444 - ล่ายอดฝีมือรุ่นเยาว์ทั้งสิบ

444 - ล่ายอดฝีมือรุ่นเยาว์ทั้งสิบ

“เย่ฟ่านตัวจริงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหา ก่อนหน้านี้เจ้าอ้วนต้วนเต๋อก็ปลอมเป็นเย่ฟ่านเพื่อหลอกลวงเอาต้นกำเนิดแสนจินไป ว่ากันว่าตอนนี้ค่าหัวของเขาเพิ่มเป็นต้นกำเนิดสองแสนจินแล้วเรื่องนี้จริงหรือเปล่า?”

“ฮ่าฮ่า สรุปแล้วว่าเจ้าอ้วนคนนั้นหนีรอดหรือไม่” ตู้เฟยและถามคำถามที่เขาสงสัยมากที่สุด

"ผู้เฒ่าเผิงอยู่ที่นั่นด้วยนักพรตต้วนหนีไม่พ้น" เว่ยเว่ยรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการถามข่าวดังนั้นนางจึงจงใจบอกออกไป

เว่ยเว่ยยิ้มเบาๆแล้วกล่าวว่า "ผู้ยิ่งใหญ่ของดินแดนศักสิทธิ์รวมตัวกันที่ภูเขาสีม่วงและต้องการเปิดคลังสมบัติของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่โบราณ แต่บรรดาศิษย์รุ่นหลังของพวกเขาต่างก็กำลังตามหาเย่ฟ่านอยู่"

"โอ้ มีใครบ้าง?" เย่ฟ่านให้ความสนใจในเรื่องนี้จริงๆ

“มีบุคคลจำนวนมากที่ล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลที่น่าทึ่ง แม้แต่องค์ชายเซี่ยก็กำลังตามหาเย่ฟ่านอยู่ เขาต้องการหม้อที่สร้างจากปราณปฐพีต้นกำเนิดเพื่อใช้สร้างของวิเศษราชวงศ์เซี่ย”

เย่ฟ่านรู้จักองค์ชายแห่งราชวงศ์เซี่ยที่ยิ่งใหญ่ คนคนนี้เทียบได้กับบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง ว่ากันว่าทักษะการโจมตีของเขาสามารถเปรียบเทียบกับเก้าญาณวิเศษลึกลับเลยทีเดียว”

“ข้าไม่รู้ว่าองค์ชายของต้าเซี่ยเป็นใคร?” เย่ฟ่านแสร้งทำไขสือ

"เขาอาศัยอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ ข้างๆเขายังมีนักบวชที่งดงามคนหนึ่งอยู่เสมอ"

เย่ฟ่านรู้ว่าองค์ชายต้าเซี่ยคือใคร ส่วนนักบวชหญิงตัวน้อยก็คือน้องสาวของเขาและนางยังเป็นองค์หญิงของต้าเซี่ยด้วย

เย่ฟ่านยิ้มเล็กน้อย เขากำลังจะไปเมืองศักดิ์สิทธิ์ บางทีอาจมีสงครามครั้งใหญ่รออยู่

“ในปัจจุบันมียอดฝีมือของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงสิบคนที่อาจจะเป็นภัยต่อเย่ฟ่านอย่างใหญ่หลวง”

“สิบยอดฝีมือ?”

"แคว้นคุนแห่งนี้มียอดฝีมือรุ่นเยาว์สิบคนของดินแดนศักสิทธิ์แสงโชติช่วงที่กำลังมองหาเย่ฟ่าน ทุกคนมีพลังที่แข็งแกร่งมาก" เว่ยเว่ยพูดอย่างไม่ใส่ใจเกี่ยวกับข่าวดังกล่าว

“ทรงพลังขนาดไหน” ตู้เฟยถาม

“พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือที่อยู่ในอาณาจักรสี่สุดขั้ว แม้ไม่ใช่ทั้งหมดแต่อย่างน้อยก็มีถึงห้าคน”

ตู้เฟยมีความประหลาดใจผู้บ่มเพาะอาณาจักรลึกลับสี่สุดขั้วของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นี่มันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งจริงๆ

เย่ฟ่านขมวดคิ้วและพูดว่า “ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในขั้นอาณาจักรสี่สุดขั้ว มีทั้งหมดสี่คนไม่ใช่หรือ เรื่องนี้คนทั้งดินแดนรกร้างตะวันออกต่างก็ทราบดี?”

“นั่นเป็นข่าวเมื่อหนึ่งหรือสองปีที่แล้ว ทุกคนย่อมมีการพัฒนาขึ้น ตัวเจ้าก็เช่นกันไม่ใช่หรือ?”

“พวกเขามาเพื่อเย่ฟ่านเพียงคนเดียวจริงๆ?” ตู้เฟยถาม

“พวกเขารู้ว่าเย่ฟ่านอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” เย่ฟ่านถาม

เว่ยเว่ยยิ้มและกล่าวว่า "ตอนนี้ทุกคนรู้ดีว่าร่างเซียนโบราณต้องการทรัพยากรจำนวนมากเพื่อก้าวไปข้างหน้า เมื่อมีข่าวการกวาดล้างจุ่มโจรเร่ร่อนครั้งใหญ่ทุกคนก็คาดว่าคนลงมือน่าจะเย่ฟ่าน"

ความสง่างามของเว่ยเว่ยแทบจะอยู่เหนือโลกไปแล้ว ดวงตาของนางชัดเจน รอยยิ้มของนางสว่างไสว ปากของนางเอียงเล็กน้อยและพูดว่า

“ในความเป็นจริงอาจารย์ของข้าสั่งการมาอย่างเด็ดขาดว่าข้าต้องฆ่าเย่ฟ่านให้ได้” เมื่อนางพูดจบนางก็หันหลังและจากไปอย่างรวดเร็ว

“ผู้หญิงคนนี้ผิดปกติมาก วิญญาณดั้งเดิมของนางแข็งแกร่งมากเกินไป มันคล้ายกับว่าวิญญาณดั้งเดิมของนางนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่มีอายุหลายหมื่นปี” จักรพรรดิดำกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ตู้เฟยก็พยักหน้าและกล่าวว่า "มันผิดปกติจริงๆ นางต้องการกำจัดยอดฝีมือทั้ง 10 คนของดินแดนศักสิทธิ์แสงโชติช่วงด้วยการยืมมือของเจ้าหรือไม่? หรือนางต้องการเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์คนใหม่!"

เย่ฟ่านกล่าวว่า "ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีต่อข้า นางเห็นร่างที่แท้จริงของข้าสองครั้งในภาคใต้และภาคเหนือ แต่นางไม่ได้เรียกคนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มา”

ตู้เฟยครุ่นคิดและพูดว่า: "นั่นเป็นเหตุผลที่ผู้หญิงคนนี้ดูน่ากลัว ข้าคิดว่านางเป็นเหมือนข้า นางอาจจะเชื่อว่าเจ้าสามารถทำลายโซ่ตรวนของร่างเซียนโบราณและทะลวงถึงอาณาจักรสี่สุดขั้ว ได้"

“ตั้งแต่ยอดฝีมือรุ่นเยาว์สิบอันดับแรกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงมาถึงที่นี่ ข้าก็ไม่คิดจะปล่อยให้พวกเขาผิดหวังอย่างแน่นอน! หากข้าฆ่าพวกเขาทั้งหมดคงไม่ทำให้ผู้คนตกใจเท่าไหร่หรอกนะ?” เย่ฟ่านกล่าวอย่างเย็นชา

“หากเจ้าทำสิ่งนี้เจ้าจะทำให้พวกเขาขุ่นเคืองและออกไล่ล่าเจ้าอย่างถึงที่สุด” ตู้เฟยตกใจเป็นอย่างมาก

เย่ฟ่านยิ้ม ส่ายหัวและพูดว่า “ข้าทำสิ่งนี้เพื่อที่พวกเขาจะไม่รู้ว่าข้าจะเดินทางสู่เมืองศักดิ์สิทธิ์”

“เจ้าอยากไปเล่นพนันที่นั่น?” ตู้เฟยตกใจ

“ใช่ นี่เป็นโอกาสอันยอดเยี่ยม บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนในดินแดนศักสิทธิ์ได้ไปที่ภูเขาสีม่วงและต้องการเปิดคลังสมบัติของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่

ข้าจะเข้าสู่เมืองศักดิ์สิทธิ์ในช่วงเวลานี้และทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นล้มละลายในครั้งเดียว หลังจากนี้ข้าต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้า เมื่อข้าไปที่เมืองศักดิ์สิทธิ์เจ้าช่วยออกกวาดล้างโจรและร่อนในดินแดนนี้ต่อไปด้วย”

เย่ฟ่านกล่าวกับตู้เฟยด้วยสีหน้าจริงจัง

“นี่เป็นเรื่องง่ายมาก ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครรู้ว่าเจ้าไปเมืองศักดิ์สิทธิ์ยังไม่นอน!”ตู้เฟยยิ้ม

“จักรพรรดิดำ ข้าอยากจะขอความช่วยเหลือจากเจ้าเช่นกัน ช่วยแกะสลักอักขระเต๋าให้ข้าสักชุด แต่เจ้าได้โปรดอย่าปรากฏตัวให้ใครเห็น” เย่ฟ่านไม่รอให้มันเถียงเขารีบพูดต่ออย่างรวดเร็วว่า

