463 - เดิมพันครั้งใหญ่

463 - เดิมพันครั้งใหญ่

“ฮ่าฮ่า...” หลี่เหอซุยหัวเราะ

ก่อนจะรีบช่วยเหลือเย่ฟ่านเก็บต้นกำเนิดที่อยู่บนพื้นซึ่งมีมากกว่า 40000 จิน

“พวกเรามาเดิมพันกันอีกรอบ พวกเจ้ากล้าหรือไม่?” อู๋จื่อหมิงถามด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำ

"ทำไมจะไม่กล้า? แต่เจ้ายังมีต้นกำเนิดเหลืออยู่หรือไม่?"เย่ฟ่านถามอย่างไม่ใส่ใจ

“เจ้า…”

อู๋จื่อหมิงต้องการจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายใบหน้าของเขาก็ต้องเขียวคล้ำ ในโลกนี้มันเป็นเรื่องยากที่จะหาคนที่สามารถพกพาต้นกำเนิดได้ครั้งละหลายหมื่นจิน

แม้ว่าพวกเขาจะมีต้นกำเนิดติดตัวเหลืออยู่บ้าง แต่หากคิดจะถอนทุนคืนในครั้งนี้ คงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แล้ว

"จะเดิมพันโดยไม่มีต้นกำเนิดได้อย่างไร"

หลี่เหอซุยเหยียดหยามพวกเขาโดยตรง ทำให้ใบหน้าของทุกคนเขียวคล้ำเต็มไปด้วยความโกรธ

“ไอ้เด็กดำ เจ้าอย่าได้ผยองนัก!”

“ข้าสามารถเดิมพันกับเจ้าได้”

ในสนามตอนนี้ มีเพียงองค์ชายเซี่ยเท่านั้นที่ไม่สนใจเรื่องกำไรและขาดทุนมากนัก เพียงแต่เขาทนไม่ได้กับท่าทีของหลี่เหอซุยและเย่ฟ่าน

"เจ้ายังเหลือต้นกำเนิดอีกเท่าไหร่" หลี่เหอซุยถามตรงๆ

"หมื่นจิน!"

ผู้คนรอบๆสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ องค์ชายเซี่ยมีความมั่งคั่งสมกับเป็นทายาทของตระกูลอมตะจากภาคกลางอย่างแท้จริง

“ไม่มีปัญหา ข้าจะพนันกับเจ้า” เย่ฟ่านพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

องค์ชายเซี่ยเดินเข้าสู่ส่วนลึกของลานพนันหินด้วยปราณมังกรที่ตลบอบอวลอยู่รอบร่างกาย

แม่ชีชุดขาวน้อยไม่พอใจอย่างมาก นางไม่มีความเกี่ยวข้องกับการเดิมพันแต่ก็ยังเสียต้นกำเนิดจำนวนมากให้เย่ฟ่าน ทำให้นางรู้สึกเกลียดชังเย่ฟ่านเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เย่ฟ่านและหลี่เหอซุยไม่สนใจในเรื่องนี้ พวกเขาติดตามทั้งสองคนเข้าไปด้านในด้วยรอยยิ้ม เหยาเยว่กงแห่งวังอสูรสวรรค์ก็ติดตามไปด้วย

เขาแต่งกายด้วยชุดสีม่วงและมีดวงตาที่ลึกล้ำ เขาเป็นบุคคลสำคัญที่สามารถเปรียบเทียบกับองค์ชายเซี่ยและรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย

ทุกคนเดินลึกไปตามเส้นทางที่ปูด้วยหิน ผ่านสวนโบราณหลายแห่ง ผ่านวิหารเต๋า จนกระทั่งไปถึงชั้นที่สิบแปดของสวนหิน องค์ชายเซี่ยถึงหยุดลง

หินต้นกำเนิดที่นี่มีราคาค่อนข้างแพง หินหนึ่งก้อนมีค่าเท่ากับต้นกำเนิดสิบชิ้น และมันไม่ใช่สิ่งที่ผู้บ่มเพาะทั่วไปจะสามารถซื้อหาได้

หลังจากชั้นที่สิบแปดของสวนหิน หินที่อยู่ด้านในจะไม่ใช่ต้นกำเนิดบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว แต่มันจะเป็นต้นกำเนิดที่มีความลึกลับและแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ยิ่งทำให้เย่ฟ่านเกิดความพอใจมากขึ้นไปอีก หากเป็นต้นกำเนิดบริสุทธิ์เขาไม่รู้จริงๆว่าจะรออีกนานแค่ไหนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

“ที่นี่?” องค์ชายเซี่ยถาม

“ข้าเคยมาที่นี่แล้ว ทำไมพวกเราไม่ไปที่ลานต้นกำเนิดสวรรค์ล่ะ?” เย่ฟ่านยิ้ม

"ดี!"

