445 - ศึกแรก

445 - ศึกแรก

ชายคนนั้นจ้องไปที่เย่ฟ่านและพูดว่า

"ข้าตามหาเจ้ามานานแล้ว อย่าบอกนะว่าการที่เจ้าอยู่ที่นี่ก็เป็นเพราะเจ้าตามหาพวกเราเช่นกัน?"

“ใช่ เจ้าจะเป็นศพแรก!” เย่ฟ่านตอบอย่างเรียบง่าย

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

ชายผู้ทรงพลังนี้หัวเราะเสียงดัง ผมสีดำของเขายุ่งเหยิง ผิวสีทองแดงของเขาแดงก่ำในขณะที่ดวงตาของเขาเย็นชาลงเรื่อยๆ

“ตอนนี้นี้ผู้คนในภาคเหนือกำลังตามหาเจ้า เจ้าไม่คิดว่าการกระทำของตัวเองบังอาจเกินไปหรือ?”

"ข้าตั้งใจแล้วว่าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดอยู่แล้ว เจ้าจะพูดเรื่องไร้สาระอีกนานหรือไม่?" เย่ฟ่านกล่าวอย่างใจเย็น!

“พวกเราทั้งสิบคนถูกสั่งสอนโดยผู้อาวุโสสูงสุด อะไรที่ทำให้เจ้ามีความมั่นใจเช่นนั้น”

เย่ฟ่านเดินไปข้างหน้าเขาไม่คิดจะเสียเวลากับคนตาย

“น่าเสียดาย ที่นี่ไม่ใช่ยุครกร้างโบราณ ร่างกายของเจ้าเกิดช้าเกินไป”

กู่หลี่เถียนยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงเดินไปข้างหน้าและกล่าวต่อไปว่า

"พวกเราทั้งสิบคนถูกส่งมาเพื่อค้นหาเจ้า แต่ตอนนี้ข้าคือคนที่จะได้รับผลงาน นี่เป็นสิ่งที่สวรรค์กำหนดไว้”

“ข้าเป็นเนื้อบนเขียงเหรอ?” เย่ฟ่านยิ้ม

“ร่างเซียนรกร้างโบราณเป็นที่รู้จักในฐานะสมบัติเซียนที่ทุกคนปรารถนา เจ้าคิดว่าการที่พวกเราออกมาค้นหาเจ้ามันเป็นเพราะต้นกำเนิดที่เป็นรางวัลจริงๆ?” กู่หลี่เถียนล้อเลียน

“รีบเข้ามาสิ มาแสดงให้ข้าดู!” เย่ฟ่านปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกจากหน้าผากของเขาทันที

กู่หลี่เถียนที่เห็นเช่นนั้นเขาไม่ได้หวาดกลัวอะไร ในขณะที่คมกระบี่สีทองของเย่ฟ่านเดินทางมาถึงเขาก็ปลดปล่อยระฆังสีม่วงทองออกมาจากหน้าผากอย่างรวดเร็ว

ปัง!

สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง เย่ฟ่านถึงกับพูดไม่ออก คนคนนี้ดูเหมือนจะมีความแข็งแกร่งมากกว่าที่เขาคิด!

อันที่จริงสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาเป็นเหมือนทะเล และสามารถฆ่าศัตรูที่ทรงพลังได้ เรื่องนี้มันแพร่กระจายทั่วภาคเหนือมานานแล้ว

ผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์ทุกคนต่างก็ทราบดีว่าสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาสามารถเทียบได้กับผู้สูงสุด หากเกิดการปะทะกันขึ้นพวกเขาจะต้องปกป้องทะเลแห่งจิตสำนึกของตัวเองให้ดี

แต่กู่หลี่เถียนคนนี้หยิ่งผยองเป็นอย่างมาก ไม่เพียงแต่เขาจะกล้าต่อสู้กับสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่านแต่เขายังกระโดดเข้าหาเย่ฟ่านโดยต้องการที่จะต่อสู้ระยะประชิดกับร่างเซียนโบราณด้วยซ้ำ

“วันนี้ไม่ว่าจะอย่างไรข้าก็ต้องขอยืมศีรษะของเจ้าเพื่อไปมอบให้กับอาจารย์” เขาตะโกนเบาๆ ผิวสีทองแดงของเขาเป็นประกายและมีลมปราณปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง

“ตึง!”

