บทที่ 25 หมายังไม่ใช้เลย

บทที่ 25 หมายังไม่ใช้เลย

เจ็ดวัน

พูดออกมามันก็ดูง่ายดีหรอก

หานลู่อีเหมือนได้กลับไปใช้ชีวิตช่วงที่ยังอยู่ติ่งเซิ่งอีกครั้ง นอนแค่วันละไม่ถึง 5 ชั่วโมง

มือก็พิมพ์โค้ดรัวๆ ตาเปิดเนตรหาบั๊กที่หลงเหลืออยู่เพื่อตามแก้ให้หมด

แผนการเปิดระบบของซูเนี่ยนเนี่ยนแก้จาก v0.1 จนถึง v0.4 กระบวนการปล่อยระบบเป๊ะระดับนาที

หม่าเสี่ยวเฟยถ่ายวิดีโอคลิปที่สองเสร็จแล้ว หานลู่อีดูจบก็สั่งให้เปลี่ยนชื่อคลิปจาก "เครื่องมือ AI ตรวจสอบโค้ดที่เทพที่สุดในเน็ต" เป็น "เครื่องมือ AI ตรวจสอบโค้ดที่อาจจะน่าใช้ที่สุด"

หม่าเสี่ยวเฟยไม่ยอม "มันต่างกันตรงไหนวะ?"

หานลู่อี "ต่างสิ ตอนโดนฟ้อง ค่าปรับมันไม่เท่ากัน"

วันที่หกพฤษภาคม

ซูเนี่ยนเนี่ยนยังนั่งแก้คำโปรโมตตอนตีสาม หานลู่อีเพิ่งแก้เงื่อนไขสุดโต่ง ตัวสุดท้ายเสร็จตอนตีสี่ หกโมงเช้านอนไปสามชั่วโมง เก้าโมงก็ตื่นมาล้างหน้าล้างตา

สิบโมงตรง ประกาศการอัปเดต BugKiller v1.0 ขึ้นบนเว็บไซต์หลัก ในนามของ NullPointer เผยแพร่พร้อมกันในเว็บบอร์ด, V2EX และ Juejin ส่งข้อความแจ้งเตือนในกลุ่มทดสอบ ส่งอีเมลหาผู้ใช้กลุ่มแรก คลิปที่สองของหม่าเสี่ยวเฟยก็ปล่อยพร้อมกัน

โพสต์แล้ว

หานลู่อีนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานในห้องตัวเอง จ้องมองตัวเลขหลังบ้าน

สามสิบนาทีแรกยังเงียบกริบ

3

7

12

ข้อความจากซูเนี่ยนเนี่ยนเด้งมา "เพิ่งสิบสองเองเหรอ?"

"เพิ่งผ่านไปครึ่งชั่วโมงเองนะ"

"ตอนฉันอยู่ไห่หลีทำโปรดักต์ CodeReview แบบที่ขายให้บริษัทอื่นน่ะ ทีมตั้งยี่สิบคน ฝ่ายมาร์เก็ตติ้งช่วยปั่นกระแสเต็มที่ อัดแคมเปญไปตั้งแปดเดือน วันแรกที่เปิดตัวยอดลงทะเบียนยังแค่ห้าร้อยนิดๆ เอง"

"แล้ว?"

"เพราะงั้นฉันก็อยากได้ยอดผู้ใช้งานรายวันห้าร้อยคนตั้งแต่วันแรกเหมือนกันอ๊ากกก!"

คลังโค้ดแรกเชื่อมต่อเข้ามาแล้ว โปรเจกต์ Python Flask หกพันกว่าบรรทัด BugKiller ใช้เวลารันสิบสี่วินาที แจ้งเตือนบั๊กเจ็ดตัว Log หลังบ้านแสดงว่าผู้ใช้กดเข้าไปดูผลการตรวจสอบรายการแรก และหยุดดูที่ช่องประเมินผลกระทบไปสี่สิบสามวินาที

