บทที่ 10.1: เจ้าเมืองแห่งหมู่บ้านเริ่มต้นปรากฏกาย! บททดสอบแรกแห่งวิวัฒนาการสิบเท่า

บทที่ 10.1: เจ้าเมืองแห่งหมู่บ้านเริ่มต้นปรากฏกาย! บททดสอบแรกแห่งวิวัฒนาการสิบเท่า

สิ้นสุรเสียงของบุคคลลึกลับชุดดำที่ดังก้องลงมาจากเพดานห้องลับ มวลอากาศภายในพื้นที่นั้นก็ราวกับจะจับตัวแข็งทื่อ

ชายในชุดคลุมดำสั่นเทาเป็นลูกนก มันก้มหน้างุดจนแทบจะชิดอก ไร้ซึ่งความกล้าแม้แต่จะเอ่ยปากโต้แย้งใดๆ

มู่ชิงเฉินและอีกสามคนจ้องมองผู้มาเยือนอย่างไม่วางตา การที่ชายผู้นี้สามารถทำให้ชายในชุดคลุมดำผู้โหดเหี้ยมหวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้ พละกำลังของเขาจะต้องน่าสะพรึงกลัวจนไม่อาจจินตนาการได้อย่างแน่นอน

"ถ้าแค่กุญแจดอกเดียวยังเอามาไม่ได้ ฉันจะเก็บแกไว้ทำไม?" น้ำเสียงของบุคคลลึกลับชุดดำนั้นราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก

ทันทีที่พูดจบ ลำแสงพลังงานมืดมิดเส้นหนึ่งก็พุ่งทะยานออกจากปลายนิ้วของเขา ทะลวงกะโหลกศีรษะของชายในชุดคลุมดำอย่างแม่นยำ

ชายในชุดคลุมดำไม่ทันได้แม้แต่จะส่งเสียงร้อง ร่างของมันก็สลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำและระเหยหายไป ทิ้งไว้เพียงคทาไม้ประดับอัญมณีสีดำที่ร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังเคร้ง

กระบวนท่าเดียว! เพียงแค่กระบวนท่าเดียว ก็สามารถปลิดชีพชายในชุดคลุมดำที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่าพวกเขาทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย!

รูม่านตาของมู่ชิงเฉินและพรรคพวกหดเกร็ง หัวใจเต้นระรัวราวกับตีกลอง

หร่วนซิงเหมียนขยับไปหลบอยู่ด้านหลังมู่ชิงเฉินโดยสัญชาตญาณ ส่วนหลินโม่ก็กำอุปกรณ์รบกวนพลังงานในมือแน่น ความหวาดกลัวที่มีมากกว่า ทำให้เขาลืมแม้กระทั่งสัญชาตญาณโรคกลัวสังคมของตัวเองไปชั่วขณะ

บุคคลลึกลับชุดดำค่อยๆ ลอยตัวลงมา ร่างของเขาแตะพื้นอย่างแผ่วเบา

เขาสวมชุดคลุมยาวสีดำสนิท ฮู้ดบนศีรษะปิดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นเพียงปลายคางที่ขาวซีด พลังงานมืดมิดที่แผ่ซ่านรอบตัวเขานั้นเข้มข้นยิ่งกว่าของเสิ่นเทียนสยงและชายในชุดคลุมดำรวมกันเสียอีก มันรุนแรงเสียจนพลังงานผนึกในห้องลับแห่งนี้ถูกกดทับจนแทบจะหยุดไหลเวียน

"ผู้สืบทอดของผู้พิทักษ์โบราณ... ผู้เล่นสายฮีลระดับเอสเอสเอส... ผู้ครอบครองพลังงานอุกกาบาต... ไอ้ขี้แพ้ที่มีสายเลือดพิเศษ... แล้วก็... ไอเด็กเนิร์ดเทคโนโลยีที่น่าสนใจ" สายตาของบุคคลลึกลับชุดดำกวาดมองไปที่พวกเขาทั้งห้าคน ก่อนจะหยุดชะงักที่หลินโม่ชั่วครู่ "ไม่คิดเลยว่าสถานที่เล็กๆ อย่างหมู่บ้านเริ่มต้น จะมี 'สมบัติ' ซุกซ่อนอยู่มากมายขนาดนี้"

"คุณเป็นใครกันแน่? คุณต้องการอะไร?" บุคคลลึกลับชุดขาวฝืนทนต่อความเจ็บปวด เขากระชับดาบยาวสีทองแน่นแล้วก้าวออกมาขวางหน้าทุกคนเอาไว้

เขาสัมผัสได้ว่า กลิ่นอายของชายผู้นี้ น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าบอสแห่งความมืดที่ถูกสะกดอยู่ใต้ผนึกโบราณเสียอีก มันไม่ใช่ตัวตนที่พวกเขาจะสามารถต่อกรด้วยได้เลย

"ฉันเป็นใครมันไม่สำคัญหรอก" บุคคลลึกลับชุดดำหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและชวนขนลุก "สิ่งที่สำคัญคือ ฉันต้องการกุญแจที่พวกแกมี รวมถึงพลังงานอุกกาบาตในตัวของมู่ชิงเฉินด้วย"

เขายกมือขึ้นสะบัดเบาๆ กำแพงพลังงานมืดมิดก็ก่อตัวขึ้น ปิดกั้นทางออกของห้องลับในพริบตา "วันนี้... จะไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่ทั้งนั้น"

ยังไม่ทันสิ้นคำ ร่างของบุคคลลึกลับชุดดำก็กลายสภาพเป็นเงาดำพุ่งทะยานออกไป เล็งเป้าหมายตรงไปที่กุญแจบนหน้าอกของเยี่ยนจู๋กวงทันที

ความเร็วของเขานั้นเป็นขีดสุด มู่ชิงเฉินยังไม่ทันมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาด้วยซ้ำ เขาสัมผัสได้เพียงวิกฤตการณ์อันรุนแรงที่พุ่งเข้ามาปะทะ

"ระวัง!" มู่ชิงเฉินผลักเยี่ยนจู๋กวงกระเด็นออกไปสุดแรง ในขณะเดียวกันก็เค้นพลังงานที่เหลืออยู่ในร่างทั้งหมด สร้างเป็นโล่พลังงานสีทองขึ้นมาขวางกั้นเบื้องหน้า

"ตู้ม!" ฝ่ามือของบุคคลลึกลับชุดดำกระแทกเข้ากับโล่พลังงานอย่างจัง โล่สีทองแตกละเอียดเป็นชิ้นๆ ในเสี้ยววินาที

มู่ชิงเฉินปลิวละลิ่วไปไกลหลายเมตร ร่างกระแทกเข้ากับลูกแก้วคริสตัลที่แกนกลางผนึกอย่างรุนแรง เขากระอักเลือดคำโต หลอดเลือดลดฮวบลงต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ทันที

เขาพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่กลับพบว่ากระดูกทั่วร่างปวดร้าวราวกับจะแตกหัก และพลังงานอุกกาบาตภายในตัวก็ปั่นป่วนจนไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป

"มู่ชิงเฉิน!" หร่วนซิงเหมียนร้อนใจจนน้ำตาแทบจะร่วง เธอรีบปลดปล่อยโซ่ตรวนเยียวยาทันที พลังงานสีเขียวหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของมู่ชิงเฉินอย่างต่อเนื่อง

แต่บุคคลลึกลับชุดดำไม่เปิดโอกาสให้เธอทำเช่นนั้น ร่างของเขากะพริบวาบพุ่งเข้าหาเธอ ชัดเจนเลยว่าตั้งใจจะกำจัดผู้เล่นสายฮีลก่อนเป็นอันดับแรก

ในวิกฤตการณ์ความเป็นความตายนั้นเอง เสาแสงสีทองอร่ามก็สาดส่องลงมาจากเพดานห้องลับ พุ่งกระแทกเข้าใส่ร่างของบุคคลลึกลับชุดดำอย่างแม่นยำ

