1290 - จอมอสูรที่แท้จริงคือผังป๋อ?

1290 - จอมอสูรที่แท้จริงคือผังป๋อ?

เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง หมัดของเย่ฟ่านก็ทะลุหน้าอกของราชาผู้ยิ่งใหญ่อีกคน เขาโยนร่างของคนผู้นั้นลงไปในเหวลึกพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่แผ่วเบาลงทุกขณะ

ในเวลาต่อมายิ่งน่าเศร้ายิ่งกว่านั้น เย่ฟ่านคว้าราชาผู้ยิ่งใหญ่อีกคนด้วยความแข็งแกร่งสุดขีดของเขา จากนั้นเขาก็ใช้เท้าเหยียบแผ่นหลังของอีกฝ่ายพร้อมกับกระชากศีรษะของราชาผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นออกจากร่างท่ามกลางความหวาดกลัวของทุกคน!

ใบหน้าของทุกคนซีดเผือดไร้สีเลือด เย่ฟ่านคือผู้อยู่ยงคงกระพันอย่างแท้จริง หากต่อสู้กันในสถานที่เช่นนี้ต่อให้เป็นเซียนมาด้วยตัวเองก็ยากที่จะรอดชีวิตได้

บูม!

ในเวลาต่อมาฝ่ามือสีทองของเย่ฟ่านก็ผลักราชาผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนตกลงจากแท่นบูชาห้าสี เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของพวกเขาดังก้องออกมาสร้างความสะเทือนใจให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก

“หลี่เสี่ยวม่าน เจ้ายังมีผู้ช่วยอื่นอีกหรือไม่!”

บนแท่นบูชาห้าสีเหลือเพียงเย่ฟ่านและหลี่เสี่ยวม่านเท่านั้น ดวงตาที่เย็นชาของเขาจ้องมองหญิงสาวชุดขาวซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด

“เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ใครดีใครชั่วเจ้ายังมองไม่ออกอีกหรือ?” หลี่เสี่ยวม่านถอนหายใจ

“เจ้ากำลังกล่าวถึงเรื่องอะไร” เย่ฟ่านถาม

“ผังป๋อคือจอมอสูรที่แท้จริง ต้นเหตุของหายนะทั้งหมดของพวกเราก็มาจากเขา!”

เสียงของหลี่เสี่ยวม่านเต็มไปด้วยเสน่ห์น่าหลงใหล สีหน้าของนางจริงจังอย่างมาก หากไม่ใช่ว่าคนที่นางพูดถึงผังป๋อเย่ฟ่านคงเชื่อไปแล้ว

เย่ฟ่านมีรอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏอยู่ตรงหน้า การจากไปของผังป๋อค่อนข้างแปลกเล็กน้อย แต่ถ้าบอกว่าเขาเป็นตัวการทุกอย่างเย่ฟ่านไม่มีทางเชื่ออย่างแน่นอน

ตัวเขากับผังป๋อเป็นเพื่อนรักกันมาเกือบครึ่งศตวรรษ ผังป๋อเป็นคนอย่างไรเย่ฟ่านรู้ดีที่สุด

“เจ้าไม่มีทางสร้างความร้าวฉานให้กับพวกเราพี่น้องได้ หลี่เสี่ยวม่านเจ้ายังเป็นตัวเจ้าอยู่หรือไม่!”

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าและกระตุ้นหมัดหกสังสารวัฏด้วยพลังโลหิตอันแข็งแกร่ง แม้ว่าเขาจะไม่สามารถแสดงทักษะเต๋าออกมาได้แต่พลังของหมัดยังเพียงพอที่จะทุบร่างที่บอบบางตรงหน้าให้แหลกเป็นชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย

แต่ทันใดนั้นเมื่อเย่ฟ่านกระตุ้นพลังของหมัดหกสังสารวัฏก็มีคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากส่วนลึกของหุบเหวและทำให้พลังศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่านใช้งานได้อีกครั้ง!

ในขณะนี้เย่ฟ่านตกตะลึงเป็นอย่างมาก และเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าหมัดหกสังสารวัฏนี้ชายชราผู้บ้าคลั่งได้รับมันมาจากดินแดนต้องห้ามแห่งชีวิตนี่เอง

หมัดหกสังสารวัฏ!

นี่เป็นทักษะที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งเป็นทักษะของผู้อมตะที่แท้จริง มันมีความซับซ้อน คาดเดาไม่ได้ และมีสิ่งมหัศจรรย์แห่งสวรรค์พิภพ ในโลกอำพรางสวรรค์มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยฝึกฝนทักษะอันน่าสะพรึงกลัวนี้

“คำพูดของข้าคือธรรม และร่างกายของข้าคือเต๋า!”

