บทที่ 19 การต่อสู้จริงของนาฬิกาสงคราม ซูอวี่กลายร่างเป็นพวกบ้าการต่อสู้!!

บทที่ 19 การต่อสู้จริงของนาฬิกาสงคราม ซูอวี่กลายร่างเป็นพวกบ้าการต่อสู้!!

ฝุ่นควันคลุ้งตลบไปตามล้อรถ และเมื่อรถจอดสนิท ฝุ่นเหล่านั้นก็ร่วงหล่นกลับคืนสู่ผืนดิน

กึก

แม็กซ์เปิดประตูรถและก้าวลงมาบนถนนที่ร้อนระอุ

เขามองไปยังฐานฝึกซ้อมที่ถูกทิ้งร้างกลางทะเลทราย ดวงตาเป็นประกาย "มีฐานฝึกซ้อมอยู่ที่นี่ด้วยแฮะ"

ฐานฝึกซ้อมแห่งนี้มีทุกอย่างที่คาดไม่ถึง ทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ และแม้กระทั่งเวทีต่อสู้!

"ว้าว! ซูอวี่ พวกเราลงไปซ้อมกันเถอะ!"

เบ็น เทนนีย์สันรีบวิ่งลงจากรถ มองดูสนามฝึกซ้อมด้วยความตื่นเต้น

ซูอวี่ก็เดินตามเขาลงมา กวาดสายตามองสนามฝึกซ้อมที่แทบจะถอดแบบมาจากเนื้อเรื่องดั้งเดิม "ที่นี่เป็นแบบนี้เองสินะ..."

ทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไปในสนามฝึกซ้อม

ตามคำแนะนำของซูอวี่ ทั้งคู่ไม่ได้แปลงร่าง แต่พยายามฝ่าฟันสิ่งอำนวยความสะดวกแต่ละอย่างด้วยร่างมนุษย์ปกติของตนเอง!

แม้ว่าการทำแบบนี้จะไม่ช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งทางร่างกายได้อย่างรวดเร็ว แต่มันก็ช่วยขัดเกลาจิตใจของพวกเขาได้!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เบ็น เทนนีย์สันนั่งแปะอยู่บนพื้น เหงื่อโชกไปทั้งตัว "ซูอวี่ พอได้ทำทั้งหมดนี่แล้ว ฉันรู้สึกว่าความพยายามมันก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิดเลยนะ!"

"ผลการฝึกซ้อมของนายถือว่าดีทีเดียว"

ซูอวี่นั่งลงข้างๆ เขาพร้อมรอยยิ้ม

เขาไม่เพียงแต่ขัดเกลาเบ็นเท่านั้น แต่ยังหลีกเลี่ยงการเปิดเผยตำแหน่งของพวกตนด้วย

สมบูรณ์แบบ

"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ 'ความมุ่งมั่นของเบ็น เทนนีย์สัน'!"

"รายละเอียดภารกิจ: ภายใต้คำแนะนำของโฮสต์ เบ็น เทนนีย์สันได้เรียนรู้ถึงความพยายาม! โปรดใช้นาฬิกาสงครามฝึกฝนเขาอย่างหนักหน่วง เพื่อให้เขาได้สัมผัสกับความสิ้นหวัง!"

"รางวัลภารกิจ: 15 แต้มรางวัล!"

เดี๋ยวนะ ภารกิจนี้มันสร้างมาเพื่อเบ็นโดยเฉพาะเลยไม่ใช่เหรอ

"แถม... ค่าหัวของเบ็นก็เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าด้วยงั้นเหรอ"

ซูอวี่ลอบกลืนน้ำลาย เขาอดไม่ได้ที่จะยกนาฬิกาสงครามขึ้นมา "ฉันควรจะ..."

ขณะที่เขากำลังลังเล

ฟิ้ว!!

