บทที่ 20 แคร็บรุ่นพิเศษสุดยอด ปะทะ วอร์วูล์ฟ!

บทที่ 20 แคร็บรุ่นพิเศษสุดยอด ปะทะ วอร์วูล์ฟ!

"แปลงร่างเป็นแค่ลูกหมาป่า แล้วยังกล้ามาเคาะประตูเรียกหาความตายอีกงั้นเหรอ!"

แคร็บแกว่งก้ามอันทรงพลังด้วยความเหยียดหยาม ฟาดเข้าใส่วอร์วูล์ฟที่กำลังพุ่งเข้ามา!

ทว่าวอร์วูล์ฟกลับก้มหัวลงและพ่นคลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวอัดกระแทกพื้น คลื่นเสียงแทรกซึมไปทั่วบริเวณ ส่งให้ร่างของเขากลายเป็นภาพติดตาอันรวดเร็ว!

ตู้ม!!

ก้ามอันทรงพลังของแคร็บเพิ่งจะถูกยกขึ้น

วอร์วูล์ฟก็จับแคร็บทุ่มลงกับพื้นทันที กำปั้นของเขากระหน่ำซัดลงบนกะโหลกของอีกฝ่ายราวกับปืนใหญ่!!

กระเป๋าเอกสารร่วงหล่นกระแทกพื้นอยู่ข้างๆ!

แกรก! แกรก!

กะโหลกของแคร็บเริ่มมีรอยร้าว!

รอยแตกร้าวปรากฏขึ้นตามร่างกายของเขาเช่นกัน!

รูม่านตาของเขาสั่นระริก เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

แย่แล้ว... ชาวโลกตรงหน้าเขาไม่ได้อ่อนแอเลยสักนิด!

ตรงกันข้ามเลย!

หมอนี่มันสัตว์ประหลาดของแท้!!

"ไสหัวไปซะ!!"

ทันทีที่คิดได้ดังนั้น แคร็บก็ชักดาบคาตานะที่กลางหลังออกมาและแทงเข้าที่เอวของวอร์วูล์ฟอย่างไม่ทันตั้งตัว!

วอร์วูล์ฟตาไว เหลือบไปเห็นดาบคาตานะจึงรีบถอยฉากหลบคมดาบได้อย่างฉิวเฉียด!

เขาปัดฝุ่นออกจากตัวเบาๆ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แทบจะคลุ้มคลั่งว่า "การลอบโจมตีของแกได้ผลกับฉัน แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ"

ครั้งหน้า มันจะไม่ได้ผลอีกแล้ว

"กริ๊ก!!"

แคร็บไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาคว้ากระเป๋าเอกสารโลหะบนพื้นขึ้นมา!

กระเป๋าเอกสารเริ่มเปลี่ยนสภาพอย่างรวดเร็ว กลายเป็นชุดโครงกระดูกภายนอกที่ทำจากโลหะสวมเข้าที่แผ่นหลังของเขา!

"นั่นมันอะไรกัน..."

ดวงตาของวอร์วูล์ฟหรี่ลง รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!!

"มันคือชุดโครงกระดูกภายนอกโลหะสั่งทำพิเศษ ใช้สำหรับเพิ่มพลังงานจลน์ให้กับชุดเกราะจักรกล แถมยังเป็นอาวุธสุดอันตรายที่ทะลวงขีดจำกัดของตัวเองได้ด้วย!"

แม็กซ์สูดลมหายใจเข้าลึก!

มีเพียงวิวแก็กซ์เท่านั้นที่สามารถสร้างอาวุธแบบนี้ได้... มันคืออาวุธที่ใช้สำหรับรุกรานดาวเคราะห์!!

แล้วตอนนี้มันกำลังถูกนำมาใช้สู้แบบตัวต่อตัวกับซูอวี่เนี่ยนะ

"แย่แล้ว!"

ไดมอนด์เฮดพยายามอย่างหนักที่จะลุกขึ้นไปช่วย แต่เขาก็อ่อนแรงเกินกว่าจะทำได้!