สิบเอ็ดโมง 47

เที่ยง 89

ซูเนี่ยนเนี่ยนไม่ส่งข้อความมาแล้ว เธอทำแค่ส่งรูปแคปตัวเลขที่อัปเดตมาให้ดูเรื่อยๆ

บ่ายโมงตรง ทะลุหนึ่งร้อยห้าสิบ กราฟการเติบโตเริ่มชันขึ้น ยอดคนเพิ่มรายชั่วโมงสูงกว่าชั่วโมงที่แล้ว เป็นกราฟสะท้อนการบอกปากต่อปาก แบบฉบับมาตรฐาน ผู้ใช้กลุ่มแรกเริ่มเอาไปแชร์ในกลุ่มเทคโนโลยีของตัวเองแล้ว

หานลู่อีจิบน้ำ มือสั่นนิดๆ ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น แต่เป็นเพราะอาการนอนสามชั่วโมงเริ่มส่งบิลมาเก็บตังค์แล้ว

หม่าเสี่ยวเฟย "วิดีโอปล่อยไปสามชั่วโมง หลังบ้านโชว์ว่ามีคนเป็นพันคลิกลิงก์จากคลิปฉันเข้าไปที่หน้าลงทะเบียน BugKiller ทุกคน ฉัน หม่าเสี่ยวเฟย เบอร์หนึ่งนักป้ายยาแห่งวงการไอที"

จางฮ่าวหราน "คอมเมนต์แรกใต้คลิปแกบอกว่า 「การวิเคราะห์บั๊กตัวที่สองแม่นยำมาก」 แกแน่ใจนะว่าไม่ได้จ้างหน้าม้า?"

หม่าเสี่ยวเฟย "หน้าม้าบ้านแกสิ นั่นแฟนคลับตัวจริงเว้ย"

จางฮ่าวหราน "เออๆ ลู่อี ถ้าตัวเลขการเติบโตแบบออแกนิกนี้อยู่ได้ถึงสามวัน เอาข้อมูล Active User รายสัปดาห์ (WAU) ไปคุยกับนักลงทุนได้เลยนะ"

หานลู่อี "ยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น"

จางฮ่าวหราน "ไม่ไกลหรอก เชื่อฉันสิ"

บ่ายสามโมง กระทู้ขึ้นท็อป 3 กระทู้ฮอตของเว็บบอร์ด ยอดวิววิดีโอหม่าเสี่ยวเฟยแปดหมื่น

ใต้กระทู้มีคอมเมนต์ขนาดยาวคอมเมนต์หนึ่งที่ยอดไลก์พุ่งขึ้นเร็วมาก

"บริษัทผมใช้ CodeSafe มาตั้งแต่ช่วงโคลสเบต้าสองเดือนก่อน วันนี้ลองสมัคร BugKiller เอาโปรเจกต์เดียวกันไปรันดู BugKiller เจอบั๊ก 3 ตัวที่ CodeSafe ไม่เคยเตือนเลย หนึ่งในนั้นเป็นปัญหาแบบเดียวกับตัวที่ทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่มเมื่อเดือนที่แล้วเป๊ะ เงื่อนไขการแย่งชิงทรัพยากร จากการใช้คอนเนกชันซ้ำ คราวก่อนกระทบผู้ใช้ไปหกหมื่นคน ตามแก้ตั้งสองวันกว่าจะเสร็จ บั๊กตัวนี้ก็ยังซ่อนอยู่ และ CodeSafe ไม่เคยเตือนเลยสักครั้ง"

"ในรายงานของ BugKiller เขียนไว้ว่า:「โอกาสเกิดปัญหาในช่วงที่ผู้ใช้งานเยอะประมาณ 12% คาดว่าผู้ได้รับผลกระทบรายเดือนประมาณ 5-6 หมื่นคน วิธีแก้ไข: แก้ไขลอจิกการใช้คอนเนกชันซ้ำที่บรรทัด 1247 คาดว่าจะปรับแก้โค้ด 3 บรรทัด」

"สามบรรทัด คราวก่อนปัญหาแบบเดียวกันเราต้องใช้เวลาตั้งสองวัน"

"ขอพูดแบบคนเป็นกลางเลยนะ: CodeSafe น่ะ หมายังไม่ใช้เลย"

หกร้อยไลก์ ด้านล่างมีคนมาแชร์ประสบการณ์คล้ายๆ กันเพียบ

สี่โมงสิบสองนาที ระบบหลังบ้านแดงเถือกไปหมด

API ตอบสนองช้าจนขึ้น Timeout หานลู่อีเปิดหน้าต่างเซิร์ฟเวอร์ดู ยอดรีเควสพุ่งสูงขึ้นสี่สิบเท่า ไอพีที่ส่งมาก็กระจุกตัวอยู่ที่เดียวกัน พุ่งเป้าไปที่อินเทอร์เฟซ /api/scan ทั้งหมด

มันคือการโจมตีแบบ DDoS

เปิดเนตร

ปริมาณทราฟฟิกของเซิร์ฟเวอร์แผ่ขยายให้เห็นในลานสายตา คำขอจากผู้ใช้ปกติจะเป็นเส้นบางๆ จังหวะสม่ำเสมอ แต่ทราฟฟิกโจมตีไม่เหมือนกันเลย กระแสน้ำสีแดงคล้ำสามสายทะลักเข้ามาจากไอพีสามกลุ่มพร้อมกัน หนาแน่นจนกลืนทราฟฟิกปกติไปจนหมด

เนตรแสดงคำวินิจฉัยขึ้นมาเหนือแหล่งที่มาของการโจมตี:

【การโจมตีแบบ DDoS ｜ ประเภท: HTTP Flood + SYN Flood ｜ แหล่งที่มา: ไอพีคลัสเตอร์ 3 กลุ่ม (โหนดเซิร์ฟเวอร์คลาวด์ฝั่งตะวันออก) ｜ เป้าหมาย: /api/scan ｜ วิธีแก้ไข: ① แบนไอพีกลุ่มโจมตี 47 ช่วง ② เปิดใช้งานการจำกัดจำนวนรีเควส (Rate Limit) ที่ /api/scan (ไอพีเดี่ยว ≤ 5 ครั้ง/นาที) ③ เปิดใช้งานระบบป้องกัน DDoS ชั้น CDN】

สามขั้นตอน

แบนไอพี จำกัดจำนวน เปิดระบบป้องกัน CDN

เจ็ดนาที แดชบอร์ดมอนิเตอร์เปลี่ยนจากแดงเป็นเขียว

เขาส่งข้อความในกลุ่มทดสอบว่า "เมื่อกี้เน็ตหลุดไปสองสามนาที โดนโจมตี DDoS จัดการเรียบร้อยแล้ว"

"เปิดโอเพ่นเบตตาวันแรกก็โดนตีเลย?"

"ใครมันจะร้อนรนขนาดนั้น"

"นายจัดการคนเดียวเหรอ? เจ็ดนาทีเนี่ยนะ???"

หานลู่อีไม่ได้ตอบ เขาเปิดเว็บไซต์หลักแล้วเขียนบทความรีวิวเหตุการณ์ เวลาที่ถูกโจมตี ระยะเวลาที่ถูกโจมตี ช่วงไอพีที่ใช้โจมตี อินเทอร์เฟซเป้าหมาย เขียนแจกแจงไว้ครบถ้วน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เว็บบอร์ดก็มีกระทู้ใหม่โผล่ขึ้นมา หัวข้อ "ทายสิว่าใครหน้าไหนมันจะมาตี DDoS ใส่วันเปิดโอเพ่นเบต้าของ BugKiller"

คอมเมนต์ที่ยอดไลก์สูงสุด "ผมขอเรียบเรียงไทม์ไลน์ให้ทุกคนดูนะ คอมเมนต์รีวิวที่ได้ 600 ไลก์โพสต์ตอนสี่โมงตรง โดนตี DDoS ตอนสี่โมงสิบสองนาที สิบสองนาทีเนี่ยนะ? แค่นี้เองเหรอ?"