กำปั้นของกู่หลี่เถียนกระแทกพื้นดินทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่

“บูม!”

เย่ฟ่านสะบัดแขนเสื้อออกไปด้านหน้า ทันใดนั้นกำปั้นสีทองของเขาก็บินเข้าหากู่หลี่เถียนอย่างรวดเร็ว

ตำหนักเต๋าอาณาจักรลึกลับขั้นห้า กู่หลี่เถียนมีพลังการต่อสู้ที่น่าทึ่งมากพอ ดูเหมือนความแข็งแกร่งของเขาจะสามารถเทียบได้กับอาณาจักรสี่สุดขั้วอย่างที่เว่ยเว่ยกล่าว

"ปัง"

กู่หลี่เถียนถูกกระแทกถอยกลับ ใบหน้าของเขาซีดขาวพร้อมกับอุทานด้วยความตกใจว่า

"เจ้าเข้าสู่อาณาจักรตำหนักเต๋าชั้นที่สี่แล้ว เจ้าได้ต้นกำเนิดแสนจินมาได้อย่างไร?”

เรื่องนี้ต่อให้ตีเขาจนตายเขาก็ไม่มีทางเชื่อ ต้นกำเนิดแสนจินไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ต่อให้เป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาที่คิดจะเบิกใช้ส่วนตัว ทางสำนักก็ไม่มีทางยินยอมอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามเขาเขาไม่มีเวลาให้คิดเรื่องนี้อีกต่อไป กู่หลี่เถียนรู้ดีว่าคนคนนี้มีความผิดปกติมากแค่ไหน หากเขาประมาทแม้สักนิดบางทีวันนี้ของปีหน้าอาจเป็นวันครบรอบการตายของเขา

กู่หลี่เถียนไม่มีเวลาให้เล่นอีกต่อไป เขาระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์ในทะเลแห่งความทุกข์ออกมาทั้งหมดโดยต้องการที่จะต่อสู้เป็นตายกับเย่ฟ่านภายในไม่กี่กระบวนท่าเท่านั้น

หมอกสีม่วงเอ่อล้นออกมาทีละนิด ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากและการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งก็เกิดขึ้น

เกล็ดสีม่วงปรากฏบนพื้นผิวร่างกายของเขา และแสงสีม่วงส่องไปทั่วร่างกายแม้แต่บนใบหน้าของเขาก็ไม่เว้น

“เผ่าพันธุ์อสูร?!” เย่ฟ่านตกตะลึง

กู่หลี่เถียนไม่ตอบ แต่เขากลายเป็นแสงสีม่วงที่เต็มไปด้วยรัศมีอันตราย ร่างกายเนื้อหนังนั้นทรงพลังอย่างยิ่งและตอนนี้เขาบินเข้าหาเย่ฟ่านด้วยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว

“โครม!”

เกิดการปะทะกันอย่างต่อเนื่อง หมัดทั้งสี่ข้างโจมตีเข้าหากันอยู่ตลอดเวลา

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจจริงๆ ร่างกายของกู่หลี่เถียนดูเหมือนจะมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากมายมหาศาล มันคล้ายกับว่าความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาไม่เป็นรองราชาเผิงน้อยปีกทองด้วยซ้ำ

แต่เย่ฟ่านไม่กังวล เขาใช้ต้นกำเนิดแสนจินเพื่อปรับปรุงความแข็งแกร่งทางร่างกายมาแล้ว ในขณะเดียวกันรากฐานของเขาก็ถูกเสริมด้วยต้นกำเนิดสวรรค์ที่น่าเหลือเชื่อ ทั้งร่างของเขาเป็นสีทองราวกับเทพสงครามโบราณ

"บูม"

กำปั้นของเย่ฟ่านกระแทกเข้าใส่แผ่นหลังกู่หลี่เถียนอย่างรุนแรง กู่หลี่เถียนคำรามด้วยความเจ็บปวดในขณะที่ตะเกียกตะกายหลบหนีออกไปในระยะไกล

"ร่างเซียนโบราณแข็งแกร่งจริงๆ ข้าได้รับการขัดเกลาร่างกายด้วยเลือดของมังกรวารีมายี่สิบปีแล้ว แต่ความแข็งแกร่งของข้ายังไม่อาจเทียบได้กับพลังของเจ้า "

