เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

1289 - อาวุธต้องห้ามของศากยมุนี

1289 - อาวุธต้องห้ามของศากยมุนี

1289 - อาวุธต้องห้ามของศากยมุนี


1289 - อาวุธต้องห้ามของศากยมุนี

หลี่เสี่ยวม่านปรากฏตัวในช่วงเวลาสำคัญที่เย่ฟ่านกำลังจะจากไป ความเยือกเย็นและจิตสังหารในดวงตาของนางเปิดเผยออกมาอย่างชัดเจน และในมือขวาของนางก็มีพระพุทธรูปสีทองเป็นประกายสดใส

“หลี่เสี่ยวม่าน!” เย่ฟ่านตะโกน

พลังโลหิตสีทองของเขาปะทุออกมาอย่างรุนแรง แม้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะไม่สามารถใช้งานในบริเวณนี้ได้ แต่สิ่งที่แสดงออกมาตรงนี้ยังทำให้ผู้คนเกิดความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

“เฉียง”

ทันใดนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้นระหว่างนิ้วของหลี่เสี่ยวม่านมันเป็นศูนย์รวมของเต๋านี่เป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

จิตสังหารของหลี่เสี่ยวม่านนั้นแข็งแกร่งจนน่าหวาดหวั่น เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดจะปล่อยให้เย่ฟ่านรอดชีวิตไปจากที่นี่ได้ เส้นผมสีดำสนิทของนางโบกสะบัด ทันใดนั้นฝ่ามือที่เรียวยาวก็ตบเข้าหาเย่ฟ่านจากระยะไกล

เย่ฟ่านไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์และสูญเสียเต๋าไป เขาทำได้เพียงอาศัยร่างกายในการต่อสู้ เมื่อทำการป้องกันจากระยะไกลเช่นนี้เขาย่อมเสียเปรียบอย่างยิ่ง!

“นางใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนต้องห้ามชีวิตได้อย่างไร?” ทุกคนในฝั่งจงโจวตกตะลึงเมื่อมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ในพื้นที่ต้องห้ามของชีวิต แม้แต่เซียนโบราณก็ยังทำได้เพียงอดทนกลั้นไม่สามารถเงยหน้าได้อย่างภาคภูมิ

แม้ว่าหลี่เสี่ยวม่านจะแข็งแกร่ง แต่นางก็ไม่สามารถแข่งขันกับเซียนได้ เห็นได้ชัดว่าการที่นางสามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้ในตอนนี้ก็เพราะความช่วยเหลือจากพระพุทธรูปสีทองนั้น

“พระพุทธรูปในมือของนางกำลังปกป้องนางจากพลังแห่งความรกร้าง!” จักรพรรดิดำคำรามด้วยความโกรธ

“นั่นคือ... อาวุธต้องห้ามที่ไม่มีใครเทียบได้ มันมีระดับเทียบเท่ากับอาวุธครึ่งก้าวเต๋าสุดขั้ว!”

ต้วนเต๋อได้เห็นสมบัติในสุสานนับไม่ถ้วน แต่เขายังตกใจกับสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ เพียงพลังที่แผ่ออกมาก็แทบจะสูงกว่าเตาหลอมเซียนด้วยซ้ำ

ในมือซ้ายของหลี่เสี่ยวม่านถือพระพุทธรูปเล็กๆ ทำจากทองคำเซียน ใบหน้าของพระพุทธรูปมีความเศร้าโศกคล้ายกับเกิดความกังวลใจ

ศากยมุนี!

พุทธศาสนิกชนจากนิกายพุทธล้วนจดจำใบหน้าของพระพุทธรูปนี้ได้อย่างชัดเจน หลายคนมองว่าพระพุทธเจ้าผู้ยิ่งใหญ่คนนี้เป็นร่างอวตารแห่งมาร

“นี่คืออาวุธต้องห้ามของศากยมุนี!”

มันต้านทานพลังของจักรพรรดิได้ชั่วคราว แสงแห่งพุทธะกำลังอวยพรหลี่เสี่ยวม่านทำให้เต๋าของนางยังคงแข็งแกร่งและเป็นอมตะ

“โชคดีที่พระพุทธรูปนี้เต็มไปด้วยรอยแตกและเกือบจะพังแล้ว หากมันยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์เย่ฟ่านจะต้องตายอย่างแน่นอน!” ฉีลั่วกล่าว

อย่างไรก็ตาม พระพุทธรูปในมือของหลี่เสี่ยวม่านยังคงน่ากลัวอย่างยิ่ง มันค่อยๆ ลอยขึ้นไปในอากาศและห้อยอยู่เหนือศีรษะของนางพร้อมกับปลดปล่อยแสงสีทองสดใสให้กระจายออกไปรอบทิศทาง