แสงสว่างวาบขึ้น และไดมอนด์เฮดก็ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ยิ้มกริ่มให้ซูอวี่ "ซูอวี่ ฉันเห็นนายอยากแปลงร่าง ฉันก็เลยชิงลงมือก่อนไงล่ะ! มาสู้กันเถอะ!"

"บ้าเอ๊ย ตำแหน่งของพวกเราถูกเปิดเผยแล้ว งั้นก็มาลุยกันเลย!"

มุมปากของซูอวี่กระตุก เขาแตะหน้าปัดนาฬิกาสงครามอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

เขาหมุนหน้าปัดและเลือก "หมาป่าหอน"!

ฟิ้ว!!

แสงสีส้มสว่างวาบพุ่งทะยานออกมา สว่างจ้าจนแทบจะทำให้ทุกคนตาพร่า!

ภายในแสงสว่างนั้น

มนุษย์หมาป่าร่างกำยำขนสีดำขลับ มีแผงคอหนาทึบ คำรามลั่นและก้าวออกมา!

ถ้าหมาป่าหอนคือมนุษย์หมาป่า

งั้น... ร่างที่ซูอวี่แปลงก็คือราชันย์หมาป่าชัดๆ!

"นี่... นี่มัน วอร์วูล์ฟ!"

ดวงตาของเบ็น เทนนีย์สันเบิกกว้าง เขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า "ซูอวี่ เอเลี่ยนของนายนี่โคตรจะเท่เลย!"

"เบ็น"

"รีบๆ จบเรื่องนี้กันเถอะ!"

วอร์วูล์ฟส่งเสียงครางต่ำ กำหมัดแน่น และตั้งท่าเตรียมต่อสู้

ไดมอนด์เฮดเองก็กำหมัดแน่น เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นค้อนเพชรยักษ์

ทั้งสองเผชิญหน้ากัน กลิ่นอายของพวกเขาปะทะกันอย่างมองไม่เห็น แต่วอร์วูล์ฟดูจะได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด!

"สองคนนั้นแปลงร่างแล้วเริ่มสู้กันได้ยังไงเนี่ย ไวเกินไปแล้ว"

แม็กซ์เพิ่งตั้งสติได้ เขารู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย

"เด็กผู้ชายสองคน แถมยังแปลงร่างได้ทั้งคู่ ถ้าไม่สู้กันสิถึงจะแปลก"

เกว็น เทนนีย์สันพูดราวกับชินชาแล้ว น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความเอ็นดู

ฟิ้ว! ปัง!!

แทบจะพร้อมกัน!

วอร์วูล์ฟตวัดกรงเล็บเข้าใส่ และค้อนของไดมอนด์เฮดก็แหวกอากาศพุ่งเข้ามา!

กึก!!

กรงเล็บของวอร์วูล์ฟฟาดลงบนหน้าอกของไดมอนด์เฮด ทิ้งรอยขีดข่วนบางๆ ไว้

ค้อนของไดมอนด์เฮดกระแทกเข้าที่หน้าอกของวอร์วูล์ฟ แต่มัดกล้ามเนื้ออันน่าสะพรึงกลัวของวอร์วูล์ฟก็รับการโจมตีนั้นไว้ได้อย่างสบายๆ!

เมื่อค้อนกระแทกเข้ามา

"ฟู่ ฟู่..."

ลมหายใจของวอร์วูล์ฟค่อยๆ เร็วขึ้น ความรู้สึกตื่นเต้นผิดปกติพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง แทบจะทำให้เขาสั่นสะท้านด้วยความปีติยินดี

ลึกลงไปในตัวเขา ความปรารถนาในการต่อสู้ที่ไม่เคยมีมาก่อนได้เบ่งบานขึ้น!

"โดนอัดแล้วยังจะตื่นเต้นอีกเหรอเนี่ย"

มุมปากของไดมอนด์เฮดกระตุกอย่างรุนแรง เขาถึงกับอึ้งไปเลย!

"เบ็น..."

