บทที่ 1 ผูกมัดระบบ

"ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้เริ่มต้นโครงเรื่องอย่างเป็นทางการ"

เสียงของระบบดังขึ้น เฉินเฟิงเฝ้ารอคอยช่วงเวลานี้มาตลอดสองสิบปีเต็ม

นับตั้งแต่เขาทะลุมิติมาพร้อมกับความทรงจำเดิม ระบบก็บอกเขาว่าเขาคือวายร้ายของโลกใบนี้ ระบบคอยเตือนให้เขาเก็บตัวเงียบๆ และอย่าเพิ่งดึงดูดความสนใจจากเจตจำนงแห่งสวรรค์ โดยให้ทำตามบทบาทที่สวรรค์ได้กำหนดไว้ล่วงหน้า มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะรอดพ้นจากการถูกเพ่งเล็งและถูกลบหายไป

เมื่อใดที่ระบบและเจตจำนงแห่งสวรรค์บรรลุความสมดุล เมื่อนั้นเขาจึงจะสามารถแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมาได้

ตลอดระยะเวลายี่สิบปี ระบบเคยปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวตอนที่เขายังอยู่ในครรภ์มารดา และครั้งที่สองก็คือตอนนี้ นอกจากการมอบบทประพันธ์ให้แล้ว ระบบก็มอบเพียงทักษะการแสดงระดับเทพให้เขาเท่านั้น ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลย

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ เขาจึงต้องลงมือทำเรื่องเลวร้ายทุกรูปแบบเท่าที่จะจินตนาการได้

ไม่ว่าจะเป็นการขี่หลังหญิงชราข้ามถนน ตอนเด็กๆ ก็เล่นขายของโดยสวมบทบาทเป็นหมอแล้วให้นางเอกเป็นคนไข้เพื่อหลอกตรวจร่างกาย พอโตขึ้นก็คอยหยอกล้อลวนลามหญิงสาวชาวบ้าน เที่ยวเตร่ตามสถานเริงรมย์ จนกลายเป็นคุณชายเจ้าสำราญที่โด่งดังที่สุดในละแวกนั้น ด้วยอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ของตระกูล ทำให้ทุกคนได้แต่โกรธแค้นอยู่ลึกๆ แต่ไม่มีใครกล้าปริปากพูด

ทว่าด้วยเนื้อหาตามบทประพันธ์ ในช่วงท้ายเรื่อง เขาจะต้องกลายเป็นตัวประกอบที่คลั่งรักและยอมถวายหัวให้กับนางเอกอย่าง ซูหลิงเสวี่ย

แต่วันนี้ ในที่สุดเขาก็สามารถปลดปล่อยตัวเองและทำตามความคิดของตนเองได้อย่างอิสระเสียที

ร่างอันงดงามที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือ ซูเสวี่ยเหยา น้องสาวของนางเอกคนแรกในนิยายอย่างซูหลิงเสวี่ย

ผิวพรรณที่ขาวเนียนของเธออบอุ่นและละเอียดอ่อนราวกับหยกมันแกะ เครื่องหน้าดูราวกับได้รับการสลักเสลาอย่างประณีตจากปรมาจารย์ ทุกรายละเอียดล้วนเปล่งประกายเสน่ห์อันน่าหลงใหลออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เธอสวมชุดนักเรียนสไตล์ญี่ปุ่นสุดคลาสสิก กระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้มเผยให้เห็นเรียวขาที่ยาวตรงและงดงาม จับคู่กับรองเท้าหนังสีดำใบเล็ก ทั้งร่างดูเปี่ยมไปด้วยความสดใสแห่งวัยเยาว์และกลิ่นอายอันบริสุทธิ์

ผมสีดำขลับเป็นเงางามถูกมัดเป็นแกละสองข้างดูซุกซน ยกเว้นหน้าอกที่แบนราบแล้ว ทุกอย่างล้วนไร้ที่ติ ภาพลักษณ์อันงดงามของเหยาเหยานั้นชวนให้ผู้คนจินตนาการไปไกล

"พี่เขย เหม่ออะไรอยู่คะ?"

