บทที่ 2 การแบ่งสายอาชีพและการลงทะเบียนตัวละคร

บทที่ 2 การแบ่งสายอาชีพและการลงทะเบียนตัวละคร

ทันทีที่เข้าสู่เว็บบอร์ด ประกาศแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาทันที

ประกาศจากเว็บบอร์ด: ยินดีต้อนรับสู่เว็บบอร์ดทางการของ นิวเวิลด์ ขณะนี้เว็บบอร์ดอยู่ในช่วงทดลองใช้งาน โปรดปฏิบัติตามกฎหมาย ข้อบังคับ และกฎของเว็บบอร์ด และโปรดใช้ถ้อยคำที่สุภาพ

นอกจากนี้ หลังจาก นิวเวิลด์ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ เว็บบอร์ดนี้จะถูกรวมเข้ากับตัวเกมอย่างสมบูรณ์ ชื่อบัญชีในเว็บบอร์ดจะถูกซิงโครไนซ์และผูกติดกับชื่อตัวละครในเกม ในระหว่างช่วงทดลองใช้งาน โปรดลงทะเบียนชื่อบัญชีชั่วคราวเพื่อโพสต์และแสดงความคิดเห็น

ถัดจากประกาศลงมา มีผู้คนจำนวนมากเข้ามาแสดงความคิดเห็น ทั้งบ่นและโพสต์ไร้สาระปะปนกันไป

รี่จั้นไป๋จี: 'ชื่อในเว็บบอร์ดจะผูกกับชื่อตัวละครเหรอ? แบบนี้ชื่อเท่ๆ ของฉันก็โดนเปิดเผยหมดดิ? ใครก็ได้อย่ามาแย่งชื่อตัวละครฉันนะ ขอบคุณ'

เฟิงหลิวอี้ว่านเหนียน: 'อย่าแย่งชื่อ +1'

เชียนหลี่โจวตานฉี: 'อย่าแย่ง +2'

เปาโถวลวี่กู้: 'อย่าแย่ง +3'

สือเจียจวงเจ้าจื่อหลง: 'อย่าแย่ง +4'

ซาเสินไป๋ฉี: 'อย่าแย่ง +10012'

อีเก้อเสี่ยวตี้ตี้: 'ฮ่าๆ พี่ชายข้างบนทั้งหลาย ฉันเล็งชื่อพวกนายไว้แล้วล่ะ ถึงเวลาวัดความเร็วแสง ใครดีใครได้นะจ๊ะ'

กระทู้ออกทะเลไปไกลในพริบตา

หลังจากเปิดดูโพสต์ไร้สาระอยู่พักหนึ่ง จางซานก็ปิดประกาศนั้นแล้วค้นหาข้อมูลที่มีประโยชน์ เขาไปสะดุดตาเข้ากับกระทู้ปักหมุดกระทู้หนึ่ง

เจียงหูไป่เสี่ยวเซิง: 'มุมมองของฉันต่อ 10 อาชีพหลักใน นิวเวิลด์'

เมื่อเปิดโพสต์ของไป่เสี่ยวเซิง จางซานก็เห็นได้ทันทีว่าหมอนี่ทำการบ้านมาหนักมาก เขาต้องเป็นผู้เล่นมากประสบการณ์ที่มีความเข้าใจในเกมอย่างลึกซึ้งแน่นอน เพราะเขาเขียนร่ายยาวกว่าพันคำ

'หยกจากเขาอื่นย่อมเจียระไนหยกเราได้' แม้จางซานจะตัดสินใจเลือกอาชีพที่จะเล่นไว้แล้ว แต่การฟังความเห็นคนอื่นก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย เหตุผลหลักคือข้อมูลแนะนำอาชีพอย่างเป็นทางการนั้นสั้นเกินไป และเขาไม่อยากเลือกอาชีพผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ

ในเกม นิวเวิลด์ หากผู้เล่นลบตัวละครทิ้ง จะไม่สามารถล็อกอินเข้าเกมได้อีกเป็นเวลาสองปี และจะลงทะเบียนตัวละครใหม่ได้ก็ต่อเมื่อครบกำหนดสองปีเท่านั้น มันรุนแรงขนาดนั้นเลยล่ะ ดังนั้นเมื่อเลือกแล้วก็ต้องไปให้สุด

