บทที่ 29 - ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น อย่าตะกละให้มันน่าเกลียดนักสิ

บทที่ 29 - ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น อย่าตะกละให้มันน่าเกลียดนักสิ

ท่ามกลางลานกว้าง สายลมพัดโชยผ่านแมกไม้

คาร์เลนหลับตาสัมผัสพลังที่เพิ่งได้รับมาในร่างกาย พื้นผิวกระจกที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ค่อยๆ เลือนหายไป ทั่วร่างแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้

"กระจกผันแปร·มิติ!"

วิ้ง——

สิ้นความคิด ระลอกคลื่นบนผิวกระจกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง ร่างของเขาก็หายวับไปจากลานกว้างในพริบตา และในเสี้ยววินาทีต่อมาก็ไปโผล่อยู่ในห้องหนังสือราวกับไม่เคยจากไปไหน

"ระบบ... เปิดดูหน้าต่างสถานะ!"

คาร์เลนเอ่ยสั่งระบบในใจ หน้าต่างสถานะเสมือนจริงที่เปล่งประกายสีทองอ่อนๆ ก็ค่อยๆ กางออกตรงหน้าเขาทันที

โฮสต์: ทาบลี คาร์เลน (ผู้ว่าการแดนเหนือ / ผู้สืบทอดราชบัลลังก์อลาบาสตา)

【ข้อมูลพื้นฐาน】

ระดับกองกำลัง: 【กลุ่มอิทธิพลแยกดินแดนระดับ SS】

ตำแหน่งปัจจุบัน: ผู้ว่าการแดนเหนือ, ผู้สืบทอดราชบัลลังก์อลาบาสตา

ชื่อเสียง: 30,200 【กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง...】

คำอธิบาย: ผู้ทะเยอทะยานในสายตารัฐบาลโลก 【ผู้ปกครองตัวจริงของทะเลนอร์ทบลู】 (หมายเหตุ: น่าจะเป็นความผิดพลาดของระบบ จริงๆ ต้องเป็นทะเลทางตอนเหนือของอลาบาสตา หรือแกรนด์ไลน์)

จุดยืนฝักฝ่าย: เป็นกลาง 【ลัทธิอำนาจนำ】

สถานะพลังชีวิต: แข็งแรง 【เสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายขั้นสุดยอด】

【มิติพลังรบหลัก】

ระดับพลัง: ระดับพลเรือเอกขั้นสูงสุด 【ทักษะการต่อสู้มือเปล่าแข็งแกร่งมาก เชี่ยวชาญการกดดันทางกายภาพ】

ฮาคิเกราะ (ฮาคิบุโซโชคุ): ขั้นสูง 【สามารถสัมผัสร่างจริงของสายโรเกียได้ / เคลือบสร้างความเสียหายจริงระดับสูง】

ฮาคิสังเกต (ฮาคิเคนบุนโชคุ): ขั้นสูง 【การรับรู้เป็นวงกว้าง, คาดเดาการลอบโจมตี, มองเห็นอนาคตล่วงหน้าชั่วขณะ】

ฮาคิราชันย์ (ฮาคิฮาโอโชคุ): ตื่นรู้ 【สามารถข่มขวัญเป็นกลุ่ม, ส่งผลกระทบต่อโลกแห่งความเป็นจริง...】

【พลังพิเศษ】

ผลปีศาจ: สายพารามีเซีย·ผลกระจก —— 【ยังไม่ตื่นรู้】

ภาพรวมความสามารถ: ควบคุมโลกกระจก, สร้างเครือข่ายการเฝ้าระวังและการเทเลพอร์ตทั่วทุกพื้นที่

ทักษะกดใช้ในปัจจุบัน:

ภาพฉายโลกกระจก: สร้างช่องทางการขนส่งผ่านมิติกระจกในบริเวณใดก็ตามที่มีตัวกลางสะท้อนแสง (น้ำ, กระจก, โลหะ)

