บทที่ 12 สุดยอดปัญญาญาณ

บทที่ 12 สุดยอดปัญญาญาณ

ทาจิบานะ อัน ปิดปากด้วยความประหลาดใจระคนยินดี น้ำตาเอ่อคลอเบ้าตา

“นี่คือ ออร่าราชสีห์ ในที่สุดพี่ก็ก้าวข้ามเรื่องนั้นมาได้แล้ว”

“นี่คือไม้ตายของ ทาจิบานะ คิปเป... ออร่าราชสีห์ มันช่วยให้ร่างกายเคลื่อนไหวประสานกับ สัญชาตญาณสัตว์ป่า ที่ถูกปลุกขึ้นมา ช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายได้อย่างมหาศาล ซาโอริ ถ่ายรูปเก็บไว้เยอะ ๆ เลยนะ”

ความตื่นเต้นปรากฏขึ้นในดวงตาของ อิโนอุเอะ มาโมรุ:

“แมตช์นี้จะต้องสุดยอดมากแน่ ๆ”

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมจู่ ๆ รองกัปตันถึงดูน่ากลัวขนาดนี้”

“รู้สึกเหมือนเขาเป็นราชสีห์กินคนเลย”

เหล่าสมาชิกชมรมที่เฝ้าดูอยู่ข้างคอร์ตอดไม่ได้ที่จะซุบซิบกัน

คามิชิโระ รัน ยืนอยู่กับที่ แกว่งไม้เทนนิสในมือ แล้วเอ่ยอย่างสนใจ:

“ในที่สุดนายก็ปลดผนึกมันแล้วสินะ? ฉันนึกว่านายจะจมดิ่งไปตลอดกาลซะอีก”

“เรื่องนั้น ฉันต้องขอบใจนายนะ ชิโตเสะ”

หลังจากทำลายพันธนาการในใจได้ ทาจิบานะ คิปเป ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

“งั้นก็มาต่อกันเลย”

คามิชิโระ รัน ตั้งท่าเตรียมเสิร์ฟ

เขาโยนลูกขึ้นสูง กระโดด แล้วหวดไม้เทนนิสในมือขวาลงมา

“ข้ามไปสิวะ!”

สายตาของ ทาจิบานะ คิปเป ดุดันขึ้น ไม้เทนนิสของเขาราวกับถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีแดง

ปัง!

ชั่วพริบตาที่ไม้กระทบเข้ากับลูกเทนนิส คลื่นกระแทกอันรุนแรงก็แผ่กระจายออกไป พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่น ลูกเทนนิสพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกปืนใหญ่ ทิ้งร่องรอยเส้นสายสีแดงเอาไว้

“เร็ว เร็วเกินไปแล้ว”

คนอื่น ๆ ไม่สามารถแม้แต่จะมองตามวิถีของลูกได้ทันด้วยซ้ำ

“ตีได้สวยนี่”

คามิชิโระ รัน ตวัดไม้เทนนิส

เอี๊ยด...

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ...

ลูกเทนนิสอันหนักหน่วงหมุนควงอยู่บนหน้าไม้ ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา

“...พละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 20% เลยงั้นเหรอ!...”

คามิชิโระ รัน หรี่ตาลง ฝืนหวดลูกกลับไปอย่างยากลำบาก

“ย้าก!”

ด้วยร่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีแดงเข้ม ทาจิบานะ คิปเป หวดลูกพุ่งตรงไปยังกลางคอร์ตของ คามิชิโระ รัน อย่างดุดัน

ในตอนนี้ ความแข็งแกร่งของ ทาจิบานะ คิปเป ก้าวข้าม อาโทเบะ ไปไกลโขแล้ว

คามิชิโระ รัน ออกแรงกดฝีเท้า พุ่งตัวอย่างแข็งขันตรงไปยังเส้นกลางคอร์ต เขาก้าวเท้าขวาออกไป ใช้ฝ่าเท้าถีบส่งตัว และเตรียมพร้อมที่จะโต้ลูกกลับไปทุกเมื่อ