"ไม่มีอะไรหรอก แค่จู่ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้แล้วรู้สึกอารมณ์ดีน่ะ" เฉินเฟิงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินคำตอบนั้น ซูเสวี่ยเหยาก็เม้มริมฝีปากเล็กๆ ของเธอ เห็นได้ชัดว่ารู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อย ทว่าเฉินเฟิงเพิ่งจะเข้าถึงระบบและกำลังจดจ่ออยู่กับฟังก์ชันต่างๆ อย่างเต็มที่ จึงไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าเล็กๆ น้อยๆ ของเธอเลย

'ระบบเฮงซวย ฉันรอแกมาตั้งยี่สิบปี แกต้องมีของดีๆ ให้ฉันบ้างล่ะ อย่าให้ฉันต้องโดนราชันมังกรฆ่าตายตั้งแต่เริ่มเรื่องเชียว'

[โฮสต์ล้อเล่นแล้ว ที่พวกเราอดทนมาตลอดยี่สิบปีก็เพื่อวันนี้ไม่ใช่หรือ? ฉันจะมอบความสามารถในการต่อกรกับราชันมังกรให้กับโฮสต์อย่างแน่นอน]

ตัวเอกที่เขาต้องเผชิญหน้าก็คือ ราชันมังกรปากเบี้ยวในตำนาน นามว่า หลินฮ่าว

เนื่องจากเขาเป็นทาสรักตัวยงที่คอยวนเวียนอยู่รอบตัวซูหลิงเสวี่ย โดยธรรมชาติแล้วเขาจึงกลายเป็นหินรองเท้าให้กับหลินฮ่าว และเพื่อเอาชนะใจซูหลิงเสวี่ย หลินฮ่าวจึงตั้งเป้าหมายมาที่เขา ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยพบหน้ากันเลยด้วยซ้ำ ในโครงเรื่องที่ตามมา หลินฮ่าวเพียงแค่เอ่ยปาก ซูหลิงเสวี่ยก็พร้อมจะทำตามทุกคำพูด นี่คงเป็นสิ่งที่เรียกว่ารัศมีตัวเอก

เพื่อสร้างสถานการณ์บังเอิญพบกับซูหลิงเสวี่ยและทำให้เธอติดหนี้บุญคุณ หลินฮ่าวจงใจจัดฉากเข้าไปช่วยชีวิตเธอ จนได้กลายมาเป็นทั้งบอดี้การ์ดและคนขับรถส่วนตัว

เนื่องจากตระกูลซูกำลังเผชิญกับปัญหาทางเศรษฐกิจ พ่อแม่ของซูหลิงเสวี่ยจึงต้องการกอบกู้บริษัทผ่านการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเฉิน ซูหลิงเสวี่ยไม่เห็นด้วย หลินฮ่าวจึงฉวยโอกาสนี้เสนอแนะให้พวกเขาแกล้งเป็นคนรักกันเพื่อทำให้เขารู้สึกขยะแขยง ภายใต้อิทธิพลของรัศมีตัวเอก ซูหลิงเสวี่ยตกลงรับข้อเสนอของหลินฮ่าวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

โครงเรื่องในปัจจุบันคือฉากที่เขาร่วมมือกับพ่อแม่ของซูหลิงเสวี่ยเพื่อบังคับให้เธอเข้าพิธีหมั้นหมาย

แต่ตอนนี้เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องทำตามบทประพันธ์อีก

ระบบที่เขาผูกมัดด้วยมีชื่อว่า 'ระบบสุ่มการ์ดที่แข็งแกร่งที่สุด' เขาสามารถสุ่มการ์ดต่างๆ ได้โดยใช้แต้มซึ่งเป็นแต้มที่ได้รับจากการกดขี่ตัวเอกและแปลงมาจากค่าโชคชะตาที่ช่วงชิงมา การ์ดเหล่านี้มีเอฟเฟกต์มากมาย และหลังจากช่วงชิงค่าโชคชะตาได้ตามจำนวนที่กำหนด ระบบก็จะสามารถอัปเกรดได้

[ผูกมัดระบบครั้งแรก มอบสิทธิ์การสุ่มสิบครั้ง]

เมื่อได้ฟังการแนะนำของระบบ เขาก็เข้าใจฟังก์ชันต่างๆ คร่าวๆ เขาจะสามารถยืนหยัดต่อกรกับตัวเอกได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะได้อะไรจากการสุ่มสิบครั้งนี้

"ระบบ ทำการสุ่มสิบครั้ง"

[กำลังทำการสุ่ม... ว้าว! ระดับตำนานสีทอง!!!]

เมื่อมองไปที่การ์ดสีทองทั้งสามใบที่สุ่มได้ เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโชคดีหรือเป็นเพราะอยู่ในช่วงปกป้องผู้เล่นใหม่กันแน่ ไม่ว่าอย่างไร เขาก็สวมใส่การ์ดอุปกรณ์สีทองทั้งสามใบไปโดยตรง ซึ่งประจวบเหมาะกับที่เขามีช่องใส่การ์ดสามช่องพอดี

ตามข้อมูลที่ระบบให้มา ช่องเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นเมื่อระบบได้รับการอัปเกรด

หลังจากสวมใส่เสร็จสิ้น เขาก็มองไปที่ซูเสวี่ยเหยาซึ่งอยู่ตรงหน้า และไม่นานข้อมูลส่วนตัวของเธอก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาทันที

ให้ตายเถอะ ตอนไม่ดูก็ไม่เท่าไหร่ แต่พอดูแล้วถึงกับต้องผงะ

คุณลักษณะพิเศษแปลกประหลาดอะไรของซูเสวี่ยเหยากันเนี่ย แล้วไอ้ความปรารถนาพวกนี้มันคืออะไรกันแน่?