การเฝ้าระวังขั้นเด็ดขาด: ลอบมองความเคลื่อนไหวใดๆ ภายในรัศมีพันลี้ผ่านกระจกแห่งสรรพสิ่ง 【เครือข่ายข่าวกรองไร้มุมอับ】

คลื่นดาบกระจก: เปลี่ยนกระจกให้กลายเป็นคมดาบที่แหลมคม เคลือบด้วยฮาคิเกราะ ใช้โลกกระจกเป็นจุดยึดเพื่อเดินทางข้ามมิติ พร้อมทั้งสามารถโจมตีปลิดชีพจากระยะไกล หรือฟาดฟันในระยะประชิด

อาณาจักรกระจก: กางอาณาเขตครอบคลุมรัศมีหลายร้อยกิโลเมตร โดยใช้ตนเองเป็นจุดยึด สามารถเดินทางทะลุมิติได้อย่างอิสระภายในพื้นที่ของอาณาเขต 【ในมิติแห่งอาณาเขตนี้ คุณคือเทพเจ้าแห่งมิติพื้นที่องค์ต่อไป】

กำแพงกระจกป้องกัน: สร้างกระจกให้เป็นรูปธรรม เป็นโล่ป้องกันสัมบูรณ์ทั้งทางกายภาพและพลังงาน

………

………………

ผลติดตัว: ต้านทานวิชาลวงตาสายจิตใจอย่างมาก, ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่ออยู่ในโลกกระจก

【กลุ่มกองกำลังทหาร】

กองทัพเรือ: 98,000 นาย (กองเรือบรรทุกเครื่องบินทั้งเก้าสไตล์จีน / กองทัพขึ้นตรงต่อจวนผู้ว่าการแดนเหนือ)

องค์ประกอบพลังรบหลัก: ระดับพลเรือเอก "สองนาย" / ระดับว่าที่พลเรือเอก "สี่นาย" / ระดับพลเรือโทของศูนย์บัญชาการใหญ่ "สามนาย" / ระดับพลเรือตรี "สามสิบหกนาย"

กองทัพบก: 260,000 นาย (สามกองทัพใหญ่ / รวมกองพลสารวัตรทหารขึ้นตรง)

องค์ประกอบพลังรบหลัก: ระดับว่าที่พลเรือเอก "หนึ่งนาย" / ระดับพลเรือโทของศูนย์บัญชาการใหญ่ "สองนาย" / ระดับพลเรือตรี "สิบห้านาย"

กองทัพอากาศ: 37,000 นาย (สามกองพลอากาศ / กองทัพขึ้นตรงต่อจวนผู้ว่าการแดนเหนือ)

องค์ประกอบพลังรบหลัก: ระดับพลเรือเอก "สามนาย" / ระดับพลเรือโทของศูนย์บัญชาการใหญ่ "ไม่มี" / ระดับพลเรือตรี "ยี่สิบสามนาย"

เขตแกนกลาง: ควบคุมเบ็ดเสร็จ (ในพื้นที่): เกาะอลาบาสตาทั้งหมด + น่านน้ำโดยรอบ 500 กิโลเมตร

รัศมีอิทธิพล: น่านน้ำพาราไดส์ (ครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์) + (เส้นทางสำคัญบางส่วนในโลกใหม่)

เทคโนโลยีสะสม: อุตสาหกรรมทุกประเภท (เขตพื้นที่ตอนเหนือของอลาบาสตา)

เควสหลักปัจจุบัน: 【เส้นทางสู่การสวมมงกุฎ】

ความคืบหน้า: 2/3

เป้าหมายที่ 1: ตรึงอำนาจการปกครองในแดนเหนือให้มั่นคง (เสร็จสิ้น)

เป้าหมายที่ 2: รับมอบพระราชอำนาจของอลาบาสตาอย่างสมบูรณ์แบบ, บูรณาการทรัพยากรของจักรวรรดิ (กำลังดำเนินการ)

เป้าหมายที่ 3: กวาดล้างอุปสรรคจากขุนนางภายใน, ก่อตั้ง "กองทัพ" ที่จงรักภักดีอย่างแท้จริง (รอการเปิดใช้งาน)

