บทที่ 1: จำลองเส้นทางชีวิต พิชิตใจปรมาจารย์จิ่งหลิว

【เนื้อเรื่องภารกิจจำลองเส้นทางหมายเลข 128 สิ้นสุดลงแล้ว】

【ความคืบหน้าเนื้อเรื่องภารกิจ: 98%】

【ค่าความประทับใจเป้าหมาย: 42%】

【ผลการประเมินการจำลอง: A+】

【รางวัลการประเมิน: วิชาคำลวงที่น่าเชื่อถือ 100% (A+), จิตใจแห่งกระบี่ไล่จันทร์ (A+), กระบี่หยกขาวจื้อหลี่ (A+)】

【วิชาคำลวงที่น่าเชื่อถือ 100%: ในชั่วเวลาเพียงหนึ่งเค่อ สตรีผู้เป็นเจ้าของกระบี่เล่มนี้จะตกหลุมรักฉันอย่างหมดหัวใจเพราะฉันตัดสินใจแล้วว่าจะโกหก!】

【จิตใจแห่งกระบี่ไล่จันทร์: คุณได้จำลองชีวิตเป็นผู้ติดตามข้างกายจิ่งหลิวรวมเป็นเวลากว่าหกร้อยปี และสุดท้ายเป็นผู้ส่งอาจารย์ด้วยมือของคุณเอง จากการซึมซับอย่างยาวนาน ทักษะกระบี่ของคุณจึงบรรลุถึงขั้นที่ควรค่าแก่การยกจอกฉลอง!】

【กระบี่หยกขาวจื้อหลี่: มีชื่อเรียกว่า ‘เศษเสี้ยวแห่งอดีต’ เป็นศาสตราเทพเผ่ามังกรที่รังสรรค์โดยปรมาจารย์ชาววิทยธร แม้จะแตกสลายแต่ยังคงรูปลักษณ์กระบี่ที่น่าเกรงขาม หัวใจของคุณยังเจ็บปวดไม่พอ มันจึงยังคมไม่พอ!】

...

ซูหลางรอคอยการแจกจ่ายรางวัลจากการจำลอง

พูดกันตามตรง ในฐานะผู้ทะลุมิติและผู้เล่นเกมกาชาตัวยง...

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าชีวิตหลังจากเข้าสู่การจำลองเส้นทางจะยากลำบากถึงเพียงนี้

เขายังจำได้ว่าตัวเองมั่นใจแค่ไหนตอนก้าวเข้าสู่การจำลองครั้งแรกและได้รับภารกิจย่อยให้พิชิตใจจิ่งหลิว

ไม่ใช่ว่าเขาคือจอมวางแผนหลังไมค์ให้เพื่อนทั้งหอพัก เป็นดั่งขงเบ้งแห่งการจีบสาวหรอกหรือ?

การพิชิตใจหญิงสาวผู้บ้าคลั่งในวิถีกระบี่ที่มีบุคลิกและปูมหลังชัดเจนอยู่แล้วควรจะเป็นเรื่องง่ายไม่ใช่หรือไง?

แต่ความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนทำให้เขารู้ซึ้งว่าทำไมผู้บ้ากระบี่ถึงถูกเรียกว่าผู้บ้ากระบี่

ในเนื้อเรื่องจำลองที่แตกต่างกันถึง 128 รูปแบบ เขาใช้ตัวตนมาแล้วนับไม่ถ้วน:

ทั้งเพื่อนสมัยเด็กที่เรียนมาด้วยกัน เพื่อนร่วมรบในกองอัศวินเมฆาที่ต่อสู้กับพวกอสุรกายแห่งความอุดมสมบูรณ์ หรือแม้กระทั่งศิษย์ที่เธอรับเลี้ยงบนหลัวฝูอย่างนายพลจิ่งหยวน

เขากลับไม่สามารถทำให้ค่าความประทับใจของเธอสูงเกิน 50% ได้เลยด้วยความพยายามล้วนๆ!

เรื่องนี้ทำให้ยอดนักกลยุทธ์อย่างซูรู้สึกท้อแท้ใจอย่างยิ่ง

จิ่งหลิวเป็นผู้หญิงใช่ไหม? งั้นเธอก็น่าจะชอบผู้ชายบ้างสิ?

เธอต้องชอบแน่ๆ ใช่ไหม?!

โชคดีที่ซูหลางปรับตัวเข้ากับความล้มเหลวได้แล้ว

หรือพูดอีกอย่างคือเขาเริ่มจะด้านชาไปเอง

“อย่างน้อย ถึงครั้งนี้จะพ่ายแพ้ยับเยินอีกครั้ง แต่ระดับความสำเร็จในการจำลองก็ถึง A+”

“รางวัลพิเศษสามอย่างนี้คงพอจะช่วยในการจำลองครั้งต่อไปได้บ้าง!”

