บทที่ 28 เวย์นผู้ตอบแทนแค้นด้วยเมตตา

หลังจากบิดคอจีน่าจนหักคามือ เวย์นก็ไม่ได้ทำสิ่งใดต่อ เขายืนนิ่งหลับตาลง ภาพเหตุการณ์ช่วงที่ถูกทรมานในห้องทดลองผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่อาจห้ามได้

ประสบการณ์อันแสนเจ็บปวดนั้นประหนึ่งเส้นแบ่งเขตแดนในชีวิตของเขา หลังจากหลบหนีออกมาจากที่นั่น เขาก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดาที่เติบโตในสถานสงเคราะห์อีกต่อไป

ภายในเวลาไม่ถึงสองเดือน ไม่เพียงแต่ร่างกายที่เปลี่ยนไป ทว่ามุมมองและโลกทัศน์ของเวย์นก็กำลังวิวัฒนาการเช่นกัน เด็กหนุ่มที่แม้แต่ปลาก็ไม่เคยฆ่า บัดนี้กลับสามารถปลิดชีวิตคนได้อย่างเย็นชาไร้ความรู้สึก

อย่างไรก็ตาม เวย์นไม่เคยนึกเสียใจ เพราะเขารู้ดีว่าคนที่เขาฆ่าไม่ใช่ดอกบัวขาวผู้บริสุทธิ์ ทุกคนที่ตายด้วยน้ำมือเขาต่างก็มีเลือดเปื้อนมือไม่ต่างกัน

ท่ามกลางสมรภูมิที่พังยับเยิน เวย์นรู้สึกราวกับจมดิ่งลงสู่ห้วงมิติอื่น ในพื้นที่อันสงบเงียบที่มีเพียงเขาผู้เดียว ความคิดคำนึงของเขาค่อยๆ ล่องลอยไปไกล

จู่ๆ เวย์นก็นึกถึงวลีสองประโยคจากหนังสือปรัชญาตะวันออกโบราณที่เพิ่งอ่านเมื่อวาน ประโยคหนึ่งคือ 'ตอบแทนความแค้นด้วยเมตตา' และอีกประโยคคือ 'จงปฏิบัติต่อผู้อื่นดุจที่เจ้าอยากให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อตน'

ในยามที่ต้องเผชิญกับการทรมานของจีน่า เวย์นเคยอยากตายมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าพลังฟื้นฟูอันมหาศาลกลับทำให้เขาไม่สามารถแม้แต่จะปลิดชีพตนเอง บัดนี้เขากำลังมอบสิ่งที่ตนเองเคยโหยหาให้แก่คนที่เคยทรมานเขา... นี่ไม่ใช่การตอบแทนความแค้นด้วยเมตตาหรอกหรือ?

'ข้านี่ช่างเป็นคนประเสริฐจริงๆ' เขาคิดเช่นนั้นขณะที่ยังหลับตา พลางดื่มด่ำไปกับคุณธรรมอันล้ำเลิศของตนเอง

"ปัง!"

เสียงปืนนัดหนึ่งทำลายความสงบชั่วคราวของเวย์นลง ก่อนหน้านี้เนื่องจากเวย์นและจีน่าต่อสู้กันในระยะประชิด เหล่าทหารจึงไม่กล้ายิงมาทางนี้เพราะกลัวจะโดนพวกเดียวกัน

ทว่าตอนนี้เมื่อทหารคนหนึ่งเห็นจีน่าสิ้นชีพและเป้าหมายกำลังยืนนิ่งหลับตาอยู่ เขาจึงลั่นกระสุนใส่เวย์นโดยไม่ลังเล

เมื่อมองดูกระสุนที่ถูกกล้ามเนื้อหน้าอกบีบออกมาจนร่วงลงพื้น ใบหน้าของเวย์นก็มืดมนลงทันที เขาเพิ่งจะได้ชื่นชมตัวเองได้ไม่ทันไร ก็มีไอ้สวะหน้าไหนไม่รู้มายิงเขาเสียแล้ว พวกมันไม่รู้หรือไงว่ากระสุนปืนทำอะไรเขาไม่ได้?

