1200 - มังกรล้ำค่า

1200 - มังกรล้ำค่า

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวออกมาก่อสร้างความตกตะลึงไปทั่วบริเวณ แม้แต่ฮั่วหลินเอ๋อที่กำลังหัวเราะคิกคักก็ยังมีสีหน้าซีดเผือกเล็กน้อย

คำพูดนี้ครอบงำมากเพียงใด? จักรพรรดิโบราณทุกคนล้วนเป็นเทพประจำเผ่าพันธุ์ของพวกเขา แต่ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณกลับกล้าดูถูกเหยียดหยามจักรพรรดิโบราณเช่นนี้?

หยวนกู่หันกลับมาแล้วกล่าวด้วยความโกรธแค้น “ช่างหยิ่งผยองเหลือเกิน สิบห้าวันหลังจากนี้เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกข้าจะนำเลือดสีทองของเจ้ามาล้างเท้าต่อหน้าทุกคน!”

คำพูดของเย่ฟ่านสร้างความโกรธแค้นให้กับผู้คนเป็นจำนวนมาก ไม่เพียงแต่สิ่งมีชีวิตจากทะเลสาบหยวนหูเท่านั้น สิ่งมีชีวิตโบราณแทบทุกคนที่ได้ยินคำพูดนี้ต่างก็เกิดความโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด

“มันมากเกินไปแล้ว เจ้ากล้าเปรียบเทียบตัวเองกับจักรพรรดิหยวน เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถบรรลุเต๋าได้จริงหรือ!”

“ข้าจะไปดูการต่อสู้ครั้งนี้อย่างแน่นอน ข้าอยากเห็นตอนที่ทายาทของจักรพรรดิหยวนนำโลหิตสีทองของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณมาล้างฝ่าเท้า!”

สิ่งมีชีวิตโบราณจำนวนมากในเทียนฟางกำลังคำรามด้วยความดุเดือด โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาย่อมไม่มองเผ่าพันธุ์มนุษย์ในแง่ดี และยิ่งร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณของเผ่าพันธุ์มนุษย์ดูถูกจักรพรรดิโบราณเช่นนี้พวกเขายิ่งเกิดความเกลียดชังมากขึ้นไปอีก

พายุครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

ผู้คนรู้ดีว่าในอีกสิบห้าวันความสนใจของทุกคนในโลกจะมุ่งไปยังสนามรบโบราณในภาคเหนือ

“น้องสาวข้าจะไปเยี่ยมบ้านของเจ้าที่ภาคใต้อย่างแน่นอน ตอนนี้ข้าต้องขอตัวก่อนเพราะดูเหมือนสหายของข้าจะอารมณ์ไม่ดีแล้ว”

ฮั่วหลินเอ๋อกล่าวคำอำลาต่อจี้จื่อเยว่ก่อนจะนำผู้คนจากถ้ำโหวหลินถอยตามหยวนกู่ไป

“ไปกันเถอะ คนไม่ผิดผิดที่ครอบครองหยก ตอนนี้เราสร้างปัญหาใหญ่แล้ว” ต้วนเต๋อสอดส่ายสายตาไปรอบๆ เมื่อเห็นความโกรธแค้นของสิ่งมีชีวิตโบราณจำนวนมากเขาก็เกิดความกลัวเล็กน้อย

เย่ฟ่านพยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้พวกเขาครอบครองสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่มีมูลค่าสูงอย่างยิ่ง ดังนั้นพวกเขาจำเป็นต้องถอยออกจากพื้นที่ความขัดแย้งนี้

ในระหว่างเดินทางออกจากเทียนฟางเย่ฟ่านสังเกตเห็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์อีกหลายชิ้น แน่นอนว่าสมบัติส่วนมากล้วนเป็นขยะ แต่พวกที่เป็นสมบัติจริงๆ มักจะถูกขายด้วยราคาที่แพงอย่างน่าเหลือเชื่อ

“เอ๊ะ”

“หินในบริเวณนี้แปลกมาก” เย่ฟ่านเดินผ่านลานพนันหินแห่งเดิมและสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกๆ

“หินเหล่านี้คิดราคาไม่แพง อย่างไรก็ตามมันมีเงื่อนไขเล็กน้อยคือถ้าซื้อหินแล้วจำเป็นต้องเปิดที่นี่เท่านั้น” วานรศักดิ์สิทธิ์กล่าว