คอมเมนต์ที่สอง "คราวก่อนเอายูสเซอร์หลุมมากดไลก์ คราวนี้โจมตี DDoS ตรงๆ เลย ครั้งหน้าไม่มาพังคอมพ์ถึงที่บ้านเลยล่ะ?"

คอมเมนต์ที่สามเป็นการคุยเรื่องเทคนิค มีคนมาตอบเยอะมาก "ผมทำด้าน Security Operation อยู่บริษัทแห่งหนึ่ง ขอพูดสถิติให้ฟังนะ ทีม SOC เรามีสิบสองคนสลับเวรกัน ระบบอัตโนมัติครบวงจร SLA การรับมือ DDoS อยู่ที่ 30 นาที นี่ขนาดซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน มีสคริปต์รับมือเตรียมไว้พร้อมแล้วนะ เขาทำงานคนเดียว ใช้เวลาเจ็ดนาที ตั้งแต่ตรวจเจอจนถึงกู้ระบบกลับมาได้ โคตรบ้าเลย!"

"ข้างบนนั่นพูดถึงบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีแผนรับมืออยู่แล้ว ขั้นตอนปกติของทีมเล็กๆ ที่โดนตีครั้งแรกคือ: เชี่ย ทำไมล่มวะ → โค้ดพังหรือเปล่า → นั่งไล่ดู Log ตั้งนานถึงเพิ่งรู้ว่าโดน DDoS → ลนลาน → ส่งตั๋วแจ้งซัพพอร์ตของบริการคลาวด์ → รอเจ้าหน้าที่ตอบกลับ → ชั่วโมงสองชั่วโมงก็ถือว่าเร็วแล้ว เจ็ดนาทีเหรอ? ฉันยังเขียนแจ้งซัพพอร์ตไม่เสร็จเลย"

"ตกลง NullPointer เป็นคนคนเดียวหรือเป็นทีมกันแน่? คนๆ เดียวเขียนโปรดักต์ ซ่อมบั๊ก แถมยังรับมือ DDoS ได้อีก มีสามเศียรหกกรหรือไง?"

"ขนาดส่ง DDoS ไปยังเอาชนะเขาคนเดียวไม่ได้เลย สู้กันเจ็ดนาที ต้มมาม่ายังไม่ทันสุกเลยมั้ง"

หกโมงเย็น

ผู้ใช้ลงทะเบียน: 476 คน

คลังโค้ดที่เชื่อมต่อ: 527 โปรเจกต์

ยอดรวมบั๊กที่ตรวจพบ: 3,847 ตัว

476 ยังขาดอีกยี่สิบสี่คนจะถึงห้าร้อยตามเป้าของซูเนี่ยนเนี่ยน

สามทุ่ม

หานลู่อีหยิบขวดน้ำออกจากตู้เย็น แล้วเปิดดูระบบหลังบ้าน

ซูเนี่ยนเนี่ยนโทรมาหาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดขีด

"ลู่อี! หกร้อยสิบสองคน!!!"

"นายรู้ไหมว่าตัวเลขนี้มันหมายความว่ายังไง!"

"ทีมยี่สิบคน ทรัพยากรบริษัทยักษ์ใหญ่ ถมเงินอัดฉีดไปแปดเดือน"

"วันแรกที่เปิดตัวมียอดสมัครแค่ห้าร้อยนิดๆ"

"โปรดักต์ที่นายสร้างขึ้นมาคนเดียว"

"ยอดลงทะเบียนวันแรก 612 คน"

"คนเดียวตบทีมระดับยักษ์ใหญ่คว่ำเลย!"

หานลู่อีตอบ "พวกเราสองคนต่างหาก"

ซูเนี่ยนเนี่ยนเงียบไปครู่หนึ่ง

"พูดจริงๆ นะ ลู่อี นายทำได้ พวกเราทำได้!"

วางสาย หานลู่อีหันไปมองรูปวาดที่แปะอยู่ข้างจอภาพ เต่าทองกระดองแดงตัวใหญ่มีจุดสีดำสามจุดอยู่บนนั้น

เขายื่นมือไปพับมุมกระดาษที่งอขึ้นมาให้เรียบ

มือถือสั่นอีกครั้ง กู้ซือเยว่นั่นเอง

"ยินดีด้วยนะ ยอดผู้ใช้สวยทีเดียว"

"ทนายกู้ก็ติดตามโปรดักต์ไอทีด้วยเหรอครับ?"

