1339 - เขาหมื่นอสูร

1339 - เขาหมื่นอสูร

“หากพวกเจ้ายังต้องการมีชีวิตอยู่ต่อก็จงทำตามคำสั่งของข้า” เย่ฟ่านหันกลับไปมองยังถ้ำโบราณอีกแห่งและกล่าวอย่างเย็นชา

ป๋อเหรินผู้นำเทียนหลินมีสีหน้าเคร่งเครียด แม้ว่าเขาอยู่ในอาณาจักรลับแปลงมังกรและได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือลำดับต้นๆ ของโลก

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเย่ฟ่านเขาก็ไม่แตกต่างอะไรจากเด็กน้อยคนนึง

“พวกเราปองร้ายต่อเจ้า แน่นอนว่าเมื่อเราประสบความล้มเหลวเราย่อมต้องเผชิญกับความหายนะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้” ป๋อเหรินกล่าว

ก่อนหน้านี้เหลือปรมาจารย์อาณาจักรแปลงมังกรสองคนในถ้ำเทียนหลิน ป๋ออี้ตายแล้วดังนั้นจึงเหลือเพียงป๋อเหรินคนเดียวปกป้องที่นี่อยู่ เขาเลือกไม่ได้ ดิ้นรนไปก็ไร้ประโยชน์

“ข้าไม่ต้องการจะฆ่าคนมากมายขนาดนั้น หลังจากนี้พวกเจ้าจงอยู่ในภูเขาไปอีกห้าร้อยปี หากข้ารู้ว่าใครก้าวเท้าออกนอกภูเขาก่อนเวลากำหนดข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน” เย่ฟ่านกล่าวอย่างใจเย็น

“ขอบคุณสหายเต๋า”

งูสวรรค์เฒ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา คนอื่นๆ แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก และหลายคนก็เดินตามงูสววรค์ผู้เฒ่าเข้ามาแสดงความเคารพต่อเย่ฟ่านโดยไม่กล้าพูดอะไรอีก

เย่ฟ่านออกจากภูเขาฉางไป๋พร้อมกับกว๋อเจินและเสี่ยวซง

ภายนอกเป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ น้ำแข็งและหิมะกำลังละลาย

เย่ฟ่านมอบคัมภีย์เต๋าให้กว๋อเจินและให้ยาศักดิ์สิทธิ์หลายประเภท จากนั้นก็แยกทางกัน พวกเขาได้รู้จักกันเพราะโอกาสบางอย่าง แต่ทุกคนล้วนมีเส้นทางของตัวเองไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ตลอดไป

เขาและเสี่ยวซงกลับมาที่เมือง ไม่มีข่าวจากซูฉงนานแล้ว ตอนนี้เขาได้รับโทรศัพท์จากเธอ อาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้น

เย่ฟ่านเชิญครอบครัวของซูฉงมาทานอาหาร เสี่ยวซงเองก็อยู่ที่บ้านไม่กล้าออกไปไหน เพราะกลัวว่าสาวน้อยซูเย่จะกลั่นแกล้ง

เย่ฟ่านได้พักผ่อนเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แล้วเดินทางไปทางใต้เพื่อเตรียมเดินทางไปยังหุบเขาหมื่นอสูร เผ่าเทียนหลินบอกว่าความลึกลับของผังป๋อนั้นเกี่ยวข้องกับดินแดนตะวันตก

และเชื้อสายของเทพอสูรเผ่านี้มีความเกี่ยวข้องกับเทพอสูรจากตะวันตกเช่นกัน

ในความเป็นจริงเย่ฟ่านพอจะคาดเดาเรื่องราวต่างๆได้แล้ว แต่เขาเพียงต้องการคำยืนยันเท่านั้น

หุบเขาหมื่นอสูรตั้งอยู่ในภูเขาปาซาน ในสมัยโบราณไม่มีใครรู้ว่ามีอสูรผู้ยิ่งใหญ่กี่ตนที่ทิ้งตำนานไม่รู้จบไว้ที่นี่ และมันได้กลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าอสูรมานานแล้ว

ภูเขาปาซานคือชื่อทั่วไปของพื้นที่ภูเขาที่ทอดยาวไปตามพรมแดนของสามมณฑล มณฑลส่านซี มณฑลกานซู มณฑลหูเป่ย เย่ฟ่านวางแผนที่จะเข้าสู่เส้นทางเซินหนงเจียในหูเป่ย

เพราะตั้งแต่ศตวรรษที่ผ่านมา มีข่าวลือความเลวร้ายในเซินหนงเจีย ตอนนี้เขากลับมาแล้ว และต้องการรู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าความเลวร้ายนั้นมีอยู่จริงหรือไม่

เย่ฟ่านพาเสี่ยวซงเข้าไปในเซินหนงเจีย หลีกเลี่ยงจุดชมทิวทัศน์ต่างๆ แล้วเดินทางไปถึงดินแดนที่ไร้มนุษย์ มีต้นไม้โบราณงอกงามเต็มไปหมด น้ำพุที่ไหลเชี่ยวเงียบสงบมาก

ในพื้นที่โบราณมีป่าทึบมากมาย แต่เย่ฟ่านไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาพักอยู่ในหุบเขาสองสามวันเพื่อชื่นชมความงามของดินแดนสวรรค์แห่งนี้

“ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว รีบไปถ่ายรูปกันเถอะ!”