กู่หลี่เถียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม อาจารย์ของเขาจับตัวมังกรวารีแปดตัวมาสกัดเลือดเพื่อใช้ในการฝึกฝนร่างกายของเขาตั้งแต่เด็ก

กู่หลี่เถียนใช้เวลาสองชั่วยามต่อวันเพื่อดับร่างกายของเขาด้วยเลือดมังกรวารี นอกจากนี้เขายังได้หลอมร่างกายของตัวเองในเตาปรุงยาทุกๆเดือนเป็นเวลากว่ายี่สิบปี

แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังด้อยกว่าร่างเซียนโบราณ การต่อสู้ระยะประชิดได้เปิดเผยระดับชั้นความแข็งแกร่งทางร่างกายของพวกเขาออกมาจนหมดสิ้น

“ไม่น่าแปลกใจที่ตำหนักเต๋าสามารถแข่งขันกับอาณาจักรสี่สุดขั้วได้ ที่แท้ร่างกายของเจ้าก็แข็งแกร่งไม่เป็นรองอาวุธวิเศษที่ยอดเยี่ยมที่สุด!”

“ให้ข้าดูทักษะศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงหน่อย ไม่เช่นนั้นข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสใช้มัน” เย่ฟ่านกล่าว

ใบหน้าของกู่หลี่เถียนเปลี่ยนไปอีกครั้งโดยกล่าวว่า

"ความแข็งแกร่งของเจ้าสามารถเทียบได้กับอาณาจักรสี่สุดขั้วซึ่งเกินความคาดหมายของข้า แต่ชีวิตของเจ้าจะต้องจบลงเท่านี้"

“ตอนนี้เจ้าสามารถพูดได้อย่างเต็มที่ เมื่อข้าเด็ดศีรษะของเจ้าออกมาแล้วเจ้าจะไม่มีโอกาสได้พูดอีกต่อไป!” เย่ฟ่านเย้ยหยันอย่างเย็นชา

กู่หลี่เถียนไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงอีก เขาหยิบของบางอย่างที่คล้ายเมล็ดถั่วออกมาพร้อมกับยัดใส่ปากท้องตัวเองอย่างรวดเร็ว

เย่ฟ่านไม่ทราบว่าของสิ่งนั้นคืออะไรมันทำให้เขารู้สึกอันตรายเป็นอย่างมาก แต่ไม่ว่าจะอย่างไรวัตถุชิ้นนั้นก็ต้องใช้เวลาในการย่อย เขาไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างแน่นอน

"อย่าได้ฝัน เจ้าไม่มีโอกาสนั้นหรอก!"

มือสีทองขนาดใหญ่ของเขาเคลื่อนผ่านความว่างเปล่า

"โฮก"

แต่ในเวลานี้รัศมีของกู่หลี่เถียนก็แข็งแกร่งขึ้นภายในเวลาเสี้ยวลมหายใจ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยแสงสีม่วงเกล็ดมังกรของเขาวาววับพร้อมกับเสียงคำรามของมังกรที่เต็มไปด้วยความโกรธก็ดังขึ้น

เขาเคลื่อนตัวออกไปในทันทีราวกับสายฟ้าสีม่วง ร่างกายของเขาดูเหมือนจะมีเปลวไฟสีม่วงลุกโชน ความแข็งแกร่งของร่างกายและพลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

สิ่งที่กู่หลี่เถียนกินคือแกนมังกรวารี แน่นอนว่ามันไม่ใช่ยาแต่เป็นแกนพลังของมังกรวารีที่ส่งผลเสียต่อร่างกายของเขาอย่างยิ่ง

แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น หากเขาใช้เพียงความแข็งแกร่งของตัวเองรับรองว่าเขาจะต้องตายในมือของเย่ฟ่านภายในไม่กี่กระบวนท่าเท่านั้น

ในเวลานี้นอกจากร่างกายของเขาจะไม่มีหางงอกออกมา ส่วนอื่นของเขาแทบจะเปลี่ยนเป็นมังกรวารีทั้งหมดแล้ว

ยิ่งกว่านั้นมือของเขาก็กลายเป็นกรงเล็บขนาดใหญ่อย่างสมบูรณ์ นี่คือมังกรวารีสีม่วงที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์