ในขณะเดียวกัน แสงสีขาวสว่างจ้าก็รวมตัวกันที่ใต้ฝ่าเท้าของเขา พัดเอาปอยผมบนหน้าผากปลิวไสวไปตามสายลม

ท่วงท่าของ ชิโตเสะ เซ็นริ ที่ คามิชิโระ รัน กลายร่างเป็นก็เปลี่ยนไปเช่นกัน และน้ำเสียงของเขาก็เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ลูกที่สองร้อยสามสิบเอ็ด”

“นี่มันสเปเชียลเอฟเฟกต์หรือไง? หรือว่าฉันตาฝาดไปเองเนี่ย?”

คามิโอ อากิระ และคนอื่น ๆ ขยี้ตาตัวเองด้วยความงุนงง

“นี่มัน... ภาวะไร้อัตตา และ สุดยอดปัญญาญาณ ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเห็นที่นี่”

ใบหน้าของ อิโนอุเอะ มาโมรุ เผยให้เห็นความตกตะลึงที่ไม่อาจควบคุมได้

“ภาวะไร้อัตตา? มันคืออะไรเหรอคะ รุ่นพี่?”

ชิบะ ซาโอริ เอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“มีเพียงนักเทนนิสระดับท็อปเท่านั้นที่จะเข้าถึง ภาวะไร้อัตตา ได้ ใน ภาวะไร้อัตตา จะมีสามประตูอยู่ และหนึ่งในนั้นก็คือ สุดยอดปัญญาญาณ ด้วยการใช้การประมวลผลทางจิตใจอย่างรวดเร็วและกระตุ้นการทำงานของสมอง ผู้ใช้จะสามารถพึ่งพาข้อมูลที่มีอยู่เพื่อจำลองสถานการณ์การแข่งขันในชั่วพริบตา และวิเคราะห์ได้อย่างแม่นยำว่าลูกไหนที่จะทำให้พวกเขาทำแต้มได้เร็วที่สุด ทำให้เกิดการ คาดการณ์สมบูรณ์แบบ”

อิโนอุเอะ มาโมรุ เป็นนักข่าวสายเทนนิสมาหลายปี ดังนั้นเขาจึงมีความรู้เชิงลึกในระดับหนึ่ง

“คาดการณ์สมบูรณ์แบบ งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น ทาจิบานะ คิปเป ก็จบเห่แล้วสิคะ?!”

ชิบะ ซาโอริ ยกมือขึ้นปิดปาก

“พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกหรอก ทุกกระบวนท่าย่อมมีจุดอ่อนทั้งนั้น เพียงแต่ฉันไม่คิดเลยว่า คามิชิโระ รัน จะสามารถเลียนแบบ ภาวะไร้อัตตา ได้ด้วย เขาเป็นคนที่ลึกล้ำสุดหยั่งถึงจริง ๆ”

อิโนอุเอะ มาโมรุ เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ตูม!

ในขณะนี้ การปะทะกันระหว่างทั้งสองได้เข้าสู่ช่วงดุเดือดเลือดพล่าน

ความแข็งแกร่งของ ชิโตเสะ เซ็นริ ที่ คามิชิโระ รัน กลายร่างเป็นนั้น เทียบเท่ากับตัวจริง ดังนั้นเขาจึงสูสีกับ ทาจิบานะ คิปเป อย่างสมบูรณ์

หลังจากการแรลลี่กว่าร้อยลูก ออร่าของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิม และท่วงท่าการตีโต้ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

“คาดการณ์สมบูรณ์แบบ บ้าบออะไรกัน ทำอย่างกับว่าจะมีใครทำนายอนาคตได้จริง ๆ งั้นแหละ!”