ในขณะนี้ เย่ฟ่านมีความเข้าใจที่ชัดเจน หัวใจของเขาว่างเปล่า และมือของเขาก็ขยับไปโดยไม่รู้ตัว

“บูม”

เขากระแทกหมัดขึ้นไปด้านบนและทำให้ท้องฟ้าแยกออกจากกัน ทันใดนั้นคลื่นพลังที่แข็งแกร่งได้ปะทุออกมาจากหุบเหวลึก มันฉีกม่านพลังที่ปกป้องร่างกายของหลี่เสี่ยวเสี่ยวออกจากกันอย่างง่ายดาย

“ป้า”

หลี่เสี่ยวม่านเซถลากลับไปทางด้านหลัง พระพุทธรูปทองคำของพังทลายลงและไม่สามารถคุ้มครองความปลอดภัยของนางได้อีกแล้ว

“เจ้าบอกว่าผังป๋อเป็นปีศาจร้าย แต่ข้าคิดว่าเจ้าเองก็เป็นจระเข้ตัวใหญ่!”

เย่ฟ่านตะโกน เรื่องนี้ได้รับการยืนยันแล้ว หลี่เสี่ยวม่านคือร่างอวตารของบรรพชนจระเข้ สิ่งที่เย่ฟ่านสงสัยก็คือนางยังมีจิตสำนึกเป็นของตัวเองหรือไม่

“ช่างมันเถอะ ถ้าไม่เชื่อข้าก็แล้วแต่เจ้า” หลี่เสี่ยวม่านเช็ดเลือดจากมุมปาก

เย่ฟ่านหัวเราะและกล่าวว่า “คนหนึ่งอยากจะฆ่าข้าหลายครั้ง อีกคนหนึ่งก็อยู่กับข้ามาทั้งชีวิต เขาร่วมเป็นร่วมตาย ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันเสมอ ตอนนี้เจ้าบอกว่าเขาเป็นปีศาจร้ายทั้งที่ทุกคนต่างรู้ว่าเจ้าต่างหากที่เป็นปีศาจ เจ้าคิดว่าเรื่องนี้น่าตลกหรือไม่!”

“เจ้าเชื่อในตัวผังป๋อ ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามเจ้าสักอย่าง เขาปรากฏตัวได้อย่างไรเมื่อโลงศพเก้ามังกรตกลงมาที่ภูเขาไท่?”

หลี่เสี่ยวม่านถาม เส้นผมสีดำของนางโบกสะบัดและดวงตาของนางก็มีประกายของความแค้นอยากเห็นได้ชัด

เย่ฟ่านตกใจเป็นอย่างมาก ตอนที่เขาไปภูเขาไท่ผังป๋อไม่อยู่ที่นั่น แต่พอโลงศพทองแดงเริ่มเคลื่อนย้ายผังป๋อกลับปรากฏตัวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย คำอธิบายของเขาเป็นสิ่งที่ไร้สาระอย่างยิ่งแต่เย่ฟ่านกลับเชื่อถือโดยสนิทใจ

“เขาเป็นคนพิเศษเสมอ เพียงพละกำลังก็ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทั่วไปจะเทียบได้แล้ว เจ้าไม่เคยสงสัยบ้างหรือ!” หลี่เสี่ยวม่านกล่าว

กระดูกสันหลังของเย่ฟ่านเย็นวาบขึ้นทันที ในอดีตที่พวกเขาเติบโตมาด้วยกันนั้นผังป๋อมีความผิดปกติอย่างแท้จริง แต่หลังจากอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลาหลายปีตัวเขากลับมองว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องปกติไปได้

เมื่อไม่ได้รับการปกป้องจากพระพุทธรูปหลี่เสี่ยวม่านร่างกายเริ่มเหี่ยวเฉาลงด้วยอัตราที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า อย่างไรก็ตามดวงตาของนางยังคงเต็มไปด้วยความแค้นและไม่คิดจะยอมแพ้

“เจ้าไม่ใช่หลี่เสี่ยวม่านอีกต่อไป เจ้าคือปีศาจร้ายที่ถูกศากยมุนีฝังไว้ในนรกสิบแปดชั้น คำพูดของเจ้าเชื่อถือไม่ได้ หากเจ้าต้องการจัดการกับข้าก็แสดงร่างจริงของเจ้าออกมา!”