เวย์นหันไปทางซ้าย เห็นทหารคนหนึ่งกำลังถือปืนเตรียมจะวิ่งหนี ทว่าเวย์นที่ถูกทำลายอารมณ์สุนทรีจะไม่ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายรอดไปง่ายๆ เขาพุ่งทะยานไล่ตามไปทันที

ในฐานะเยาวชนผู้มีจริยธรรมอันดีงาม เวย์นตัดสินใจที่จะยึดมั่นในคุณธรรม 'ตอบแทนความแค้นด้วยเมตตา' ต่อไป ในเมื่อพลังฟื้นฟูทำให้เขาต้องทนมีชีวิตอยู่ในโลกเฮงซวยนี่ต่อไป เขาก็ขอทำความดีด้วยการส่งคนพวกนี้ไปพบพระเจ้าเสียเลยแล้วกัน

ในขณะเดียวกัน ฟรานซิสซึ่งเตรียมจะเข้าไปช่วยจีน่าแต่ถูกเวดพัวพันเอาไว้ เมื่อเห็นจีน่าตาย เขาก็เริ่มล่าถอยทันทีและพยายามขยับออกนอกระยะการโจมตีของเวด

แม้ลูกน้องมือดีที่สุดจะถูกฆ่าตาย แต่ชีวิตของเขาย่อมสำคัญที่สุดเสมอ

เมื่อเห็นท่าไม่ดี ฟรานซิสก็ตัดสินใจทิ้งทหารที่เหลือซึ่งกำลังดิ้นรนภายใต้การบุกโจมตีอันดุดันของโทนี่ แล้ววิ่งกลับไปที่รถหุ้มเกราะโดยไม่หันมามองข้างหลังอีกเลย

กว่าที่เวดจะจัดการกับทหารไม่กี่คนที่คอยคุ้มกันการหนีของฟรานซิสได้ อีกฝ่ายก็ขับรถมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมืองไปเสียแล้ว

"เวย์น! ฉันจะไปตามล่าฟรานซิสก่อน มันหนีเข้าไปในเมืองแล้ว!"

เวดรีบตะโกนบอกเวย์นด้วยความร้อนรน ก่อนจะพุ่งตัวตามฟรานซิสไป

สิบนาทีต่อมา ด้วยการร่วมแรงร่วมใจของเวย์นและโทนี่ ทหารที่เหลือก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก และเจ้าอ้วนทั้งสามคนที่ติดอยู่ในห้องใต้ดินก็ได้รับการช่วยเหลือออกมาอย่างปลอดภัย

จากนั้นทุกคนใช้เวลาอีกครู่หนึ่งจนในที่สุดก็พบร่างของอับบาสภายในวิลล่าที่เต็มไปด้วยรอยกระสุน

อับบาสถูกพบในห้องครัว เมื่อเวย์นและคนอื่นๆ ไปถึง ก็เห็นอับบาสจมกองเลือด เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตและไร้ซึ่งลมหายใจไปเสียแล้ว

ห่างออกไปไม่ไกล มีร่างของทหารคนหนึ่งที่มีมีดทำครัวปักคาอกอยู่

เมื่อมองดูเจ้าอ้วนที่นั่งยองๆ อยู่ข้างศพของอับบาส เวย์นอยากจะเอ่ยคำปลอบประโลมแต่กลับไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดเขาก็เอ่ยออกมาว่า

"เขากล้าหาญมาก เขาสู้จนถึงวินาทีสุดท้ายเพื่อปกป้องทุกคน"

อับบาสได้ปกป้องทุกคนไว้อีกครั้งจริงๆ ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครสังเกตเลยว่ามีทหารลอบเข้ามาในวิลล่าตอนไหน

หากอับบาสไม่ก้าวออกมาอย่างกล้าหาญในตอนนั้น บางทีโทนี่อาจถูกโจมตีก่อนจะได้สวมชุดเกราะ หรือเจ้าอ้วนทั้งสามคนอาจถูกทำร้ายก่อนจะทันได้เข้าไปซ่อนในห้องใต้ดิน

โทนี่ซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ สังเกตเห็นความลำบากใจของเวย์น จึงรีบกระซิบเบาๆ กับเปปเปอร์ที่อยู่ข้างกาย

"พวกเราจะไปตามล่าฟรานซิส พวกเธอช่วยปลอบสตีเฟนหน่อยนะ"

