509 - สิ่งมีชีวิตอมตะในต้นกำเนิดสวรรค์

509 - สิ่งมีชีวิตอมตะในต้นกำเนิดสวรรค์

เย่ฟ่านและผังป๋อตื่นเต้นมาก พวกเขารีบสำรวจแท่นบูชาในขณะที่ปากก็บ่นพึมพำไม่หยุด

มันคล้ายกันเกินไปมันแทบจะมีลักษณะเดียวกันกับแท่นบูชาที่อยู่บนภูเขาไท่ซาน แม้แต่วัสดุที่ใช้สร้างพวกมันก็เหมือนกันอย่างไม่ผิดเพี้ยน

"นี่คือเส้นทางกลับบ้านของเรา"

"ในอนาคตเมื่อพวกเรามีความแข็งแกร่งเพียงพอ พวกเราจะอาศัยสิ่งนี้เดินทางกลับบ้าน"

เย่ฟ่านและผังป๋อยังคงพูดคุยกันสองคนด้วยความตื่นเต้น

"เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าสองคน" ตู้เฟยถาม

“พวกเจ้าถูกสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายครอบงำหรือไม่?” สุนัขสีดำตัวใหญ่ถอยหลังไปหลายก้าว

เย่ฟ่านและผังป๋อพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง นี่คือหนทางแห่งความหวังสำหรับพวกเขา และพวกเขาเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าพวกเขาจะสามารถย้อนกลับไปได้

“เจ้าเคยเห็นแท่นบูชาแบบนี้มาก่อนหรือไม่” เย่ฟ่านถาม

ตู้เฟยส่ายหัว โดยบอกว่าเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แม้แต่ในหนังสือโบราณ

"เครื่องหมายค่ายกลเต๋าของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่"

สุนัขสีดำตัวใหญ่กรีดร้อง ใบหน้าใหญ่แทบจะแนบชิดติดพื้น มันมีความรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าพวกเย่ฟ่านเสียอีก

ตู้เฟยตกตะลึงอยู่ชั่วขณะก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปสัมผัสแท่นบูชาด้วยความหิวกระหาย เห็นได้ชัดว่าสิ่งของที่ตกทอดจากจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่มีแรงดึงดูดมากแค่ไหน

“นี่คงเป็นสิ่งที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทิ้งไว้แน่ๆ”

สุนัขสีดำตัวใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน มันใช้เท้าลูบตัวอักขระโบราณด้วยสีหน้าตื่นเต้น

"มันยากที่จะเดาความหมาย หากเจ้าสามารถเรียนรู้อักขระพวกนี้ได้แม้เพียงเล็กน้อย มันเพียงพอที่เจ้าจะนำไปใช้ตลอดชีวิต"

เย่ฟ่านนึกอะไรบางอย่างในใจและพูดว่า

"เจ้าสามารถซ่อมแซมแท่นบูชาห้าสีให้กลับมาทำงานได้หรือไม่"

"เว้นแต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะเกิดใหม่ มันไม่มีทางอยู่แล้วที่คนนอกจะเข้าใจภาษาของพวกเขา ข้าไม่เข้าใจรูปแบบตัวอักษรเหล่านี้เลย” จักรพรรดิดำสายหน้าอย่างเคร่งขรึม

เย่ฟ่านและผังป๋อถอนหายใจ พวกเขาค้นหาอย่างระมัดระวังบนแท่นบูชาที่ทรุดโทรม แต่ก็ไม่ได้ผลลัพธ์อะไรเพิ่มเติม

มีเพียงสุนัขสีดำตัวใหญ่ที่เริ่มเก็บกวาดเศษซากต้นกำเนิดสวรรค์ซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะอยู่ตลอดเวลา

หลังจากอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน เย่ฟ่านและคนอื่นๆก็ออกเดินทางเพื่อค้นหารังมังกรไร้สิ้นสุด

ที่ด้านหน้าพวกเขามีถ้ำขนาดใหญ่เก้าถ้ำอยู่เคียงข้างกัน และปราณมังกรก็พุ่งออกมาจากด้านในอย่างแม่นยำ

เย่ฟ่านมองดูธรณีสัณฐานและมองดูปราณมังกรพลางขีดเขียนบนพื้นอย่างต่อเนื่อง

มีถ้ำมังกรทั้งหมดเก้าถ้ำซึ่งเชื่อมต่อกันภายในทั้งหมดเชื่อมต่อกับรังมังกรไร้สิ้นสุด เย่ฟ่านเลือกถ้ำแห่งหนึ่งและเดินเข้าไปโดยไม่ลังเล

