1358 - เทวทูตตกสวรรค์

1358 - เทวทูตตกสวรรค์

เลือดของเย่ฟานพุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย แต่ร่างของเย่ฟ่านยังคงนิ่งอยู่กับที่

เขาใช้หมัดสังหารเพียงสองครั้งก็สามารถทำลายอาวุธต้องห้ามของยอดฝีมือจากดินแดนตะวันตกลงอย่างง่ายดาย การกระทำของเขาทำให้ผู้คนสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ

หมอกสีเทาลอยมาปกคลุมท้องฟ้า ผู้บ่มเพาะจากตะวันตกมีใบหน้าเหี่ยวย่น ตาเป็นประกาย ดูแก่ชราและดุร้ายราวกับหลุดออกมาจากขุมนรก

เขาเป็นผู้ที่ควบคุมอาวุธต้องห้ามที่ทรงพลังนี้

เวทีประลองจมอยู่ในหมอกสีเทาอย่างสมบูรณ์ เขาเป็นเหมือนปีศาจ มีพลังมหาศาล ซึ่งทำให้หลายคนสั่นสะท้านด้วยความตกใจ

โซ่เหล็กขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือของเขาทำให้ผู้คนหวาดกลัว แม้ว่าร่างกายของเขาจะผอมบาง แต่มือที่เหี่ยวย่นของเขาก็แข็งแกร่งราวกับกรงเล็บนกอินทรีย์

“โซ่อเวจี!”

นี่คืออาวุธของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ โซ่เหล็กสีแดงสามารถจบชีวิตของศัตรูและเผาไหม้เนื้อหนังให้หลงเหลือเพียงแค่กระดูกได้ในไม่กี่ลมหายใจ

ครั้งหนึ่งนี่เป็นอาวุธที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายอย่างยิ่ง แม้จะผ่านไปนานนับร้อยปีแต่ผู้คนก็ยังคงจดจำความอำมหิตของมันได้อย่างชัดเจน

นี่คือชายชราที่อยู่ในอาณาจักรแปลงมังกรระดับสูงสุด อย่างไรก็ตามอาวุธที่เขาใช้นั้นเพียงพอที่จะสังหารปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างแน่นอน

“วันนี้คือวันตายของเจ้า!”

ดวงตาของเขาซีดเผือดแต่แววาวราวกับไข่มุก และประกาศด้วยน้ำเสียงดุร้ายเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

โซ่เหล็กสีแดงดุจเลือดเริ่มแดงฉานมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนต่างได้ยินเสียงโหยหวนของภูตผีราวกับว่าประตูสู่นรกถูกเปิดออก

ในขณะนี้ เสียงโหยหวนของดวงวิญญาณซัดขึ้นสู่ท้องฟ้า ซากศพขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า จากนั้นร่างไร้ศีรษะมากมายนับไม่ถ้วนก็ทยอยปรากฏตัวขึ้น

นี่คือฉากอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พร้อมเสียงโหยหวนของดวงวิญญาณที่สั่นสะเทือนทั้งสวรรค์พิภพ พวกมันมุ่งตรงเข้าเย่ฟ่านคล้ายกับต้องการจะเอาชีวิตของเขาให้ได้

ให้เวลาเดียวกันโซ่เหล็กยาวสามพันลี้ พุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

เย่ฟ่านยังคงสงบนิ่งจนกระทั่งโซ่เหล็กสีเลือดเข้ามาใกล้และกำลังจะแทงทะลุหัวใจ เขาจึงเหยียดฝ่ามือที่แข็งแกร่งของเขาออกไปคว้าโซ่เหล็กทันที

เย่ฟ่านออกแรงกำโซ่เหล็กด้วยพละกำลังมหาศาล ผู้บ่มเพาะตะวันตกคนนี้ก็กระอักเลือดออกมาแต่ยังพยายามยื้อโซ่เหล็กจากมือของเย่ฟ่าน

ปัง!

โซ่เหล็กแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชิ้นส่วนของโซ่เหล็กสีเลือดนี้คมกว่าปลายทวน เย่ฟ่านใช้นิ้วที่แข็งแกร่งของเขาดีดเศษชิ้นส่วนโซ่เหล็กให้พุ่งทะลวงพานศีรษะของชายชราคนนั้นอย่างง่ายดาย

“เจ้าเป็นใคร?”

