ถ้าออกไปมันจะกลายเป็นของธรรมดา ดูท่าชีวิตที่หรูหราฟู่ฟ่านี้เขาคงต้องนอนเสวยสุขอยู่คนเดียวเงียบๆ เสียแล้ว

เย่เฟยคีบหมูขึ้นมาหนึ่งชิ้น ส่งเข้าปากแล้วค่อยๆ เคี้ยว ทันใดนั้นกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ก็ระเบิดพรวดออกมาทั่วต่อมรับรส

รสชาตินี้มันช่างโดดเด่น...

มันช่างสะใจ...

มันช่างโอชะ...

และมันช่างเย้ายวนจนหยุดไม่ได้...

เนื้อหมูนั้นมันแต่ไม่เลี่ยน หอมกรุ่นแต่ไม่ฉุนเกินไป

ท่ามกลางกลิ่นหอมของเนื้อ เขายังรับรู้ได้ถึงกลิ่นจางๆ ของไม้สน

ในความหอมทั้งสองอย่างนี้ เขายังได้สัมผัสถึงความเผ็ดร้อนเล็กน้อยที่เป็นเอกลักษณ์ของพริกเส้น

ขณะเดียวกัน รสหวานจางๆ ของพริกหวานสีแดงก็หลอมรวมเข้ามาอย่างลงตัว

รสชาติหลายขุมผสมผสานกันจนแทบจะละลายลิ้นของเย่เฟยไปเลย

"นี่มันรสชาติสวรรค์ชัดๆ เนื้อระดับนี้ควรมีแค่บนสรวงสวรรค์ โลกมนุษย์จะมีสักกี่ครั้งที่ได้ลิ้มลอง" พูดจบ เจ้าตัวก็หลับตาพริ้ม ทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มเป็นที่สุด

ผู้ชมในห้องสตรีมยอมไม่ได้แล้ว!

"เทพเย่ คุณถอยออกไปเลยนะ"

"วางหมูจานนั้นลง แล้วให้ผมจัดการเอง!"

"เทพเย่ ถ้าคุณยังทำหน้าแบบนี้อีก คุณจะไม่มีเพื่อนคบแล้วนะ"

"หน้าตาคุณมันน่าหมั่นไส้มาก อ่าาาาาา เหลือให้ผมบ้างสิ!"

"กำลังเลียหน้าจออยู่ครับ..."

"เลียเสร็จแล้วครับ"

"รอบสองกำลังตามมา..."

เมื่อเห็นเย่เฟยกำลังละเลียดอาหารที่วิเศษขนาดนั้น ทุกคนแทบจะคลุ้มคลั่ง

ในขณะที่บรรยากาศในห้องสตรีมของเย่เฟยพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ณ กลุ่มสนทนารวมของบริษัทแพลตฟอร์มชิวชิว

"จินซ่างจื่อ วันนี้โหดมาก สมกับที่เป็นมหาเทพดาวเงินระดับ 2 ยอดโดเนททะลุห้าแสนไปแล้ว พระเจ้า! นี่ยังพุ่งไม่หยุดเลยนะ"

"จินซ่างจื่อเกิดมาเพื่อร้องเพลงจริงๆ เมื่อกี้เพลง อย่าจากไปนะความรัก เพราะจนหูเคลือบทองเลย"

"ใช่ๆ ฉันฟังจนเคลิ้มไปหมดแล้ว"

"แค่เพลงเมื่อกี้เพลงเดียว กวาดยอดไปแสนกว่าหยวน เครื่องบินหรูโผล่มาตั้งเจ็ดแปดลำ"

"หมวดเพลงและการแสดงนี่แหล่งรวมยอดฝีมือจริงๆ ฝีมือระดับนี้มันของจริง"

"ระดับการร้องของจินซ่างจื่อไม่แพ้พวกดารานักร้องเลยนะ ฉันว่าบริษัทควรจะปั้นเขาอย่างจริงจัง ดันเขาเข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวได้เลย"

"หกแสนแล้ว ยอดโดเนทยังพุ่งต่อ!"

พนักงานหมวดเพลงและการแสดงแทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ จินซ่างจื่อในฐานะมหาเทพดาวเงินระดับ 2 ของหมวดพวกเขา บอกตามตรงว่าปกติก็หาได้ยากที่จะมียอดพุ่งพรวดพราดแบบน้ำพุแตกขนาดนี้

วันนี้แฟนคลับของเขาเหมือนโดนฉีดเลือดไก่มา มอเตอร์ไซค์ รถสปอร์ต เครื่องบินหรู ถูกส่งออกมาไม่ขาดสาย

ณ ห้องสตรีมของจินซ่างจื่อ

ในฐานะคนดัง จินซ่างจื่อระมัดระวังภาพลักษณ์มาก เขานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ด้วยลุคที่สะอาดสะอ้าน ดูเฉียบคม ใบหน้าเนียนละเอียดแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งและมั่นใจ

"เพลง อย่าจากไปนะความรัก เมื่อครู่ ทุกคนฟังกันจุใจหรือยังครับ?" จินซ่างจื่อเผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์พลางเอ่ยถาม

แฟนคลับด้านล่างพิมพ์ข้อความรัวๆ

"ยังเลย! ไม่จุใจเลยสักนิด จินซ่างจื่อ ต่อเลยครับ!"

"ขออีกเพลง!"

"ร้องเพลง ถ้ารักกันก็ช่วยไปไกลๆ หน่อย!"

เมื่อเห็นความคลั่งไคล้ของแฟนคลับ จินซ่างจื่อก็กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ

เห็นหรือยัง... เห็นกันหรือยัง? นี่แหละคือบารมีของผม นี่คือบารมีของมหาเทพดาวเงินระดับ 2 ยอดโดเนททะลุหกแสนได้ง่ายๆ

แถมผู้จัดการหงยังบอกอีกว่า วันนี้มาเพื่อจัดการกับไอ้หมอนั่นจากหมวดอาหาร ผมถูกผู้จัดการหงปั้นขึ้นมา ในเมื่อต้องช่วยงาน งั้นก็จะเหยียบหมวดอาหารให้จมดินไปเลย

ใช่... ต้องเรียกยอดโดเนทเพิ่ม!

คิดได้ดังนั้น จินซ่างจื่อจึงเอ่ยว่า "ในเมื่อทุกคนชอบฟัง งั้นผมจะร้องเพลง ถ้ารักกันก็ช่วยไปไกลๆ ให้ฟังอีกเพลงนะครับ แต่เสียงของผมเริ่มล้าแล้วนะเนี่ย ทุกคนช่วยส่งของขวัญมาเป็นกำลังใจให้หน่อยได้ไหมครับ?"

แฟนคลับไม่พูดพร่ำทำเพลง อมยิ้ม ปรบมือ รถสปอร์ต ขนมาหมด

จินซ่างจื่อแสดงสีหน้าพอใจ แล้วเริ่มเปล่งเสียงร้อง "ในเมื่อเธอมีเขาแล้ว/ทำไมยังกลับมาหา/ถ้าเธอรักฉันจริง/ก็ช่วยไปไกลๆ เสียที..."

น้ำเสียงของเขาทั้งทุ้มลึกและมีเสน่ห์ พลังทะลุทะลวงสูงมาก แฟนคลับกรีดร้องโหยหวน ยอดโดเนทไม่เคยหยุดนิ่งแม้แต่วินาทีเดียว

เย่เฟยจบการสตรีมลงแล้ว เขามองดูตัวเลขในช่องโดเนทแล้วรู้สึกเหมือนฝันไป

"คนพวกนี้มันน่ากลัวจริงๆ ยอดโดเนททะลุไป 1.8 ล้านหยวน! แม่เจ้า... อย่าหยุดนะ พรุ่งนี้จัดต่อ!"

เจ้าตัวหน้าบานจนหุบไม่ลง ลุกขึ้นไปจัดการทำความสะอาดห้องครัว

กลุ่มย่อยหมวดอาหาร หลังบ้านชิวชิว

"อ๊าาาาาาาาาา!"

"สำเร็จแล้ว!"

"เทพเย่ก็คือเทพเย่ ยอดเงินรางวัลรวม 1,883,798 หยวน! สุดยอดเกินไปแล้ว!"

"ทะลุหลัก 1.5 ล้านได้สำเร็จ ทำลายสถิติแพลตฟอร์มเราอีกครั้ง!"

"ฮ่าๆ โบนัส... โบนัสของพวกเรา!"

"เชี่ย! ในกลุ่มรวมบริษัทมีคนเหยียบพวกเราอีกแล้ว"

"ว่าไงนะ? สวนพวกมันเลย!"

