512 - นักขุดหญิง
512 - นักขุดหญิง
512 - นักขุดหญิง
หญิงสาวชุดม่วงทั้งสิบคนไม่ได้แสดงท่าทีใด พวกนางได้ยินมานานแล้วว่าเย่ฟ่านสามารถต้านทานผู้ฝึกฝนอาณาจักรขั้นสี่สุดขั้วได้ง่ายๆ
“เจ้าไปเอาต้นกำเนิดสวรรค์มาจากไหน?” หญิงสาวคนหนึ่งถาม
“เดี๋ยวพวกเราเดินชมดอกไม้ไปเรื่อยๆข้าจะค่อยๆเล่าให้พวกเจ้าฟัง” ตู้เฟยหัวเราะและก้าวไปข้างหน้า
"แยกกันหนี!"
หญิงสาวคนหนึ่งตะโกน และสาวกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายก็พยายามหลบหนีจากที่นี่โดยแยกกันไปคนละทิศคนละทาง
พวกนางสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่น่ากลัว ตู้เฟยอยู่ในอาณาจักรขั้นสี่สุดขั้ว สุนัขสีดำตัวใหญ่นั้นดุร้ายไม่เป็นรองตู้เฟย ผังป๋อมีปราณอสูรเดือดพล่านและเย่ฟ่านก็มีพลังเฉกเช่นมังกรป่าเถื่อน
"เฉียง"
ธงดำหลายร้อยผืนถูกปักไว้ทั้งสี่ทิศล้อมรอบสถานที่นี้อย่างสมบูรณ์ ทำให้สถานที่แห่งนี้ตกเข้าสู่ความมืดแม้แต่หิมะขาวโพลนยังมืดสนิท
หญิงสาวเหล่านั้นถูกปิดล้อมและไม่สามารถออกไปได้ เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าและชี้นิ้วเพื่อส่งกระบี่มังกรดำออกมาข่มขู่พวกนางทุกคน
“ข้าไม่ต้องการเล่นกับพวกเจ้ามากเกินไป ตอนนี้พวกเจ้าต้องยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าให้หมด”
“อะไร ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณอยู่ในอาณาจักรสวรรค์ขั้นที่ห้าของสำนักเต๋า!”
เหล่าหญิงสาวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์คฤหาสน์ม่วงอุทานด้วยความตกใจ
"กระบี่ของเขา" หลายคนมองเห็นกระบี่ที่มีสัญลักษณ์มังกรดำอย่างชัดเจน
วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีสัญลักษณ์ของมังกรนั้นจะต้องเป็นสมบัติของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย เพียงแค่มองเห็นมันทุกคนก็ใบหน้าเปลี่ยนแปลงในทันที
"มันเป็นกระบี่วิญญาณมังกรดำที่ปรากฏในเมืองศักดิ์สิทธิ์หรือไม่!"
“ฮ่าฮ่า...”
เย่ฟ่านหัวเราะเป็นการยอมรับโดยดุษฎี กระบี่ศักดิ์สิทธิ์สีดำของเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว และตอนนี้มันยาวถึงสิบจั้งพร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวปิดผนึกหญิงสาวทุกคนไม่ให้เคลื่อนไหวได้
เย่ฟ่านถือไว้ด้วยมือเดียวและยกขึ้นฟ้าในแนวทแยง
"เย่น้อย เจ้าไม่ใช่คนใจดี มีหญิงงามมากมายเจ้าจะสนุกคนเดียวได้อย่างไร" ตู้เฟยหัวเราะ
"อย่าฆ่าพวกนางด้วยกระบี่เดียว จักรพรรดิคนนี้ยังต้องรวบรวมมนุษย์มาเป็นสัตว์เลี้ยง!" สุนัขสีดำตัวใหญ่ก็ตะโกนด้วยความไม่พอใจ
สาวกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับสิบคนมีความคับแค้นใจเป็นอย่างมาก ใบหน้าเย็นชาของพวกนางจ้องไปที่ตู้เฟยและสุนัขสีดำตัวใหญ่
“ทำไมกระบี่วิญญาณมังกรดำมาอยู่ในมือเจ้า?” หญิงสาวหลายสิบคนงงงวย
“เพราะข้าได้รับมันมาจากหินต้นกำเนิด!”