เย่ฟ่านได้ยินเสียงคนตะโกนอยู่ในระยะไกล เขาอุ้มเสี่ยวซงแล้วกระโดดข้ามภูเขาไปอย่างเงียบๆ

ไม่ไกลจากเขานักมีกลุ่มนักท่องเที่ยว 2-3 คนกำลังถ่ายรูปน้ำตกด้วยความตื่นเต้น ในขณะเดียวกันก็มีชายแปลกหน้าเส้นผมยาวมีร่างกายเตี้ยแคระ กำลังจ้องมองพวกเขาจากระยะไกลหลายลี้

“ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย ข้าไม่ได้มาทำร้ายใคร ข้าแค่เจอมนุษย์โดยบังเอิญ”

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณของเย่ฟ่านชายผมยาวคนนั้นก็รีบคุกเข่าลงพร้อมกับตอบโต้กลับมาด้วยพลังจิตวิญญาณ

เย่ฟ่านใช้พลังวิญญาณของเขาตรวจสอบร่างกายของชายผมยาวคนนั้น และรู้ว่านี่เป็นสัตว์อสูรที่จำแลงกายเป็นมนุษย์

“เจ้าฝึกฝนอยู่บนภูเขาลูกไหน?”

“ข้าเป็นอสูรน้อยจากหุบเขาหมื่นอสูร ข้ามักจะออกมาเล่นกับเพื่อนๆ บางครั้งก็มาที่เซินหนงเจียทางฝั่งตะวันออกออกของปาซาน” อสูรตนนั้นตอบ

จริงๆ เขาไม่ได้เป็นสัตว์อสูรตัวน้อยอย่างที่บอก เขากลับคืนสู่ร่างกายของตัวเองกลายเป็นลิงป่าที่มีขนาดใหญ่พอสมควร

เย่ฟ่านยิ้ม เขาเองก็กำลังจะไปที่หุบเขาหมื่นอสูร ไม่คิดว่าจะเจอกับอสูรตัวน้อยในหุบเขานั้น

เขาไม่ได้ต้องการทำร้ายว่านอนตัวน้อย แต่เมื่อเขาเห็นมันก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเป่ยโต่ว

ภูเขาปาซานมีพื้นที่หนึ่งพันลี้ มีพรมแดนติดกับหลายดินแดน อสูรตัวน้อยในหุบเขาหมื่นอสูรบางครั้งก็แอบออกมาเล่นตามภูเขาอื่น

เย่ฟ่านตกตะลึงในความลึกลับของป่าเซินหนงเจีย แท้ที่จริงแล้วเหตุการณ์ร้ายต่างๆล้วนมีต้นกำเนิดมาจากหุบเขาหมื่นอสูร หลังจากรู้เช่นนี้แล้วเย่ฟ่านก็ไม่มีอะไรจะพูด ได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ

ลิงตัวนี้เคลื่อนไหวรวดเร็วมาก มันพาเย่ฟ่านเข้าไปยังดินแดนรกร้างไร้ผู้คนภายในปาซาน บนหน้าผาไม่มีใครอาศัยอยู่ เขาเห็นโลงศพมากมายวางติดผนังเต็มไปด้วยความลึกลับ

บริเวณหน้าผามีร่องรอยดำกระด่างที่อยู่มาแล้วเป็นพันๆปี

“เคยเปิดดูหรือไม่?” เย่ฟ่านถาม

ลิงป่าหดคอแล้วพูดว่า “ข้าไม่กล้าเปิดมัน มีคนบอกว่าเจ้าของหุบเขาโบราณในห้าร้อยปีก่อนต้องการหาผู้เป็นอมตะเพื่อเปิดโลงศพ แต่ท้ายโลกใบนี้ก็สูญเสียผู้อมตะที่แท้จริงไปนานหลายพันปีแล้ว

เย่ฟ่านยิ้มแล้วพูดว่า “เจ้าเป็นผู้บ่มเพาะยังหวาดกลัวเรื่องผีสางอยู่อีกหรือ?”

