บทที่ 47 การเปลี่ยนแปลงของอาณาเขต การค้าระหว่างมิติ

บทที่ 47 การเปลี่ยนแปลงของอาณาเขต การค้าระหว่างมิติ

ลู่เหิงกวาดตามองแบบแปลนการสร้างวงแหวนลอยฟ้า ความรู้และความลับที่แฝงอยู่นั้นค่อนข้างลึกซึ้ง ให้พวกนักเวทอาร์เคนลองศึกษากันดู หากเข้าใจเทคโนโลยีนี้อย่างถ่องแท้ ก็อาจจะนำไปประยุกต์ใช้ในด้านอื่นๆ ได้

ตอนนี้เขายังไม่ได้สร้างสิ่งก่อสร้างระดับหายากเหล่านี้ ระยะเวลาของม้วนคาถาแลกเปลี่ยนข้ามเซิร์ฟเวอร์แบบจำกัดพื้นที่มีจำกัด ต้องให้ความสำคัญกับการสร้างระบบการผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการในการค้าขายก่อน

เฮยซิงรีบเสนอแผนการขยายพื้นที่ทันที

อันดับแรกคือการขยายพื้นที่เพาะปลูกจากสองพันแห่งเป็นห้าพันแห่ง จำนวนเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดที่สุด ด้วยการใช้ปุ๋ยเคมี ดรูอิด และกังหันน้ำ ช่วยเพิ่มผลผลิต ทำให้ผลิตเสบียงอาหารได้ถึง 1 ล้าน 5 แสนหน่วยต่อเดือน

ฟาร์มปศุสัตว์ก็ไม่น้อยหน้า ขยายตัวอย่างรวดเร็วถึงสองพันแห่ง ผลิตเนื้อสัตว์ชนิดต่างๆ ได้ประมาณ 4 แสนหน่วยต่อเดือน

แต่เมื่อคำนึงถึงว่าผลผลิตจากฟาร์มเหล่านี้ นอกจากจะใช้บริโภคในชีวิตประจำวันและแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรแล้ว ยังต้องใช้เป็นพื้นฐานในการสร้างระบบเทคโนโลยีทางการแพทย์ เช่น สมุนไพรและพืชเศรษฐกิจอื่นๆ ด้วย

ดังนั้น การจะเลี้ยงดูประชากร 1 แสน 9 หมื่นคน จึงถือว่าอยู่ในระดับที่ค่อนข้างเหลือเฟือ

ต่อมาคือทรัพยากรพื้นฐานและทรัพยากรพิเศษทั่วไป

บนพื้นฐานของสิ่งก่อสร้างทรัพยากรกว่าสามสิบชนิด เช่น แหล่งน้ำพุ เหมืองทอง เหมืองหิน เหมืองหินเวทมนตร์ เหมืองโพแทสเซียม เหมืองฟอสฟอรัส เหมืองทองแดง เหมืองเหล็ก ปรอท มิธริล คริสตัล ฯลฯ ได้มีการเพิ่มเหมืองแร่พิเศษอีกสิบกว่าชนิด เช่น แหล่งน้ำมัน เหมืองถ่านหิน และแร่หายาก

สิ่งก่อสร้างทรัพยากรรวมกว่าห้าสิบชนิด แต่ละชนิดได้ขยายเป็นหนึ่งพันแห่ง

เนื่องจากมีการปูพื้นฐานไว้ก่อนหน้านี้ การขยายครั้งนี้จึงเพิ่มขนาดขึ้นเพียงเท่าตัว แต่ก็ใช้ทรัพยากรต่างๆ รวมเกือบสองแสนหน่วย

ถึงกระนั้น ก็ทำให้ทรัพยากรที่ได้เป็นรางวัลจากสงครามครั้งนี้แทบจะหมดเกลี้ยง หรือแม้กระทั่งต้องนำเสบียงที่เก็บไว้มาใช้ด้วย

ร้านตีเหล็ก โรงงานปุ๋ยเคมี โรงงานปืนใหญ่ โรงงานปืน โรงงานกระสุน ร้านเล่นแร่แปรธาตุ โรงงานเครื่องมือวิเศษ และสิ่งก่อสร้างสำหรับแปรรูปอื่นๆ ล้วนได้รับการขยายขนาด

ในอนาคตยังต้องมีการสร้างโรงไฟฟ้า โรงงานผลิตสายไฟเบอร์ออปติก โรงงานแปรรูปยา และสิ่งก่อสร้างพื้นฐานทางอุตสาหกรรมอื่นๆ อีก