หลังจากที่เย่ฟ่านคิดอย่างรอบคอบแล้ว เขาก็ตระหนักได้ว่าต่อให้ผังป๋อเป็นตัวประหลาดจริงๆ เขาก็ไม่มีทางเป็นคนชั่วไปได้ เรื่องนี้ได้รับการพิสูจน์มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

“วันนี้เจ้าจะไปที่ไหนไม่ได้ หากคิดจะไปเจ้าต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า!”

แสงสีทองในดวงตาของหลี่เสี่ยวม่านสว่างจ้าเรากับมีสุริยเทพสองคนนั่งสมาธิอยู่ด้านใน พลังแห่งเต๋าแผ่ออกมาจากร่างของนางเพื่อปะทะกับพลังแห่งหมัดหกสังสารวัฏของเย่ฟ่าน

“เจ้าพยายามกล่าวหาว่าผังป๋อเป็นคนชั่วร้าย แต่พฤติกรรมของเจ้ากลับชั่วร้ายยิ่งกว่าเขาด้วยซ้ำ วันนี้ข้าปราบปรามเจ้าเอง!”

เย่ฟ่านตะโกนพร้อมกับเร่งเร้าพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อโจมตีด้วยหมัดหกสังสารวัตรเป็นครั้งสุดท้าย

“เย่ฟ่านเจ้าไม่มีโอกาสแล้ว เพราะเจ้ากำลังจะตายอยู่ที่นี่”

ดวงตาของหลี่เสี่ยวม่านเย็นชาอย่างยิ่ง จากนั้นร่างของนางก็พุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า พลังที่นางแสดงออกมาในตอนนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าราชาผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนที่เย่ฟ่านเคยเจอ

การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองดุเดือดมาก หมัดหกสังสารวัฏของเย่ฟ่านมีความพิเศษอย่างมาก นั่นทำให้เขาไม่ถูกพลังที่แข็งแกร่งของหลี่เสี่ยวม่านปราบปรามไว้

เย่ฟ่านสัมผัสได้ว่าพลังของเขาเริ่มแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ภายในหลุมลึกแห่งนี้หากไม่นับพลังแห่งความรกร้างที่แผ่ออกมาอยู่ตลอดเวลา มันมีพลังอีกประเภทหนึ่งที่ทำให้เย่ฟ่านรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

เพราะนี่คือพลังแห่งความเป็นอมตะ!

ไม่ต้องบอกก็ทราบได้ว่าอีกด้านหนึ่งของหลุมนี้จะต้องเชื่อมต่อกับโลกแห่งความเป็นอมตะอย่างแน่นอน นี่คือเส้นทางที่เชื่อมต่อไปยังโลกใหม่!

หากสิ่งที่เย่ฟ่านคิดไม่ผิดพลาด จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อาจจะใช้เส้นทางนี้เดินทางเข้าสู่อาณาจักรเซียนก็ได้

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้เย่ฟ่านไม่สามารถปล่อยให้จิตใจของ เขาล่องลอยจนเกิดความสับสน หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่หลี่เสี่ยวม่านคนเดิมแต่เป็นบรรพชนจระเข้ซึ่งร่างที่แท้จริงมีพลังเทียบเท่ากับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่!

เย่ฟ่านอาศัยพลังแห่งความเป็นอมตะที่แผ่ออกมาจากหลุมลึกต้านทานการโจมตีของหลี่เสี่ยวม่านอย่างต่อเนื่อง ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้ากำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

หลี่เสี่ยวม่านก้าวถอยหลังและไม่กล้าปะทะกับหมัดหกสังสารวัฏโดยตรง

หมัดสีทองของเย่ฟ่านเปล่งประกายด้วยพลังที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้! เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและทุบกำปั้นขวาของหลี่เสี่ยวม่านจนมีเสียงกระดูกแตกหักดังขึ้น

หลี่เสี่ยวม่านก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว มือสีขาวหยกของนางกระตุกเล็กน้อยและมีเลือดไหลทะลักออกมาเป็นจำนวนมาก

เย่ฟ่านฉวยโอกาสนั้นกระแทกลงบนหน้าอกด้านขวาของหลี่เสี่ยวม่านและทำให้ร่างของนางปลิวกระเด็นไปบนพื้นของแท่นบูชาห้าสี

“อา...”

หลี่เสี่ยวม่านส่งเสียงคำรามยาว จากนั้นหน้าผากของนางก็แยกออกจากกันและมีสิ่งมีชีวิตรูปร่างสง่างามราวกับสุริยเทพก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น มันคือร่างแยกของบรรพชนจระเข้นั่นเอง!

………