แววตาของ ทาจิบานะ คิปเป แน่วแน่ และทุกการตีโต้ก็ดุดันราวกับสัตว์ป่าที่กำลังขย้ำเหยื่อ

บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวนั้นมากพอที่จะทำให้นักเทนนิสระดับคันโตถึงกับเข่าอ่อนได้เลย

แม้แต่คนอื่น ๆ ที่เฝ้าดูการแข่งขันอยู่ก็ไม่อาจหยุดยั้งความหวาดกลัวของตัวเองได้ และยิ่งยากจะจินตนาการถึงแรงกดดันที่ต้องเผชิญเมื่อลงไปต่อสู้ด้วยตนเอง

ที่ลูกที่สองร้อยยี่สิบสี่ ทาจิบานะ คิปเป ที่ตีโต้กลับไปอย่างมั่นคงมาตลอด ก็พลันระเบิดพลังเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน

“ราชสีห์คลั่ง!”

ออร่าสีแดงของ ทาจิบานะ คิปเป พวยพุ่ง และเขาใช้ฟอร์แฮนด์หวดลูกเทนนิสกลับไปอย่างรุนแรง ภาพเงาของราชสีห์ที่กำลังคำรามดูเหมือนจะก่อตัวขึ้นด้านหลังเขา

ลูกเทนนิสแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงกลางอากาศ แตกแขนงออกเป็นภาพติดตาหลายสาย

นี่คือท่าไม้ตาย ระบำลูกระเบิดพสุธา ในเวอร์ชันที่อ่อนกำลังลง ด้วยการใช้สปินแบบพิเศษและพละกำลังอันมหาศาล ลูกบอลจะสร้างภาพติดตาขึ้นมากลางอากาศ เพื่อสร้างความสับสนให้กับคู่แข่ง

แม้จะมีสายตาที่ยอดเยี่ยมเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะแยกแยะได้ว่าลูกไหนคือลูกจริงในชั่วพริบตา

เวลาในการโต้ลูกกลับไปนั้นผ่านไปในพริบตา ความลังเลเพียงชั่วขณะจะนำไปสู่การเสียแต้ม

แต่สำหรับ คามิชิโระ รัน ที่ทำ คาดการณ์สมบูรณ์แบบ ไว้แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ในความคาดหมายของเขา

“วิถีของลูกมันชัดเจนตั้งแต่แรกเห็นแล้ว”

สิ้นเสียงกระซิบ เขาก็ตวัดไม้เทนนิส ทะลวงผ่านภาพติดตาของลูกหลายสาย และหวดเข้าที่ลูกเทนนิสของจริงได้อย่างแม่นยำ ส่งมันพุ่งตรงไปยังคอร์ตด้านหลังของ ทาจิบานะ คิปเป

“สมกับเป็น ชิโตเสะ ลูกแบบนี้ก็ยังรับได้อีก”

ทาจิบานะ คิปเป รีบถอยร่นอย่างรวดเร็ว ยืดไม้เทนนิสออกไปในจังหวะที่ลูกกำลังจะสัมผัสพื้น หวดโต้กลับไปได้อย่างฉิวเฉียดด้วยท่าทางที่ค่อนข้างทุลักทุเล

ที่ลูกที่สองร้อยยี่สิบหก ทาจิบานะ คิปเป หวดสมาชลูกไปที่คอร์ตฝั่งซ้ายของ คามิชิโระ รัน

ที่ลูกที่สองร้อยยี่สิบแปด ทาจิบานะ คิปเป หวดลูกด้วยความเร็วสูงไปที่อีกฝั่งของ คามิชิโระ รัน ด้วยการใช้ข้อได้เปรียบด้านจังหวะเวลาของลูกโวลเลย์ เขาลดเวลาตอบสนองของ คามิชิโระ รัน ลงได้อย่างมาก แต่ คามิชิโระ รัน ก็ยังคงตอบสนองทันและโต้ลูกกลับมาได้อย่างฉิวเฉียด

ลูกโต้กลับนั้นอ่อนแรงและไร้กำลัง นี่คือโอกาสทอง

ออร่าสีแดงฉานประดุจเลือดของ ทาจิบานะ คิปเป พวยพุ่ง และเขาก็ตั้งท่วงท่าที่แปลกประหลาด

“ระบำลูกระเบิดพสุธา!”