การประเมินของการจำลองเส้นทางแบ่งออกเป็นสิบระดับ: ตำนาน, มหากาพย์, S, A, B, C, D, E, F และ G

มีข่าวลือว่าหากไปถึงระดับตำนาน เนื้อเรื่องที่จำลองขึ้นจะถูกจารึกไว้ในจักรวาลแห่งความจริง

ระดับมหากาพย์จะทิ้งร่องรอยไว้บ้าง ถูกบันทึกไว้ในบทกวีที่ไม่มีใครรู้จัก

ระดับ S จะเหลือเพียงร่องรอยลางๆ ให้ผู้คนจดจำ

อาจมีเพียงคนรักที่แท้จริงหรือพี่น้องร่วมสาบานที่จู่ๆ ก็หันกลับมามองแล้วตระหนักได้ว่าคุณเคยอยู่ที่นั่น

ส่วนระดับ A ลงไป จะไม่สามารถรักษาความเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นในจักรวาลจำลองไว้ได้

พวกมันให้เพียงรางวัลการจำลองในระดับที่แตกต่างกันเท่านั้น

เขายืนอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าของการจำลองเส้นทาง

เพื่ออิสรภาพ ซูหลางเริ่มเปิดฉากการท้าทายในเกมจำลองที่หลับใหลมาแล้ว 128 ครั้งอีกรอบ!

【จำลองเส้นทาง: บทของจิ่งหลิว, เนื้อเรื่องหมายเลข 129 เริ่มต้นขึ้น】

【โปรดเลือกแผนที่สำหรับการจำลอง:】

【หลัวฝู หรือ ชางเฉิง?】

ครั้งนี้ซูหลางไม่บุ่มบ่ามเลือกหลัวฝูอีก

หลัวฝูคือกับดักขนาดใหญ่ แม้ว่าจิ่งหลิวในยุคหลังจะปรากฏตัวครั้งแรกบนหลัวฝูตอนเผชิญหน้ากับเหยียนชิ่งผู้เป็นศิษย์หลาน

แต่ตอนนั้นจิตใจของเธอเติบโตเต็มที่แล้ว

เป็นหญิงผู้ผ่านโลกมามากจนพ้นวัยดรุณีที่หวั่นไหวง่าย

การจะกุมหัวใจผู้หญิงที่ทะนงตัว ลำพังแค่ตัวคุณเก่งกาจนั้นยังไม่พอ

คุณต้องจู่โจมในยามที่เธออ่อนแอที่สุดด้วย!

จะมีอะไรในโลกนี้บริสุทธิ์ไปกว่าใจแรกเริ่มของเด็กหนุ่มและเด็กสาวล่ะ?

ซูหลางเข้าใจแล้ว

ในฐานะบ้านเกิดเก่าของเธอ เซียนโจวชางเฉิงคือสถานที่เดียวที่เขาจะได้พบกับด้านที่บริสุทธิ์ของปรมาจารย์จิ่งหลิว และมีโอกาสที่จะกลายเป็น ‘แสงจันทร์ขาว’ ที่สลักลึกอยู่ในใจของเธอ!

ตามมาด้วยรางวัลเริ่มต้นแบบสุ่มสี่อย่างสำหรับการจำลองเส้นทาง:

【สายเลือดราชวงศ์โบริซิน (A-): ในฐานะศัตรูคู่อาฆาตต่อนับพันปีของเซียนโจว ชาวโบริซินที่เป็นกึ่งมนุษย์สุนัขคือสายเลือดมนุษย์หมาป่าที่ทรงพลังที่สุดในหมู่ผู้ฝักใฝ่ความอุดมสมบูรณ์ พวกเขาดื่มน้ำจากน้ำพุโลหิตเพื่อเป็นอมตะ กดขี่ชาวฟ็อกเซียน ดัดแปลงร่างกาย และอาศัยอยู่ในสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ ส่วนใหญ่มองดูน่ากลัวเหมือนหมาป่า และแม้จะมีสายเลือดราชวงศ์ คุณก็อาจจะมีหน้าตาดีกว่าค่าเฉลี่ยเพียงเล็กน้อย โชคดีที่คุณจะมีศักยภาพสูงส่งในการปกครองเผ่าโบริซิน ทำให้คุณมีขีดจำกัดการเติบโตที่สูงมาก】

【วีรบุรุษอายุสั้น (B+): บัฟนี้จะเพิ่มพรสวรรค์ของคุณในทุกด้านเป็นพันเท่า แต่คุณจะต้องเผชิญกับคราวเคราะห์ถึงแก่ชีวิตภายในหนึ่งร้อยปี】