ผู้คนที่อยู่ในบริเวณต่างก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัว

เย่ฟ่านไม่ได้กล่าวอะไรนอกจากจ้องมองไปที่ศพด้วยสายตาเย็นชา ในมือของเขามีอักขระโบราณถูกปลดปล่อยออกมา พลังที่เขาแสดงตอนนี้ไม่มีผู้ใดในโลกสามารถทำความเข้าใจได้

อักขระมากมายที่เกิดขึ้นนั้นก็คือโซ่สีเลือดที่ถูกทำลายเมื่อครู่นี้ เมื่อพวกมันถูกย่อยสลายทั้งหมดมันก็กลับคืนสู่รูปแบบเดิมนั่นก็คือเต๋าที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วความว่างเปล่า

“เจ้าเป็นใครกันแน่?”

ชายชราที่มีผิวหนังเหี่ยวย่นอีกคนตะโกน

ทันใดนั้น ม้วนคำภีร์ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และทุกคนก็สังเกตเห็นกลิ่นอายของอสูรแผ่ออกมาอย่างแผ่วเบา

“ช่างอย่างทรงพลังจริงๆ!”

ทุกคนก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว นี่เป็นอาวุธต้องห้ามที่น่ากลัวยิ่งนัก

ชายชราคนนั้นมีปีกสีเทาอยู่ด้านหลัง ดวงตาของเขาฝ้าฟางและน่าจะมีอายุมากกว่าพันปีแล้ว ร่างของเขาก้าวขึ้นไปบนเวทีประลองและจ้องมองเย่ฟ่านด้วยจิตสังหาร

หลังจากที่ภาพธรรมของม้วนคำภีร์โบราณนี้แผ่ออกไป จากนั้นพวกมันก็กลายเป็นทะเลสายฟ้าที่ไม่สิ้นสุด สายฟ้าเหล่านี้ก่อตัวขึ้นกลายเป็นพายุสายฟ้าขนาดใหญ่ที่พร้อมจะบดขยี้เย่ฟ่านอย่างรุนแรง

นี่คือม้วนคัมภีร์โบราณที่ถูกควบคุมโดยเทวทูตตกสวรรค์แห่งเยรูซาเลม มันมีขึ้นเพื่อพิพากษาลงโทษผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด การโจมตีของมันทรงพลังอย่างอธิบายไม่ได้

เสียงฟ้าร้องกึกก้องไปทั่วท้องฟ้าราวกับสวรรค์จะลงโทษและหมายจะทำลายทุกสิ่ง แสงสีม่วงปกคลุมยอดเขาเหมาซานและเย่ฟ่านที่ยืนอยู่ด้านล่าง

นี่คือบทลงโทษจากพระเจ้าที่จะทำลายมนุษย์ผู้อาจหาญต่อต้านท้องฟ้า บทลงโทษที่ไม่มีอะไรสามารถต้านทานได้

ตรงกันข้ามเย่ฟ่านสงบมาก เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับได้กลิ่นหอมของดอกไม้และพืชพรรณ

เขากางฝ่ามือทองออกและดันมันขึ้นไปบนฟ้าอย่างแรง ผู้คนที่อยู่ห่างไกลต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง พวกเขาต่างรีบถอยหลังกลับอย่างรวดเร็วเพราะรู้ว่าเย่ฟ่านกำลังจะต่อต้านสายฟ้าแห่งสวรรค์แล้ว

ปัง!

สายฟ้าหลายพันเส้นฟาดลงมาที่ร่างกายของเย่ฟ่าน อย่างไรก็ตามสีหน้าของเขายังคงเรียบเฉยไม่ได้รับผลกระทบอะไรแม้แต่น้อย

“นี่หรือบทลงโทษจากสวรรค์ อ่อนแอเกินไป!”

เย่ฟ่านพึมพำกับตัวเอง นี่เป็นเพียงสายฟ้าระดับผู้สูงสุดชั้นเริ่มต้นเท่านั้น ในตอนนี้ต่อให้เป็นสายฟ้าระดับราชาผู้ยิ่งใหญ่ยังยากที่จะสร้างผลกระทบต่อเย่ฟ่านได้

สายฟ้าทั้งหมดถูกดึงดูดเข้าไปในฝ่ามือของเย่ฟ่าน สิ่งนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงมากยิ่งขึ้น

“เจ้าใช้อาวุธแบบใด?” ชายชรามีปีกตกตะลึง

“มันเป็นเครื่องรางโบราณ เขาจะต้องใช้เครื่องรางที่ถูกทิ้งไว้โดยเซียนโบราณรวบรวมสายฟ้าเข้าด้วยกัน!”