หลายคนสูดหายใจเข้าอย่างหนาวเหน็บ ลานหินต้นกำเนิดสวรรค์หินทุกก้อนที่นั่นมีราคาแพงมาก หากไม่ใช่ผู้อาวุโสของสำนักใหญ่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อหินจากที่นั่นแม้แต่ก้อนเดียว

"หินแต่ละก้อนมีราคามากกว่าหนึ่งพันจิน หลายคนไปที่นั่นเพื่อเสี่ยงโชค แต่พวกเขากลับต้องล้มละลายในครั้งเดียว"

“บางก้อนมีราคามากกว่าหมื่นจินด้วยซ้ำ ในอดีตมีผู้สูงสุดหลายคนที่ต้องเสียหน้าอย่างยับเยิน”

ผู้คนรอบๆพูดถึงสวนหินระดับต้นกำเนิดสวรรค์ หลายคนตื่นเต้นและทำอะไรไม่ถูก แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เดิมพันด้วยตัวเองแต่พวกเขาก็ยังรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก

"มันมีราคาแพงมากเกินไป พวกเขาจะใช้มันในการเดิมพันจริงๆ?"

“เรื่องนี้มันช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะสิ่งที่อยู่ข้างในต้นกำเนิดพวกนั้น มันมีมูลค่าอย่างน้อยๆก็ต้องใช้ต้นกำเนิดนับแสนจินเพื่อซื้อเพียงชิ้นเดียว”

“ใช่ ข้าเคยเห็นใครบางคนพบของตำราวิเศษที่อยู่ข้างใน ว่ากันว่ามันถูกซื้อไปด้วยต้นกำเนิดบริสุทธิ์กว่าล้านจิน!”

บางคนที่เคยเข้าออกสถานที่แห่งนี้กล่าวด้วยความตื่นเต้น

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมดินแดนศักสิทธิ์ถึงไม่ตัดมันออกด้วยตัวเอง พวกเขามอบให้เป็นของคนอื่นได้อย่างไร?” มีคนถาม

“เจ้าคิดว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์พวกนั้นโง่เหรอ? ในโลกนี้นอกจากปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ผู้ใดจะมีทักษะในการค้นพบของวิเศษที่อยู่ด้านใน การที่พวกเขาเอาศิลาต้นกำเนิดสวรรค์มาวางไว้ที่นี่ก็ทำให้พวกเขาร่ำรวยจากการเดิมพันแล้ว”

“พวกเจ้าพูดถูกต้อง นี่คือเบื้องหลังความมั่งคั่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หากพวกเขาไม่ทำเช่นนี้พวกเขาจะหาต้นกำเนิดมากมายมาเลี้ยงดูสาวกของพวกเขาได้อย่างไร”

องค์ชายเซี่ยหันกลับมากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“องค์ชายเจ้าแน่ใจนะว่าจะเดิมพันด้วยหินต้นกำเนิดสวรรค์?”

อู๋จื่อหมิง หลี่จงเทียน และคนอื่นๆต่างก็ประหลาดใจ ในตอนแรกพวกเขายังคิดว่าหลี่เหอซุยกับเย่ฟ่านเป็นเพียงเด็กน้อยบ้านนอกเท่านั้น

แต่ตอนนี้พวกเขามีความกล้าที่จะเดิมพันด้วยต้นกำเนิดสวรรค์ หากพวกเขาไม่ใช่เสือที่ปลอมเป็นหมู พวกเขาจะมีความกล้าระดับนี้ได้อย่างไร?

“ข้าไม่สามารถให้เด็กบ้านนอกทั้งสองดูถูกได้!” องค์ชายเซี่ยฉีกยิ้มเย็นชา

แต่ในขณะนั้นเหยาเยว่ก็เดินเข้าหาเย่ฟ่านด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยมิตรภาพก่อนจะกล่าวว่า

“น้องชายทั้งสองคน ถ้าพวกเจ้าสามารถค้นพบสมบัติสวรรค์ได้จริงๆข้าอยากจะขอเชิญน้องชายให้นำพวกมันไปขายที่บ้านประมูลวังอสูรสวรรค์จะได้หรือไม่?”