【ไอ้สารเลวพันปี (C): เพื่อยื้อเนื้อเรื่องให้คืบหน้า คุณสามารถใช้พรสวรรค์นี้อย่างไร้ยางอายเพื่อสะสมรางวัล】

【ปราชญ์แห่งสถาบันหงเสวี่ย (B): นักวิชาการผู้รอบรู้ทุกสรรพสิ่งตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน? ดูเหมือนสายวรรณกรรมจะเหมาะกับการหลอกล่อเด็กสาวมากกว่านะ?】

จากรางวัลจำลองทั้งสี่อย่าง ตามกฎแล้วเขาสามารถเลือกไปได้สองอย่าง

ไอ้สารเลวพันปีถูกตัดออกเป็นอันดับแรกแน่นอน

พรสวรรค์นี้มีไว้เพื่อให้อยู่รอดนานขึ้นเพื่อปลดล็อกเนื้อเรื่องเท่านั้น

มันไม่ได้ช่วยอะไรในการจำลองเส้นทางเลย

ส่วนวีรบุรุษอายุสั้น ฟังดูองอาจมาก แต่หลังจากใช้มาเป็นสิบครั้ง ซูหลางก็มองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้ของมันแล้ว

บทจะตายก็ตายดื้อๆ เหมือนฟ้าผ่า มันน่าหดหู่เกินไป!

พรสวรรค์นี้ควรเก็บไว้ใช้ตอนที่เขาอยากจะเป็นฮีโร่!

พูดกันตรงๆ ความลับของการจีบสาวคืออะไร?

คำหวาน โชคลาภ ไหวพริบ และการลงมือทำ!

ต้องมีชีวิตอยู่เท่านั้นถึงจะพิชิตใจปรมาจารย์จิ่งหลิวได้!

ต้องมีชีวิตอยู่เท่านั้นถึงจะสร้างผลงานได้!

ดังนั้น เขาจึงเลือกใช้พรสวรรค์ชั่วคราวเพียงสองอย่างคือ: สายเลือดราชวงศ์โบริซิน และ ปราชญ์แห่งสถาบันหงเสวี่ย!

【ยืนยันสถานการณ์จำลอง: เซียนโจวชางเฉิง】

【ช่วงเวลา: ปีดาราคตที่ 6000】

【คุณเกิดในค่ายของผู้ฝักใฝ่ความอุดมสมบูรณ์ พ่อของคุณคือขุนนางระดับสูงในหมู่ราชวงศ์โบริซิน】

【คุณลืมตาขึ้นมามองโลกสีเหลืองหม่นแห่งความอุดมสมบูรณ์ ที่ซึ่งชาวฟ็อกเซียนถูกกดขี่เป็นทาส และฝูงแมลงที่กินได้ซึ่งเรียกว่าซาซั่วกัดกินแผ่นดินจนกลายเป็นทะเลทรายภายใต้การเลี้ยงดูของชาวโบริซิน รูปลักษณ์ของพวกมันมีตั้งแต่ขนาดเท่าลูกแกะไปจนถึงใหญ่เท่าดาวเทียม... มีดวงจันทร์ที่ดูประหลาดแขวนอยู่บนฟ้าเสมอ พวกพ้องของคุณอาศัยอยู่ที่ชายขอบของระบบดาวความอุดมสมบูรณ์ อาจเป็นเพราะความอ่อนแอของคุณเอง】

【คุณไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมสงครามแห่งฝูงตามที่คนในเผ่ากล่าวถึง】

【คุณใช้ชีวิตขวบปีแรกไปเช่นนี้】

【ในตอนที่คิดว่าชีวิตจะสงบสุขต่อไป...】

【ลำแสงจากลูกศรวาบผ่านท้องฟ้า ทำลายดวงจันทร์ปีศาจเหนือดาวที่ชาวโบริซินอาศัยอยู่จนพินาศ และทำให้ทุกอย่างที่ขวางหน้ากลายเป็นจลน์】

【พายุคลั่งพัดขึ้นจากขอบฟ้า ยกชั้นดินขึ้นและเปลี่ยนดาวเคราะห์สิ่งมีชีวิตทั้งดวงให้กลายเป็นฝุ่นผง】

【ภายใต้การล่าของเทพดาราแลน สิ่งที่เรียกว่าราชวงศ์โบริซินก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวก】

【คุณสูญเสียการปกป้องจากชั้นบรรยากาศของดาวไปโดยสิ้นเชิง พ่อของคุณซึ่งเตรียมใจไว้เนิ่นนานแล้วได้เดินมาถึงจุดจบของชีวิต】

【ด้วยความรับผิดชอบของผู้เป็นพ่อ เขาได้วางคุณไว้ในตัวของซาซั่วยักษ์】

【อย่างไรก็ตาม ในเขตดาวความอุดมสมบูรณ์ที่กลายเป็นแถบดาวเคราะห์แตกสลาย คุณที่คลานออกมาจากท้องสัตว์ร้ายที่กำลังจะตาย ได้เผชิญหน้ากับเหล่าอัศวินเมฆาในชุดเกราะลายเมฆที่ห้อมล้อมด้วยกระบี่แสงลอยตัว...】

“ให้ตายสิ ไหนตกลงกันว่าเป็นเกมจำลองความรักไง?”

