- หน้าแรก
- ถึงจะเป็นบอส แต่หม่ามี้ก็ขี้เกียจเป็นนะ
- ตอนที่ 857 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (38)
ตอนที่ 857 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (38)
ตอนที่ 857 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (38)
ตอนที่ 857 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (38)
เขาถึงกับอึ้งไปเลย
ซูชิงเหยียนรู้เหรอ?
จะเป็นไปได้ยังไงกัน!
ขณะที่เขากำลังกลัดกลุ้มใจอยู่นั้น ก็ได้ยินซูชิงเหยียนเอ่ยขึ้นว่า "พี่ยังลืมพี่สาวฉันไม่ได้อีกเหรอคะ"
เหอหย่งเซิง ???
เขาตกใจกลัวจนรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน "ไม่ใช่นะ ไม่ใช่อย่างนั้นเด็ดขาด! อย่าคิดมากสิ!"
เขา ซูชิงเหยียน และซูเหยียน ถือได้ว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน
ทั้งสามคนเติบโตมาด้วยกัน เหอหย่งเซิงกับซูเหยียนเป็นเพื่อนร่วมชั้น ส่วนซูชิงเหยียนเป็นรุ่นน้องพวกเขาหนึ่งปี
สมัยเรียน ตอนที่เหอหย่งเซิงเพิ่งรู้จักความรักครั้งแรก เขาเคยชอบผู้หญิงที่มีนิสัยดื้อดึงแบบซูเหยียนและเคยมีความรู้สึกดีๆ ให้เธอ
แต่นั่นมันเรื่องเมื่อกี่ปีมาแล้วล่ะ
ภายหลังซูเหยียนก็ยิ่งเดินออกนอกลู่นอกทางไปเรื่อยๆ ในขณะที่ซูชิงเหยียนกลายเป็นคุณหนูผู้เพียบพร้อมที่ใครๆ ต่างก็ชื่นชม เหอหย่งเซิงเลิกสนใจซูเหยียนไปตั้งนานแล้ว
ถ้าซูชิงเหยียนพูดจาพล่อยๆ ในรายการจนคุณชายฉู่เข้าใจผิด เขาจะทำยังไงล่ะ
ทว่าท่าทีลุกลี้ลุกลนของเขากลับทำให้ซูชิงเหยียนรู้สึกว่าตัวเองเดาถูก หัวใจของเธอพลันรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที
เธอขบกรามแน่นแล้วจู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "เข้าใจแล้วค่ะ พี่หย่งเซิง"
หลังจากเหอหย่งเซิงกลับไป เธอหันหลังกลับมา ใบหน้าก็หม่นหมองลงไปหลายส่วน
คุณนายซูรีบเดินเข้ามาถามทันที "เป็นอะไรไปลูก"
ซูชิงเหยียนปรายตามองคุณนายซูแล้วถอนหายใจออกมา "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่พอเห็นสามีของพี่สาว พี่หย่งเซิงก็คงรู้สึกหนักใจนิดหน่อยมั้งคะ"
คุณนายซูเข้าใจอะไรบางอย่างได้ในทันที
ครอบครัวไหนบ้างล่ะที่ไม่มีญาติยากจนสักคนสองคน
สำหรับคนระดับพวกเขาแล้ว การมีญาติยากจนมาเคาะประตูบ้านเพื่อขอความช่วยเหลือนั้นเป็นเรื่องน่ารำคาญเสมอ!
การมีพี่เขยแบบนั้น เหอหย่งเซิงคงจะยิ่งดูถูกตระกูลซูมากขึ้นแน่ๆ
ใบหน้าของคุณนายซูมืดครึ้มลง เธอเอ่ยอย่างโกรธเคือง "เป็นเพราะพี่สาวแกทำตัวเป็นตัวถ่วงแท้ๆ!"
ซูชิงเหยียนก้มหน้าลงอย่างน้อยใจและไม่ได้พูดอะไร
คุณนายซูพูดตรงๆ "ไม่ต้องกังวลไป ปล่อยเรื่องนี้ให้แม่จัดการเอง! ในเมื่อตกลงกันแล้วว่าจะตัดขาดกัน แม่ก็จะไม่มีวันใจอ่อนเด็ดขาด!"
