บทที่ 39 กองกำลังสวรรค์ ยึดเมืองทรายทอง

วันที่หนึ่งเดือนหก

กลางดึก

นักรบเดนตายสองคนที่เมืองทรายทองถูกขังมาครบหนึ่งวันเต็มแล้ว

จั่วจิงก็คิดแผนมาทั้งวันเหมือนกัน

"เมืองทรายทองเล็กนิดเดียว ซ่อนนักรบเดนตายสักสามคนก็เต็มกลืนแล้ว อย่าว่าแต่สามสิบหรือมากกว่านั้นเลย"

ที่จั่วจิงประทับร่างนักรบเดนตายเข้ามาในแดนสวรรค์ทรายทอง ก็เพื่อจะใช้ฟังก์ชัน 'ส่งตัว' ส่งนักรบเดนตายเข้ามาเรื่อยๆ

โดยเฉพาะตอนนี้ที่หยกหักขึ้นระดับแปดแล้ว รีเฟรชได้ตั้ง 34 คนต่อวัน

เดือนเดียวก็ปั๊มยอดนักรบเดนตายได้ถึง 1,020 คน กลายเป็นกองกำลังสุดแกร่งได้เลย

นี่คือแผนแรกที่จั่วจิงคิดไว้ก่อนเข้ามา

แต่พอเข้ามาก็เจอปัญหาใหญ่สองอย่าง—

"แดนสวรรค์ของตระกูลเหลยดันเป็นทะเลทรายซะงั้น!"

"แล้วตระกูลเหลยก็บุกเบิกแดนสวรรค์ไปได้แค่นิดเดียวเอง!"

เมืองทรายทองนี่เรียกได้ว่าเล็กเท่ารูหนูเลย

จั่วจิงกะด้วยสายตา น่าจะกว้างยาวไม่เกินสามลี้ มองปราดเดียวก็เห็นทะลุปรุโปร่งแล้ว

เมืองเล็กแค่นี้ จะไปซ่อนคนได้สักกี่คนกัน

นี่คือปัญหาแรก

ปัญหาที่สอง

เรื่องอาหาร

เมืองทรายทองไม่เหมือนเมืองหรือหมู่บ้านทั่วไป ที่นี่ทุกคนเป็นทหารหมด เรียกได้ว่าเป็น 'เมืองทหาร' เลยล่ะ

เรื่องอาหารการกินถูกควบคุมอย่างเข้มงวด

พวกทหารก็กินข้าวหม้อเดียวกัน

นักรบเดนตายอยู่ที่นี่ ขโมยของกินในเมืองก็ไม่ได้ จะออกไปหาของกินนอกเมืองก็ไม่ได้อีก

ขนาดตัวเมืองทรายทองเอง ตระกูลเหลยยังต้องส่งเสบียงจากข้างนอกเข้ามาให้เลย

"ถ้าฉันส่งนักรบเดนตายเข้ามา ก็คงยึดเมืองทรายทองได้สบายๆ"

"แต่ข้างนอกล่ะ?"

"ทางเข้าแดนสวรรค์ จะยึดได้ไหม"

"ต่อให้ยึดได้ ถ้าตระกูลเหลยแค้นจัดจนเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศให้รู้กันทั่วล่ะ"

"ฉันจะรับมือไหวไหม"

มีปัญหาให้ต้องคิดเพียบ

แถมจั่วจิงยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของตระกูลเหลยด้วยซ้ำ

ตระกูลเหลยยิ่งใหญ่ในเมืองซ่างหยางมาตั้งสองร้อยปี

แถมยังครอบครองแดนสวรรค์ทรายทองมานานกว่าแปดปี

มียอดฝีมืออยู่กี่คน

มีทหารเก่งๆ อยู่กี่นาย

มีไม้เด็ดอะไรซ่อนอยู่อีกบ้าง

นักรบเดนตายที่จั่วจิงส่งไปแฝงตัวในเมืองซ่างหยางก็สืบเรื่องพวกนี้มาได้น้อยนิดเหลือเกิน

รู้แบบงูๆ ปลาๆ

ถ้าลงมือเมื่อไหร่ การจะใช้คนกี่คนยึดแดนสวรรค์กับจัดการตระกูลเหลยก็เป็นเรื่องนึง แต่จะตีให้แตกพ่ายในรวดเดียวนี่สิ เป็นอีกเรื่องนึงเลย

"บางที"

"อาจจะต้องช่างหัวเรื่องข้างนอกแดนสวรรค์ไปก่อน"

"ยึดเมืองทรายทองให้ได้ก่อนดีกว่า!"

จั่วจิงจำได้ว่าตอนเข้ามา ทางเข้าถูกปิดด้วยแผ่นเหล็กหนาตั้งสามชั้น แผ่นนึงต้องใช้คนเป็นร้อยช่วยกันยก

แต่ในเมืองทรายทอง

กลับไม่มีอะไรปิดทางออกเลย

คงเพราะตระกูลเหลยกลัวว่า ถ้าเกิดปิดทางออกไว้ แล้วเมืองทรายทองเกิดเรื่องจนคนตายหมด จะไม่มีใครมาเปิดประตูจากข้างในให้ แล้วคนข้างนอกจะเข้ามาได้ยังไง

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ซวยสิ

"แต่ฉันสามารถยึดเมืองทรายทอง แล้วใช้วิธีเดียวกัน ปิดทางออกซะ"

"ถึงตอนนั้น คนในแดนสวรรค์ก็ออกไปไม่ได้ คนข้างนอกก็เข้ามาไม่ได้"

นี่ก็เป็นทางออกที่พบกันครึ่งทาง

ข้อดีก็คือ ไม่ต้องไปปะทะกับตระกูลเหลย หรือกลุ่มอิทธิพลอื่นๆ ในแคว้นเยี่ยนแบบตรงๆ ปิดประตูตีแมว เล่นเกมของตัวเองในแดนสวรรค์ได้เลย

ส่วนข้อเสียก็คือ—

"อาหาร"

"เสบียง"

"ในทะเลทราย โอเอซิสเล็กๆ แค่นี้ เลี้ยงคนได้ไม่กี่คนหรอก"

"ถ้าหาโอเอซิสแห่งใหม่ไม่เจอก่อนที่เสบียงในเมืองทรายทองจะหมดล่ะก็ เสียหายยับเยินแน่!"

จั่วจิงชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว

สุดท้ายก็ตัดสินใจ—

"ลุย!"

...

วันที่หนึ่งเดือนหก

เวลา 23:59 น.

จั่วจิงส่งนักรบเดนตายระดับแปด 24 คนที่เหลือ ไปที่เมืองทรายทอง

การรีเฟรชครั้งแรกหลังจากหยกหักอัปเกรดเป็นระดับแปด ได้นักรบเดนตายระดับแปดมา 34 คน จั่วจิงเก็บไว้เป็นองครักษ์ส่วนตัว 5 คน ที่เหลือ 29 คน ส่งมาที่แดนสวรรค์ทั้งหมด

ตอนดึก ส่งมา 3 คน ให้ซ่อนตัวอยู่ในเมือง

ตอนบ่าย ส่งมาอีก 2 คน ให้ไปยึดทีมสำรวจ

ในนั้น

นักรบเดนตายระดับแปดสองคนที่ส่งไปยึดทีมสำรวจ นอกจากจะเป็นแผนสำรอง เผื่อการยึดเมืองทรายทองพลาด อย่างน้อยก็ยังมีกำลังรอดอยู่ในทะเลทราย ไม่ให้ความพยายามที่อุตส่าห์ส่งคนเข้ามาต้องสูญเปล่า

และอีกอย่างนึง

พวกเขาจับพวกทหารในทีมสำรวจมารีดเค้นข้อมูล จนรู้กำลังรบทั้งหมดของเมืองทรายทอง—

"ทาสสองร้อยคน"

"ครอบครัวทหารสามร้อยคน"

"ทหารกองหนุนห้าร้อยนาย"

"ทหารรบห้าร้อยนาย"

รวมทั้งหมดพันห้าร้อยคน

ถ้าเทียบกำลังพลแล้ว ยังน้อยกว่าเมืองทหารขนาดกลางๆ ซะอีก

แต่ได้ข่าวว่าพวกทหารรบนี่เก่งกาจมาก—

"ทหารรบห้าร้อยนาย แต่ละนายมีธนู หอกซัด และขวานบิน แม่นยำราวจับวาง"

"ทหารพวกนี้ล่าได้แม้กระทั่งสัตว์ป่ากลายพันธุ์ โหดสุดๆ!"

จั่วจิงถึงเพิ่งรู้ว่าในเมืองทรายทองมียอดฝีมืออยู่ไม่น้อย พวกนี้สามารถออกไปเดินในทะเลทราย ล่อสัตว์ป่ากลายพันธุ์มาที่หน้าเมือง แล้วให้ทหารรบห้าร้อยนายช่วยกันรุมฆ่าได้สบายๆ

ทะเลทรายมันอันตราย

แถมยังมีพายุทรายอีก

ตระกูลเหลยเลยไม่กล้าส่งทหารรบออกไปนอกเมือง กลัวจะเจอภัยธรรมชาติแล้วตายเรียบ เลยให้ประจำการอยู่ในเมือง เป็นอาวุธลับสุดยอด

"การฝึกและอาวุธของทหารพวกนี้ ออกแบบมาเพื่อล่าสัตว์ป่ากลายพันธุ์โดยเฉพาะ"