บุคคลลึกลับชุดดำร้องเสียงหลง ร่างของเขาเซถอยหลังไปหลายก้าว พลังงานมืดมิดรอบตัวแตกกระจายและสลายไปไม่น้อย

"ใครน่ะ?!" เขาเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเกรี้ยวกราด

ทุกคนมองตามเสียงนั้นไป และพบว่ากำแพงหินบนเพดานห้องลับเกิดรอยแยกขนาดใหญ่ ชายชราในชุดเกราะสีทองอร่าม ถือคทาศักดิ์สิทธิ์ ค่อยๆ ลอยตัวลงมาอย่างช้าๆ

ชายชราผู้นี้แม้ผมจะขาวโพลน แต่กลับดูสง่างามและเปี่ยมไปด้วยพลัง ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายพลังงานพิทักษ์อันบริสุทธิ์ ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพลังงานมืดมิดของบุคคลลึกลับชุดดำ

ทันทีที่เขาปรากฏตัว พลังงานผนึกในห้องลับที่เคยถูกกดทับก็เริ่มไหลเวียนอีกครั้ง และตัวเลขนับถอยหลังการพังทลายบนหน้าต่างระบบก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ

"เจ้าเมือง... แห่งหมู่บ้านเริ่มต้นงั้นหรือ?" รูม่านตาของบุคคลลึกลับชุดขาวหดเกร็ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ในฐานะผู้สืบทอดของผู้พิทักษ์โบราณ เขาเคยเห็นบันทึกในตำราเก่าแก่ว่า มีเจ้าเมืองลึกลับปกครองหมู่บ้านเริ่มต้นอยู่ เขาคือผู้พิทักษ์สูงสุดของหมู่บ้านแห่งนี้ ทว่าไม่เคยมีใครได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาเลย จนหลายคนเริ่มตั้งข้อกังขาถึงการมีอยู่ของเขา

"ไม่คิดเลยว่า ผ่านไปเป็นพันปี จะยังมีคนที่จำฉันได้อยู่อีก" ชายชราหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจ

เขาชี้คทาในมือไปที่บุคคลลึกลับชุดดำ นัยน์ตาทอประกายคมกริบ "ลิ่วล้อแห่งภาคีความมืด กล้าดีนักนะที่มากำแหงในถิ่นของฉัน"

สีหน้าของบุคคลลึกลับชุดดำมืดครึ้ม "เจ้าเมืองหมู่บ้านเริ่มต้น? ข่าวลือบอกว่าแกหลับใหลไปตั้งนานแล้วนี่ ทำไมถึงโผล่มาได้?"

"ถ้าไม่ใช่เพราะผนึกเริ่มคลายตัวและพลังงานมืดมิดรั่วไหล ฉันก็คงไม่ตื่นขึ้นมาง่ายๆ หรอก" น้ำเสียงของเจ้าเมืองเย็นชา

"แกคิดว่าด้วยพลังอันน้อยนิดของแก จะสามารถชิงพลังงานอุกกาบาตแล้วไปปลดปล่อยบอสแห่งความมืดได้งั้นเรอะ? ฝันไปเถอะ!" เขาโบกคทา พลังงานพิทักษ์สีทองแปรสภาพเป็นคมมีดแสงหลายสาย พุ่งทะยานเข้าใส่บุคคลลึกลับชุดดำ

บุคคลลึกลับชุดดำไม่กล้าประมาท เขารีบเค้นพลังงานมืดมิดสร้างเป็นโล่ป้องกันขึ้นมาทันที

แต่คมมีดแสงสีทองนั้นทรงพลังมหาศาล มันบดขยี้โล่ความมืดจนแหลกละเอียด และพุ่งกระแทกเข้าใส่ตัวเขาอย่างจัง

บุคคลลึกลับชุดดำกระอักเลือดสีดำออกมา เซถอยหลังไปหลายก้าว นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง "สมกับเป็นเจ้าเมืองแห่งหมู่บ้านเริ่มต้น ฝีมือร้ายกาจจริงๆ แต่แกก็เพิ่งจะตื่นจากการหลับใหล พลังงานยังฟื้นฟูไม่เต็มที่ แกไม่ใช่คู่มือของฉันหรอกน่า!"