จางซานตั้งใจอ่านบทวิเคราะห์ของไป่เสี่ยวเซิงอย่างละเอียด

ไป่เสี่ยวเซิง: 'ข้อมูลทางการของ นิวเวิลด์ ระบุว่ามี 10 อาชีพหลัก ส่วนจะมีอาชีพลับหรือไม่นั้นยังไม่ทราบแน่ชัด แต่จากการวิเคราะห์ของฉัน ไม่น่าจะมี'

'เพราะหลักการของ นิวเวิลด์ คือความยุติธรรมและความเท่าเทียม หากอาชีพลับแข็งแกร่งเกินไป มันจะทำลายสมดุลของเกม หากอ่อนแอเกินไป มันก็เป็นแค่ลูกเล่น ซึ่งเมื่อดูจากภูมิหลังการดำเนินงานของ นิวเวิลด์ แล้ว พวกเขาไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนั้น'

'กลับมาที่ประเด็นหลัก 10 อาชีพหลักถูกแบ่งออกเป็น 3 หมวดหมู่ตามค่าสถานะหลัก ได้แก่ พละกำลัง, ความคล่องแคล่ว และปัญญา'

'สายพละกำลัง ได้แก่ นักรบผู้พิทักษ์, เบอร์เซิร์กเกอร์ และนักดาบเวท สายความคล่องแคล่ว ได้แก่ โจร, นักธนู และนายพราน ส่วนสายปัญญามีมากกว่าหนึ่งอาชีพ คือ จอมเวทน้ำแข็ง, จอมเวทไฟ, นักพรต และหมอผี'

'นักรบผู้พิทักษ์ อาชีพนี้ไม่ซับซ้อนและเข้าใจง่ายจากคำแนะนำทางการ นี่คือสายแทงค์ ไม่มีอะไรต้องพูดมาก นอกจากจะเล่นเพื่อทีม คงไม่มีใครอยากเล่นอาชีพนี้เท่าไหร่นัก ส่วนเบอร์เซิร์กเกอร์ก็เข้าใจง่าย ดาเมจสูง ระเบิดพลังแรง แถมมีสกิลควบคุมฝูงชน จะต้องเป็นอาชีพยอดนิยมแน่นอน'

'สำหรับสายพละกำลัง เรามาโฟกัสที่นักดาบเวทกันดีกว่า คำอธิบายอย่างเป็นทางการของนักดาบเวทคือ: นักดาบผู้ถือดาบคู่ มีวิชาดาบที่เหนือชั้น เมื่อเขากวัดแกว่งดาบคู่ มักจะสร้างความเสียหายที่รุนแรงถึงตายแก่ศัตรู'

'คำอธิบายสั้นๆ แค่นี้เราจะตีความอย่างไร? ฉันคิดว่ากุญแจสำคัญอยู่ที่คำว่า วิชาดาบที่เหนือชั้น วิชาดาบในเกมย่อมหมายถึงทักษะหรือสกิล ซึ่งหมายความว่านักดาบเวทเป็นอาชีพที่พึ่งพาสกิลอย่างมาก อาชีพสายประชิดที่เน้นสกิลจะทดสอบทักษะการควบคุมของผู้เล่นพอสมควร มือใหม่ควรเลี่ยงอาชีพนี้ นอกจากนี้ เนื่องด้วยนักดาบเวทเน้นการใช้สกิล การจัดสรรค่าสถานะจึงต้องระวัง ไม่อย่างนั้นมานาอาจไม่พอใช้'

'พูดถึงสายพละกำลังไปแล้ว มาคุยเรื่องสายความคล่องแคล่วบ้าง โจรนั้นอธิบายได้ด้วยตัวเอง คงเหมือนกับเกมอื่นๆ คือการพรางตัวและลอบโจมตี ถ้าสู้ไม่ได้ก็หนี'

'มาดูอีกสองอาชีพในสายความคล่องแคล่วกัน นักธนู นี่เป็นอาชีพที่ตรงไปตรงมามากในเกมอื่น แต่ใน นิวเวิลด์ ดูเหมือนจะต่างออกไปนิดหน่อย ลองดูคำอธิบายทางการ: อาชีพโบราณที่มีมรดกตกทอดมายาวนาน ลูกศรร่วงหล่นดั่งดวงดารา พลังเทพไร้ผู้ต้าน'