นี่เป็นการดวลที่อันตราย การเคลื่อนไหวของคนทั้งสองนั้นราบรื่นและเต็มไปด้วยความงาม แต่พวกเขาต่างมุ่งมั่นที่จะฆ่ากันและกันให้ตายด้วยวิธีการโหดร้ายที่สุด

ในการต่อสู้ครั้งนี้เย่ฟ่านทำให้ทุกคนตกตะลึงอย่างยิ่งในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณแข็งแกร่งแค่ไหน

แต่หลี่เสี่ยวม่านก็ทรงพลังไม่แพ้กัน นางแสดงทักษะที่แข็งแกร่งและเกือบจะสังหารเย่ฟ่านได้หลายต่อหลายครั้ง

สิ่งเดียวที่ทำให้ผู้คนมีความสุขคือพระพุทธรูปกำลังจะพังทลายลง รอยแตกร้าวลุกลามเหมือนใยแมงมุม เมื่อเวลาผ่านไปรอยแตกยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ

อาวุธต้องห้ามนั้นไม่ใช่อาวุธเต๋าสุดขั้วหรือครึ่งก้าวเต๋าสุดขั้วที่แท้จริง แม้ว่าพวกมันจะเป็นอาวุธที่ทรงพลังแต่ก็สามารถใช้งานได้ชั่วคราวเท่านั้น

ในเวลาเดียวกันจี้จื่อเยว่ ตงฟางเย่และคนอื่นๆ ต่างก็คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสิบสองปีที่แล้ว

ในเวลานั้นหลี่เสี่ยวม่านเปลี่ยนตัวเองเป็นจระเข้สีทองยาวหมื่นวาและไล่ล่าเก้ามังกรลากโลงศพด้วยความบ้าคลั่ง สิ่งที่ทำให้พลังแห่งเต๋าของนางยังคงใช้ได้ก็คือพระพุทธรูปตัวนี้นี่เอง

“ป้า”

เย่ฟ่านก้าวไปด้านข้างไปทางขวาพร้อมกับกระแทกหมัดหกสังสารวัตรออกไปด้วยความโกรธ ร่างกายส่วนบนของเขาไม่เคลื่อนไหวและขาขวาของเขาก็ฝังลงไปที่พื้นของแท่นบูชาห้าสีอย่างหนักแน่น!

นี่เป็นการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทั้งสองคนไม่เพียงต้องฆ่ากันให้ตายเท่านั้น พวกเขายังต้องระมัดระวังต่อพลังแห่งความรกร้างที่คุกคามอยู่รอบตัวเองด้วย

หลี่เสี่ยวม่านเป็นเหมือนต้นหลิวนุ่มๆ ร่างกายส่วนล่างของนางไม่ขยับ และร่างกายส่วนบนของนางก็โน้มตัวไปด้านหลังราวกับว่านางไม่มีกระดูก

ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน และลมชั่วร้ายก็พัดเข้าหาเย่ฟ่าน มีใครบางคนลอบโจมตีเขาจากทางด้านหลัง แม้ว่าจะไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่คนที่ลงมือกลับเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะพิสูจน์เต่าได้แล้ว!

ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยสีขาวราวผลึก แม้จะยังไม่ได้สัมผัสกันแต่ทุกคนก็รู้ดีว่าร่างกายนี้จะต้องแข็งแกร่งไม่แตกต่างจากเพชรอย่างแน่นอน

“นี่คือราชาหิน ร่างกายแข็งแกร่งที่สุดและแทบจะทำลายไม่ได้!”

ทุกคนในฝั่งจงโจวอุทาน นี่คือราชาบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มีใครรู้ว่าเขาร่วมมือกับหลี่เสี่ยวม่านเพื่อฆ่าเย่ฟ่านด้วยกันตั้งแต่เมื่อใด

คนผู้นี้ไม่มีความขัดแย้งกับเย่ฟ่านพวกเขาไม่เข้าใจว่าคนที่เกือบจะพิสูจน์เต๋าได้สำเร็จแล้วเช่นนี้ จะเสี่ยงชีวิตลงมาต่อสู้กับร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณเพื่ออะไร?

“นี่คือร่างศักดิ์สิทธิ์แข่งเผ่าพันธุ์โบราณที่แข็งแกร่งที่สุด ความแข็งแกร่งของเขายังมากกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณด้วยซ้ำ!”