เขาช่วยซูอวี่ไม่ได้เลย!

"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ นักล่าค่าหัวแห่งจักรวาล แคร็บ!"

"รายละเอียดภารกิจ เพื่อที่จะเอาชนะโฮสต์ แคร็บได้เข้าสู่โหมดข้ามขีดจำกัด โปรดเอาชนะเขาด้วยพละกำลังอันบริสุทธิ์ของโฮสต์"

"รางวัลภารกิจ 20 แต้มรางวัล!!!"

แค่แต้มรางวัลของแคร็บคนเดียว

ก็เทียบเท่ากับกองทัพไดโนเสาร์ของดอกเตอร์แอนิโมแล้ว!

แต้มรางวัลที่สูงลิ่วและศัตรูที่แข็งแกร่งทำให้วอร์วูล์ฟเลียริมฝีปากด้วยความตื่นเต้น

"ไอ้หมอนี่เห็นฉันเก่งขึ้นแล้วยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิมอีกงั้นเหรอ"

สีหน้าเย่อหยิ่งของแคร็บแข็งค้าง ความรู้สึกหวาดหวั่นก่อตัวขึ้นในใจ

แต่ตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้!

ครืน!!

กล้ามเนื้อทั่วร่างของวอร์วูล์ฟปูดโปน คลื่นเสียงจากปากถูกใช้เพื่อเร่งความเร็ว และทั่วทั้งร่างก็พุ่งเข้าโจมตีราวกับสายฟ้าแลบ!!

ฟิ้ว!

โครงกระดูกภายนอกของแคร็บเริ่มเปล่งแสง พลังงานจลน์ของเขาพุ่งสูงขึ้นในพริบตา และเขาก็พุ่งทะยานออกไปราวกับรถบรรทุกขนาดใหญ่!

ทั้งสองร่างพุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็ว และปะทะกัน... ในชั่วอึดใจ

ทะเลทรายยุบตัวลง ก่อให้เกิดหลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์!

ทั้งคู่อยู่ในหลุมนั้น และเริ่มการแลกเปลี่ยนกระบวนท่าอย่างเป็นมิตร!

วอร์วูล์ฟกางกรงเล็บหมาป่า ฉีกทึ้งก้ามอันทรงพลังของแคร็บ!

หางหมาป่าของเขาตวัดออกไปราวกับท่อนเหล็ก ปะทะเข้ากับดาบคาตานะของแคร็บ!

ทั้งสองฝ่ายงัดอาวุธทุกอย่างที่มีออกมาใช้ ปะทะกันอย่างดุเดือดโดยไม่มีใครได้เปรียบแม้แต่น้อย

ฝุ่นควันตลบอบอวล เป็นประจักษ์พยานถึงความดุเดือดของสมรภูมิรบ!

"นี่... ไอ้ชาวโลกคนนี้มันเป็นสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันเนี่ย"

"ฉันอุตส่าห์ใช้โครงกระดูกภายนอกโลหะแล้ว ยังทำได้แค่สู้สีสูสีกับมันเองเหรอเนี่ย!"

แคร็บตกตะลึงอย่างหนัก พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะพลิกเกมให้ได้เปรียบ แต่ก็ไม่อาจทำได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

สิ่งที่ทำให้เขาหวาดผวายิ่งกว่าก็คือ

นี่ขนาดวอร์วูล์ฟเพิ่งจะผ่านการต่อสู้มาหมาดๆ นะ!

"เยี่ยมไปเลย! ถ้ายังสู้กันแบบนี้ต่อไป ฉันว่าซูอวี่ชนะแน่! อย่างน้อยเขาก็ยิ่งสู้ยิ่งดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ล่ะนะ!"

