422 - เปิดหินโม่

422 - เปิดหินโม่

หมู่บ้านหินถูกสร้างขึ้นใหม่ ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขาเขียวขจีและมีแม่น้ำเล็กๆตัดผ่านให้ความรู้สึกสงบอย่างยิ่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม พวกเด็กตัวเล็กๆมีความสุขมาก พวกเขาสามารถเล่นน้ำในลำธารตื้นๆได้ทุกวัน

หินนอกหมู่บ้านกลายเป็นเนินเขา เย่ฟ่านย้ายหินทั้งหมดออกจากหมู่บ้านหินเดิม เพราะกลัวพลาดอะไรบางอย่าง

เย่ฟ่านและท่านปู่ห้ากำลังยุ่งอยู่กับการเลือกหินโม่(หินที่ใช้สำหรับสีข้าว) ตอม่อหิน และอุปกรณ์หลายอย่างที่ถูกสร้างขึ้นมาจากหิน พวกเขารวบรวมวัตถุพวกนี้มาไว้ด้วยกันในบริเวณห้องโถงของบ้านท่านปู่ห่า

สุนัขสีดำตัวใหญ่ "เฝ้าคอย" อยู่ข้างๆเพราะกลัวว่าจะพลาดโอกาสบางอย่างไป

“ท่านปู่ท่านแน่ใจนะว่าจะเปิดมัน” เย่ฟ่านถาม

"ตัดมันข้าอยากเห็นสิ่งที่บรรพบุรุษทิ้งไว้เบื้องหลัง" ท่านปู่ห้าตอบอย่างใจเย็น

หินก้อนนี้คือหินโม่เดิมของบรรพบุรุษตระกูลจางที่ตกทอดกันมาตั้งแต่ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์รุ่นสุดท้าย สิ่งที่นักพรตเฒ่าหยิบฉวยไปนั้นเป็นหินโม่อีกชุดซึ่งถูกใช้มาเมื่อไม่กี่ร้อยปีก่อน

เย่ฟ่านลงมือผ่าเปิดด้วยตัวเอง หินก้อนนี้ไม่ได้มีลักษณะพิเศษอะไรเลย มันเหมือนกับหินภูเขาขนาดใหญ่ที่ถูกทำให้กลายเป็นหินโม่เท่านั้น

“หวังว่านักพรตผู้เฒ่าคนนั้นคงไม่ได้ป้วนเปี้ยนอยู่ที่นี่หรอกนะ?” จักรพรรดิดำเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้ทุกคนมองหน้ากันด้วยความกลัว

“หุบปากแล้วอยู่นิ่งๆ!” เย่ฟ่านส่งสายตาตำหนิ

ทันใดนั้นกลิ่นหอมก็ฟุ้งกระจายออกมาจากก้อนหิน กลิ่นหอมนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกมึนเมาคล้ายกับวิญญาณได้ล่องลอยสู่สรวงสวรรค์

“กลิ่นอะไร” จักรพรรดิดำทำจะฟุดฟิดและเกือบจะน้ำลายไหลออกมา

"เปิดมันออกเลย!"

ท่านปู่ห้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เย่ฟ่านตกใจและทิ้งใบมีดที่อยู่ในมือของเขาพร้อมกับยกหินขึ้นมาสูดดม! หลังจากนั้นนิ้วสีทองของเขาก็แทงลงไปตรงบริเวณที่หินโม่ถูกเปิดออก

“ฉีฉี่ฉี่! เศษหินปลิวไปและในไม่ช้า เปลือกหินส่วนใหญ่นอกหินโม่ก็ถูกลอกออกและเย่ฟ่านพบว่ามีของเหลวบางอย่างอยู่ข้างใน

ท่านปู่ห้าดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น ในขณะเดียวกันจักรพรรดิดำก็ไม่สามารถกลั้นน้ำลายของตัวเองไม่ให้ไหลได้

"มันต้องเป็นต้นกำเนิดอย่างแน่นอน!"

สุนัขสีดำตัวใหญ่สูดดมอย่างใจจดใจจ่อพลางเอาศีรษะมาถูกับขาของเย่ฟ่าน

เย่ฟ่านแกะเปลือกหินอย่างระมัดระวัง และในที่สุดก็ดึงบางสิ่งบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายกับลูกท้อออกมา มันมีสีชมพูเมื่อสัมผัสจะให้ความรู้สึกคล้ายกับเนื้อสัตว์

"นี่...เนื้อ!" เจ้าหมาสีดำตัวใหญ่รู้สึกทึ่งเล็กน้อย

"นี่คืออะไร?"