ซูชิงเหยียนมองคุณนายซูด้วยความประหลาดใจ
คุณนายซูแค่นหัวเราะเย็นชา "ซูเหยียนคิดจะใช้รายการนี้มาบีบให้แม่คืนดีด้วย บีบให้ยอมรับลูกเขยยาจกคนนั้น แถมยังจะบีบให้ไปเจอพ่อแม่ของมันอีก ไม่มีทางหรอก! ในเมื่อพวกมันกล้าวางแผนตลบหลังแม่ แม่ก็จะดับฝันพวกมันให้หมดสิ้นไปเลย!"
ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น คุณนายซูก็เปิดไมโครโฟนรับเสียงของตัวเองทันที จากนั้นก็กระแทกเท้าเดินขึ้นบันไดไปด้วยความโมโห
ในห้องไลฟ์สตรีม ทุกคนเห็นคุณนายซูพูดคุยกับซูชิงเหยียนแต่ไม่ได้ยินว่าพวกเธอคุยอะไรกัน พอตอนนี้เห็นคุณนายซูเดินขึ้นไปชั้นบน ทุกคนก็เริ่มซุบซิบนินทากันทันที
ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่าเรื่องซุบซิบของพวกเศรษฐีอีกแล้ว
ทุกคนต่างเฝ้าจับตาดูห้องไลฟ์สตรีมของเธอไม่วางตา
ไม่นานคุณนายซูก็เดินขึ้นมาถึงชั้นบนและเริ่มทุบประตูเสียงดังลั่น
ประตูถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว
ฉู่เทียนเย่เป็นคนเปิดประตู เมื่อเห็นว่าเป็นคุณนายซู เขาก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วเบี่ยงตัวหลบให้เธอเข้ามา
หลังจากคุณนายซูเดินเข้าไป กล้องไลฟ์สตรีมก็ตัดภาพไปที่กล้องภายในห้องทันที
ซูเหยียนกำลังนั่งอยู่หน้ากระจก เตรียมตัวจะเช็ดเครื่องสำอางออก
เมื่อเห็นคุณนายซู เธอขมวดคิ้วแล้วลุกขึ้นยืน ทว่าขณะที่กำลังจะอ้าปากพูด คุณนายซูก็ชิงเปิดฉากโจมตีก่อน "ดู 'ลูกเขยแสนดี' ที่แกหามาสิ! ทำตัวไร้มารยาทขนาดนี้เลยเหรอ?! หมดหวังจะเยียวยาแล้วจริงๆ!"
ซูเหยียนอดไม่ได้ที่จะถามออกไป "เกิดอะไรขึ้นอีกคะเนี่ย"
เธอกับ ฉู่เทียนเย่อยู่ข้างบนมาตลอด และก่อนหน้านี้ตอนอยู่ข้างล่างก็ไม่ได้ทำอะไรล้ำเส้นสักหน่อย ทำไมคุณนายซูถึงได้มาหาเรื่องกันอีกแล้ว
ขณะที่เธอกำลังใช้ความคิด ก็ได้ยินคุณนายซูแค่นหัวเราะเย็นชา "เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ แกไม่ได้เห็นรึไงว่ามันวางมาดใหญ่โตต่อหน้าคุณชายเหอยังไงตอนอยู่ข้างล่าง! คุณชายเหออุตส่าห์มีมารยาทแถมยังยื่นมือไปขอจับมือด้วยซ้ำ แต่มันทำยังไงล่ะ?!"
คุณนายซูชี้หน้า ฉู่เทียนเย่ "ผู้ชายยาจกที่ไม่มีทั้งความสามารถและชาติตระกูล จะมาวางมาดใหญ่โตใส่แกก็เรื่องหนึ่ง แต่มีสิทธิ์อะไรไปทำตัวจองหองต่อหน้าคุณชายเหอ?! คิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโตมาจากไหนกัน"
"ซูเหยียน ฉันขอบอกแกไว้ตรงนี้เลยนะ ว่าฉันไม่มีวันยอมรับลูกเขยแบบนี้! ตระกูลซูของเราก็ไม่มีวันยอมรับมันด้วย! วันนี้ แกต้องเลือกว่าจะหย่ากับผู้ชายคนนี้แล้วกลับมาอยู่กับตระกูลซู หรือจะอยู่กับมันแล้วไม่ต้องมาเรียกฉันว่า 'แม่' อีก!!"
คำพูดของคุณนายซูดังก้องและทรงพลัง
ฉู่เทียนเย่ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับขมวดคิ้ว
เมื่อกี้เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ใช่หรือไง คุณนายซูคนนี้ป่วยทางจิตหรือเปล่าเนี่ย