ตอนที่ 16 : เปิดโปงแผนชั่วของคุโระ

ตอนที่ 16 : เปิดโปงแผนชั่วของคุโระ

เมื่อเจอกับคำชวนของ ลูฟี่ นามิ ก็เกิดอาการลังเลขึ้นมาทันที

เธอเกลียดโจรสลัดมาตั้งแต่เด็ก ย่อมไม่เต็มใจที่จะมาเป็นโจรสลัดเสียเอง

แต่เมื่อเหลือบมอง เรย์ ที่เดินนำหน้าไปแล้ว หัวใจของ นามิ ก็เริ่มหวั่นไหว

ดูเหมือนว่า... โจรสลัดก็ไม่ได้เลวร้ายไปเสียทุกคนนี่นา

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ในที่สุด นามิ ก็เอ่ยออกมาตะกุกตะกัก "ก็ได้ ฉันจะยอมเข้าร่วมชั่วคราว"

ไม่นาน นามิ ก็ฉุกคิดขึ้นได้จึงรีบเสริมว่า "แต่แค่ชั่วคราวนะ เข้าใจไหม? ถ้าฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ฉันก็จะไปทันที"

"ชิชิชิ!"

ลูฟี่ หัวเราะร่าอย่างมีความสุข "ยอดไปเลย! พวกเรามีต้นหนแล้ว!"

สายลมทะเลพัดเอื่อยๆ คนทั้งสี่บนดาดฟ้าเรือต่างรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อมี นามิ ที่เป็นต้นหนตัวจริงเสียงจริง ในที่สุดพวกเขาก็ไม่ต้องลอยเท้งเต้งอย่างไร้จุดหมายอีกต่อไป

บ่ายวันนั้น อากาศแจ่มใส มีระลอกคลื่นบนผิวน้ำกระทบกับตัวเรือ สุนัขฟาง (Straw Dog) เป็นจังหวะ ก่อให้เกิดฟองคลื่นเป็นชั้นๆ

ห้าวันผ่านไปนับตั้งแต่อออกจาก ออเรนจ์ทาวน์ และพวกเขากำลังจะถึงเกาะถัดไป

"นี่ เรย์!"

ทันใดนั้น เรย์ ที่กำลังนอนเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบก็ได้ยินเสียงของ โซโล ดังมาจากด้านหลัง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ โซโล มาหาเขา... ตลอดห้าวันที่ผ่านมา โซโล สนใจในวิชาดาบของเขามาก และคำท้าประลองก็มีมาไม่หยุดหย่อน

เรย์ ลุกขึ้นนั่ง ส่ายหัวอย่างจนใจแล้วพูดกับ โซโล ที่กำลังเดินเข้ามาว่า

"โซโล ตอนนี้ฉันมี ฮาคิ แล้ว ไม่ว่ายังไงนายก็ชนะฉันไม่ได้หรอก ทำไมนายไม่รอให้ตัวเองใช้ ฮาคิ เป็นก่อนแล้วค่อยมาสู้กับฉันล่ะ?"

เรย์ ไม่ได้อยากจะรังแกอีกฝ่ายจริงๆ

ต่อให้เขายืนนิ่งๆ ให้ โซโล ฟัน โซโล ก็อาจจะฟันเขาไม่เข้าด้วยซ้ำ

"กล้าพูดนะ!"

พอได้ยินคำว่า ฮาคิ โซโล ก็ของขึ้นทันที ตะโกนอย่างเดือดดาลว่า "ไหนนายบอกว่าจะไปหาคัมภีร์ลับไง แต่เห็นวันๆ เอาแต่นอนอู้งาน! นี่นายเป็น รองกัปตัน ภาษาอะไรวะเนี่ย!"

"เอ่อ..."

เจอไม้นี้เข้าไป เรย์ ถึงกับพูดไม่ออก

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากสอน ฮาคิ ให้พวกนั้น แต่เขาทำไม่ได้ต่างหาก!

ระบบบอกว่า ฮาคิ จะได้มาจากการที่เจ้าเสี่ยวเฮยไปขโมยมาเท่านั้น แต่ตอนนี้ไม่มีการต่อสู้เลย แล้วจะให้เสี่ยวเฮยไปขโมย ฮาคิ มาจากไหน?