รวมถึงสิ่งก่อสร้างระดับหายากที่รอการขยายและสร้างใหม่ด้วย

แต่ลู่เหิงไม่มีทรัพยากรเหลือแล้ว จึงทำได้เพียงพึ่งพาคณะทำงานและพ่อแม่พี่สาวให้ช่วยออกเงินส่วนหนึ่งไปก่อน เพื่อเพิ่มกำลังการผลิต และผลิตสินค้าแปรรูปจำนวนมากสำหรับการค้าระหว่างมิติ

อาณาเขตได้รับการสร้างอย่างเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

ลู่เหิงมองลงมาจากยอดหอคอยเวทมนตร์ ขนาดของสิ่งก่อสร้างขยายใหญ่ขึ้นจนไม่สามารถมองเห็นอาณาเขตทั้งหมดได้ในคราวเดียว ต้องอาศัยภาพโฮโลแกรมของหอสังเกตการณ์ดวงดาว

ตอนนี้ภายในอาณาเขต มีเมืองหลักซึ่งเป็นที่ตั้งของหอคอยเวทมนตร์ 1 เมือง สิ่งก่อสร้างสำหรับรุกและรับล้วนเป็นระดับ 2 ต่อให้กองทัพระดับ 3 บุกเข้ามา ก็มั่นคงดั่งปราการเหล็กกล้า

ถัดจากเมืองหลัก คือเมืองบริวาร 18 เมือง

เป็นเมืองสำหรับอยู่อาศัย 5 เมือง เมืองเกษตรกรรม 5 เมือง เมืองอุตสาหกรรม 5 เมือง และป้อมปราการทางทหาร 3 เมือง

ภายใต้การวางแผนของเฮยซิง ด้านหลังทางทิศตะวันตกซึ่งปลอดภัยที่สุด มีเมืองเกษตรกรรม 2 เมือง และเมืองอุตสาหกรรม 3 เมือง

เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด หากข้าศึกทะลวงแนวป้องกันเข้ามา กวาดล้างพื้นที่ทางฝั่งตะวันออกทั้งหมดของอาณาเขต และมาหยุดอยู่ที่หอคอยเวทมนตร์ ฐานทัพอุตสาหกรรมและเกษตรกรรมที่อยู่ทางทิศตะวันตกก็จะเป็นแหล่งเสบียงชั้นดีสำหรับการโจมตีโต้กลับ

ทางทิศเหนือ มีเมืองสำหรับอยู่อาศัย 2 เมือง และเมืองเกษตรกรรม 3 เมือง ทางทิศใต้ มีเมืองสำหรับอยู่อาศัย 3 เมือง และเมืองอุตสาหกรรม 2 เมือง

และที่สำคัญที่สุดคือทิศตะวันออก มีป้อมปราการทางทหาร 3 เมือง คอยรักษาเส้นทางหลักที่เชื่อมไปยังภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคใต้ ปกป้องพื้นที่ด้านหลังไว้อย่างมิดชิด

ป้อมปราการทางทหารทั้งสามแห่งมีขนาดค่อนข้างเล็ก กำแพงเมืองที่ล้อมรอบทั้งสี่ด้านมีความยาวเพียงหนึ่งกิโลเมตรเท่านั้น ภายใต้ข้อจำกัดด้านต้นทุน จึงสามารถทุ่มทรัพยากรได้อย่างเต็มที่ เพื่อยกระดับให้เป็นระดับ 2 ที่แข็งแกร่งจนยากจะทำลายได้

ภายในจะคงไว้เพียงสิ่งก่อสร้างสำหรับการผลิตจำนวนเล็กน้อย ครอบคลุมทั้งพื้นที่เพาะปลูก อุตสาหกรรม และแหล่งน้ำพุ โดยมีมาตรฐานว่าหากถูกปิดล้อม กองกำลังป้องกันจะต้องอยู่รอดได้นานถึงหนึ่งปี

นี่คือบทเรียนที่ได้รับจากการสร้างค่ายทหารทั้ง 18 แห่งในการรบครั้งก่อน

เมืองหลักหนึ่งเมืองกับสิบแปดตำบล ครอบคลุมพื้นที่อาณาเขตหนึ่งแสนไร่จนเต็มแน่น

โดยมีเมืองหลักเป็นจุดเริ่มต้น โครงข่ายถนนและทางรถไฟถักทอประดุจตาข่าย เชื่อมต่อพื้นที่ทั้งหมดในอาณาเขตเข้าด้วยกัน การคมนาคมสะดวกสบายอย่างยิ่ง กองทัพสองแสนนายสามารถเคลื่อนย้ายไปยังจุดต่างๆ ภายในอาณาเขตได้ในชั่วพริบตา