เย่ฟ่านรู้สึกสงสัย เขาได้อ่านตำราต้นกำเนิดสวรรค์จนเชี่ยวชาญแต่ไม่เคยเห็นสิ่งใดที่มีลักษณะคล้ายกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้านี้มาก่อน

ท่านปู่ห้าก็มึนงงเล็กน้อยแต่ไม่ได้ตกใจมากนักเพราะความรู้ของเขายังคงห่างไกลจากเย่ฟ่าน

“มันช่างหอมเหลือเกิน อย่าบอกนะว่ามันคือผลไม้เซียน?” ดวงตาของสุนัขสีดําตัวใหญ่เรืองแสงสีเขียว

หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งท่านปู่ห้าก็กล่าวด้วยความไม่มั่นใจว่า

"บรรพบุรุษกล่าวว่าสิ่งที่ปิดผนึกในหินไม่ได้จำกัดเฉพาะต้นกำเนิดเท่านั้น"

“พวกนี้...น่าจะเป็นหินประหลาดที่หายากในโลก และสิ่งที่อยู่ภายในนั้นจะต้องมีค่ามากกว่าต้นกำเนิดอย่างไม่ต้องสงสัย!” เย่ฟ่านจ้องไปที่ผลไม้แปลกๆที่เขาได้รับมา

ตำราต้นกำเนิดสวรรค์ไม่เคยบันทึกถึงเรื่องราวของผลไม้ชนิดนี้ แต่ผลไม้ชนิดนี้ถูกปิดผนึกไว้ในศิลาต้นกำเนิด นั่นย่อมแสดงให้เห็นว่าคุณค่าของมันมีมากมายมหาศาลบางทีอาจจะเทียบได้กับต้นกำเนิดสวรรค์เลยทีเดียว

“สีของผลไม้นี้จางลงอย่างรวดเร็ว เกิดอะไรขึ้น?” ท่านปู่ห้าใบหน้าเปลี่ยนสี

ผลเนื้อสีชมพูค่อยๆกลายเป็นสีเขียวและกลิ่นหอมของมันก็จางลงมากจริงๆ

“รีบกินซะ มิฉะนั้นแก่นแท้ของมันจะหายไป!” สุนัขตัวใหญ่สีดำกังวล

เย่ฟ่านไม่แน่ใจเล็กน้อย อาหารประเภทนี้สามารถรับประทานได้หรือไม่?

เขาหยิบของเหลวหนึ่งหยดขึ้นมาเลียเบาๆ ทันใดนั้นลิ้นของเขาก็ชาด้าน ผลไม้นี้มีรสขมมากเกินไป นี่อาจจะเป็นสิ่งที่มีรสขมที่สุดในโลกก็ได้!

ในขณะที่เย่ฟ่านกำลังจะสาปแช่งออกมา ทันใดนั้นฟ้าดินก็หมุนคว้าง เข่าของเขาทรุดลงกับพื้นไม่สามารถพูดอะไรได้

“ขอชิมหน่อย!”

สุนัขสีดําตัวใหญ่คิดว่าท่าทางของเย่ฟ่านเป็นการแกล้งทำ สิ่งของที่มีกลิ่นหอมมากถึงขนาดนี้ไม่มีทางที่จะเป็นยาพิษอย่างแน่นอน

"วัง" "วัง" "วัง"...

ในเวลาต่อมาร่างกายของจักรพรรดิดำสั่นเทา มันรีบคายสิ่งที่กินเข้าไปออกมาในทันที หลังจากนั้นมันก็เริ่มอาเจียนและชักกระตุกไม่หยุด

ท่านปู่ห้ารู้สึกหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์ เขาต้องการลิ้มรสมันด้วย แต่จากท่าทางของทั้งสองเห็นได้ชัดว่าของสิ่งนี้มีพิษร้ายที่อาจจะพรากชีวิตชราของเขาไปได้เลย

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนในที่สุดเย่ฟ่านก็ฟื้นตัวไม่เวียนหัวอีกต่อไป เขาประคองร่างกายให้ลุกขึ้นนั่งและบ่นพึมพำกับตัวเอง

"เจ้าผลไม้เล็กๆนี้เกือบจะเอาชีวิตของบิดาไปแล้ว!”