"หอกซัด"

"ขวานบิน"

"ปาใส่พร้อมๆ กัน ต่อให้เป็นสัตว์ป่ากลายพันธุ์สูงหนึ่งจั้งสองจั้งก็ตายเรียบ"

"แต่พวกมันคงคิดไม่ถึงว่า จะมีคนโจมตีจากภายในเมือง"

จั่วจิงแอบดีใจที่ตัวเองรอบคอบ สืบรู้ข้อมูลทหารในเมืองมาก่อน ไม่งั้นถ้าผลีผลามให้นักรบเดนตายระดับแปดใช้พลังเผาผลาญเลือดขั้นสอง ขยายร่างใหญ่ขึ้น 1.5 เท่า มีหวังได้กลายเป็นเป้านิ่งให้พวกมันปาหอกปาขวานใส่แน่ๆ

รู้แบบนี้แล้ว

ก็ไม่ต้องใช้พลังเผาผลาญเลือดหรอก

แถมยังได้ไอเดียเจ๋งๆ อีกด้วย—

"ธนู"

"หอกซัด"

"ขวานบิน"

อาวุธพวกนี้สร้างกองทัพไร้พ่ายล่าสัตว์ป่ากลายพันธุ์ได้สบาย

"ฉันมีนักรบเดนตายเยอะแยะ ก็ฝึกแบบนี้ได้เหมือนกัน"

"นักรบเดนตายซื่อสัตย์"

"ไม่กลัวตาย"

"เชื่อฟังคำสั่ง ทำตามเป๊ะๆ ไม่ถอยหนี"

"ถึงความแม่นยำจะสู้พวกนั้นไม่ได้ แต่ความมีระเบียบวินัยและความกล้าหาญก็ทดแทนกันได้"

"ถ้าสู้กันในที่โล่ง ไม่ใช่แค่ล่าสัตว์ป่ากลายพันธุ์ได้นะ แม้แต่ยอดฝีมือก็ยังต้องตายโหงเพราะโดนรุมแน่ๆ!"

เยี่ยมไปเลย!

ขอบใจตระกูลเหลยนะที่ช่วยชี้แนะแนวทาง

...

กลางดึก

เวลา 23:59 น.

จั่วจิงส่งนักรบเดนตายระดับแปดอีก 24 คนที่เหลือเข้าไปในเมืองทรายทอง ไปรวมกับ 3 คนที่ส่งเข้าไปตั้งแต่เมื่อคืน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เข้าสู่วันใหม่

วันที่สองเดือนหก

จั่วจิงไม่รอช้า ส่งนักรบเดนตายระดับหนึ่งอีก 34 คนที่เพิ่งรีเฟรชเข้าไปในแดนสวรรค์ทันที แบ่งเป็น—

ส่งไปเมืองทรายทอง 32 คน

ส่งไปทีมสำรวจ 2 คน

ดังนั้น

ตอนนี้จั่วจิงมีนักรบเดนตายในแดนสวรรค์ทั้งหมด แบ่งเป็น ระดับแปด 29 คน และระดับหนึ่ง 37 คน

รวมๆ แล้ว อยู่ในเมืองทรายทอง ระดับแปด 27 คน ระดับหนึ่ง 34 คน

โลกภายนอกเพิ่งจะข้ามวันใหม่

แต่ในแดนสวรรค์ฟ้าเพิ่งจะสาง

"ลุย!"

จั่วจิงสั่งการให้เล่นงานตัวหัวหน้าก่อน

โดยใช้นักรบเดนตายระดับแปดเป็นหลัก

ใครต้องฆ่าก็ฆ่า

ใครต้องจับก็จับ

ทหารรบห้าร้อยนายในเมืองทรายทองเก่งก็จริง แต่ก็มีจุดอ่อนอยู่สองอย่าง—

อย่างแรกคือ ไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด ยิ่งระยะไกลยิ่งเก่ง ยิ่งที่โล่งยิ่งดี ยิ่งสู้กับศัตรูตัวใหญ่ๆ ยิ่งได้เปรียบ

แต่ถ้าโดนนักรบเดนตายระดับแปดเข้าประชิดตัวเมื่อไหร่ ก็เตรียมตัวตายได้เลย

อย่างที่สองคือ พวกนี้รบเป็นระบบร้อยจ่าสิบตรี พอฆ่าแม่ทัพตาย ทหารห้าร้อยนายก็จะขาดคนสั่งการ และไม่สามารถรวมกลุ่มต่อสู้ได้พักใหญ่เลยล่ะ

บังเอิญจริงๆ

จุดอ่อนสองอย่างนี้ จั่วจิงเอามาใช้ประโยชน์ได้หมดเลย

...