“ที่นั่นน่ะเหรอ?” สุนัขสีดำตัวใหญ่เริ่มสงสัย

"เจ้ารู้อะไรบางอย่างเหรอ" ตู้เฟยเร่งเร้า สุนัขสีดำตัวใหญ่ดูเหมือนจะมีความคุ้นเคยกับที่นี่

"เจ้านึกถึงอะไร" เย่ฟ่านถามว่า

"ในอดีตจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากจุดเริ่มต้นเคยไปเยี่ยมเยือนมารดามังกรที่กำลังตั้งครรภ์ในสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ดูแล้วมันน่าจะเป็นที่นี่" จักรพรรดิดำยืนยันอย่างเคร่งขรึม

"เจ้ารู้เกี่ยวกับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากจุดเริ่มต้นได้อย่างไร" ตู้เฟยสงสัย

"จักรพรรดิคนนี้เห็นเรื่องราวที่บันทึกอยู่ในตำราโบราณ" สุนัขสีดำตัวใหญ่ดูเหมือนจะต้องการหลีกเลี่ยงอะไรบางอย่าง แต่มันยังคงกล่าวต่อไปว่า

"สถานที่นี้เปรียบได้กับภูมิประเทศของเก้ามังกรล้อมรอบไข่มุก แต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากจุดเริ่มต้นกลับเลือกภูเขาสีม่วงในตอนท้าย"

ตู้เฟยรู้สึกประหลาดใจและกล่าวว่า "หากดินแดนรกร้างตะวันออกมีรังมังกรมากมายถึงขนาดนี้เหตุไฉนพวกเราจึงไม่อาจต่อสู้กับผู้คนจากภาคกลางได้"

"ในตอนที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ปราศจุดเริ่มต้นมีความแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุดผู้คนจากภาคกลางนับเป็นตัวอะไรได้?” จักรพรรดิดำแค่นเสียงอย่างเหยียดหยาม

ก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว พวกเขาก็เดินไปไกลหลายลี้จนเริ่มสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกๆและพวกเขาเปลี่ยนมาใช้วิธีการสนทนาด้วยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์แทนการสนทนาด้วยเสียง

“กลิ่นอะไร ทำไมมันหอมจัง” สุนัขสีดำตัวใหญ่ขยับจมูก

พวกเขาติดตามกลิ่นหอมไปไกลกว่าสิบลี้และมาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยถ้ำที่เหมือนรังผึ้งและพวกเขาทุกคนรู้สึกหวาดกลัวจนร่างกายแข็งทื่อ

ถ้ำขนาดใหญ่ทั้งเก้าแห่งนำไปสู่รังขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงกลาง ในบริเวณนั้นคือรังมังกรไร้สิ้นสุดอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้ว่าจะยังอยู่ห่างออกไปหลายลี้ แต่พวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัวจนร่างกายสั่นสะท้านโดยไม่อาจควบคุม

ต้นกำเนิดสวรรค์ที่มีขนาดใหญ่อย่างน่าเหลือเชื่อตั้งอยู่ตรงนั้นและมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาอยู่ภายใน

“ในที่สุดก็เจอดีเข้าให้แล้ว สิ่งที่อยู่ภายในต้นกำเนิดสวรรค์นั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าคือสิ่งมีชีวิตอมตะระดับราชวงศ์” สุนัขสีดำตัวใหญ่กัดฟัน

“น่าเสียดายที่ต้นกำเนิดสวรรค์ขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้าแต่พวกเรากลับต้องจากไปด้วยมือเปล่า” ผังป๋อรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

"มันไม่มีวาสนากับเราจริงๆ "

เย่ฟ่านต้องการต้นกำเนิดสวรรค์เป็นอย่างมาก และต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนใหญ่ที่อยู่ตรงหน้านี้อาจจะเพียงพอให้เขาทะลวงเข้าสู่อาณาจักรผู้สูงสุดเลยด้วยซ้ำ

“ด้วยต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนใหญ่ถึงขนาดนี้ สิ่งที่อยู่ข้างในไม่สามารถเป็นอย่างอื่นไปได้นอกจากสิ่งมีชีวิตอมตะระดับราชวงศ์ พวกเจ้าคิดว่าเราสามารถแบ่งชิ้นส่วนต้นกำเนิดสวรรค์นั้นไปได้หรือไม่” ตู้เฟยไม่อยากยอมรับเรื่องนี้เช่นกัน

“อย่าแม้แต่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้” สุนัขสีดำตัวใหญ่ส่ายหัว

ตามการคาดเดาของมัน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกกันว่าวังใต้พิภพจะต้องถูกสร้างขึ้นโดยทายาทของสิ่งมีชีวิตโบราณที่ทำหน้าที่พิทักษ์รักษาต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนนี้อย่างแน่นอน

"สาเหตุที่ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเจียงลงมือกวาดล้างวังใต้พิภพก็เป็นเพราะพวกเขาคือภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์นั่นเอง?"

หลายคนตกใจกับความลับที่แท้จริงของเรื่องนี้

“รีบไปกันเถอะ หากเราปล่อยให้เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวนั้นออกมาเกรงว่าเราจะกลายเป็นคนบาปของโลกใบนี้”

สุนัขสีดำตัวใหญ่เป็นคนแรกที่ล่าถอย เพราะยิ่งมีความเข้าใจต่อสิ่งมีชีวิตพวกนี้มากเท่าไหร่พวกเขาก็ยิ่งหวาดกลัวมันมากขึ้นเท่านั้น

"วันหนึ่งเมื่อข้ากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะข้าจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง" เย่ฟ่านพูดกับตัวเอง

"นั่นมันอะไร!"

ในขณะที่พวกเขากำลังล่าถอยกลับเส้นทางเดิม ตู้เฟยก็มองเห็นอะไรบางอย่าง

“มันต้องเป็นยาศักดิ์สิทธิ์ที่ล้ำค่ากว่าต้นกำเนิดสวรรค์หลายเท่า”

จักรพรรดิดำอุทานด้วยความตื่นเต้น

ในโลกนี้แทบไม่มีสมบัติล้ำค่าใดเทียบได้กับยาศักดิ์สิทธิ์โบราณ เนื่องจากสรรพคุณทางยาของพวกมันสามารถต่อชีวิตของปรมาจารย์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ด้วยซ้ำไม่ต้องพูดถึงคนอื่น

พวกมันเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน แม้ว่าจะอยู่ในยุคโบราณก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะหาสมุนไพรล้ำค่าเหล่านี้ได้สักสองสามต้น นับประสาอะไรกับยุคปัจจุบันซึ่งพวกมันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

เย่ฟ่านใช้ดวงตสวรรค์ของเขาจ้องมองด้วยความระมัดระวังก่อนจะพยักหน้าและกล่าวว่า

"มันเป็นยาศักดิ์สิทธิ์โบราณจริงๆ"

"นี่คือยาศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ถูกหล่อเลี้ยงโดยรังมังกรไร้สิ้นสุด "

“ใช่ มันเติบโตจากการบำรุงของปราณมังกรจำนวนมหาศาลและแก่นแท้ของต้นกำเนิดสวรรค์”

“ในโลกปัจจุบันข้าเกรงว่าคงมีเพียงสถานที่เช่นรังมังกรไร้สิ้นสุดเท่านั้นที่สามารถหล่อเลี้ยงวัตถุศักดิ์สิทธิ์จำพวกนี้ได้”

พวกเขามีความปรารถนาแต่ก็มีความหวาดกลัวเช่นกัน สมุนไพรต้นนี้อยู่ใกล้กับรังมังกรมากเกินไป หากพวกเขาเดินเข้าไปมากกว่านี้อาจจะเป็นเหตุให้สิ่งมีชีวิตตัวนั้นตื่นจากการหลับใหล

"ปีศาจร้ายตัวนั้นกำลังนอนหลับ ด้วยความเร็วของข้า ข้าไม่เชื่อว่าจะเอายาศักดิ์สิทธิ์ต้นนั้นกลับมาไม่ได้" ดวงตาของสุนัขสีดำตัวใหญ่เป็นประกาย

“เจ้าจะทำให้พวกเราตายกันหมด” ตู้เฟยบ่นด้วยความไม่พอใจ

"ให้ข้าไปเอง" เย่ฟ่านเดินออกไปข้างหน้า

"มันอันตรายเกินไปที่จะทำเช่นนั้น" ผังป๋อทัดทาน

เย่ฟ่านส่ายหัวและพูดว่า "โชควาสนามาพร้อมกับความกล้า หาสมบัติล้ำค่าอยู่ตรงหน้าแล้วพวกเรายังไม่กล้าหยิบฉวย พวกเราก็ไม่เหมาะสมที่จะเดินบนเส้นทางเซียนตั้งแต่แรก”