ค่าความน่าเกรงขามทั่วโลก: 17,500 (การประเมินจากรัฐบาลโลก/ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ: ภัยคุกคามระดับรุนแรง)

ติ๊ง——

การแจ้งเตือนพิเศษจากระบบ

"ตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับผลปีศาจสายพารามีเซีย·ผลกระจก มอบรางวัลเป็นกระป๋องฟินสำเร็จความใคร่รูปผีเสื้อ จำนวน 20 ชิ้น

ตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับการสละราชสมบัติของกษัตริย์อลาบาสตา ค่าชื่อเสียง +3000 มอบรางวัลเป็นห้องทดลองรังผึ้งใต้ดิน 1 แห่ง

ตรวจพบว่ากลุ่มขุนนางตั้งใจจะแทรกแซงกิจการทหาร ＊＊【วิกฤตแฝงเร้น】＊＊ ถูกเปิดใช้งานแล้ว โปรดรวบรวมหลักฐานความผิดของพวกมันให้เร็วที่สุด เพื่อตัดปัญหาที่จะตามมาในภายหลัง!"

??????

นี่มันมีของสกปรกๆ อะไรปะปนเข้ามาหรือเปล่าเนี่ย? สมองระบบมันช็อตไปแล้วหรือไง? ของพรรค์นี้มันเอามาเป็นรางวัลได้ด้วยเหรอ?

คาร์เลนมองดูของรางวัลที่ระบบให้มาแล้วก็แทบจะหัวเราะด้วยความโกรธ เขาต้องการของพวกนี้หรือไง? ต้องการเหรอ? ต้องการเหรอ? ถึงมันจะเป็นรูปผีเสื้อก็เถอะ

เอาล่ะ... เก็บสะสมไว้ก่อนก็แล้วกัน! (╯‵□′)╯︵┻━┻

ตึก ตึก ตึก——

ในขณะที่เขากำลังเตรียมจะตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตัวเองให้ละเอียดขึ้น เสียงฝีเท้าที่สม่ำเสมอก็ดังมาจากนอกประตูอีกครั้ง

ก๊อกก๊อกก๊อก——

"ท่านผู้ว่าการ ดิฉันอีวิสค่ะ มีรายงานด่วนมารายงานท่านค่ะ!"

"เข้ามา!" คาร์เลนยกมือปัด หน้าต่างระบบตรงหน้าก็อันตรธานหายไปทันที สีหน้าก็กลับมาเรียบเฉยเช่นเดิม

เมื่อบานประตูถูกเปิดออกช้าๆ อีวิสก็ก้าวเดินเข้ามา

เธอเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน แล้วค้อมศีรษะทำความเคารพเขา: "เรียนท่านผู้ว่าการ ดิฉันเพิ่งจะได้รับภาพการถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์จากอลาบาสตา พร้อมกับเอกสารฉบับทางการที่ราชทูตด่วนพิเศษของคณะรัฐมนตรีส่งมาค่ะ!"

"โคบร้าได้ทำการถ่ายทอดสดต่อหน้าประชาชนทั่วประเทศในขณะที่กองทัพกบฏบุกเข้าสู่อัลบาร์นา โดยประกาศสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการ และสละตำแหน่งกษัตริย์แห่งอลาบาสตาให้แก่ท่านค่ะ!"

"โอ้? สละราชสมบัติงั้นรึ?" คาร์เลนหรี่ตาลง เผยให้เห็นรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง

ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อมีภัยสองประการให้เลือกรับสิ่งที่เบากว่า เมื่อมีผลประโยชน์สองประการให้เลือกรับสิ่งที่หนักกว่า ดูเหมือนว่าสมองของโคบร้าในตอนนี้ จะยังไม่เสียหายจนเกินเยียวยาสินะ

อลาบาสตาในฐานะประเทศสมาชิกของรัฐบาลโลก มีสิทธิ์ในการออกเสียงและความชอบธรรมสูงมาก การสละราชสมบัติครั้งนี้ เป็นการมอบความชอบธรรมที่ถูกต้องและเป็นทางการให้กับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