ใช่แล้ว โรงงานปูนซีเมนต์และโรงงานผลิตรางรถไฟก็ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง เทคโนโลยีเหล่านี้ไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรมากนัก

เพียงแต่ระบบรางในปัจจุบันยังคงพึ่งพาพลังงานจากสัตว์เลี้ยงเป็นหลัก ซึ่งยังคงมีความได้เปรียบอย่างมากในการขนส่งสินค้าขนาดใหญ่หรือผู้คนจำนวนมาก

รอจนกว่าโรงงานเครื่องยนต์จะสามารถวิจัยเครื่องยนต์สันดาปภายใน และสร้างรถไฟที่ใช้เครื่องยนต์สันดาปภายในได้เมื่อไหร่ ก็จะสามารถทดแทนแรงงานของหมาป่าเลือดได้ทันที

ลู่เหิงพอใจกับการสร้างอาณาเขตมาก โครงการทั้งหมดเพิ่งสำเร็จไปได้เพียงครึ่งเดียว สิ่งก่อสร้างหลายแห่งยังขยายไม่เต็มที่

เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นเดินตรวจตราตลาด พบว่าชุดเกราะและอาวุธที่เพิ่งหลอมเสร็จ ปืนและกระสุน ตลอดจนอุปกรณ์วิเศษที่เรียงรายเป็นแถว ได้ถูกส่งมาที่นี่อย่างรวดเร็ว

เครื่องเหล็กและชุดเกราะราคาไม่สูงนัก ใช้เหล็ก 1 หน่วยสามารถสร้างชุดเกราะครบชุดได้ 1 ชุด ซึ่งประกอบด้วยเกราะเหล็ก ดาบยาว หอก หน้าไม้ และลูกศร เมื่อนำไปขายก็จะได้เหล็กกลับมา 3 หน่วย

แต่ปืนและกระสุนมีราคาแพงลิ่ว เพราะเป็นสินค้าหลักที่มีแค่ที่นี่ที่เดียว ฝ่ายคณะทำงาน พ่อแม่ และพี่สาวสามารถผลิตได้ แต่กำลังการผลิตก็ยังห่างไกลจากลู่เหิงนัก

ดังนั้น วัตถุดิบ 1 หน่วยที่นำมาผลิตปืนและปืนใหญ่ 1 ชุด เมื่อนำไปขายจะได้กำไรถึงสิบเท่า คือได้รับวัสดุทองแดงและเหล็ก 10 หน่วย

การขายปืนเป็นเพียงน้ำจิ้ม สิ่งสำคัญที่สุดคือกระสุน ซึ่งเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยอย่างแท้จริง แม้ว่าวัตถุดิบ 1 หน่วยจะสามารถผลิตกระสุนได้ถึง 1 แสนนัด แต่ก็ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการในยามสงคราม เพราะวินาทีเดียวก็ต้องใช้กระสุนไปนับแสนนัดแล้ว

นี่แหละคือธุรกิจค้าอาวุธที่กำไรงาม

บังเอิญที่พวกลอร์ดในมิติไนเธอร์ก็ชอบสิ่งเหล่านี้ กองทหารระดับ 1 หากไม่ใช่กองทหารคุณภาพสูง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับปืนก็ถูกยิงตายในพริบตา และยังมีอานุภาพทำลายล้างสูงต่อกองทหารระดับ 2 อีกด้วย

ช่างเหมาะเจาะกับสถานการณ์ของลอร์ดในมิติไนเธอร์ในช่วงเวลานี้เป็นอย่างยิ่ง

เมื่อพูดถึงอุปกรณ์วิเศษ สิ่งนี้ยิ่งสำคัญกว่า ลอร์ดทั่วไปที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ทำได้เพียงใช้คะแนนแลก หรือเปิดหีบสมบัติเพื่อให้ได้มาสักหนึ่งหรือสองชิ้นเท่านั้น

แม้แต่คณะทำงานก็ยังมีอุปกรณ์วิเศษน้อยชิ้น พวกเขาไม่สามารถผลิตเองได้ ทำได้เพียงขอซื้อจากภายนอก ซึ่งชนพื้นเมืองก็แทบจะไม่ขายให้เลย

สมาชิกหลักของคณะทำงานมีอุปกรณ์สวมใส่กันแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขากระหายมันอย่างมาก