ชั่วพริบตาที่ลูกพุ่งมาถึง เขาใช้ขอบไม้เทนนิสกระแทกเข้ากับลูกอย่างจัง

ปัง!

ด้วยเสียงระเบิดดังสนั่น ลูกเทนนิสแทบจะยุบตัวลงไป และกระแสอากาศอันรุนแรงก็ปะทุออกมาจากหน้าไม้ พัดพาลูกเทนนิสพุ่งทะยานเข้าไปในคอร์ตของ คามิชิโระ รัน

ลูกเทนนิสสร้างการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติและรุนแรงขึ้นกลางอากาศ ก่อให้เกิดภาพติดตามากกว่า ราชสีห์คลั่ง อย่างเทียบไม่ติด และเนื่องจากการเสียดสีกับอากาศ มันจึงส่งเสียงดัง ราวกับราชสีห์ที่กำลังคำรามและเตรียมจะกลืนกิน คามิชิโระ รัน เข้าไปทั้งตัว

“ช่างเป็น... ช่างเป็นเทคนิคที่น่าสะพรึงกลัวอะไรขนาดนี้”

อิโนอุเอะ มาโมรุ ถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง กลืนน้ำลายอึกใหญ่

เขาสัมผัสได้ถึง สัญชาตญาณสัตว์ป่า ดั้งเดิมจากเทคนิคของ ทาจิบานะ คิปเป ซึ่งเต็มไปด้วยความก้าวร้าว

เขามั่นใจได้เลยว่า ทาจิบานะ คิปเป ในปัจจุบันแข็งแกร่งกว่านักเทนนิสมัธยมต้นอย่างน้อย 99% ไปแล้ว และสามารถเฉิดฉายได้อย่างยอดเยี่ยมใน การแข่งขันระดับชาติ ด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน ทาจิบานะ อัน ก็ขยำชายเสื้อตัวเองด้วยความประหม่า

เธอรู้ซึ้งถึงพลังของ ระบำลูกระเบิดพสุธา เป็นอย่างดี

นี่คือท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของ ทาจิบานะ คิปเป และยังควบคุมได้ยากที่สุดอีกด้วย

ในตอนนั้น ทาจิบานะ คิปเป พึ่งพาท่านี้จนทำให้ตาของ ชิโตเสะ เซ็นริ ต้องบาดเจ็บ

ด้วยเหตุนี้

แม้จะรู้ว่าความแข็งแกร่งของ คามิชิโระ รัน นั้นลึกล้ำสุดหยั่งถึง แต่ ทาจิบานะ อัน ก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเขา

“พี่คะ ขอร้องล่ะ พี่ห้ามทำให้พี่คามิชิโระบาดเจ็บเด็ดขาดเลยนะ”

“ทาจิบานะ ฉันไม่ใช่คนเดิมในอดีตอีกต่อไปแล้ว นี่คือลูกที่สองร้อยสามสิบสอง”

คามิชิโระ รัน สวมบทบาทเป็น ชิโตเสะ เซ็นริ อย่างสมบูรณ์ เขาก้าวไปข้างหน้า และแสงสีขาวบนร่างกายของเขาก็พวยพุ่งขึ้น

“คามิคาคุชิ”

ปัง!

ลูกเทนนิสที่ก่อนหน้านี้ไม่สามารถตามรอยได้ กลับพุ่งเข้าชนหน้าไม้ของ คามิชิโระ รัน อย่างว่าง่าย พลังอันน่าสะพรึงกลัวของมันสลายหายไปในพริบตา

ลูกเทนนิสพุ่งทะยานออกไป ลอยสูงขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากตกกระทบพื้น แรงหมุนที่พกพามาทำให้มันหายวับไปจากสายตา

“15–0”

ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าขนลุก มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของ ทาจิบานะ คิปเป เท่านั้นที่ได้ยิน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล