759 - ร่วงหล่นอย่างต่อเนื่อง

759 - ร่วงหล่นอย่างต่อเนื่อง

"ปัง!"

ผนึกสมบัติที่หล่อหลอมโดยศิลาแห่งความโกลาหลชนกับแสงศักดิ์สิทธิ์และแสงสว่างทั้งหมดในสนามประลองก็ถูกดูดกลืนเข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว

ราชานกยูงใช้ผนึกสมบัติแห่งความโกลาหลเพื่อต่อต้านแสงศักดิ์สิทธิ์และตอนนี้พวกเขาเพียงปะทะกันด้วยพละกำลังตรงๆเท่านั้น

"ผนึกสมบัติสีดำนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ แม้แต่ตัวตนโบราณที่ยังมีชีวิตก็ถูกขวางกั้นและไม่สามารถปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมาแม้แต่เศษเสี้ยว!"

ผู้คนต่างประหลาดใจ ต่อให้ปรมาจารย์ทั้งสองไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้แต่พละกำลังทางร่างกายของพวกเขาเพียงอย่างเดียวก็สามารถบดขยี้สนามประลองให้แหลกเป็นชิ้นๆ

แต่ปรมาจารย์เฒ่าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงมีอายุมากกว่าสามพันปี ต่อให้เขาแข็งแกร่งมากกว่านี้ก็ไม่มีทางที่จะยืนหยัดต่อสู้กับราชานกยูงที่เพิ่งสร้างชีวิตที่สองขึ้นมาสดๆร้อนๆ

"บูม!"

ราชานกยูงกระอักเลือดอีกครั้ง แต่เขาไม่ได้ถอยหลังมิหนำซ้ำยังพยายามแลกเปลี่ยนการโจมตีกับฝ่ายตรงข้ามตรงๆโดยคิดจะอาศัยความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าของร่างกายสังหารปรมาจารย์เฒ่าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงให้ได้

ปรมาจารย์ผู้เฒ่าหน้าแดงก่ำร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่อง ระหว่างการปะทะด้วยพละกำลังเห็นได้ชัดเจนว่าเขากำลังเสียเปรียบอย่างหนัก ต่อให้อดีตเขาเคยยิ่งใหญ่มากแค่ไหนแต่รับรองว่าไม่ถึงสิบกระบวนท่าต่อไปเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

"ผนึกสมบัติโกลาหลนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!"

ตัวตนระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์กัวลเป็นอย่างมาก ถ้าราชานกยูงใช้ผลึกสมบัติชิ้นนี้ต่อสู้ทุกครั้ง มันไม่มีทางที่พวกเขาจะมองหาชัยชนะได้เลย !

"บูม!"

ราชานกยูงถูกโจมตีจนกระอักเลือด แต่เขายังยืนหยัดต่อสู้ต่อ

ผู้คนรู้ดีว่าหากมีการหยุดชงัก จะเป็นการยากที่เขาจะรักษาสภาวะอันได้เปรียบเช่นนี้ได้ และเมื่อนั้นก็ไม่มีใครรู้ว่าทั้งสองคนผู้ใดจะตายก่อน

แม้ว่าราชานกยูงจะกระอักเลือด แต่พลังโลหิตของเขาก็แข็งแกร่งราวกับทะเลและสามารถฟื้นคืนได้ในเวลาอันรวดเร็ว

สำหรับซากศพโบราณที่ยังมีชีวิตของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง แม้ว่าเขาจะไร้ที่เปรียบและน่ากลัว แต่อายุขัยของเขานั้นเหลือเพียงไม่กี่ปี เมื่อทำการต่อสู้แบบนี้ไปเรื่อยๆ กำลังของเขาก็อ่อนแอลงทุกขณะ

"หยุด!"

"หยุด!"

ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและนักพรตมังกรแดงตะโกนพร้อมกันโดยไม่ต้องการให้พวกเขาต่อสู้กันต่อไป เพราะไม่เช่นนั้นต่อให้ราชานกยูงได้รับชัยชนะอาการบาดเจ็บนี้จะไม่สามารถฟื้นตัวได้แม้จะใช้เวลาหลายพันปีก็ตาม

ในส่วนของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง ก็ไม่ต้องการให้ปรมาจารย์เฒ่าของเขาเสียชีวิตในการประลองเช่นกัน เพราะมันย่อมหมายถึงความพ่ายแพ้ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงด้วย

นักพรตมังกรแดง ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง หนานกงเจิ้งและยอดฝีมือคนอื่นๆ อีกมากมายได้ลงมือแทรกแซงการประลองและบังคับให้ทั้งสองแยกจากกันเพื่อยุติการประลองที่เต็มไปด้วยอันตรายในครั้งนี้

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับหยิบขวดหยกออกมามอบให้ราชานกยูง เมื่อยาศักดิ์สิทธิ์ถูกเปิดเผยกลิ่นหอมของมันก็ฟุ้งกระจายไปทั่วสนามรบและทำให้ดวงตาของผู้คนมากมายสว่างขึ้น

โดยเฉพาะนักพรตมังกรแดงและนักพรตอีกา ดวงตาของพวกเขาร้อนแรงราวกับได้เห็นคัมภีร์โบราณของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่

ราชานกยูงดื่มยาศักดิ์สิทธิ์และนั่งสมาธิอยู่บนพื้นทันที ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังงาน และอาการบาดเจ็บสาหัสของเขาก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

พลังโลหิตของเขาพุ่งทะยานขึ้น ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความสว่างไสว และผลึกแห่งความโกลาหลก็บินกลับมาคุ้มครองอยู่ด้านบนศีรษะของเขาเช่นกัน

เย่ฟ่านไม่ได้รับขวดยากลับมาแต่ยื่นมันให้นักพรตมังกรแดงและนักพรตที่กำลังมองมันด้วยความหวัง ยาเหล่านี้สามารถต่ออายุพวกเขาได้นับร้อยปี มันเป็นสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ที่ประเมินค่าไม่ได้

"มังกรแดงที่จริงแล้วข้าอยากสู้กับเจ้ามากที่สุด!"

หวังเจิ้งศิษย์พี่ของปรมาจารย์แสงโชติช่วงกล่าว ในเวลานี้เขาได้กินยาศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว

แม้ว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะหายไปแต่พลังชีวิตของเขาไม่มีทางฟื้นคืนมาได้ ดังนั้นเขาจึงต้องการลากนักพรตมังกรแดงซึ่งเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดให้ตายไปด้วยกัน

"ตกลง ข้าจะสู้กับเจ้า!"

นักพรตมังกรแดงเคยท่องไปในดินแดนรกร้างตะวันออกอย่างกล้าหาญ ไม่มียอดฝีมือคนใดในโลกที่ทำให้เขาหวาดกลัวได้ ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นราชาสวรรค์เจียงไท่ซูก็ตาม

"เจ้าไปไม่ได้ สหายเฒ่าคนนี้อย่างมากสุดก็มีชีวิตอยู่ได้เพียงครึ่งปี เขาต้องการจะระเบิดทะเลแห่งความทุกข์ของตัวเองเพื่อลากเจ้าเข้าสู่นรกด้วยกัน!" นักพรตอีกากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"เขาคิดว่าข้าติดอยู่ในหน้าผาศักดิ์สิทธิ์มากว่าหนึ่งพันห้าร้อยปีคงไม่มีความสามารถในการพัฒนาตัวเองแล้ว ดังนั้นข้าจะแสดงให้เขาเห็นเองว่าความคิดของเขาตื้นเขินมากแค่ไหน” นักพรตมังกรแดงกล่าว

ทุกคนตกตะลึง สงครามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และตัวตนโบราณที่มีชีวิตทั้งสองกำลังจะเริ่มต่อสู้กัน นี่เป็นการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในขณะนี้!

มีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงสามพันปี ในตงหวงจะมีสักกี่คน? พวกเขาเป็นเหมือนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าที่ทำให้โลกสั่นสะเทือน

ตอนนี้พวกเขามาถึงจุดสูงสุดของเต๋ามนุษย์แล้ว แต่พลังชีวิตของพ่อเขาก็กำลังจะหมดสิ้นและอยู่ได้เพียงไม่กี่ปีเท่านั้น แม้ว่านี่จะเป็นการต่อสู้ที่สั่นสะเทือนฟ้าดินแต่ก็ทำให้ผู้คนมากมายท้อแท้สิ้นหวังเช่นกัน

"ศิษย์พี่ระวังด้วย!"

ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงส่งเสียง เขาเข้าใจจิตใจของศิษย์พี่คนนี้ดี นี่คือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของปรมาจารย์เฒ่า และเขาจะต้องฆ่าฝ่ายตรงข้ามก่อนที่ตัวเองจะตายอย่างเปล่าประโยชน์

"วาบ"

ทั้งคู่หายไปในพริบตา และยอดฝีมือระดับต่ำไม่สามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวของพวกเขาได้

"น่ากลัวจริงๆ ..."

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นเทา เขาฝึกฝนดวงตาศักดิ์สิทธิ์และสามารถมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

"ปัง"

"ปัง…”

ตัวตนโบราณที่ยังมีชีวิตทั้งสองเคลื่อนไหวเร็วมาก พวกเขาผลัดกันโจมตีเป็นครั้งคราว ไม่มีศิลปะศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกแสดงออกมาและพวกเขากำลังเผชิญหน้ากันด้วยพละกำลังล้วนๆ!

"พวกเราล้วนมีพลังชีวิตเหลือไม่มากแล้ว มันคงดีกว่าที่จะตัดสินด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!"

ทั้งสองพูดพร้อมกัน คิดในสิ่งเดียวกัน และโจมตีออกไปในทันที

"บูม!"

หวังเจิ้งตัวตนโบราณที่ยังมีชีวิตปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าจากร่างกายที่เหือดแห้งของเขา

ในตอนนี้ เขามีพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง โลหิตที่เหมือนกับทะเลคลั่ง เขาเดิมพันทุกอย่างในการโจมตีครั้งนี้ แน่นอนว่าเป้าหมายของเขาคือการฆ่านักพรตมังกรแดงให้ตายไปด้วยกัน!

"บูม!"

แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดกลายเป็นหม้อโบราณสีทองที่มีลวดลายมังกร

"นั่นมัน...เขาใช้ทักษะแสงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลเพื่อสร้างหม้อมังกรสวรรค์!"

ทุกคนอุทาน มีภาพลวงตาเกิดขึ้น และพวกเขารู้สึกถึงร่องรอยของอำนาจศักดิ์สิทธิ์

นักพรตมังกรแดงส่งเสียงคำรามดังลั่น ผมของเขาเป็นประกายระยิบระยับ และดวงตาของเขาคมดุจมีด ทันใดนั้นแขนอีกแปดข้างก็งอกมาจากความว่างเปล่าและแขนแต่ละข้างกำลังประสานอินอย่างรวดเร็ว

"นี่คือแปดทักษะสังหารอสูรสวรรค์ซึ่งเป็นมรดกที่เก่าแก่และน่าสะพรึงกลัวที่สุดของเผ่าอสูร เขาใช้มันจริงๆ !"

เมื่อมือทั้งแปดหยุดความเคลื่อนไหว นักพรตมังกรแดงก็เปลี่ยนร่างเป็นมังกรขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมทั่วทั้งสนามรบไว้ทั้งหมด!

"บูม!"

ตัวตนโบราณที่มีชีวิตทั้งสองปะทะกันแด้วยการโจมตีที่ทรงพลังที่สุด โดยต้องการชี้เป็นชี้ตายในกระบวนท่าเดียว!

"ลาก่อนสหายเก่า"

นักพรตมังกรแดงกระอักเลือดคำใหญ่และเปลี่ยนกลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด ลมหายใจผันผวนไม่มั่นคง

ในอีกด้านหนึ่งรูม่านตาที่ผันผวนของชายชราหม่นหมองลง กะโหลกของเขาแตกละเอียดสมองไหลทะลักออกมาภายนอก ยอดฝีมือรุ่นอาวุโสที่มีอายุกว่าสามพันปีดับสูญไปทั้งกายและวิญญาณ