บทที่ 291: [บัตรแห่งความกตัญญู] วงเงิน 100,000 หยวนต่อเดือน และขวานเงินขวานทองในแม่น้ำ! 4

บทที่ 291: [บัตรแห่งความกตัญญู] วงเงิน 100,000 หยวนต่อเดือน และขวานเงินขวานทองในแม่น้ำ! 4

ฟ่านเต๋อเปียวรู้ดีว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นผิดมหันต์ และเป็นการทรยศต่อความไว้เนื้อเชื่อใจที่เถียนเสี่ยวกวงมีให้เขา

แต่มูลค่าของเงิน 50,000 หยวนมันเย้ายวนใจเกินไป!

แถมเขายังต้องการเงิน 50,000 หยวนนี้อย่างเร่งด่วน เพื่อไปสมทบเป็นค่าสินสอด 180,000 หยวนให้ลูกชายของเขาอีกด้วย

กริ๊ง กริ๊ง—

ในขณะที่ฟ่านเต๋อเปียวกำลังนั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียง โทรศัพท์ที่ชาร์จทิ้งไว้ตรงหัวเตียงก็แผดเสียงดังขึ้นมา

"หืม?"

ฟ่านเต๋อเปียวอุทานเบาๆ คิดว่าเป็นพวก 'ผู้สมรู้ร่วมคิด' ของเขาที่มาถึงก่อนเวลา

แต่ทว่า เมื่อเขาเห็นชื่อ 'เฒ่าเถียน' โชว์หราอยู่บนหน้าจอสายเรียกเข้า เหงื่อเย็นๆ ก็ผุดซึมเต็มแผ่นหลังของเขาทันที

"เฒ่าเถียน! ทะ...ทำไมเขาถึงโทรมาดึกป่านนี้นะ?"

สายของเถียนเสี่ยวกวงทำเอาฟ่านเต๋อเปียวถึงกับอึ้งกิมกี่ แผนการของคืนนี้พังไม่เป็นท่า!

จะรับสายดี หรือไม่รับสายดี?

ถ้ารับสาย แผนแกล้งเมาคืนนี้ก็ใช้ไม่ได้ผลแล้วสิ

แต่ถ้าไม่รับสาย เกิดเฒ่าเถียนติดต่อเขาไม่ได้แล้วบุกมาที่ฟาร์มวัวด้วยตัวเองล่ะ...

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง—

ฟ่านเต๋อเปียวจ้องมองโทรศัพท์ในมือที่ยังคงส่งเสียงร้องไม่หยุด สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อชั่งน้ำหนักว่าจะรับสายดีหรือไม่!

สุดท้าย ฟ่านเต๋อเปียวก็เหลือบไปมองเพื่อนร่วมงานสองคนที่ยังคงนอนกรนสนั่นโดยไม่สะทกสะท้านกับเสียงโทรศัพท์ที่เตียงข้างๆ

เขาวางโทรศัพท์ลง เลือกที่จะไม่รับสาย และตัดสินใจแกล้งเมาต่อไป!

กริ๊ง กริ๊ง—

โทรศัพท์แผดเสียงดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อฟ่านเต๋อเปียวหยิบขึ้นมาดู คราวนี้ไม่ใช่ 'เฒ่าเถียน' แต่เป็น 'เสี่ยวหลิว'!

"ทำไมไอ้เด็กหลิวจื้อหยวนนั่นถึงโทรมาหาฉันด้วยล่ะเนี่ย?"

เมื่อเห็นสายเรียกเข้าจากหลิวจื้อหยวน ฟ่านเต๋อเปียวก็เริ่มตระหนักได้ว่าคืนนี้มันมีบางอย่างผิดปกติ!

ไม่ปกติ มันผิดปกติเกินไปแล้ว!

เขาทำงานร่วมกับหลิวจื้อหยวนและซ่านอวี่เฟยมาเกือบเดือนแล้ว

แต่พวกนั้นไม่เคยโทรหาเขาดึกดื่นป่านนี้เลยสักครั้ง

กริ๊ง กริ๊ง—

ทันทีที่สายของหลิวจื้อหยวนตัดไป สายของซ่านอวี่เฟยก็โทรซ้อนเข้ามาติดๆ

"ไม่นะ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ทำไมพวกหุ้นส่วนถึงโทรหาฉันพร้อมๆ กันตอนดึกขนาดนี้?"