“เจ้ารู้ไหม ข้าฝึกฝนตำราต้นกำเนิดสวรรค์จนบรรลุแล้ว การที่เจ้าช่วยเหลือข้าในตอนนี้มันก็เหมือนกับการช่วยตัวเจ้าเองในอนาคต เรื่องการได้รับต้นกำเนิดมากมายมหาศาลนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย”

หลังจากพูดคุยทุกอย่าง เย่ฟ่านมองไกลออกไปแล้วพูดว่า

"ก่อนจะเข้าสู่เมืองศักดิ์สิทธิ์ ข้าต้องฆ่ายอดฝีมือของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงช่วงเสียก่อนภาคเหนือจะได้ปั่นป่วนอย่างถึงที่สุด!"

………….

ในดินแดนทางภาคเหนือของยุครุ่งเรืองเฟื่องฟู ทุกที่เขียวชอุ่ม พลังจิตวิญญาณของสวรรค์และปฐพีเต็มเปี่ยม แต่ตอนนี้พืชพันธุ์ธรรมชาติแทบจะหายไปทั้งหมด นับเป็นเรื่องที่น่าใจหายอย่างยิ่ง

แม้ว่าจะมีพื้นที่สีเขียวมากมาย แต่ก็ไม่มีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับดินแดนสีแดงขนาดใหญ่ มันเหมือนกับเกาะที่กระจัดกระจายในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

นี่ยังแสดงให้เห็นว่าภาคเหนือนั้นกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต เพราะพื้นที่สีเขียวจำนวนมากนับไม่ถ้วนมีการหมุนเวียนหลายพันลี้หรือกระทั่งหลายหมื่นลี้

ระหว่างแคว้นคุนและอันฉวนมีทะเลทรายกว้างใหญ่สีแดงเข้มทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เย่ฟ่านพาดแส้ศักดิ์ศิทธิ์ไว้บนหลังและเดินเพียงลำพังบนดินแดนสีน้ำตาลแดงแห่งนี้

เขาได้เรียนรู้แล้วว่ายอดฝีมือของดินแดนศักสิทธิ์แสงโชติช่วง อาจผ่านมาที่นี่

ตู้เฟยไปที่อันฉวน และสุนัขสีดำตัวใหญ่อยู่ในแคว้นคุนเพื่อช่วยเขาค้นหายอดฝีมือทั้งสิบคนของดินแดนศักสิทธิ์แสงโชติช่วง

บนพื้นที่ที่ยาวไกลไร้ขอบเขต ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวเขาว่างเปล่าไร้สิ่งมีชีวิต มันมีแต่เพียงทรายสีแดงเท่านั้น

ทันใดนั้นเย่ฟ่านก็หยุด เขายืนอยู่เงียบๆในขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปยังจุดสีดำซึ่งกำลังเคลื่อนที่เข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว

"มาแล้ว"

เย่ฟ่านยิ้มที่มุมปากของเขา การต่อสู้ครั้งแรกของเขากำลังจะเกิดขึ้น

จุดสีดำเล็กๆเคลื่อนไหวเร็วขึ้นมากและค่อยๆมองเห็นได้ชัดเจน เงาของเขาเขาไม่สัมผัสพื้นและอยู่เหนือพื้นดินสามนิ้ว แต่ในชั่วพริบตาคนคนนั้นก็มาปรากฏตัวที่ด้านหน้าของเย่ฟ่านราวกับวิญญาณ

นี่คือชายอายุยี่สิบสองปี เขาไม่สูงมากแต่ร่างกายของเขาบึกบึนล่ำสัน ผิวของเขาค่อนข้างเข้มให้ความรู้สึกแข็งแกร่ง เขามีผมสีดำยาวและดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

เขาเป็นคนดุร้ายและก้าวร้าวเล็กน้อย ในแวบแรกเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งมากราวกับว่าทุกอย่างต้องอยู่ในมือของเขา

ชายผู้กล้าหาญคนนี้มีรูปร่างเหมือนเทพโลกบาล เพียงแค่มองดูก็ทำให้ผู้คนรู้สึกกดดันแล้ว

บุคคลนั้นหยุดชะงัก เขายืนอยู่เหนือพื้นดิน 3 นิ้ว ในขณะที่ดวงตาของเขาจับจ้องมายังเย่ฟ่านด้วยความตกใจ

“เจ้า... เย่ฟ่าน!”

เขาเปล่งคำสามคำนี้ออกมา เสียงของเขาดังก้องเหมือนระฆังทองเหลือง มันทำให้พื้นที่แถบนี้สั่นสะเทือนเล็กน้อย

"ใช่ข้าเอง."