"เมี๊ยว~"

เจ้าเสี่ยวเฮยที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะเข้าใจความคิดของ เรย์ จึงส่งเสียงร้องออกมาอย่างรู้กัน

บ่งบอกว่า... มันเองก็จนปัญญาเหมือนกัน

จังหวะนั้นเอง เรย์ ก็ปิ๊งไอเดีย หันขวับไปมองด้านหน้าแล้วตะโกนลั่น "ดูนั่นเร็ว! เจอเกาะแล้ว! เราถึงเกาะต่อไปแล้ว!"

"ไอ้บ้าเอ๊ย!"

โซโล ชักดาบสามเล่มออกมาเตรียมพุ่งใส่ เรย์

แต่ เรย์ ไม่เปิดโอกาสให้ตามทัน เขากระโดดลงจากดาดฟ้าแล้ววิ่งหนีเข้าไปในห้องโดยสารทันที

ผ่านไปอีก 15 นาที เรย์ ที่หลบฉากอยู่ก็รอจนเรือเทียบท่า แล้วรีบกระโดดลงไป

"เฮ้ ลูฟี่ ถึงแล้วนะ!"

"ไอ้เจ้าเล่ห์!"

โซโล คำรามตามหลังมา แต่เมื่อเห็นว่าเรือเทียบท่าแล้ว เขาก็จำใจต้องยอมแพ้แล้วเดินตาม ลูฟี่ และคนอื่นๆ ลงจากเรือ

"เอาล่ะ ในที่สุดก็จะได้กินเนื้อแล้ว!"

นามิ มอง ลูฟี่ อย่างระอา "นี่ ลูฟี่ วันๆ อย่าคิดแต่เรื่องกินจะได้ไหม? เรามาเกาะนี้เพื่อเติมเสบียงให้เรือนะ!"

"รู้แล้วน่า รู้แล้ว"

ลูฟี่ หัวเราะแหะๆ แล้วพยักหน้า ในที่สุดก็ยอมทำตัวว่าง่ายขึ้นมาหน่อย

"ระวัง!"

เสียงเตือนของ โซโล เพิ่งจะสิ้นสุดลง เสียง ฟึ่บฟั่บ ก็ดังตามมาติดๆ

พวกเขามองขึ้นไปข้างบน แล้วก็พบว่าเป็นก้อนหินเล็กๆ จำนวนมาก!

"ใช้แค่ก้อนหินพวกนี้มาโจมตีเราเนี่ยนะ... ดูถูกกันเกินไปแล้ว!"

เปรี้ยะ!

เรย์ แสยะยิ้ม โบกมือเพียงเบาๆ งูสายฟ้า ขนาดเท่าตัวคนก็ปรากฏขึ้น!

"โฮก!"

งูสายฟ้า คำรามลั่น ก้อนหินที่ลอยมาถูกบดขยี้เป็นผุยผงในพริบตา

เปรี้ยะ!

สายฟ้าขนาดเท่าแขนอีกสายหนึ่งฟาดเปรี้ยงขึ้นไปบนเนินเขาสูงเหนือหัวพวกเขา

"แย่แล้ว! มีงูด้วย!"

เสียงกรีดร้องสามเสียงดังขึ้นพร้อมกัน คนข้างล่างเห็นร่างเล็กๆ สามร่างกำลังวิ่งหนีจากเนินเขาอย่างรวดเร็ว

"มีอีกคนอยู่ตรงนั้น!"

ลูฟี่ ตะโกน แขนของเขายืดออกไปคว้าพุ่มไม้อีกทิศทางหนึ่งทันที

"ปล่อยข้านะ!"

พร้อมกับเสียงโวยวาย ร่างผิวเข้มร่างหนึ่งก็ถูกเหวี่ยงลงมาตรงหน้าทุกคน

เมื่อเห็นคนคนนี้ ลูฟี่ ก็อุทานออกมาทันที "เฮ้ย นายคือ อุซป ใช่ไหม?"

ชายบนพื้นเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง ก็รีบหันขวับมามอง ลูฟี่ และคนอื่นๆ อย่างระแวดระวัง

"แกรู้ชื่อข้าได้ยังไง?"

ลูฟี่ หัวเราะร่า "อ๋อ ฉันเคยเจอพ่อนายตอนเด็กๆ น่ะ นายสองคนหน้าเหมือนกันเปี๊ยบเลย ฉันจำได้ทันทีเลยล่ะ"

เรย์ ที่อยู่ข้างๆ รูเรื่องนี้อยู่แล้ว ด้วยความเบื่อหน่าย เขาจึงบอกคนอื่นว่า "เฮ้ ลูฟี่ เดี๋ยวฉันจะไปสำรวจทางโน้นก่อนนะ หน้าที่ซื้อเสบียงฝากนายก็แล้วกัน"

"โอเค!"