“ไหงกลายเป็นว่ารอดจากภัยพิบัติมาได้ ก็เจอฉากสังหารปิดท้ายเลยล่ะ?”

ซูหลางถูกมือเหล็กเย็นชาหิ้วหูผ่านชุดเกราะแล้วเหวี่ยงขึ้นไปยังยานรบที่ไม่รู้จัก

ยานของอัศวินเมฆาลำนี้อาบไปด้วยเลือด เห็นได้ชัดว่าเพิ่งผ่านศึกเป็นตายกับพวกความอุดมสมบูรณ์มา!

เหล่าผู้ที่เพิ่งวางร่างไร้วิญญาณของสหายร่วมรบต่างหันหน้ามา สายตาเปี่ยมไปด้วยความแค้นเคืองยามจ้องมองเขา

“ไอ้หมาป่าโบริซินสารเลว!”

“ฉันจะ...”

สงครามระหว่างโบริซินและชาวเซียนโจวนั้นยาวนาน

ในสงคราม แม้แต่ทารกก็สูญเสียความไร้เดียงสาไปท่ามกลางเปลวไฟแห่งความแค้น

นี่คือตลกร้ายของจักรวาล

บางครั้งคุณตั้งใจออกเดินทางอีกครั้งพร้อมแผนการเต็มที่ แต่ดันตกบันไดตั้งแต่ก้าวพ้นประตูบ้านจนต้องกลับไปเกิดใหม่!

ซูหลางหลับตาลง เตรียมยอมรับความล้มเหลวของภารกิจหมายเลข 129

เสียงกระบี่กรีดอากาศพุ่งมาดั่งแสง

‘เคร้ง’ มันปัดใบมีดที่กำลังฟาดลงมาได้ทันท่วงที!

แม้จะผ่านการพบกันครั้งแรกในสถานการณ์และวัยที่แตกต่างกันมาถึง 128 ครั้ง...

แต่ในการพบกันครั้งที่ 129 นี้ คุณก็ยังคงตะลึงในความงามของเธอ!

ผมสีขาวและดวงตาสีฟ้าคราม ในตอนนั้นเธอยังเป็นเพียงเด็กสาว สวมชุดกระบี่สีแสงจันทร์ของอัศวินเมฆา เพียงยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกระบี่ในฝัก เธอก็ดูงดงามราวกับดวงจันทร์ที่กระจ่างใส

เธอดูอ่อนเยาว์กว่าภาพจำส่วนใหญ่ของเธอ แต่กลับมีความเย็นเยียบของกระบี่ยาวอยู่ที่ปลายนิ้วแล้ว

“การเข่นฆ่าที่เกินพอดีจะนำไปสู่สภาวะมารเข้าแทรก”

“หากเจ้ามีโทสะของผู้กล้า โปรดกวัดแกว่งกระบี่ใส่พวกอสุรกายเถิด”

เธอหันหลังเตรียมจากไป

และคุณที่เป็นเหมือนชาวฟ็อกเซียนที่มอมแมมตัวหนึ่ง ได้คว้าข้อมือขาวนวลนั้นไว้แน่น

ท่ามกลางจิตสังหารนับไม่ถ้วนที่จ้องจะกำจัดคุณ คุณได้ผ่านด่านแรกมาแล้ว!

“ขอบคุณ...”

เธอคงไม่คาดคิดว่าเด็กขนาดนี้จะพูดได้

เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสกระจ่างในที่สุด

“ฉันจะส่งตัวเจ้าให้ศาลชำระความตัดสิน”

คุณชินกับมันแล้ว

จากการล้มเหลวในการจีบเธอมา 128 ครั้ง ความเข้าใจที่คุณมีต่อเธอนั้นก้าวข้ามใครทุกคนไปแล้ว

ถ้าเด็กสาวที่ชื่อจิ่งหลิวคนนี้ลงมือทำตามความรู้สึกส่วนตัวได้ล่ะก็...

นั่นแหละถึงจะเป็นเรื่องน่าตกใจของจริง