เย่ฟ่านถือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ดูน่าเกรงขาม ซึ่งไม่เข้ากับใบหน้าที่ยังไม่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ของเขา
“อะไรนะ เจ้าคือกู่เฟิงอัจฉริยะต้นกำเนิดสวรรค์ในเมืองศักดิ์สิทธิ์!”
“เจ้าทะลวงตำหนักเต๋าขั้นที่ห้าด้วยตัวเองเหรอ?”
ในเวลานี้ผิวพรรณของสตรีชุดม่วงนับสิบคนซีดขาวไร้สีเลือด
“ตำหนักเต๋าขั้นที่ห้ามีความยากลำบากอะไร เมื่อข้าบุกเข้าไปใน อาณาจักรสี่สุดขั้วข้าจะฆ่าบุตรศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเจ้ารู้จักทั้งหมด”
เย่ฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดูท่าทางพวกนางสิ!” ตู้เฟยก็หัวเราะเช่นกัน
หัวใจสาวกหญิงของคฤหาสน์ม่วงจมลง พวกนางเห็นว่าเย่ฟ่านกล้าที่จะเปิดเผยความลับในครั้งนี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยให้ใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว
“สู้!”
หญิงสาวหลายคนหยิบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองออกมาเพื่อเตรียมการต่อสู้ครั้งใหญ่
เย่ฟ่านไม่ได้พูดอะไรมากเขาเหวี่ยงกระบี่ของเขาออกไปโดยตรง
“วูบ!”
กระบี่เล่มใหญ่กวาดออกไปอย่างรุนแรง และอาวุธของหญิงสาวทั้งสามคนที่อยู่ข้างหน้าก็ถูกทำลายทันที
ในเวลาเดียวกัน เย่ฟ่านเอื้อมมือซ้ายออกมาและเปลี่ยนให้มันเป็นมือสีทองขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าหาหญิงสาวทั้งสาม
โครม!
หญิงสาวสามแม้ว่าจะเป็นยอดฝีมืออาณาจักรตำหนักเต๋าขั้นห้าแต่เมื่อเผชิญหน้ากับเย่ฟ่านที่สามารถปราบปรามคนรุ่นเดียวกันอย่างเด็ดขาดพวกนางก็ไม่มีโอกาสขยับตัวด้วยซ้ำ
"ฆ่า!"
เมื่อหญิงสาวเหล่านั้นเห็นพวกพ้องถูกมือสีทองขนาดใหญ่ของเย่ฟ่านกดลงกับพื้นพวกนางก็เริ่มโจมตีด้วยความโกรธแค้น
บูม!
แต่เพียงแค่เย่ฟ่านฟันกระบี่ใหญ่ออกไปอีกครั้งความวุ่นวายทั้งหมดก็จบลง!
อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของพวกนางกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย หากไม่ใช่เพราะเย่ฟ่านมีความเมตตาอยู่บ้าง หญิงสาวทั้งเจ็ดคนที่เหลือคงถูกทำลายทั้งร่างกายและวิญญาณ
“พวกเจ้าจัดการต่อด้วย” เย่ฟ่านเดินออกไปอย่างเฉยเมย
“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง” ตู้เฟยยิ้มและก้าวไปข้างหน้าและกล่าวว่า
"หญิงสาวทั้งหลายโปรดลุกขึ้น การที่พวกเจ้านอนอยู่แบบนี้มันเป็นอริยบทที่ไม่น่าดูเท่าไหร่"
"ห้ามแตะต้องสัตว์เลี้ยงมนุษย์ของจักรพรรดิคนนี้" จักรพรรดิดำก็กระโดดเข้าไปเช่นกัน
หญิงสาวเหล่านั้นตัวสั่นด้วยความโกรธ แต่พวกนางไม่สามารถต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามได้ การที่พวกนางยังมีชีวิตอยู่ก็อาศัยการพึ่งพาความเมตตาจากฝ่ายตรงข้ามเท่านั้น
“ไอ้หมาบ้า เจ้าจะเอาไปคนเดียวได้ยังไงแบ่งพวกนางให้ข้าสักคน?” ตู้เฟยกล่าวอย่างเคร่งขรึม
"ไม่มีทาง จิตใจของเจ้าเต็มไปด้วยความคิดอกุศล ข้าไม่มีทางยอมให้สัตว์เลี้ยงมนุษย์ของข้าต้องตกอยู่ในมือเจ้า"
“เจ้าหมายความว่ายังไง”
หนึ่งคนหนึ่งสุนัขเกือบจะต้องต่อสู้กันอีกครั้ง
เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า
"เก็บพวกนางไว้ เมื่อโอกาสมาถึงเราจะใช้พวกนางเพื่อขุดเหมืองที่มีต้นกำเนิดมากมายมหาศาล”
"นี่มันฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว" ตู้เฟยพูดไม่ออก
เย่ฟ่านกล่าวว่า "ในอนาคต ข้าจะผนึกเส้นเลือดมังกรและหาสมบัติที่มีอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์ ข้าต้องการกำลังคนอย่างแน่นอน และคนงานที่ดีที่สุดจะมีที่ไหนยอดเยี่ยมไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์"
"ให้คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดขุดเหมือง?!!" ผังป๋อหัวเราะ
พวกเขาคุยกันราวกับว่าไม่มีใครอยู่ข้างๆ หญิงสาวเหล่านั้นถึงกับตัวสั่นด้วยความกลัว
ในท้ายที่สุดเหล่าหญิงสาวก็ถูกผนึกไว้ในสมบัติและพวกนางจะกลายเป็น "นักขุดหญิง" ระดับสูง นี่คือชื่อใหม่ที่ตู้เฟยตั้งให้กับพวกนาง
ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็กลับไปที่ภูเขาหิมะซึ่งเป็นที่ตั้งของวังหิมะน้ำแข็ง พวกเขาเดินเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวังเพื่อสังเกตว่าเจ้าสิ่งมีชีวิตโบราณตัวนั้นยังตามล่าพวกเขาอยู่หรือไม่
“รังมังกรไร้สิ้นสุดมีต้นกำเนิดสวรรค์จำนวนมาก มันคือคลังศักดิ์สิทธิ์ที่สั่นสะเทือนโลก หากพวกเราครอบครองสมบัตินั้น พวกเราสามารถตั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่ได้เลย”
“ในอนาคตข้าต้องการก่อตั้งนิกายและยึดครองรังมังกร หากพวกเราไม่มีสำนักคอยหนุนหลังมันคงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะครองโลก”
"เรื่องนี้พูดง่ายกว่าทำ มีราชาอมตะในรังมังกรไร้สิ้นสุด นั่นคือการมีอยู่ที่เหนือสวรรค์และพิภพ ต่อให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่มาด้วยตัวเองก็ไม่แน่ว่าจะจัดการมันได้"
“เมื่อร่างเซียนของข้าประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ข้าจะเป็นคนฆ่าราชาอมตะคนนั้นเอง”
เมื่อพวกเขากลับมาที่นี่หัวข้อการพูดคุยย่อมเป็นเรื่องรังมังกรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ผังป๋อรออยู่ที่ทุ่งน้ำแข็งเป็นเวลาสามวันและกล่าวว่า
“มาเถอะ บุตรศักดิ์สิทธิ์ตัวปลอมกำลังลงมาจากภูเขา”