กลุ่มรวมบริษัท

"ว่าไงนะ? วันนี้มีแค่เย่เฟยจากหมวดอาหารที่จะเทียบชั้นกับจินซ่างจื่อได้งั้นเหรอ? นายฝันไปหรือเปล่า เย่เฟยได้ยอดหลักล้านครั้งหนึ่งถือว่าโชคดีสุดๆ แล้ว นายคิดว่าเขาจะเก่งแบบนั้นได้ทุกครั้งที่สตรีมเหรอ? อย่าลืมนะว่าเงินแฟนคลับไม่ได้เก็บได้ตามข้างถนน"

"ผมก็คิดแบบนั้นนะ ยอมรับว่าเย่เฟยเก่งและมีความคิดสร้างสรรค์มาก เขาปฏิวัติการสตรีมอาหารของแพลตฟอร์มเราให้โดดเด่นไม่เหมือนใคร แต่ไม่ว่าใครก็ตาม มันต้องมีช่วงขาขึ้นและขาลง ไม่มีใครครองบัลลังก์สูงสุดได้ตลอดกาลหรอก ผมว่าผลงานเย่เฟยเมื่อวานคือจุดสูงสุดของเขาแล้ว วันนี้ยอดต้องตกลงแน่นอน"

"ผมเห็นด้วย และผมว่ายอดวันนี้จะร่วงแบบตกเหวเลยล่ะ อย่างน้อยก็หายไปครึ่งหนึ่ง"

"นายหมายความว่าวันนี้ยอดโดเนทเย่เฟยจะไม่ถึงห้าแสนหยวนงั้นเหรอ?"

"หึๆ นายคิดว่าห้าแสนมันน้อยนักเหรอ? ถ้าวันนี้เขาแตะห้าแสนได้ เขาก็เป็นพญาหงส์ในหมู่สตรีมเมอร์ดาวทองแดงแล้ว"

"แต่ยังไงก็ตาม การปรากฏตัวของเย่เฟยก็ทำให้หมวดอาหารสลัดคราบ เจ้าชายอันดับบ๊วย ทิ้งไปได้สนิทใจ"

"เหอะ แค่ไม่กี่วันนี่แหละ ไม่เชื่อลองดูอีกสักพัก หมวดอาหารจะแย่งตำแหน่งเจ้าชายอันดับบ๊วยคืนไปแน่นอน"

"พรวดดด~~ ของแบบนั้นต้องแย่งด้วยเหรอ? พวกนายพูดจาใจดำเกินไปหรือเปล่า ไม่คิดถึงความรู้สึกเพื่อนร่วมงานหมวดอาหารบ้างเลยนะ"

"พวกเขาจะรู้สึกอะไรล่ะ? พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวมาคุยในกลุ่มเลย นายไม่สังเกตเหรอ?"

ในขณะที่พวกเขากำลังเหยียบย่ำเย่เฟยและหมวดอาหารอย่างเมามัน ข้อความของ หลิวผิง ก็เด้งขึ้นมา

"ขอแสดงความยินดีกับ เทพเย่ มหาเทพดาวทองแดงแห่งหมวดอาหาร สำหรับผลงานอันยอดเยี่ยม ยอดเงินรางวัลรวมวันนี้อยู่ที่ 1,883,798 หยวนครับ!"

"เชี่ย! หลิวผิง นายมาหาเรื่องใช่ไหม?"

"นั่นสิ เสี่ยวผิงผิง นายอยากโดนดีเหรอ?"

"โผล่มาแต่ละทีทำเอาใจหายใจคว่ำ ยอดล้านแปดเนี่ยนะ นายล้อฉันเล่นใช่ไหม? ฉันว่าแสนแปดน่ะสิถึงจะถูก!"

ทุกคนถึงกับปวดฟันด้วยความโมโห... ยอดโดเนทหนึ่งล้านแปดแสนแปดหมื่นกว่าหยวนเนี่ยนะ? จากสตรีมเมอร์ระดับดาวทองแดงเนี่ยนะ? จะล้อเล่นระดับโลกเกินไปแล้ว!

ต่อให้มีพื้นฐานจากยอดหลักล้านเมื่อวาน คนพวกนี้ก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี เพราะตัวเลขนี้มันน่าสยดสยองเกินไป!