'คำอธิบายนี้ดูทรงพลังมาก ฟังดูเหมือนเป็นอาชีพที่เก่งสุดๆ อย่างไรก็ตาม ฉันมีความเห็นต่างออกไปเล็กน้อย ลูกศรร่วงหล่นดั่งดวงดารา ในที่นี้น่าจะหมายถึงนักธนูมีท่าไม้ตายที่รุนแรงมาก และน่าจะเป็นสกิลโจมตีหมู่ ไม่ต้องคิดเลยว่ามันคือสกิลที่ทรงพลังสุดๆ'

'แต่ปัญหาคือ นายจะไปหาตำราสกิลนี้มาจากไหน? นิวเวิลด์ ไม่มีร้านขายตำราสกิล และไม่มีอาจารย์สอนสกิลประจำอาชีพ นอกจากสกิลเริ่มต้นเพียงสกิลเดียว ตำราสกิลอื่นๆ ทั้งหมดจะได้จากการดรอปจากมอนสเตอร์และบอสเท่านั้น อัตราการดรอปของตำราสกิลระดับเทพแบบนี้ย่อมหายากยิ่ง ผู้เล่นทั่วไปไม่ควรคาดหวัง เว้นแต่ว่าดวงของนายจะดีแบบถล่มทลายจริงๆ'

'แน่นอนว่าที่พูดมาไม่ได้หมายความว่าอาชีพนักธนูเล่นไม่ได้ ควรจะบอกว่าตำราท่าไม้ตายของทุกอาชีพย่อมหาไม่ได้ง่ายๆ นักธนูที่ไม่มีท่าไม้ตายก็ยังคงเป็นอาชีพที่ดีมาก เพราะเป็นสายโจมตีกายภาพระยะไกล มีดาเมจที่ต่อเนื่องและมั่นคง สิ้นเปลืองทรัพยากรน้อย เหมาะสำหรับผู้เล่นสายชิลล์ที่ไม่ทะเยอทะยานนัก'

'และแน่นอนว่าเหมาะสำหรับพวกสายเปย์ด้วย เพราะสำหรับสายเปย์แล้ว ต่อให้ตำราสกิลจะหายากแค่ไหนก็ไม่สำคัญ สายเปย์ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ตราบใดที่มันแข็งแกร่ง ทุกอย่างหาซื้อได้ด้วยเหรียญบลู'

'อาชีพสุดท้ายในสายความคล่องแคล่วคือ นายพราน จะพูดอย่างไรดี? คำอธิบายทางการค่อนข้างกำกวมและตัดสินได้ยาก คำอธิบายระบุว่า: นายพรานผู้ถืออาวุธปืน ราชาแห่งพงไพร'

'คำถามคือ ราชาแห่งพงไพร นี้หมายถึงการฟาร์มมอนสเตอร์หรือการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นในพื้นที่เปิด? ส่วนตัวฉันคิดว่าเน้นไปทางฟาร์มมอนสเตอร์มากกว่า เพราะอาชีพสายคล่องแคล่วระยะไกลอย่างนายพรานและนักธนูซึ่งเป็นสายดาเมจกายภาพ น่าจะมีสกิลสร้างความเสียหายหรือสกิลควบคุมน้อยมาก ส่วนสกิลเอาตัวรอดก็น่าจะน้อยยิ่งกว่า อาชีพที่ตัวบางขนาดนี้คงจะสู้กับคนอื่นในป่าได้ยาก เว้นแต่ว่าจะมีเลเวลและอุปกรณ์ที่เหนือกว่าอย่างขาดลอย'

'ฉันเชื่อว่าอาชีพนักธนูและนายพรานมีความคล้ายคลึงกันมาก เว้นแต่นักธนูจะมีท่าไม้ตายโจมตีหมู่ที่รุนแรงกว่า ส่วนท่าไม้ตายของนายพรานจะเป็นอะไรนั้นยังไม่แน่ชัด ในด้านอื่นๆ พวกเขาน่าจะคล้ายกัน คือสิ้นเปลืองน้อย ดาเมจเสถียร เหมาะสำหรับการฟาร์มมอนสเตอร์'

'สุดท้าย มาพูดถึงสายปัญญากัน จอมเวทน้ำแข็งและจอมเวทไฟนั้นเข้าใจง่าย จอมเวทยังคงเป็นราชาในเกมเสมอ และฉันเชื่อว่า นิวเวิลด์ ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น อย่างไรก็ตาม จอมเวทน้ำแข็งจะเน้นไปที่การควบคุม ส่วนจอมเวทไฟจะเน้นการสร้างความเสียหายที่รุนแรงกว่า'