อีวิสมองท่าทีสบายๆ ของคาร์เลน หยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อ: "ท่านผู้ว่าการ ในเมื่อตอนนี้ท่านได้รับสิทธิ์อันชอบธรรมของอลาบาสตามาแล้ว พวกเราก็ไม่ใช่แค่กองกำลังแบ่งแยกดินแดนธรรมดาๆ อีกต่อไป แต่มีความได้เปรียบโดยสมบูรณ์ทั้งในแง่ของนามธรรมและกฎหมายค่ะ"

"ดิฉันขออนุญาตเสนอแนะ ขุนนางเก่าแก่และกลุ่มข้าราชการท้องถิ่นที่แอบซ่องสุมอำนาจอยู่ในเขตการปกครองของพวกเรามาโดยตลอด เราสามารถฉวยโอกาสนี้กวาดล้างพวกมันได้เลยไหมคะ?

พวกนี้แอบจับกลุ่มกันลับๆ และพยายามจะยื่นหนวดหมึกเข้ามาในระบบกองทัพมาตลอด เพียงแต่เพราะเกรงกลัวบารมีอันยิ่งใหญ่ของท่าน จึงไม่กล้าล้ำเส้นอย่างเปิดเผย

ตอนนี้พวกเรากุมความชอบธรรมเอาไว้ในมือแล้ว ถือโอกาสนี้ลงมือ ถอนรากถอนโคนพวกที่เป็นภัยแฝงให้หมด และควบรวมกองกำลังทั้งหมดที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเสียทีค่ะ!"

คาร์เลนได้ยินดังนั้น จึงลุกขึ้นยืนแล้วตบไหล่อีวิสเบาๆ: "ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น... ถ้าจะรีบร้อนล้างบางคนที่ไม่เห็นด้วยตั้งแต่ตอนนี้ ท่าทางการกินมันจะดูตะกละน่าเกลียดเกินไปหน่อยนะ!"

"อีกอย่าง พวกเราจำเป็นต้องเห็นไอ้พวกตัวตลกกระโดดโลดเต้นพวกนี้อยู่ในสายตาด้วยเหรอ? รอจนกว่าเวลาจะเหมาะสม จะยัดเยียดข้อหาอะไรให้พวกมันก็ได้ทั้งนั้น

ฉันบอกว่าพวกมันเป็นขุนนางมันก็คือขุนนาง ฉันบอกว่าพวกมันเป็นโจรมันก็คือโจร เธอเดาดูสิว่ากองทัพใต้บังคับบัญชาของฉันจะฟังคำสั่งของคาร์เลนคนนี้? หรือจะไปฟังคำสั่งของพวกขุนนางเหล่านั้นกันแน่?"

การอยู่ในถิ่นของตัวเอง ภายใต้กฎเกณฑ์ที่ตัวเองตั้งขึ้น แต่ยังต้องไปหาช่องโหว่ของอีกฝ่าย ยังต้องยืมลมพัดโหมกระพือ นั่นมันเป็นวิธีเล่นโง่ๆ ของพวกนิยายผู้หญิง

ที่เขาคาร์เลนไม่ยอมลงมือกับพวกขุนนาง และพวกข้าราชการท้องถิ่น ก็เพราะไอ้พวกนี้มันยังมีผลประโยชน์ให้รีดไถหลงเหลืออยู่

ถ้าอยากจะจัดการกับพวก "นายท่านผู้มั่งคั่ง" กลุ่มนี้จริงๆ เขาแค่จับโยนความผิดให้มั่วๆ ก็เล่นงานพวกมันจนตายได้แล้ว คิดว่าทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศที่เขาเลี้ยงดูมา มันมีไว้ประดับบารมีเฉยๆ หรือไง?

ถ้าไม่มีฝีมือก็ต้องก้มหน้าก้มตาเล่นหมากบนกระดานให้ดีๆ แต่ถ้ามีฝีมือก็แค่ยกกระดานหมากขึ้นมาฟาดหัวศัตรูให้ยับ... นี่แหละคือวิธีเล่นหลักของนิยายลูกผู้ชาย