"ดูให้ดีนะ นี่แหละคือวิธีการต่อสู้!"

วอร์วูล์ฟคำรามลั่น ปลดปล่อยคลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวที่ซัดไดมอนด์เฮดจนล้มกลิ้งไปทันที!

ในเสี้ยววินาทีที่ไดมอนด์เฮดกำลังงุนงง... วอร์วูล์ฟก็พุ่งประชิดตัวอย่างรวดเร็ว กรงเล็บ เท้า และแม้กระทั่งหางหมาป่าของเขากระหน่ำโจมตีไดมอนด์เฮดอย่างบ้าคลั่ง!

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ

ภายใต้การโจมตีอันหนักหน่วงเช่นนี้ ท่วงท่าการต่อสู้ของเขายังคงเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา!

ความแข็งแกร่งและเทคนิคผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ!

รอยร้าวบนร่างของไดมอนด์เฮดค่อยๆ เพิ่มขึ้น และเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะสวนกลับ!

ทำได้เพียงแค่รับการโจมตีเท่านั้น!

ถูกควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จและโดนวอร์วูล์ฟอัดอยู่กับที่!

"เฮ้ๆ เกิดอะไรขึ้นกับซูอวี่เนี่ย"

แม็กซ์มีสีหน้าหวาดหวั่น ไม่อยากจะเชื่อสายตา "ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาเริ่มจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้วล่ะ!"

"ไม่ใช่แค่คุมตัวเองไม่อยู่ แต่ร่างกายของเขาก็ดูเวอร์เกินจริงด้วย... ดูเหมือนว่ายิ่งสู้ เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นแฮะ"

เกว็น เทนนีย์สันอ้าปากค้าง รูม่านตาขยายกว้าง

เธอเริ่มจะเข้าใจเด็กผู้ชายน้อยลงทุกที

ปัง ปัง ปัง!!

วอร์วูล์ฟเป็นดั่งเครื่องจักรสงคราม กระหน่ำโจมตีไดมอนด์เฮดอย่างบ้าคลั่ง!

ในขณะเดียวกัน จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขาก็เดือดพล่านอย่างต่อเนื่อง!

สิ่งนี้ทำให้ความเร็วในการโจมตีของเขาค่อยๆ เพิ่มขึ้น กล้ามเนื้อก็ยิ่งตึงเครียด และพลังต่อสู้โดยรวมก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ในเวลานี้

ไดมอนด์เฮดอยากจะขยับตัว แต่ทุกท่วงท่าของเขากลับถูกวอร์วูล์ฟสกัดไว้หมด!

เขาเสริมพลังป้องกัน แต่รอยร้าวบนตัวก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

เมื่ออยู่ต่อหน้าวอร์วูล์ฟ

ไดมอนด์เฮดได้กลายเป็นกระสอบทรายที่โคตรจะทนทานไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ!

"ไม่นะ..."

สีหน้าของไดมอนด์เฮดค่อยๆ หวาดผวา "ซู ซูอวี่ นี่คือความรู้สึกของพวกศัตรูเวลาเผชิญหน้ากับนายงั้นเหรอ!"

"โฮก!!"

"สู้ต่อไปสิ!!"

วอร์วูล์ฟคำรามต่ำ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้พลุ่งพล่าน และสรีระของเขาก็แทบจะระเบิดออกอีกครั้ง!

การโจมตีของเขาเพิ่มความรุนแรงขึ้นอย่างฉับพลันอีกครา!

"นี่มันความสิ้นหวังชัดๆ!"

สีหน้าของไดมอนด์เฮดพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เขาแผดเสียงร้องลั่น

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ!"

"โฮสต์ได้รับ 15 แต้มรางวัล!"

เสียงของระบบราวกับเสียงสวรรค์ ดึงสติของวอร์วูล์ฟกลับมาได้เล็กน้อย!