ยิ่งคิด ฟ่านเต๋อเปียวก็ยิ่งรู้สึกผิดติดอยู่ในใจ เขาอดไม่ได้ที่จะเริ่มเหงื่อแตกพลั่ก เม็ดเหงื่อเล็กๆ ผุดขึ้นเต็มหน้าผาก

"หรือว่า... แผนปฏิบัติการคืนนี้ความแตกแล้ว? ไม่น่า จะเป็นไปได้ยังไง!"

ฟ่านเต๋อเปียวคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และดูเหมือนว่านั่นจะเป็นความเป็นไปได้ที่มีโอกาสเกิดขึ้นมากที่สุด!

ปัง ปัง ปัง!

ในขณะที่ฟ่านเต๋อเปียวกำลังสับสนวุ่นวาย เสียงทุบประตูเหล็กบานใหญ่หน้าฟาร์มวัวก็ดังสนั่นหวั่นไหว

"เฒ่าฟ่าน! เปิดประตู! ฉันหลิวจื้อหยวนเอง!"

เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูและเสียงตะโกนของหลิวจื้อหยวน ฟ่านเต๋อเปียวก็รู้ได้ทันทีว่าแผนการคืนนี้ล้มเหลวไม่เป็นท่าแล้ว!

ไม่มีทางเลือกอื่น!

เขารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งไปบอกพวกเพื่อนร่วมแก๊งให้ยกเลิกแผนทันที!

อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยสัญลักษณ์ "?" รัวๆ

"มีคนมา! ยกเลิกแผน! ยกเลิกแผนด่วน! มีคนมาที่ฟาร์มวัว!"

ฟ่านเต๋อเปียวรีบอธิบายสถานการณ์ให้อีกฝั่งฟังอย่างลนลาน จากนั้นก็รีบลบประวัติการแชตในโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว และรีบลุกขึ้นแต่งตัว

แต่งตัวเสร็จ เขาก็หยิบกุญแจที่แขวนอยู่บนตะปูข้างผนัง แล้วเดินออกจากหอพักคนงาน

"มาแล้วๆ เสี่ยวหลิว ทำไมมาซะดึกป่านนี้ล่ะ?"

ฟ่านเต๋อเปียวเดินไปที่ประตูพร้อมกับทักทายหลิวจื้อหยวน

เขาไขแม่กุญแจขนาดเท่ากำปั้นที่คล้องอยู่ด้านในดังแกร๊ก แล้วดึงประตูเปิดออกเล็กน้อย

"เฒ่าฟ่าน คืนนี้ที่ฟาร์มมีอะไรผิดปกติบ้างไหม?"

"มีคนส่งข้อความไปบอกเถ้าแก่ว่าคืนนี้ที่ฟาร์มวัวจะมีเรื่อง"

"ลุงรีบไปใส่เสื้อโค้ตตัวหนาๆ เลยนะ เดี๋ยวเราสองคนจะไปเดินตรวจรอบๆ ฟาร์มด้วยกันอีกรอบ"

"หืม ทำไมกลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนี้เนี่ย? แอบกินเหล้าอีกแล้วเหรอ?"

"กินนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่มีใครว่าหรอก แต่อย่าให้เสียงานใหญ่ก็แล้วกัน"

หลิวจื้อหยวนเดินบ่นพึมพำเข้ามา โดยไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าตกตะลึงของฟ่านเต๋อเปียวเลยแม้แต่น้อย

มีคนส่งข้อความไปบอกเถ้าแก่ว่าที่ฟาร์มวัวจะมีเรื่อง??

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวจื้อหยวน หัวใจของฟ่านเต๋อเปียวก็กระตุกวูบ!

สถานการณ์อะไร!

มีคนคาบข่าวไปบอกเถ้าแก่งั้นเหรอ?

ในแก๊งมีเกลือเป็นหนอนงั้นสิ???

ฟ่านเต๋อเปียวสับสนจนมืดแปดด้านไปหมดแล้ว!