ในฐานะอดีตศัตรูของวอร์วูล์ฟ ไดมอนด์เฮดกล่าวด้วยความมั่นใจ

เกว็น เทนนีย์สันได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม็กซ์ทอดสายตามองท้องฟ้าด้วยแววตาลึกล้ำ "ปู่ก็หวังว่าอย่างนั้น... หวังว่าจะมีนักล่าค่าหัวแห่งจักรวาลแค่คนเดียวเท่าน้้นนะ!!"

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า

การเคลื่อนไหวของแคร็บเริ่มช้าลงเนื่องจากการสูญเสียพลังงานจลน์!

แต่วอร์วูล์ฟยังคงรักษากระจังหวะเดิมไว้ได้ ซ้ำยังกระหน่ำโจมตีแคร็บอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!

ทีละน้อย... แคร็บทำได้เพียงยกก้ามอันทรงพลังขึ้นมา เพื่อป้องกันการโจมตีอันดุดันของวอร์วูล์ฟอย่างต่อเนื่อง!!

มีเพียงบางครั้งเท่านั้น

ที่เขาจะสามารถเหวี่ยงก้ามอันทรงพลังเพื่อพยายามโจมตีสวนกลับใส่วอร์วูล์ฟได้!

เวลาที่เหลือ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับไดมอนด์เฮด ที่ทำได้เพียงตั้งรับแบบติดตัวเท่านั้น!

"ชักจะน่าเบื่อซะแล้วสิ... ฉันจะรีบปิดบัญชีแกให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน!"

วอร์วูล์ฟเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย

จู่ๆ เขาก็อ้าปากกว้าง ฝังเขี้ยวอันแหลมคมลงบนก้ามอันทรงพลังของแคร็บ!

"อะไรนะ!"

แคร็บสะดุ้งตกใจ ยกก้ามอันทรงพลังขึ้นตามสัญชาตญาณเพื่อพยายามสลัดวอร์วูล์ฟให้หลุด

วินาทีที่เขายกก้ามขึ้น

ลูกเตะตวัดของวอร์วูล์ฟก็พุ่งเข้ามา ฟาดเข้าที่คอของแคร็บราวกับขวานศึก!

หนึ่งครั้ง สองครั้ง นับครั้งไม่ถ้วน!

ไม่ว่าแคร็บจะโจมตีวอร์วูล์ฟอย่างไร วอร์วูล์ฟที่มีดวงตาสีแดงก่ำก็ยังคงกระหน่ำฟาดเข้าที่คอของเขาอย่างโหดเหี้ยม!

นี่คือโหมดการโจมตีที่บ้าคลั่งที่สุดของเอเลี่ยนจากนาฬิกาสงคราม... โหมดการโจมตีแบบพลีชีพ!

"ฉันมั่นใจเลย..."

"ไอ้พวกชาวโลกพวกนี้มันเป็นคนบ้ากันหมด!!"

เมื่อคอของแคร็บบิดเบี้ยว ร่างของเขาก็ร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง ใกล้จะสิ้นใจเต็มที!

วอร์วูล์ฟร่อนลงจอดบนพื้น หอบหายใจแฮก โดยที่ไม่มีบาดแผลสาหัสใดๆ บนร่างกาย

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ!"

"โฮสต์ได้รับ 20 แต้มรางวัล!"

เขาชนะแล้ว!!

"ซูอวี่ชนะแล้ว"

เบ็น เทนนีย์สันค่อยๆ เดินไปที่ขอบหลุม เอ่ยด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "พวกเรารอดจากการถูกตามล่าอีกครั้งแล้ว!"

วอร์วูล์ฟเงื้อกรงเล็บหมาป่าขึ้น เล็งไปที่หัวของแคร็บ เตรียมจะลงดาบสุดท้ายเพื่อปลิดชีพ

เบ็น เทนนีย์สันร้องทักเสียงหลง "เดี๋ยวก่อน ซูอวี่ เรายังไม่ได้ถามไอ้ตัวประหลาดปูนี่เลยนะว่าทำไมมันถึงมาตามล่าเรา!"

"หึหึ พวกแกยังไม่รู้ตัวอีกงั้นเหรอ..."