'อีกสองอาชีพสายปัญญานั้นน่าสนใจมาก ทั้งคู่เป็นอาชีพสายสนับสนุน และจุดเน้นของพวกเขาน่าจะต่างกันเล็กน้อย เช่น คนหนึ่งอาจเน้นสนับสนุนเป้าหมายเดี่ยว อีกคนเน้นสนับสนุนแบบกลุ่ม ส่วนใครจะเป็นแบบไหนนั้น เราจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อเข้าเกมไปแล้วเท่านั้น'

'ยินดีให้ทุกคนมาร่วมพูดคุยในประเด็นต่างๆ ของเกม ถ้าชอบก็ฝากกดติดตามและกดถูกใจด้วยนะ'

ไป่เสี่ยวเซิงคนนี้มีความสามารถจริงๆ เขียนกระทู้ได้ยาวกว่าพันคำ

จางซานเห็นด้วยกับมุมมองในโพสต์เป็นส่วนใหญ่ แต่เขามีความเห็นของตัวเองเกี่ยวกับอาชีพนายพราน

เว็บไซต์ทางการอธิบายอาชีพนายพรานไว้ว่า: นายพรานผู้ถืออาวุธปืน ราชาแห่งพงไพร จางซานรู้สึกว่ากุญแจสำคัญอยู่ที่คำว่า นายพราน

ในเมื่อนายพรานเป็นราชาแห่งพงไพร นอกจากความสามารถในการล่าสัตว์แล้ว สกิลการเอาตัวรอดก็ไม่ควรจะอ่อนด้อย นั่นหมายความว่าเขาควรจะมีสกิลรักษาชีวิตที่ดี ไม่อย่างนั้นจะถูกเรียกว่าราชาแห่งพงไพรได้อย่างไร? และในเมื่อเป็นนายพราน เขาอาจจะสามารถนำสัตว์เลี้ยงมาช่วยสู้ได้ ซึ่งจะทำให้การฟาร์มมอนสเตอร์สะดวกยิ่งขึ้น

จางซานวางแผนจะเล่นอาชีพนายพราน โดยดึงดูดใจด้วยความสามารถในการฟาร์มมอนสเตอร์ นักธนูก็ดีเหมือนกัน แต่เว็บไซต์ทางการบรรยายไว้อลังการเกินไป จางซานคาดการณ์ว่าจะมีคนเล่นนักธนูเยอะมาก แล้วอุปกรณ์กับตำราสกิลก็จะราคาสูงลิ่วจนหามาใช้ได้ลำบาก

ยังไงซะ เขาก็ตั้งใจจะเป็นนักฟาร์มสายโหดใน นิวเวิลด์ จะฟาร์มมอนสเตอร์ไปจนกว่าจะสิ้นโลก ส่วนเรื่องการสู้กับผู้เล่นอื่น จางซานไม่ได้คิดเลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าใครอยากสู้กับเขา เขาก็แค่จะทำให้ดูว่าเขาตายได้ยังไง

ขณะท่องเว็บบอร์ดต่อไปเรื่อยๆ จางซานก็อดถอนหายใจไม่ได้ มีคนเก่งๆ ในเกมมากมายที่มักจะคิดไอเดียแปลกใหม่ขึ้นมาเสมอ จางซานไม่ได้กะจะไปโชว์ฝีมือในเว็บบอร์ด เขาเลยไม่เข้าร่วมกลุ่มเกรียนคีย์บอร์ดต่างๆ เขาขี้เกียจเกินกว่าจะลงทะเบียนชื่อชั่วคราว เพราะยังไงมันก็จะถูกผูกกับชื่อตัวละครหลังจากเกมเปิดอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องเสียแรงเพิ่ม

ในช่วงสองวันต่อมา จางซานออกเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วเมืองเผิงเฉิงเพื่อชื่นชมทัศนียภาพต่างๆ เพราะหลังจากเกมเปิด เขาเกรงว่าจะไม่มีโอกาสได้ออกไปไหนอีกนาน

เขาใช้เวลาไปซื้อของกินของใช้มาตุนไว้จนเต็มตู้เย็น และยังซื้ออาหารแห้งถุงใหญ่มาเตรียมพร้อมสำหรับการทำศึกระยะยาว

ในเช้าวันที่ 18 สิงหาคม 2058 จางซานตื่นแต่เช้า ออกไปหาอาหารเช้าทาน แล้วกลับมายังที่พัก เพื่อนั่งรอการเปิดตัวของ นิวเวิลด์ อย่างเงียบๆ