เมื่อเห็นเปปเปอร์พยักหน้ารับ เขาก็ดึงเวย์นออกมาจากวิลล่า

"ปล่อยให้เปปเปอร์กับคนอื่นๆ ปลอบใจเขาเถอะ การต่อสู้ของพวกเรายังไม่จบ"

ถึงตอนนี้เวย์นถึงเพิ่งจะรู้สึกตัว เขานึกได้ว่าดูเหมือนจะได้ยินเวดตะโกนอะไรบางอย่างก่อนหน้านี้ แต่ตอนนั้นเขากำลังยุ่งอยู่กับการ 'ตอบแทนความแค้นด้วยเมตตา' จึงไม่ได้ฟังให้ดี

เมื่อเห็นสีหน้าเพิ่งนึกได้ของเวย์น ใบหน้าที่เคร่งขรึมของโทนี่ก็ฉายแววระอาใจเล็กน้อย

"ฟรานซิสหนีเข้าเมืองไปแล้ว เวดตามมันไปล่วงหน้าแล้วล่ะ"

"ตกลง งั้นเรารีบไปกันเถอะ ข้าจะไปตอบแทนความแค้นด้วยเมตตาอีกรอบ"

เวย์นทำท่าทางเหมือนบินส่งสัญญาณให้โทนี่พาเขาเหินเวหาไป

โทนี่เมินเฉยต่อคำพูดประหลาดๆ ของเวย์น และเพื่อให้ไปถึงโดยเร็วที่สุด เขาจึงคว้าแขนเวย์นไว้ด้วยมือข้างเดียว เดินเครื่องไอพ่นที่เท้าแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

วิธีการบินโดยหิ้วแขนข้างเดียวเช่นนี้ มีเพียงผู้ที่มีร่างกายสัตว์ประหลาดอย่างเวย์นเท่านั้นที่ทำได้ หากเป็นแขนของคนธรรมดา คงไม่อาจทนต่อแรงกระชากมหาศาลระหว่างการบินได้แน่

"คราวนี้จะร่วงลงไปอีกไหม?"

เมื่อมองดูอาคารเบื้องล่างที่เล็กลงเรื่อยๆ เวย์นถามด้วยความกังวล แต่ยังไม่ทันพูดจบ โทนี่ก็เร่งความเร็วกะทันหันจนเวย์นไม่มีโอกาสได้พูดต่อ

"จาร์วิส ระบุตำแหน่งเป้าหมาย" โทนี่เอ่ยขณะบินมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง

"ครับ คุณสตาร์ก เป้าหมายกำลังมุ่งหน้าไปยังตึกสตาร์กอินดัสทรีส์"

"หือ?" โทนี่ประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นสมองของเขาก็เริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว

หลังจากชุดเกราะเสร็จสมบูรณ์ โทนี่ได้ใช้เวลาช่วงนี้ไปกับการกวาดล้างกลุ่มติดอาวุธในตะวันออกกลางที่ครอบครองอาวุธของสตาร์กอินดัสทรีส์ ทว่าตัวเขาเองกลับไม่รู้เลยว่าการซื้อขายเหล่านั้นเกิดขึ้นตอนไหน

นี่พิสูจน์ได้ว่ามีคนในบริษัทแอบดำเนินการลับหลังเขา และที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจยิ่งกว่าเดิมก็คือ ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เขาพบว่าอาวุธหลายอย่างที่ศัตรูใช้ เป็นอาวุธที่เขาเคยออกแบบด้วยตัวเองในยุคแรกๆ

เดิมทีเขาเพียงต้องการช่วยเวย์นล้างแค้น ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่าคนในบริษัทของเขาอาจจะมีข้อตกลงลับบางอย่างกับองค์กรนั้นที่เขาไม่เคยล่วงรู้

เมื่อคิดได้ดังนี้ โทนี่ก็ไม่สนใจความสะดวกสบายในการ 'โดยสาร' ของเวย์นอีกต่อไป เขาเร่งพลังขับเคลื่อนจนถึงขีดสุด ตอนนี้เขาแทบรอไม่ไหวที่จะกระชากหน้ากากหนอนบ่อนไส้ในบริษัทของตนออกมาให้ได้