"ติดตามลูกค้าของฉันต่างหาก"

เขาพิมพ์ตอบไปว่า "ขอบคุณครับ"

ยอดวิวคลิปที่สองของหม่าเสี่ยวเฟยทะลุหนึ่งแสนห้าหมื่นวิวแล้ว คอมเมนต์ที่ถูกดันขึ้นไปอยู่บนสุดคือ: ขออัญเชิญเทพ NullPointer ลงจากเขา

หานลู่อีนั่งอ่านคอมเมนต์อยู่พักหนึ่ง เลื่อนไปเรื่อยๆ แล้วก็กดออก

เปิดหน้าต่างแชทของหม่าเสี่ยวเฟย

"วิดีโอคลิปต่อไป ทำสัมภาษณ์พิเศษดีไหม? ให้ผู้ก่อตั้ง BugKiller ออกกล้องแบบตัวเป็นๆ"

หม่าเสี่ยวเฟยตอบกลับมาทันที "??? แกจะเปิดเผยตัวเหรอ??"

"โปรดักต์มาถึงขั้นนี้แล้ว ปิดบังตัวตนไปก็ไม่มีประโยชน์ ลูกค้าองค์กรต้องเซ็นสัญญา จะให้ไปเซ็นในนาม NullPointer ได้ยังไง"

"!!!"

"แกมาถ่าย ถ่ายหัวข้อ「NullPointer คือใคร」 จะได้เพิ่มยอดฟอลโลว์ให้แกด้วย"

เงียบไปพักใหญ่ หานลู่อียังนึกว่าอีกฝ่ายกำลังลังเลอยู่

จากนั้นก็มีข้อความเสียงส่งมา พอกดฟัง เสียงตื่นเต้นที่อัดอั้นไม่อยู่ของหม่าเสี่ยวเฟยก็แทบจะทะลักออกมาจากลำโพงมือถือ

"ไอ้หาน แกรู้ไหมว่าฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน! สคริปต์ฉันเขียนไว้สามเวอร์ชันแล้วนะแกรู้ป่าว สามเวอร์ชัน! พรุ่งนี้! ไม่สิ คืนนี้เลย ฉันจะเซตไฟรอ"

หานลู่อีหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "ไม่ต้องรีบขนาดนั้น"

เขาวางมือถือลง

ลองเปิดใช้งานเนตรโค้ดแห่งความเป็นจริงดู

【Lv.2 ｜ ค่าความเหนื่อยล้า: 58/250】

ค่าประสบการณ์ขึ้นมาเป็น 42% แล้ว

เมื่อเช้ายังอยู่ที่ 37% อยู่เลย

ยอดรวมของบั๊กที่ตรวจพบในระบบหลังบ้านหยุดอยู่ที่ 4,215 ตัว บันทึกแต่ละรายการหมายถึงมีนักพัฒนาหนึ่งคนที่เชื่อมต่อคลังโค้ดเข้ามา และ BugKiller ก็ช่วยพวกเขาหาปัญหาจนเจอ

หลอดประสบการณ์ขยับขึ้นอีกนิดแล้ว

เขาเปิดเอกสาร Feishu ที่ซูเนี่ยนเนี่ยนเพิ่งอัปเดต 《สรุปผลวันแรกที่เปิดโอเพ่นเบต้า BugKiller》 มีความยาวเจ็ดหน้า เลื่อนลงไปดูบรรทัดสุดท้าย ตัวหนังสือเน้นสีแดงและทำตัวหนาไว้

"ขอแนะนำให้เปิดเผยตัวตนของผู้ก่อตั้งโดยเร็วที่สุด เพื่อเปลี่ยนความเชื่อมั่นของคอมมูนิตี้ที่มีต่อ NullPointer ให้กลายเป็นมูลค่าแบรนด์"

"กำลังจัดการอยู่"