เมื่อถึงเวลา 08.00 น. ตรง ภายในหมวกนิรภัยก็มีดนตรีที่น่าตื่นเต้นดังขึ้นพร้อมกับภาพที่เปลี่ยนไป เมืองขนาดมหึมาค่อยๆ ปรากฏขึ้น มันกว้างใหญ่ไพศาลจนดูเหมือนจะมีเส้นรอบวงยาวหลายร้อยไมล์ ชาวเมืองกำลังใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ทันใดนั้นท้องฟ้าก็มืดมิดลง และเทพปีศาจร่างยักษ์ก็ปรากฏกายขึ้น ร่างของมันบดบังท้องฟ้า ดูเหมือนอยู่ไกลแต่ก็เหมือนอยู่ใกล้ กดทับเมืองใหญ่ด้วยพลังอำนาจมหาศาล

ทันใดนั้น ร่างที่ดูเหมือนกษัตริย์ก็ปรากฏขึ้นในเมือง ในมือถือดาบยาวที่เปล่งประกายแสงประหลาด เขาฟาดฟันไปยังอำนาจปีศาจนอกเมือง แสงดาบนั้นดูเหมือนทั้งรวดเร็วและเชื่องช้า เมื่อแสงดาบสลายไป เทพปีศาจนอกเมืองก็หายวับไปด้วย ภาพเหตุการณ์จบลงเพียงเท่านี้

'ยินดีต้อนรับสู่ นิวเวิลด์ โปรดลงทะเบียนตัวละครตามคำแนะนำ'

จางซานมองไปที่ส่วนลงทะเบียน เพศ: ชาย เลือกไม่ได้เพราะผูกกับตัวตนจริง เผ่าพันธุ์: เลือกไม่ได้ เริ่มต้นที่มนุษย์ ธีมของ นิวเวิลด์ คือความขัดแย้งระหว่างมนุษย์และปีศาจ ในเมื่อเป็นเกมที่นำโดยรัฐบาลพันธมิตร พวกเขาคงไม่ปล่อยให้ทุกคนเลือกเผ่าปีศาจได้ เพราะค่านิยมมันจะไม่ตรงกัน

รูปลักษณ์ของตัวละครสามารถปรับแต่งได้ แต่ปรับได้เพียงห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น จางซานปรับแต่งเพียงเล็กน้อยให้ดูธรรมดาที่สุด เพราะยังไงเขาก็เป็นคนหน้าตาธรรมดาอยู่แล้ว

'โปรดกรอกชื่อตัวละครของท่าน'

'อีเก้อฮั่วเชียงโส่ว'

'ขออภัย ชื่อตัวละครนี้มีผู้ใช้งานแล้ว'

บ้าจริง เพิ่งเริ่มแท้ๆ ก็โดนแย่งไปแล้ว คนพวกนี้มือไวกันจริงๆ จางซานอดบ่นไม่ได้

'ซันเก้อฮั่วเชียงโส่ว'

'ขออภัย ชื่อตัวละครนี้มีผู้ใช้งานแล้ว'

'ฉางกวานฮั่วเชียง'

'ขออภัย ชื่อตัวละครนี้มีผู้ใช้งานแล้ว'

จางซานถึงกับพูดไม่ออกและคิดชื่อที่เหมาะสมสำหรับนายพรานไม่ออกไปชั่วขณะ ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว เขานึกถึงมุกเก่าๆ มุกหนึ่ง

พระโพธิสัตว์แกตลิง นามะนั้นหนา หนึ่งลมหายใจหมุนได้สามพันหกร้อยรอบ

กระสุนยูเรเนียมหกนัดอันบริสุทธิ์ ด้วยความเมตตาอันยิ่งใหญ่ เพื่อช่วยโลกโปรดสัตว์

'ลิ่วก่วนผูซ่า' (พระโพธิสัตว์หกลำกล้อง)

'ชื่อตัวละครนี้สามารถใช้งานได้ โปรดยืนยันว่าท่านต้องการใช้ชื่อนี้หรือไม่?'