“เจ้าช่วยคุยกับพวกเขาหน่อยได้ไหม ข้าจะซื้อมันด้วยราคาที่แพงกว่าปกติแต่จะไม่เปิดที่นี่”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้วานรศักดิ์สิทธิ์ก็ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ ข้าได้ยินมาว่าเจ้าของหินก้อนนี้มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่มาก เขาคือราชาจิ่วหวงราชาบรรพชนแห่งเผ่าพันธุ์โบราณ”

นี่คือหนึ่งในปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นผู้ปกครองระดับสูงของเผ่าพันธุ์โบราณ เขาเคยปรากฏตัวในทะเลสาบหยกซึ่งได้รับการยกย่องว่ามีโอกาสที่จะเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนต่อไป

“ข้าควรทำอย่างไรดี...” เย่ฟ่านรู้สึกยุ่งยากใจเล็กน้อย เขาต้องการหินก้อนนี้จริงๆ อย่างไรก็ตามหากเปิดมันขึ้นที่นี่เกรงว่าอีกฝ่ายไม่มีทางอนุญาตให้เขานำมันออกไป

“เจ้าหนู หากเจ้าค้นพบสมบัติล้ำค่าก็หยิบมันออกไปเลย ข้าจะสร้างค่ายกลให้” จักรพรรดิดำมีความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง

“อย่าพยายามสร้างปัญหา” เย่ฟ่านบีบคอของมันอย่างเร่งรีบ

“มีสมบัติอันยิ่งใหญ่อยู่ที่นี่จริงๆ” ดวงตาของต้วนเต๋อเปล่งประกาย

วานรศักดิ์สิทธิ์กล่าวว่า “อย่ากังวลไป ราชาจิ่วหวงมีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยโบราณ นี่คือปรมาจารย์ที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ ลานพนันหินถือเป็นหนึ่งในธุรกิจที่ทำกำไรให้เขามากที่สุด เขาจะไม่ทุบหม้อข้าวตัวเองอย่างแน่นอน”

“ตกลง ข้าจะเปิดมันที่นี่ แต่ข้าก็ไม่รู้เช่นกันว่ามันจะเป็นสิ่งที่ข้าคิดไว้หรือไม่” เย่ฟ่านกล่าว

“เย่จื่อน้อย เจ้าพบอะไรบางอย่างหรือ?” แม้แต่จี้จื่อเยว่ก็ยังอยากรู้อยากเห็น นางเอียงศีรษะแล้วถามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

“มังกร!” เย่ฟ่านตอบ

“อะไรนะ?”

หลายคนอุทานด้วยความตกใจ และทันทีที่เห็นสีหน้าของเย่ฟ่านพวกเขาก็รู้ได้อย่างรวดเร็วว่านี่ไม่ใช่การล้อเล่น

“ราคาของหินก้อนนี้ไม่แพงมากนัก”

เย่ฟ่านซื้อมันและเริ่มเปิดก้อนหินต่อหน้าทุกคน เมื่อรู้ว่าเย่ฟ่านเลือกซื้อก้อนหินก้อนนี้ผู้คนมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว

นี่คือหินสีน้ำเงินยาวหนึ่งวา มันไม่โดดเด่นมากนัก ไม่มีใครสนใจก้อนหินก้อนนี้ สาเหตุก็เพราะมันมีความธรรมดามากเกินไป

หลังจากที่เปิดก้อนหินไปสักพักก็มีแสงแวววาวปรากฏออกมา เห็นได้ชัดว่านั่นคือแสงจากต้นกำเนิดสวรรค์

“มีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างใน!” คนที่มีดวงตาแหลมคมกรีดร้อง

“แคล่ก”

เย่ฟ่านเริ่มต้นอย่างรวดเร็วและปลดหินออกเกือบจะในทันที จากนั้นต้นกำเนิดสวรรค์ที่มีความยาวประมาณสองฉื่อก็ปรากฏขึ้น มีมังกรขดอยู่ข้างใน และทั้งตัวของมันก็เปล่งประกายด้วยแสงสีทอง