"จะสู้ได้หรือไม่ได้ มันต้องลองดู!" เจ้าเมืองตวาดลั่น ร่างของเขาพุ่งทะยานเข้าปะทะกับบุคคลลึกลับชุดดำ

พลังงานพิทักษ์สีทองและพลังงานมืดมิดสีดำปะทะกันอีกครั้ง คลื่นกระแทกที่แผ่ขยายออกไปซัดให้มู่ชิงเฉินและคนอื่นๆ ต้องถอยกรูด

การต่อสู้ของทั้งสองดุเดือดเลือดพล่าน กำแพงหินของห้องลับแตกร้าวหลุดร่อนอย่างต่อเนื่อง ลูกแก้วคริสตัลที่แกนกลางผนึกก็เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ

"พวกเราจะมามัวนั่งรอความตายแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ!" ภายใต้การเยียวยาของหร่วนซิงเหมียน มู่ชิงเฉินก็เริ่มฟื้นเรี่ยวแรงกลับมาบ้าง

เขามองดูการต่อสู้เบื้องหน้า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ถึงท่านเจ้าเมืองจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็เพิ่งตื่นขึ้นมา พลังงานยังมีไม่พอจริงๆ พวกเราต้องหาทางช่วยเขา!"

หลินโม่รีบดึงหน้าต่างโฮโลแกรมขึ้นมา และทำการวิเคราะห์ข้อมูลอย่างรวดเร็ว "แกนกลางพลังงานมืดมิดของไอ้หมอนั่นอยู่ที่หน้าอก เหมือนกับเสิ่นเทียนสยงเลย แต่ความเร็วในการหมุนเวียนพลังงานของมันเร็วกว่า และพลังป้องกันก็แข็งแกร่งกว่า การโจมตีของพวกเราไม่ระคายผิวของมันเลย เว้นเสียแต่ว่า..."

"เว้นแต่ว่าอะไร?" มู่ชิงเฉินถามอย่างร้อนรน

"เว้นแต่ว่าพวกเราจะหาจุดอ่อนพลังงานของมันให้เจอ หรือไม่ก็ต้องใช้พลังงานที่รุนแรงกว่าเข้าโจมตี" หลินโม่ขยับแว่นตา น้ำเสียงของเขาเคร่งเครียด "พลังงานอุกกาบาตของคุณคือดาวข่มของพลังงานมืดมิด แต่ตอนนี้พลังงานของคุณไม่พอ เลยไม่สามารถปลดปล่อยอานุภาพที่แท้จริงของพลังงานอุกกาบาตออกมาได้"

เยี่ยนจู๋กวงที่ยืนอยู่ด้านข้างมีสีหน้าซีดเผือด

เขามองดูการต่อสู้ สลับกับก้มมองกุญแจบนหน้าอกของตนเอง ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ถ้าไม่ใช่เพราะกุญแจดอกนี้อยู่กับเขา มันก็คงไม่ดึงดูดความวุ่นวายมามากมายขนาดนี้

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก และเอ่ยขึ้นมากะทันหัน "ฉัน... ฉันอาจจะมีวิธี สายเลือดของฉันสั่นพ้องกับกุญแจดอกนี้ได้ บางทีฉันอาจจะยืมพลังของกุญแจมาช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้นายชั่วคราวได้"

ดวงตาของมู่ชิงเฉินเป็นประกาย "จริงเหรอ?"

"ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอก แต่พวกเราต้องลองดู" เยี่ยนจู๋กวงเดินเข้าไปหามู่ชิงเฉิน นัยน์ตาของเขาแน่วแน่

"ตอนที่กุญแจหลุดการควบคุมก่อนหน้านี้ ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่ซ่อนอยู่ข้างใน แต่มันควบคุมไม่ได้เลย ถ้าใช้พลังงานอุกกาบาตของนายมาช่วยนำทาง อาจจะกระตุ้นพลังของกุญแจออกมาได้ก็ได้"