“มีใครบ้างไม่กลัวเรื่องลึกลับ เจ้าแห่งหุบเขาคนปัจจุบันเคยพูดว่ามันเกี่ยวข้องกับโลกเซียนโบราณ เขาขอให้เราจับตาสถานการณ์รอบๆ หากมีโลงศพโบราณชิ้นใหม่ปรากฏขึ้นในบริเวณนี้ให้รีบบอกเขาทันที”

เมื่อเย่ฟ่านได้ยินเช่นนี้ใจของเขาก็สั่นไหว เหตุใดเรื่องลึกลับทั้งหมดจึงต้องเกี่ยวข้องกับโลงศพเสมอ

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็เข้าสู่ส่วนที่ลึกที่สุดของภูเขาปาซานที่ผู้คนไม่สามารถเข้ามาได้ ทันใดนั้นก็พ้นจากเทือกเขาและเข้าสู่พื้นที่อันกว้างใหญ่

มีหน้าผาโบราณ ต้นไม้เก่าแก่สูงตระหง่าน ลิงและเสือคำรามอย่างมีชีวิตชีวา ดินแดนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีมนุษย์เข้ามานับพันปีแล้ว

“ตรงนั้น!” ลิงน้อยชี้ไปข้างหน้า

เย่ฟ่านพยักหน้า หุบเขาหมื่นอสูรแยกออกจากโลกมนุษย์ ล้อมรอบด้วยค่ายกลสังหารโบราณและตั้งอยู่ในดินแดนรกร้างอยากจะเข้าถึง

ในสมัยโบราณ เทพอสูรฝึกฝนที่นี่ จากนั้นอสูรที่มีชื่อเสียงบางตัวก็เข้ามาเพื่อหาที่หลบภัย และค่อยๆ กลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเผ่าอสูร

หุบเขามีชื่อว่าหมื่นอสูร เพราะมีอสูรมากกว่าหนึ่งหมื่นชนิดในหุบเขา นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันผู้ปกครองสถานที่แห่งนี้ล้วนเป็นอสูรระดับผู้สูงสุดทั้งสิ้น

หุบเขาหมื่นอสูรเต็มไปด้วยปราณสวรรค์พิภพ มีเผ่าอสูรมากมาย สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะเป็นดินแดนของผู้บ่มเพาะที่มีขนาดใหญ่มากที่สุดในโลก

ไกลออกไป เย่ฟ่านมองเห็นหุบเขาขนาดใหญ่ที่มีปราณอสูรปกคลุมภูเขาอย่างแน่นหนา นั่นทำให้ปราณสวรรค์พิภพในบริเวณนี้มีความหนาแน่นไม่รู้อะไรออกไปข้างนอก

“เป็นดินแดนที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับอสูรที่แท้จริง”

เขาสังเกตภูเขาและพื้นที่นั้น นี่คือดินแดนที่อสูรปรากฏตัว มีเพียงสถานที่ที่ปกคลุมไปด้วยปราณอสูรแข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะมีอสูรผู้ยิ่งใหญ่ปรากฏตัวขึ้นมาได้

เย่ฟ่านคิดว่าดินแดนแห่งนี้เจริญรุ่งเรืองมาก บางทีอาจมีอสูรผู้แข็งแกร่งหลายหมื่นตัวที่นี่

ด้านหน้าหุบเขามีธงสีดำขนาดใหญ่ปักอักษรว่า “หุบเขาหมื่นอสูร” โบกสะบัดไปมาอย่างหยิ่งผยอง

ทันใดนั้นกลองและเสียงดนตรีในหุบเขาหมื่นอสูรก็ส่งเสียงดังขึ้น กลุ่มของอสูรตัวผู้ยิ่งใหญ่ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของเย่ฟ่าน และพวกเขาทุกคนต่างรีบออกมาต้อนรับ

“อภัยที่ออกมาต้อนรับสหายล่าช้า”

ประมุขของหุบเขาอสูรนี้กลับเป็นลิงตัวหนึ่งที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ ดวงตาของมันลุกโชนเหมือนเปลวเพลิง แท้ที่จริงแล้วนี่เป็นลิงจากเผ่าพันธุ์วานรศักดิ์สิทธิ์โต้วจ้าน!

เย่ฟ่านตกตะลึงแทบจะอุทานร้องออกมา ลิงตัวน้อยที่อยู่ข้างๆกระซิบว่านี่คือประมุขหุบเขาหมื่นอสูร

“ไม่ทราบว่าท่านประมุขหุบเขามีนามว่าอย่างไร?”

วานรตัวใหญ่มีดวงตาเปล่งประกายด้วยความสงสัยจากนั้นมันก็กล่าวว่า

“ซุนหงอคง!”

เย่ฟานตกตะลึงโดยสมบูรณ์