“นั่นคือหนอนไหมสวรรค์หรือไม่?” หลี่เหอสุ่ยตกตะลึงและสงสัย

คนอื่นๆ ก็ตกตะลึงเช่นกัน “นี่ไม่ใช่หนอนไหมสวรรค์ ลักษณะของมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเผ่าพันธุ์ไหมสวรรค์”

สิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธุ์โบราณค่อนข้างมีประสาทสัมผัสที่ไวต่อสิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธุ์โบราณเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงมั่นใจว่านี่ไม่ใช่หนอนไหมสวรรค์แห่งสันเขาเสิ่นคานอย่างแน่นอน

“นี่คือมังกรจริงหรือ ทำไมข้าถึงได้กลิ่นหอมของยา หรือว่ามันจะเป็นยาเซียนมังกร!” หลายคนอุทานด้วยความตื่นเต้น

“มันตายแล้ว ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่ต้องเป็นสมบัติที่ท้าทายสวรรค์อย่างไม่ต้องสงสัย!”

“นี่มันอะไรกัน? มันมีกลิ่นหอมมาก อาจเป็นยาเซียนรูปมังกรหรือเปล่า?”

“สมบัติที่ท้าทายสวรรค์ คนเหล่านี้โชคดีจริงๆ พวกเขาได้สมบัติหลังจากตัดหินสองครั้ง!” ผู้คนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในทิศทางนี้ด้วยความสงสัยว่ามันเป็นซากศพของมังกรจริงๆ หรือไม่

“ให้ตายเถอะ ไอ้หมาบ้า” เย่ฟ่านเตะจักรพรรดิดำเอาไปด้านข้าง

ในขณะนี้จักรพรรดิดำเริ่มแทะต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนใหญ่ด้วยความกระตือรือร้น

“ของข้า ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ขโมยมัน!”

ต้วนเต๋อแย่งชิงกับจักรพรรดิดำ แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีโอกาสครอบครองมังกรตัวนั้น แต่เปลือกของต้นกำเนิดสวรรค์ที่ห่อหุ้มมังกรอยู่ยังคงเป็นสมบัติล้ำค่า

แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์โบราณหลายสิบคนก็ปรากฏตัวออกมาและกล่าวว่า

“เราต้องการซื้อสมบัติชิ้นนี้กลับคืน”

“ไม่ใช่ว่าไม่ได้แต่พวกเจ้ามีอะไรมาแลกเปลี่ยน?” จักรพรรดิดำหยุดต่อสู้กับต้วนเต๋อและกล่าวอย่างเย็นชา

“นี่คือปลามังกรที่เป็นสมบัติแห่งสวรรค์พิภพ มันมีค่ายิ่งกว่าราชาโอสถหลายเท่า เราไม่อาจปล่อยให้พวกเจ้าเอามันออกไปได้” ยอดฝีมือเผ่าพันธุ์โบราณคนหนึ่งกล่าว

“มันเป็นปลามังกรจริงๆ นี่มันไม่ตัวใหญ่เกินไปหรือ”

หลายคนเริ่มรู้สึกว่ามังกรตัวนี้มีลักษณะคล้ายปลามังกรจริงๆ อย่างไรก็ตามขนาดของมันใหญ่โตมากกว่าปลามังกรที่เขียนไว้ในคัมภีร์โบราณหลายเท่า

ในโลกนี้เหลือปลามังกรไม่ถึงสิบตัวแล้ว ส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดก็มีขนาดไม่เกินหนึ่งฉื่อเท่านั้น และสามตัวอาศัยอยู่ในทะเลสาบหยก ตัวหนึ่งอยู่ในคฤหาสน์เซียนในจงโจวซึ่งเย่ฟ่านโชคดีมากๆที่เคยพบเห็นมัน

ปลามังกรที่มีความยาวหนึ่งฉื่อเป็นสมบัติอันยิ่งใหญ่ที่เทียบได้กับราชาโอสถ แต่ตัวนี้มีความยาวถึงหนึ่งวาต่อให้เป็นยาเซียนก็ยากที่จะเปรียบเทียบกับมันได้

“น่าเสียดายที่มันตายแล้ว เมื่อเลือดของมันแข็งตัวคุณสมบัติทางยาของมันย่อมลดลงไปมาก มิฉะนั้นปลามังกรตัวนี้จะเทียบได้กับยาเซียนมังกรที่แท้จริง” ชายชราผู้มีความรู้ถอนหายใจ

ถึงกระนั้นก็ตาม ปลามังกรตัวนี้ก็ยังเป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ หากนำมาปรุงยามันจะต่ออายุให้กับผู้บ่มเพาะได้นานถึงหกร้อยปีเลยทีเดียว

สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เย่ฟ่านคาดคำนวณ มันไม่มีทางที่เจ้าของลานพนันหินนี้จะอนุญาตให้เขานำสมบัติล้ำค่าออกไปข้างนอก

“เจ้าจะให้อะไรข้าเพื่อแลกกับปลามังกรตัวนี้?” เย่ฟ่านถาม ท่าทางของเขายังคงสงบนิ่ง

จี้จื่อเยว่ก็ยิ้มเช่นกันกล่าวว่า “นี่เป็นสมบัติอมตะอันล้ำค่า เราจะแลกเปลี่ยนมันกับยาเซียนเท่านั้น พวกเจ้ามีหรือไม่?”

“นี่ ..” ยอดฝีมือซึ่งเป็นบริวารของราชาจิ่วหวงเกิดความอึดอัดเล็กน้อย พวกเขารู้เพียงว่าต้องนำสมบัติอันยิ่งใหญ่นี้กลับคืนไป แต่พวกเขาก็ไม่รู้เช่นกันว่าจะใช้สิ่งใดมาแลกเปลี่ยน

“ได้โปรดอนุญาตให้ข้าเป็นคนซื้อปลาตัวนี้ได้หรือไม่?”

ในขณะนี้ชายหนุ่มชุดดำคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น บริวารของราชาจิ่วหวงต่างถอยหลังกลับด้วยความเกรงใจเพราะทุกคนรู้ดีว่าชายหนุ่มคนนี้คือหลานชายเพียงคนเดียวของผู้อาวุโสหุนโถว!”

ผู้อาวุโสหุนโถวทรงพลังมากเพียงใดไม่มีใครรู้ แต่ครั้งหนึ่งเขาเคยรอดชีวิตจากการโจมตีของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โต้วจ้านได้ เพียงเกียรติยศนี้ก็ทำให้ทุกคนเกิดความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดแล้ว

แม้กระทั่งราชาจิ่วหวงก็ยังให้ความเคารพนับถือปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ราวก็เป็นบิดาของตัวเอง!

“ปลาตัวนี้มีราคามากเกินไป เราไม่อาจตัดสินใจได้ ข้าจำเป็นต้องสอบถามอาจารย์ก่อน”

สุดท้ายศิษย์ของราชาจิ่วหวงคนหนึ่งก็กล่าวด้วยความลำบากใจ ก่อนจะถอยกลับไปเพื่อสอบถามความเห็นของราชาจิ่วหวง

“ข้าจะรอคำตอบของราชาจิ่วหวง” หลานชายของผู้อาวุโสหุนโถวกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ

เย่ฟ่านแอบถอนหายใจเบาๆ เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะนำสมบัติอันยิ่งใหญ่นี้ออกจากเทียนฟาง นี่คือสิ่งที่สามารถยืดชีวิตผู้คนได้นานถึงหกร้อยปี ต่อให้เขานำมันออกไปข้างนอกได้จริงๆ ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนมากมายเท่าใดที่จะดักซุ่มปล้นชิงสมบัติของเขาในระหว่างทาง

ครึ่งชั่วยามต่อมาชายหนุ่มคนเดิมก็กลับมาอีกครั้ง “อาจารย์ของข้ามีความเคารพต่อผู้อาวุโสหุนโถวเสมอมา ดังนั้นอาจารย์ของข้าจึงมีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะทำให้การซื้อขายนี้เกิดขึ้น!”

“ขอบคุณมาก ข้าจะไม่มีวันลืมบุญคุณของราชาจิ่วหวงชั่วชีวิต!”

หลานชายของผู้อาวุโสหุนโถวแสดงความเคารพต่อศิษย์ของราชาจิ่วหวงอย่างนอบน้อม จากนั้นเขาจึงประสานมือแสดงความเคารพต่อเย่ฟ่านและกล่าวว่า

“ข้ายินดีที่จะแลกเปลี่ยนน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เก้าทวารกับปลามังกรตัวนี้ไม่ทราบว่าพี่เย่คิดเห็นอย่างไร?”

…………