"นี่ พี่เขย จะเหม่อไปถึงไหนเนี่ย? งานหมั้นใกล้จะเริ่มแล้วนะ ตกลงยังอยากจะแต่งงานกับพี่สาวฉันอยู่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูเสวี่ยเหยา เขาก็กวาดสายตามองเธอด้วยความสนใจ ซูเสวี่ยเหยารู้สึกประหม่าเล็กน้อยภายใต้สายตาของเขา และรอยแดงจางๆ ก็ค่อยๆ ลามขึ้นมาบนพวงแก้มของเธอ

"ถ้าฉันไม่แต่งงานกับพี่สาวเธอ แล้วเปลี่ยนมาแต่งงานกับเธอแทนล่ะว่าไง?"

"จริงเหรอคะ!"

ซูเสวี่ยเหยาโพล่งออกมาโดยไม่ทันคิด เมื่อเห็นเฉินเฟิงมองมาที่เธอพร้อมรอยยิ้ม เธอก็รู้ตัวว่ากำลังถูกหยอกล้อเข้าให้แล้ว

"พี่เขยบ้า ชอบล้อฉันเล่นอยู่เรื่อยเลย"

พูดจบ เธอก็ใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบตีเขาเบาๆ ไปหลายที

"เอาล่ะๆ ฉันผิดไปแล้วโอเคไหม? เดี๋ยวจะให้ของขวัญเป็นการไถ่โทษ ยกโทษให้ฉันเถอะนะ"

การ์ดของขวัญถูกใช้งานและแปรเปลี่ยนเป็นสร้อยคอแพลตตินัมอันประณีตงดงาม

"ว้าว สวยจังเลย! พี่เขยรู้ได้ยังไงคะว่าฉันชอบสไตล์นี้?"

"ก็เพราะว่าฉันรู้ใจเธอไงล่ะ"

"พี่เขย ฉันรักพี่ที่สุดเลย!"

ซูเสวี่ยเหยารับสร้อยคอไป หอมแก้มเขาฟอดใหญ่ แล้วรีบวิ่งหนีไปก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว

"พี่เขย เดี๋ยวฉันไปรอในห้องส่วนตัวก่อนนะคะ"

ขณะมองแผ่นหลังที่ห่างออกไป เขายังคงสัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นบนใบหน้า

'ยายเด็กคนนี้ สมแล้วที่มีคุณลักษณะตัณหากล้าได้กล้าเสีย ถ้าพ่อแม่เธอมาเห็นเข้า คงอธิบายไม่ได้แน่ๆ ดูเหมือนว่ายายเด็กนี่จะวางแผนมานานแล้ว อาศัยข้ออ้างสารพัดเพื่อฉวยโอกาสกินเต้าหู้เขาอย่างเปิดเผย'

[ติ๊ง! ความประทับใจของซูเสวี่ยเหยา +10 ความประทับใจของซูเสวี่ยเหยาเต็มหลอดแล้ว ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการ์ดซ่อนเร้น]

เมื่อความประทับใจของตัวละครถึง 100 ก็จะได้รับการ์ดตัวละครนั้นๆ มา

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าซูเสวี่ยเหยาจะมอบเซอร์ไพรส์ที่น่าพอใจเช่นนี้ให้ ในอนาคตเขาจะต้องทำดีกับเธอให้มากๆ เสียหน่อย —ถ้าจะให้ดี คงต้องจับยัดไส้ครีมเสียให้เข็ด

เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้พูดล้อเล่น แต่เขาพูดความจริง ตอนนี้เขาตั้งใจจะแต่งงานกับซูเสวี่ยเหยาจริงๆ

เมื่อก่อนเขาไม่มีทางเลือก แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เธอคือผู้หญิงคนแรกที่เขาทำระดับความประทับใจได้จนเต็มหลอดตั้งแต่ทะลุมิติมา ขนาดความประทับใจของพ่อแม่เขายังไม่เต็มเลย แต่ของซูเสวี่ยเหยากลับเต็มหลอด นั่นแสดงให้เห็นว่าหัวใจของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเขา

เป้าหมายต่อไป เขาจะไปเจอกับไอ้หลินรื่อเทียนคนนี้เสียหน่อย