พร้อมกับเสียง "ปัง"

ไดมอนด์เฮดล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง ไร้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้โดยสิ้นเชิง

วอร์วูล์ฟได้สติกลับมา เขาฝืนใช้เหตุผลข่มจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ลงอย่างยากลำบาก และเผยรอยยิ้มเจื่อนๆ "ขอโทษที พอดีฉันอินไปหน่อยน่ะ"

"ซูอวี่ โชคดีนะที่เบ็นใช้ไดมอนด์เฮด ไม่งั้นหลานคงอัดเขาสลบเหมือดไปแล้ว"

แม็กซ์บ่นอย่างหัวเสีย ซูอวี่ทำตัวเหมือนพวกบ้าการต่อสู้ไม่มีผิด!

เกว็น เทนนีย์สันลอบกลืนน้ำลาย รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย ไม่กล้าก้าวเดินไปข้างหน้า

"ไม่เป็นไรน่าเกว็น"

วอร์วูล์ฟเดินเข้าไปหา พยายามปลอบโยนเธออย่างสุดความสามารถ เขายื่นมือออกไปตบไหล่เธอเบาๆ "ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก"

"ก็รู้อยู่หรอกน่า"

เกว็น เทนนีย์สันยิ้มรับและกะพริบตาปริบๆ

ดวงตาของเธอราวกับดวงดาว ทอประกายระยิบระยับ

ไม่สิ นั่นไม่ใช่แสงดาว!!

วอร์วูล์ฟหันขวับไปมองกะทันหัน จ้องมองดาวตกที่พุ่งผ่านท้องฟ้าไปอย่างรวดเร็ว!

ดาวตกนั้นร่วงหล่นลงในทะเลทราย ทำให้เกิดหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่และมีควันหนาทึบพวยพุ่งขึ้นมา

เงาร่างหนึ่งผลุบๆ โผล่ๆ ค่อยๆ เดินออกมาจากกลุ่มควัน

"มนุษย์โลกหน้าโง่สองคนที่มีไอคิวไม่ถึง 50"

"ข้าเฝ้าสังเกตการณ์พวกแกจากข้างบนมาตั้งนานแล้ว และข้าจะลงมาก็ต่อเมื่อพวกแกผลาญพละกำลังไปจนหมดแล้วเท่านั้น... ลงมาเพื่อเด็ดหัวพวกแกโดยเฉพาะไงล่ะ"

แคร็บเดินออกมาจากกลุ่มควัน แกว่งก้ามปูยักษ์อันทรงพลังไปมา ในมือถือกระเป๋าเอกสารไว้แน่น!

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความลำพองใจสุดๆ!

การต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เหลือเลือดแค่ขีดเดียว ยังไงเขาก็ชนะชัวร์!

"เยี่ยมไปเลย! ขอบใจที่มานะ!"

ไดมอนด์เฮดยิ้มอย่างตื่นเต้น แถมยังขอบคุณแคร็บอีกต่างหาก "ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมแกถึงมาตามล่าพวกเรา แต่ก็ขอบใจนะ"

ซูอวี่ ไปอัดมันเลย!

ขอร้องล่ะ

"มนุษย์โลกพวกนี้มันบ้าไปแล้วหรือไง"

แคร็บปรายตามองไดมอนด์เฮด ก่อนจะหันไปมองวอร์วูล์ฟ

ฟิ้ว

วอร์วูล์ฟพุ่งกระโจนราวกับสายฟ้าแลบ ร่างอันน่าเกรงขามของเขาบดบังวิสัยทัศน์ของแคร็บจนหมดสิ้น

ในดวงตาหมาป่าของเขา จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ดุเดือดลุกโชน

มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้ม แทบจะฉีกไปถึงหู

มีกระสอบทรายฟรีๆ มาเสิร์ฟให้ถึงที่อีกแล้ว!

การต่อสู้นี่มัน โคตรเจ๋งเลยโว้ย!!!