“ไม่มีปัญหา หลังจากนี้คงต้องรบกวนพี่เยว่กงอย่างแน่นอน”

ตามธรรมดาแล้วสวนหินต้นกำเนิดสวรรค์นั้นไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก แต่วันนี้มันกลับเต็มไปด้วยความครึกครื้น ผู้คนที่ได้ยินข่าวต่างก็มารวมกันด้วยความตื่นเต้น

“ไอ้บ้าแปดคนนั้นจะมาหรือเปล่า เรื่องสนุกขนาดนี้ข้าไม่คิดว่าพวกเขาจะพลาดได้”

มียอดฝีมือคอยเฝ้าที่นี่ ผู้บ่มเพาะธรรมดาจะเข้าไปไม่ได้ ได้แต่เฝ้ามองจากข้างนอก เฉพาะผู้เลือกที่มีคุณสมบัติในการเลือกหินเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้

มีนักพรตเต๋าแก่ๆคนหนึ่งนั่งสมาธิอยู่ในสวนด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เมื่อองค์ชายเซี่ย แม่ชีชุดขาว เย่ฟ่านและหลี่เหอซุยเดินเข้ามา พวกเขาก็ยืนอยู่ด้านหน้าของนักพรตคนนั้นด้วยความสงบ

ทันทีที่เย่ฟ่านก้าวเข้ามาในสวนแห่งนี้ เขาก็รู้สึกถึงกลิ่นอายของเหมืองโบราณต้นกำเนิดซึ่งแข็งแกร่งกว่าปกติมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าศิลาต้นกำเนิดพวกนี้จะต้องถูกนำมาจากส่วนลึกของเหมืองโบราณอย่างแน่นอน!

“แม้ว่าข้าจะเคยเดินไปรอบๆสวนหินระดับสวรรค์ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เข้ามาข้างใน” หลี่เหอซุยส่งสัญญาณเสียง

เย่ฟ่านตอบกลับด้วยรอยยิ้มและส่งสัญญาณเสียงกล่าวว่า

“จะมีโอกาสมากมายในอนาคต และดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ทั้งหมดกำลังรอเราอยู่”

องค์ชายเซี่ยและแม่ชีน้อยในชุดขาวแน่นอนว่าพวกเขามาที่นี่บ่อยครั้ง พวกเขาดูคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้มาก

มีผู้คนมากมายสงสัยว่าทุกครั้งที่องค์ชายเซี่ยไปไหนมาไหนเหตุไฉนต้องพาน้องสาวของเขาไปด้วย มีเพียงเย่ฟ่านเท่านั้นที่รู้ว่าแม่ชีน้อยคนนี้มีความสำคัญต่อคนของนิกายพุทธอย่างยิ่ง

และดูเหมือนว่าอาณาจักรเซี่ยจะมีความเคารพต่อนิกายพุทธอย่างลึกล้ำ

ในสวนหินชั้นสวรรค์มีหินต้นกำเนิดจำนวนมากที่วางระเกะระกะอย่างไม่เป็นระเบียบ

เย่ฟ่านก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นภาพเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าหินพวกนี้มีมากเกินไป

“หินก้อนนี้มีขนาดใหญ่มากเกินไป มีคนกล้าซื้อมันด้วยหรือ?” เย่ฟ่านกล่าว

“แน่นอนว่ามีคนเพียงจำนวนน้อยนิดเท่านั้นที่สามารถจ่ายต้นกำเนิดแสนจินเพื่อซื้อพวกมัน” นักพรตชราซึ่งกำลังหลับตาอยู่จู่ๆก็กล่าวขึ้นมา

“หินก้อนนี้มีค่าเท่ากับต้นกำเนิดหนึ่งแสนจิน?!” หลี่เหอซุยอุทาน

“แม้แต่ต้นกำเนิดสวรรค์ก็ยังไม่มีมูลค่าแพงขนาดนี้?” หลี่เหอซุยบ่นพึมพำ

"หากมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ข้างในรับรองว่ามันต้องคุ้มค่าอย่างแน่นอน เด็กน้อยเช่นเจ้าย่อมไม่เข้าใจ" นักพรตชรากล่าวก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง