1097 - ศัตรูมาเยือนอย่างครบครัน

1097 - ศัตรูมาเยือนอย่างครบครัน

“ไม่ทราบว่ามีใครพอจะให้ข้ายืมกระบี่ได้หรือไม่?”

เย่ฟ่านลุกขึ้นยืนและประสานมือรอบทิศทางด้วยท่าทางสง่างาม

“เป็นเกียรติแก่เราผู้เฒ่าอย่างยิ่งที่ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณจะได้มีโอกาสวัดแกว่งอาวุธของข้าสักครั้ง เราผู้เฒ่ามีกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เล่มหนึ่งอยู่ที่นี่ อัญเชิญกระบี่อสูรโบราณออกมา”

จากนั้นชายชราแห่งเผ่าพันธุ์อสูรก็ประคองกระบี่ให้กับเย่ฟ่านด้วยรอยยิ้ม

ชัวะ!

ทันใดนั้นกระบี่ยาวก็หลุดออกจากฝัก สายรุ้งศักดิ์สิทธิ์เปล่งประกายเจิดจ้า แสงสีเลือดสาดส่องออกไปทุกทิศทาง และศีรษะของใครบางคนได้ปลิวขึ้นไปบนท้องฟ้า

“นี่”

ทุกคนตกใจมาก น่าเสียดายที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วเกินไปจนพวกเขาไม่มีโอกาสตั้งตัว

ผู้ตายคือยอดฝีมือวัยกลางคนที่อยู่ในขอบเขตเซียนเทียมขั้นสอง ทักษะลับของเขาคือการหลอมรวมตัวเองเข้าไปในความว่างเปล่าทำให้ผู้ใดไม่สามารถมองเห็นร่องรอยของเขาได้

“จี้”

กระบี่หลุดออกจากมือของเย่ฟ่านและบินข้ามขอบฟ้า มันทะลวงผ่านความว่างเปล่าอย่างรุนแรงพร้อมกับตอกตรึงศีรษะของยอดฝีมืออีกคนไว้ที่ผนังของศาลา

“เป็นไปได้อย่างไร!”

ทุกคนต่างตกตะลึง มีคนซ่อนตัวอยู่ในระยะหลายสิบวา แต่พวกเขากลับมองไม่เห็น นี่เป็นสถานการณ์ที่อันตรายอย่างยิ่ง

“ปัง”

ในขณะนี้ แสงเจิดจ้าสองดวงที่สุกใสกว่าดาวหางพุ่งลงมาจากท้องฟ้า กระบี่ในมือของพวกเขาพุ่งเข้าหาลำคอของเย่ฟ่านอย่างรวดเร็ว

เย่ฟ่านไม่ได้หวั่นเกรงอันตรายแม้แต่น้อย ฝ่ามือซ้ายของเขาตบออกไปทันที ในขณะเดียวกันกำปั้นที่แข็งแกร่งของเขาก็กระแทกเข้าหานักฆ่าผู้ทรงพลังอีกคน

ปัง ปัง!

ร่างกายของนักฆ่าจากศาลสวรรค์อีกสองคนถูกทุบจนแหลกเป็นชิ้นๆ โดยไม่มีโอกาสส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ

“ทุกคนไม่มีอะไรต้องกลัว ความสามารถของคนเหล่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะซ่อนตัวจากสายตาของข้าได้” เย่ฟ่านกล่าว

ทักษะที่ยอดเยี่ยมที่สุดของนักฆ่าจากศาลสวรรค์มาจากเก้าญาณวิเศษลึกลับทั้งสิ้น อย่างไรก็ตามคนเหล่านี้ยังไม่มีโอกาสฝึกฝนคัมภีร์ฉบับเต็ม ดังนั้นความแข็งแกร่งของพวกเขาจึงเป็นเย่ฟ่านอีกหลายขุม

“หนี!”

เสียงหนึ่งดังมาจากความว่างเปล่า ทันใดนั้นยอดฝีมือกว่ายี่สิบคนก็รีบหลบหนีออกจากสวนอันกว้างใหญ่ พวกเขารู้ดีว่าไม่มีทางจัดการเย่ฟ่านได้ และการจะส่งนักฆ่าออกไปตายอย่างต่อเนื่องแบบนี้ก็เป็นเรื่องที่ไร้สาระอย่างยิ่ง

“บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลสวรรค์บอกว่าจะสังหารข้าไม่ใช่หรือ ตอนนี้เขาอยู่ที่ใด ข้ารออยู่ตรงนี้แล้วทำไมเขาถึงยังไม่ปรากฏตัว?”

เย่ฟ่านถือกระบี่เปื้อนเลือดไล่ตามยอดฝีมือเหล่านั้นไปอย่างรวดเร็ว เพียงขยับตัวเล็กน้อยเขาก็เข้าประชิดตัวยอดฝีมือจากศาลสวรรค์คนหนึ่งและจัดการฝ่ายตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย

โลกใบเล็กที่พึ่งได้รับการฟื้นฟูกลับมาตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายอีกครั้ง ทุกคนตกตะลึง ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณทรงพลังถึงขนาดนี้!

ยอดฝีมือระดับเซียนเทียมศาลสวรรค์โบราณเกิดมาเพื่อลอบสังหารผู้อื่นเท่านั้น แต่ตอนนี้พวกเขากำลังถูกไล่ล่าอย่างหนักและแทบไม่มีใครสามารถหลบหนีออกจากโลกใบเล็กนี้ได้เลย

“ถ้าบุตรศักดิ์สิทธิ์ศาลสวรรค์ไม่ปรากฏตัว วันนี้พวกเจ้าจะไม่มีใครรอดชีวิตไปได้!” เย่ฟ่านตะโกน

เย่ฟ่านเคลื่อนไหวในระยะร้อยวาภายในลมหายใจเดียวเท่านั้น เขาลงมือสังหารยอดฝีมือสิบแปดคนอย่างง่ายดาย โดยเหลือเพียงยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดสองคนของศาลสวรรค์ และพวกเขาก็จะตายในไม่ช้าอย่างแน่นอน

“ปัง!”

ทันใดนั้นความว่างเปล่าก็สั่นสะท้านไปทั่วเมืองจูเชวี่ย กระบี่สังหารเก้าโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า ในเวลาเดียวกันปราณอันน่าสะพรึงกลัวของพลังที่ระเบิดออกจากค่ายคนสังหารก็พุ่งเข้าหาเย่ฟ่านอย่างรวดเร็วรับสายฟ้า

นี่คือมือสังหารรุ่นอาวุโสเก้าคน ดวงตาของพวกเขาอัดแน่นไปด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด นักฆ่าเฒ่าที่น่าสะพรึงกลัวทั้งเก้าปรากฏตัวพร้อมกัน!

“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าระวังเกินไป เขาต้องการฆ่าข้าแต่เขาไม่กล้าปรากฏตัว เต๋าแห่งการฆ่าของเขาเป็นเพียงสิ่งไร้สาระไม่มีค่าให้พูดถึง หากเจ้าไม่กล้าฆ่าคนเจ้าจะบรรลุเต๋าแห่งการฆ่าได้อย่างไร?”

เย่ฟ่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นค้อนทองคำม่วงก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า เขาเคลื่อนไหวด้วยทักษะซิงจื่อและหวดกระหน่ำอาวุธเข้าหาค่ายกลสังหารระดับผู้อมตะทันที

ปัง!

นี่คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ในอดีตมันเป็นถึงอาวุธระดับเต๋าสุดขั้ว แต่เมื่อมันได้รับความเสียหายระดับของมันจึงตกลงมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในครั้งนี้เย่ฟ่านควบคุมอาวุธศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าหากลุ่มชายชราและลงมือโจมตีอย่างเต็มกำลัง

“รีบหนี! เขาบรรลุทักษะของศาลสวรรค์สูงกว่าเราด้วยซ้ำ เราไม่อาจสร้างผลกระทบต่อเขาได้” หัวหน้าของกลุ่มนักฆ่าชราตะโกนเสียงดัง

“มันสายไปแล้ว วันนี้พวกเจ้าต้องตายทั้งหมด!” เย่ฟ่านไล่ตามด้วยความเร็ว

ผู้คนในศาลสวรรค์โบราณต่างหวาดกลัวจับใจ ทักษะลับที่พวกเขาได้เรียนรู้นั้นมีเพียงครึ่งๆกลางๆและไม่สามารถสร้างผลกระทบอะไรต่อหน้าของเย่ฟ่านได้

ในเมืองจูเชวี่ย ผู้บ่มเพาะมากมายนับไม่ถ้วนแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าและค้อนศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่ไล่หวดนักฆ่าโบราณจนกลายเป็นเลือดเนื้อเลอะเลือน

นี่คือการสังหารหมู่ การสังหารหมู่ที่ลงมือโดยคนคนเดียว หม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดห้อยอยู่เหนือศีรษะเย่ฟ่านเพื่อปิดกั้นการโจมตีที่ไม่คาดคิด

ในขณะเดียวกันอาวุธศักดิ์สิทธิ์ในมือของเขาก็ไล่หวดกระหน่ำโดยปราศจากความเมตตา ทุกครั้งที่มันทุบลงไปที่ร่างของชายชราจากศาลสวรรค์ร่างของเขาจะถูกทำลายกลายเป็นเนื้อบดทันที

ในระยะไกลมียอดฝีมือมากมายนับไม่ถ้วนซ่อนตัวอยู่ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะไม่ยื่นมือออกไปช่วยเหลือนักฆ่าทั้งเก้าแห่งศาลสวรรค์อย่างแน่นอน

“เขารู้ความลับของศาลสวรรค์ของเรา”

“เขารู้ความลับของเราแล้วเราต้องฆ่าเขาให้ได้?”

“เจ้ามองไม่เห็นอาวุธครึ่งก้าวเต๋าสุดขั้วในมือของเขาหรือ?”

“ดูเหมือนว่าคราวนี้เราจะไม่มีโอกาสได้ลงมือแล้ว”

ในระยะไกลชายหญิงคู่หนึ่งกำลังสนทนากันอย่างแผ่วเบา เบื้องหน้าของพวกเขามีม่านแห่งความว่างเปล่าปกคลุมอย่างแน่นหนาทำให้ไม่มีใครมองเห็นตัวตนของพวกเขาได้

ร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวมีกลิ่นอายแห่งความตายแผ่ซ่านออกมาอยู่ตลอดเวลา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาคือบุตรศักดิ์สิทธิ์และสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลสวรรค์นั่นเอง

ในอีกด้านหนึ่ง มีรถม้าโบราณสีทองแล่นผ่านความว่างเปล่า เมื่อมองเห็นการลงมืออย่างดุดันของเย่ฟ่านรถมาก็หยุดลงอย่างกระทันหัน

หวังเถิงผมเผ้ายุ่งเหยิงดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ ในขณะนี้เขายืนอยู่บนหลังคาของรถม้าสีทองพร้อมกับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ปะทุออกมาอย่างรุนแรง!

ในทางเหนือของเมืองจูเชวี่ย ฮั่วอวิ๋นเฟยซึ่งประสบความสำเร็จในการฝึกฝนทักษะอสูรกลืนสวรรค์ยืนอยู่บนท้องฟ้าด้วยชุดสีน้ำเงินพริ้วไหว สายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่เย่ฟ่านซึ่งกำลังไล่ล่ายอดฝีมือแห่งศาลสวรรค์

ที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาไม่ไกล หลี่เสี่ยวมานแต่งกายด้วยชุดสีขาวราวกับหิมะ เบื้องหลังของนางมีภาพธรรมของกระแสน้ำวนสีทองซึ่งมีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของผู้สูงสุดสามร้อยหกสิบคนถูกขังอยู่

นางลืมตาขึ้นด้วยความตื่นเต้นและกล่าวว่า “วิญญาณเทพโบราณมีความรู้สึกว่าสมบัติของเซียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องซ่อนอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนี้!”

ร่างสูงและพร่ามัวที่อยู่ห่างไกลออกไปในความว่างเปล่ามองการไล่ล่าของเย่ฟ่านด้วยรอยยิ้มพร้อมกับกล่าวว่า

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ ข้ามาจากดินแดนทางเหนือเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ ไม่คิดว่าเจ้าจะฆ่าจื่อเทียนตูได้จริงๆ ความแข็งแกร่งของเจ้าคุ้มค่ากับการรอคอยอย่างแน่นอน”

ในเวลาเดียวกัน เย่ฟ่านก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงตัวตนของพวกเขาเหล่านั้น สายตาเย่ฟ่านกวาดไปรอบๆและกล่าวว่า

“ในเมื่อพวกเขาอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้ว ทำไมไม่ออกมารับความตายในครั้งเดียว?”

ท้องฟ้าเงียบและไม่มีใครตอบ มีศัตรูมากมายยืนอยู่ในความว่างเปล่าและไม่มีใครเสนอตัวออกไปต่อสู้กับเย่ฟ่านเป็นคนแรก