"พวกแกไปล่วงเกินจ้าวแห่งกาแล็กซีทางช้างเผือก วิวแก็กซ์ เข้าให้แล้ว!!"

"ท่านไม่ได้ส่งแค่ฉันมาตามล่าพวกแกหรอกนะ แต่ยังมีอีกสองคน!!"

ดวงตาของแคร็บสั่นระริกขณะที่เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

ทันทีที่พูดจบ เขาก็ยกก้ามอันทรงพลังขึ้นมาแนบกับลำตัวท่อนบน ป้องกันตัวเองไว้อย่างแน่นหนา!

ในเวลาเดียวกัน

ฟิ้ว ฟิ้ว

บนท้องฟ้าสีคราม วัตถุบินหลายลำกะพริบแสงราวกับดาวตก ร่วงหล่นลงมาในทิศทางนี้

เมื่อเห็นดังนั้น

วอร์วูล์ฟจึงลองใช้กรงเล็บหมาป่าฉีกทึ้งก้ามอันทรงพลังดูก่อนเป็นอันดับแรก

มันทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนบางๆ เท่านั้น

เขาขมวดคิ้วและตัดสินใจกระโดดพ้นหลุมยักษ์นั้นออกมาทันที จากนั้นก็ยื่นมือไปคว้าตัวเบ็น เทนนีย์สัน และพุ่งตรงไปยังรถบ้านคันเก่าบุโรทั่ง

แคร็บ... หวังว่าแกจะยังเอาภารกิจมาประเคนให้ฉันเหมือนดอกเตอร์แอนิโมได้อีกนะ!!

ไม่อย่างนั้น แกจะได้ตายอย่างทรมานสุดๆ แน่

"ไปกันเถอะ! เกว็น!"

แม็กซ์คว้ามือเกว็น เทนนีย์สันและวิ่งไปที่รถบ้านคันเก่าบุโรทั่งเช่นกัน

รถบ้านคันเก่าบุโรทั่งเปิดใช้งานโหมดความเร็วสูงสุดทันที แล่นฉิวไปตามถนน

ในช่วงเวลานี้

นาฬิกาสงครามของซูอวี่ก็หมดเวลาใช้งานพอดี เขาคืนร่างกลับเป็นปกติ และใช้ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อตามร่างกายอย่างเก้ๆ กังๆ

เมื่อกี้เขาบ้าคลั่งเกินไปจริงๆ... ถึงขั้นขาดสติไปหน่อยเลยด้วยซ้ำ...

"แค่ก แค่ก!"

แคร็บตะเกียกตะกายลุกขึ้น ยื่นมือออกไปซ่อมแซมคอที่พังเสียหายของตัวเอง "ฉันบังเอิญหกล้มจนเป็นสภาพนี้น่ะ พวกแกเชื่อไหมล่ะ"

ไดมอนด์เฮดและซิกซ์ซิกซ์ไม่ยอมรับคำแก้ตัวโง่ๆ ของเขา

"...มีไอ้ชาวโลกบ้าคลั่งอยู่คนนึง มันแข็งแกร่งมาก! อย่างน้อยเราสามคนต้องร่วมมือกันถึงจะโค่นมันลงได้!"

แคร็บพยายามพูดเกินจริงถึงพลังต่อสู้ของซูอวี่อย่างสุดชีวิต เพื่อพิสูจน์ว่าความพ่ายแพ้ของเขานั้นเป็นเรื่องที่พอจะเข้าใจได้

ซิกซ์ซิกซ์ไม่ลังเลและพยักหน้ารับ

การร่วมมือกันสามคนจะส่งผลดีต่อเขาในฐานะนักฆ่ามากกว่า

ไดมอนด์เฮดเองก็เห็นด้วยเช่นกัน

เยี่ยมไปเลย เขาเองก็อยากจะเห็นพลังต่อสู้ของไอ้คนที่ถูกเรียกว่าชาวโลกบ้าคลั่งเหมือนกัน!