'ยืนยัน'

'ลงทะเบียนชื่อตัวละครสำเร็จ โปรดเลือกอาชีพ'

'นายพราน'

'เลือกอาชีพสำเร็จ โปรดยืนยัน'

'ยืนยัน'

'โปรดสุ่มพรสวรรค์ของตัวละคร'

โอ้ มีพรสวรรค์ด้วยเหรอ? จางซานไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน เพราะไม่มีข้อมูลในเว็บไซต์ทางการเลย อย่างไรก็ตาม มีคนในเว็บบอร์ดเคยบอกว่าทุกคนใน นิวเวิลด์ อาจจะมีพรสวรรค์ที่ต่างกัน แต่ตอนนั้นไม่มีใครสนใจโพสต์นั้น เพราะมันเป็นแค่การคาดเดาที่ไม่มีหลักฐาน

'สุ่ม'

จุดแสงค่อยๆ ลอยลงมาจากท้องฟ้าเข้าหาจางซาน จุดแสงจุดหนึ่งค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาและหยุดลงบนศีรษะของเขา

'สุ่มพรสวรรค์สำเร็จ พรสวรรค์เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิดและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ การลงทะเบียนตัวละครเสร็จสิ้น ขอให้ท่านมีความสุขกับการเดินทางใน นิวเวิลด์'

อืม แค่นี้เหรอ? แล้วพรสวรรค์ของฉันคืออะไรล่ะ? นายพรานเป็นอาชีพสายกายภาพ อย่าให้พรสวรรค์สายเวทมานะ ไม่งั้นได้ขำไม่ออกแน่

ดูค่าสถานะ

ตัวละคร: ลิ่วก่วนผูซ่า

อาชีพ: นายพราน

พลังชีวิต (HP): 100

มานา (MP): 50

โจมตีกายภาพ: 10

โจมตีเวทมนตร์: 5

พละกำลัง (Strength): 5

ความคล่องแคล่ว (Agility): 10

ปัญญา (Intelligence): 5

พลังป้องกัน: 1

โชค (Luck): 9 (สุ่มได้ในช่วง 1-10 โชคเป็นค่าสถานะที่ถูกซ่อนไว้และไม่มีวันเปลี่ยนแปลง)

พรสวรรค์: เจ้าแห่งสกิลติดตัว (ทุกครั้งที่ฆ่ามอนสเตอร์ มีโอกาสสุ่มได้รับสกิลติดตัวอย่างหนึ่งจากมอนสเตอร์ตัวนั้น โอกาสเกิดผล: หนึ่งในล้าน)

ให้ตายสิ นี่มันพรสวรรค์สุดยอดอะไรขนาดนี้! สามารถได้รับสกิลติดตัวจากมอนสเตอร์ได้เนี่ยนะ มันเหลือเชื่อไปเลย! แต่โอกาสหนึ่งในล้านนี่พูดจริงเหรอ? โอกาสถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งน่าจะพอๆ กันเลยมั้งน่ะ

แม้จะคิดแบบนั้น แต่จางซานก็ยังมีความสุขมาก พรสวรรค์นี้แข็งแกร่งสุดๆ ในตอนแรกอาจจะยังไม่เห็นผลชัดเจน แต่ยิ่งเล่นนานไป คุณค่าของมันจะยิ่งปรากฏออกมา

ยังไงเขาก็ตั้งใจจะฟาร์มมอนสเตอร์อยู่แล้ว เขาจะเจาะจงล่าเฉพาะมอนสเตอร์ที่มีสกิลติดตัวที่เหมาะกับเขา ถ้าวันเดียวไม่ได้ ก็จะฟาร์มมันสักสิบวัน ถ้าสิบวันไม่ได้ ก็เอาไปเลยเดือนหนึ่ง เมื่อมีเวลามากพอ เขาต้องได้มันมาแน่ๆ ลองคิดดูสิ ถ้าเขาเล่นไปจนถึงช่วงท้ายเกม เขาจะมีสกิลติดตัวกี่อย่างกัน? แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

และค่าสถานะโชคก็ทำให้จางซานประหลาดใจเช่นกัน นี่ฉันโชคดีขนาดนี้เลยเหรอ? จาก 1-10 ฉันสุ่มได้ตั้ง 9 ดูเหมือนว่าวันนี้ดวงของฉันจะพุ่งแรงสุดๆ จางซานไม่ได้หวังถึงโชค 10 ด้วยซ้ำ เขาคาดว่าคงมีน้อยคนนักที่จะได้มันมา บางทีมันอาจจะเป็นค่าที่พิเศษสุดๆ เลยก็ได้

โชค +9 ทำให้จางซานพึงพอใจมาก ค่าโชคระดับนี้ เมื่อรวมกับพรสวรรค์ของเขาแล้ว อาจจะทำให้ได้รับสกิลติดตัวได้ง่ายขึ้นก็ได้