ลูฟี่ รับคำ แล้วหันไปคุยกับ อุซป ต่อ

ดูเหมือน อุซป จะกลัว เรย์ เอามากๆ พอเห็น เรย์ เดินแยกตัวออกไป เขาก็ถอนหายใจโล่งอกและเริ่มมีรอยยิ้มกลับมาบนใบหน้า

เรย์ ที่แยกตัวออกมาก็ถอนหายใจโล่งอกเช่นกัน เพราะเมื่อกี้เขาได้รับภารกิจจากระบบอีกครั้ง

"ติ๊ง! ระบบตรวจพบการปรากฏตัวของ อุซป และออกภารกิจ 'เปิดโปง คุโระ' ขอให้โฮสต์โปรดเลือกและทำให้สำเร็จ!"

"ภารกิจที่ 1: ละทิ้งภารกิจ รางวัล: ค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมดเพิ่มขึ้น 3 แต้ม"

"ภารกิจที่ 2: ตอบรับภารกิจ รางวัล: แต้มศักยภาพ 30 แต้ม!"

เมื่อเดินออกมาไกลพอแล้ว เรย์ ก็ตอบกลับ "ฉันเลือกภารกิจที่ 2!"

"ติ๊ง! ภารกิจนี้จะไม่มอบแต้มศักยภาพล่วงหน้า โฮสต์จะได้รับรางวัลหลังจากเปิดโปงแผนชั่วของ คุโระ สำเร็จเท่านั้น!"

แม้จะไม่ได้รางวัลทันที แต่ เรย์ ก็ไม่กังวล

ในเมื่อเขาแยกตัวออกมาจากกลุ่มแล้ว ก็มีเหตุผลเพียงพอที่จะไปเปิดโปงแผนการของ คุโระ

"ไหนๆ ก็ไม่มีอะไรทำ ไปดูสถานการณ์ทางฝั่งนั้นหน่อยดีกว่า"

และเป็นไปตามคาด เมื่อมาถึงอีกฝั่งของชายหาด เรย์ ก็เห็น จังโก้ และ คุโระ กำลังแอบวางแผนกันอยู่จริงๆ

แต่เขายังไม่ลงมือจัดการทันที เขาเลือกที่จะกลับไปที่เมืองก่อน

"ลูฟี่!"

เมื่อมาถึงร้านอาหารเล็กๆ ในเมือง เรย์ ก็เจอกับ ลูฟี่ และคนอื่นๆ อีกครั้ง

เรย์ แกล้งทำเป็นหอบหายใจ พิงโต๊ะแล้วพูดว่า "ฉันเห็น... ฉันเห็นเรือโจรสลัดอีกลำจอดอยู่นอกเกาะโน่น"

"มีผู้ชายคนหนึ่งใส่ชุดพ่อบ้านหน้าตาแปลกๆ ดูเหมือนกำลังคุยอะไรบางอย่างกับพวกโจรสลัดอยู่ด้วย!"

"ชุดพ่อบ้าน?!"

พอได้ยินข่าวนี้ คนแรกที่ตอบสนองไม่ใช่ ลูฟี่ หรือคนอื่น แต่เป็น อุซป ที่อยู่ใกล้ๆ

อุซป ลุกพรวดขึ้นมา มอง เรย์ แล้วถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "คนคนนั้นสวมแว่นตา แล้วก็มีผมสีเขียวด้วยหรือเปล่า?"

เรย์ พยักหน้าเล็กน้อย "ใช่ นายรู้จักเหรอ?"

เมื่อ เรย์ ยืนยัน สีหน้าของ อุซป ก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงและหวาดกลัวทันที

ในขณะเดียวกัน เรย์ แม้ภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจกลับลิงโลด

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์เปิดโปงแผนชั่วของ คุโระ สำเร็จ รางวัล: แต้มศักยภาพ 30 แต้ม... โปรดให้โฮสต์เอาชนะ คุโระ ให้ได้โดยเร็วที่สุดเพื่อทำภารกิจส่วนที่เหลือให้เสร็จสิ้น!"

"เรย์! รีบพาข้าไปที่นั่นที! ข้าสังหรณ์ใจอยู่แล้วเชียวว่าพ่อบ้านนั่นต้องคิดไม่ซื่อ!"