อุปกรณ์วิเศษยิ่งมีกำไรมหาศาล ทรัพยากรพิเศษ 1 หน่วย สามารถสร้างอุปกรณ์วิเศษได้ถึง 10 ชิ้น ครอบคลุมตั้งแต่คทาเวทมนตร์ อาวุธ หน้าไม้ ลูกศร ชุดคลุมเวทมนตร์ ไปจนถึงของฟุ่มเฟือยอย่างเกราะมิธริล

เมื่อนำไปขาย กำไรจะเพิ่มขึ้นถึง 100 เท่า สามารถรับทรัพยากรพิเศษกลับมาได้ถึง 100 หน่วย

เมื่อคณะทำงานสั่งซื้ออาวุธจากลู่เหิงเป็นจำนวนมาก และนำไปขายต่อ ช่องทางสื่อสารของลอร์ดในมิติไนเธอร์ก็คึกคักขึ้นมาทันที

"ให้ตายสิ คณะทำงานสุดยอดไปเลย ทำปืนออกมาได้ด้วย เป็นผลงานจากโครงการฟื้นฟูระบบความรู้อารยธรรมเมื่อช่วงก่อนหน้านี้หรือเปล่าเนี่ย"

"ฮ่าๆๆ กูรวยแล้ว โว้ย จะติดอาวุธให้กองทหารสัก 100 นาย แม่ งเอ๊ย เห็นพวกก็อบลิน ออร์ค สัตว์ประหลาดแอบซุ่มโจมตีอยู่ในป่า เดี๋ยวจะให้ลิ้มรสอำนาจการยิงปูพรมของอุตสาหกรรมแบบคธูลูหน่อย"

"พี่ชายข้างบน สังเกตไหมว่ามิตินี้มีพวกดรูอิดอยู่ด้วย พวกเขาเกลียดผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการเล่นแร่แปรธาตุมากนะ ถ้าเกิดเผ่าพันธุ์ต่างๆ อ่อนแอลงอย่างหนัก เดี๋ยวพวกเขาก็จะมาหาเรื่องนายหรอก"

"ดรูอิดบ้าบออะไรกัน นี่มันพวกปกป้องสัตว์และสิ่งแวดล้อมในต่างโลกชัดๆ"

เมื่อคณะทำงานเห็นความกระตือรือร้นของเหล่าลอร์ด พวกเขาก็รีบออกประกาศทันที ไม่กล้ารับความดีความชอบไว้เอง โดยระบุว่าทั้งหมดนี้ถูกผลิตขึ้นโดยลอร์ดเพื่อนร่วมโลกที่อยู่อีกมิติหนึ่ง พวกเขาเป็นเพียงตัวแทนจำหน่ายเท่านั้น

"เทพเจ้าลู่สุดยอดไปเลย"

"ลอร์ดต่างโลกเหรอ พลังการผลิตของคนๆ เดียวสามารถตอบสนองความต้องการของลอร์ดในมิติไนเธอร์ถึงหนึ่งหมื่นคนได้เนี่ยนะ บ้าไปแล้ว"

"เดี๋ยวนะ สามารถผลิตอุปกรณ์วิเศษได้จำนวนมาก แถมยังสามารถติดต่อข้ามเซิร์ฟเวอร์ได้อีก นี่มันเทพเจ้าระดับไหนกันเนี่ย"

คณะทำงานรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาเคยเสนอแนวคิดเรื่องการเดินทางสู่ทะเลดวงดาว แต่คนส่วนใหญ่ก็คงไม่เชื่อ

แต่ตอนนี้ การได้ติดต่อกับเพื่อนร่วมโลกต่างมิติ และได้รับหลักฐานยืนยัน ทำให้เกิดพลังขับเคลื่อนอย่างมหาศาล

ลู่เหิงไม่รู้เรื่องเหล่านี้ อาวุธที่เขาขายให้กับคณะทำงานนั้น ต่ำกว่าราคาตลาดทั้งหมด พวกเขาในฐานะพ่อค้าคนกลางก็คงทำกำไรได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ถือเป็นการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน

เมื่อเวลาผ่านไป การผลิตตลอดทั้งคืน บวกกับการเตรียมพร้อมสำหรับกองทัพของตัวเอง จึงมีเสบียงเพียงพอสำหรับการค้าขาย ทำให้ได้รับทรัพยากรชนิดต่างๆ ถึงสามสี่แสนหน่วย

โชคดีที่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

การสร้างอาณาเขตเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยเริ่มจากการวางรากฐานอันมั่นคงให้กับสี่ภาคส่วนอุตสาหกรรม ได้แก่ พลังงาน การแพทย์ การสื่อสาร และเคมีภัณฑ์

จากนั้นก็เป็นสิ่งก่อสร้างระดับหายากประเภทต่างๆ ในสายเวทมนตร์