แม้จะไม่รู้ว่าคนผู้นี้ลงมือเพื่ออะไร แต่ทันทีที่สิ่งมีชีวิตโบราณมองเห็นการกระทำของเขาเสียงโห่ร้องที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นก็ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน

“เพชรเม็ดใหญ่ขนาดนี้สามารถแกะสลักอัญมณีได้กี่ชิ้น? ไม่คิดว่าเจ้าจะส่งสมบัติล้ำค่าเช่นนี้มาด้วยตัวเอง!” เย่ฟ่านกล่าวและกระแทกกำปั้นออกไปโดยไม่ลังเล

ในเวลาเดียวกันกลุ่มราชาผู้ยิ่งใหญ่จากเผ่าพันธุ์โบราณที่มีปีกหลายต่อหลายเผ่าพันธุ์ต่างก็พุ่งลงไปที่แท่นบูชาห้าสีเพื่อเข้าปิดล้อมเย่ฟ่านอีกชั้น!

นี่คือการเผชิญหน้าของความแข็งแกร่งที่บริสุทธิ์ นอกจากหลี่เสี่ยวม่านแล้วไม่มีผู้ใดสามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้ ดังนั้นการต่อสู้ครั้งนี้จึงดูโหดร้ายและป่าเถื่อนอย่างยิ่ง!

เย่ฟ่านแสดงด้านที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด หมัดขวาสีทองของเขากระแทกเข้าหากลุ่มราชาผู้ยิ่งใหญ่อย่างไร้ความปรานี และทุกครั้งที่เขาโจมตีจะทำให้ใครบางคนหลั่งเลือดออกมาโดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เย่ฟ่านคว้าราชาผู้ยิ่งใหญ่หลายคนโยนลงไปในหุบเหวเบื้องล่าง ผู้คนจำนวนมากต่างส่งเสียงกรีดร้องและเสียชีวิตด้วยความชราก่อนที่ร่างของพวกเขาจะสัมผัสพื้นด้วยซ้ำ

“เขาสังหารราชาผู้ยิ่งใหญ่ง่ายดายแบบนี้!”

ในฝั่งจงโจว ทุกคนต่างหวาดกลัว เย่ฟ่านเกือบจะอยู่ยงคงกระพันในดินแดนต้องห้ามชีวิต

ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณของเขาเป็นเหมือนอาวุธเต๋าอันน่าสะพรึงกลัว แม้กระทั่งราชาหินที่มีร่างกายเป็นเพชรก็ยังถูกจับโยนลงไปข้างล่างโดยไม่อาจดิ้นรนได้แม้แต่น้อย

เมื่อเย่ฟ่านจัดการราชาหินเรียบร้อยแล้วร่างของเขาก็เหินขึ้นไปบนปากปล่องเหว กำปั้นสีทองที่สว่างไสวพุ่งเข้าหาหลี่เสี่ยวม่าน ด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้

โครม!

อาวุธต้องห้ามของหลี่เสี่ยวม่านมีรอยแตกลุกลามไปทั่ว แต่ยังดีที่มันสามารถปิดกั้นกำปั้นที่แข็งแกร่งของเย่ฟ่านได้ ไม่เช่นนั้นร่างของนางจะต้องแหลกละเอียดทันที

เย่ฟ่านแม้ไม่สามารถใช้พลังแห่งเต๋าแต่เขายังคงมีพลังชีวิตที่แข็งแกร่ง ทุกการเคลื่อนไหวของเขาทั้งว่องไวและทรงพลังยากที่หลี่เสี่ยวม่านจะต้านทานได้

ปัง!

เย่ฟ่านกระแทกกำปั้นเข้าหาหลี่เสี่ยวม่านตกลงไปบนแท่นบูชาห้าสีอีกครั้ง แม้ว่านางจะพยายามใช้ทักษะเต๋าบินขึ้นไปบนท้องฟ้าแต่ก็ไม่สามารถต้านทานความบ้าคลั่งของเย่ฟ่านได้

ปัง!

เมื่อเย่ฟ่านร่อนลงไปที่แท่นบูชาห้าสี เย่ฟ่านก็กระโดดลงมาด้านล่างและเหยียบย่ำร่างของราชาผู้ยิ่งใหญ่อีกคนจนกระดูกแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงสามลมหายใจ เย่ฟ่านสังหารราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์โบราณสามคน และทำให้ราชาโบราณที่เหลืออีกห้าคนเริ่มมองหาโอกาสที่จะหลบหนีออกจากสนามรบแล้ว

นี่เป็นการฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เย่ฟ่านสังหารราชาผู้ยิ่งใหญ่แต่ละคนโดยการเคลื่อนไหวเพียงกระบวนท่าเดียวเท่านั้น

….

จบบทที่ 1289 - อาวุธต้องห้ามของศากยมุนี

คัดลอกลิงก์แล้ว