ทุกคนอุทานเป็นเสียงเดียวกัน พวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เชื่อว่ามนุษย์ธรรมดาจะสามารถรวบรวมสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ พวกเขาคิดว่าเย่ฟ่านจะต้องมีอาวุธที่ทรงพลังอยู่กับตัวเองแน่นอน

“เจ้าเป็นใคร?”

ทันใดนั้นเทวทูตตกสวรรค์หลายสิบคนก็ปรากฏตัวขึ้น ปีกสีเทาของพวกเขากางออกพร้อมกับปลดปล่อยฐานการบ่มเพาะในอาณาจักรแปลงมังกรขั้นสูงสุดออกมาทันที

เย่ฟ่านยังคงมีสีหน้านิ่งเฉย เมื่อสายฟ้าทั้งหมดถูกรวบรวมเข้าด้วยกันมันก็กลับกลายเป็นคัมภีร์โบราณที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลาอีกครั้ง

เทวทูตตกสวรรค์จากดินแดนตะวันตกจ้องมองด้วยความกลัว พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะแย่งชิงคัมภีร์โบราณกลับไปจากเย่ฟ่าน

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่อาจปล่อยให้คัมภีร์ซึ่งเป็นอาวุธที่ตกทอดมาจากบรรพชนถูกศัตรูแย่งไปเช่นนี้ได้!

หลังจากมองหน้ากันแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็ร่วมมือกันลงมือใช้มาตรการเด็ดขาด แต่ละคนหยิบม้วนคัมภีร์ออกมาและท่องคาถาลึกลับ

จากนั้นไม่ว่าจะเป็นกระบี่ ดาบยาว ทวน หรือง้าวศักดิ์สิทธิ์ล้วนปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า พวกมันคืออาวุธต้องห้ามที่สามารถใช้ได้เพียงไม่กี่ครั้งแต่มีพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว

“คิดจะเล่นสายฟ้าต่อหน้าข้า พวกเจ้าไร้เดียงสาเกินไป!”

ทันใดนั้นคัมภีร์โบราณฝ่ามือของเย่ฟ่านเปล่งประกายอีกครั้ง พวกมันขอตัวเป็นทะเลทรายฟ้าที่ไม่สิ้นสุดพร้อมกับปลดปล่อยแสงสังหารให้พุ่งเข้าหาอาวุธต้องห้ามทั้งสี่อย่างรวดเร็ว

ปัง ปัง ปัง ปัง!

ม้วนคำภีร์โบราณทั้งสี่ถูกทำลายและกลายเป็นเพียงเศษกระดาษปลิวว่อนท้องฟ้า เครื่องหมายเต๋าบนนั้นถูกทำลายและอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าก็กลืนหายไปทันที

“เป็นไปได้อย่างไร?”

เทวทูตตกสวรรค์ทั้งสี่ซึ่งก้าวออกมาท้าทายเย่ฟ่านถอยหลังกลับด้วยความหวาดกลัว ในชีวิตของพวกเขาไม่เคยเห็นใครที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน!

เย่ฟ่านชี้นิ้วของเขาไปข้างหน้าอย่างเย็นชา ทันใดนั้นดรรชนีสังหารสีทองสี่สายก็ยิงเข้าหาทะเลศักดิ์สิทธิ์กลางหน้าผากของเทวทูตตกสวรรค์ทั้งสี่คนอย่างรวดเร็ว

ร่างของร่างเทวทูตตกสวรรค์ทั้งสี่กลายเป็นเนื้อบด เหลือเพียงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์สี่ดวงพี่พยายามดิ้นรนๆนี้ด้วยความหวาดกลัว

เย่ฟ่านสะบัดฝ่ามือเพียงแผ่วเบาและรวบรวมวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เข้าด้วยกัน

จากนั้นพลังวิญญาณของเขาก็ทะลวงเข้าหาศีรษะของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่อย่างโหดร้ายโดยต้องการที่จะค้นหาความลับที่ซุกซ่อนอยู่ภายในดินแดนตะวันตก

………..