จักรพรรดิดำที่นอนสลบอยู่บนพื้นยังคงนอนชักกระตุกอย่างต่อเนื่อง แม้แต่ปากของมันก็ยังมีฟองสีขาวไหลออกมาไม่หยุด

เย่ฟ่านตรวจสอบร่างกายของตัวเองอีกครั้งและมั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น แม้ว่าผลไม้นี้จะมีกลิ่นหอมและดูเหมือนจะไม่มีอันตราย แต่รสชาติเมื่อสักครู่นี้ก็เกินที่จะทนไหวจริงๆ

เย่ฟ่านเหลือบมองข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นสมบัติตกทอดของตระกูลจางซึ่งทุกชิ้นล้วนสร้างมาจากก้อนหิน

“นี่เป็นสมบัติที่ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ทิ้งไว้ บางทีที่ด้านในอากาศมีสมบัติอีกหลายอย่าง”

เย่ฟ่านเก็บผลไม้ที่มีลักษณะคล้ายกับเนื้อสัตว์ขึ้นมาอีกครั้ง มีความเป็นไปได้ว่านักพรตชราคนนั้นอาจกำลังค้นหาของพวกนี้อยู่ก็ได้!

ของชิ้นนี้จะต้องเป็นสมบัติล้ำค่าที่มีวิธีการใช้เฉพาะเจาะจง น่าเสียดายที่เย่ฟ่านไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์อะไร

“หากสิ่งที่อยู่ด้านในนั้นมีอันตรายบางอย่างพวกเราอาจไม่สามารถรับมือได้ เจ้าก็เปิดอีกสักชิ้นเถอะส่วนที่เหลือพวกเราค่อยเก็บไว้เปิดในครั้งต่อไปเมื่อเจ้าแข็งแกร่งขึ้น” ท่านปู่ห้ากล่าวด้วยสีหน้าหวาดกลัวเล็กน้อย

เย่ฟ่านพยักหน้า จากนั้นเขาก็หยิบเครื่องมือหินชิ้นหนึ่งขึ้นมาพร้อมกับลงมือตัดเปิดด้วยความมุ่งมั่น

เย่ฟ่านลอกผิวที่แตกออกทีละน้อย และเมื่อมันมาถึงศูนย์กลางของแกนหินทันใดนั้นแสงสีทองที่คล้ายกับเข็มนับพันเล่มก็ยิงเข้าหาดวงตาของเขา

สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้มาอย่างกระทันหันเกินไป ดวงตาของทั้งสองคนแทบจะไม่สามารถเปิดขึ้นได้ น้ำหูน้ำตาของพวกเขาไหลพราก แต่พวกเขากลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด

“นี่มันสมบัติอะไรกันแน่ หรือว่ามันเป็นต้นกำเนิดสวรรค์?” ท่านปู่ห้าหันศีรษะไปด้านข้างไม่กล้ามองไปยังแสงศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้า

หรือมันจะเป็นต้นกำเนิดสวรรค์จริงๆ? เย่ฟ่านรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก สิ่งที่เขาขาดแคลนมากที่สุดก็คือต้นกำเนิด หากมันเป็นต้นกำเนิดสวรรค์บางทีมันอาจจะช่วยแก้ปัญหาของเขาได้

เขาหรี่ตาและสังเกตอย่างระมัดระวัง มันเป็นลูกปัดขนาดเล็กมาก ขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียว แต่ถึงจะอย่างนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องออกมาก็มีมากมายมหาศาลเหลือเกิน

เย่ฟ่านลอกเปลือกหินออกอย่างสมบูรณ์ และต้นกำเนิดแสงก็ลอยอยู่ในอากาศ มันเต็มไปด้วยความลึกลับ มันเหมือนกับต้นกำเนิดของสวรรค์และปฐพี

ด้วยกลิ่นอายที่คล้ายกับพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้านใน หากไม่ใช่ต้นกำเนิดสวรรค์มันจะเป็นอะไรได้!

ท่านปู่ห้าไม่กล้าเผชิญหน้ากับมันแต่มือของเขาได้ยื่นไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แม้แต่สุนัขสีดำตัวใหญ่นอนสลบอยู่บนพื้นก็ยังสูดลมหายใจลึกๆและร่างกายที่ชักกระตุกของมันก็ยังสงบลงเล็กน้อย

ความบริสุทธิ์ของต้นกำเนิดนี้มันทำให้เย่ฟ่านตื่นเต้นเป็นอย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ฟ่านได้สัมผัสต้นกำเนิดสวรรค์ มันทำให้ลมหายใจของเขาปั่นป่วนอยากที่จะสงบใจได้

“นี่คือต้นกำเนิดสวรรค์?”

อย่างไรก็ตามต้นกำเนิดสวรรค์นี้มีขนาดเล็กเกินไป เมื่อเปรียบเทียบกับต้นกำเนิดสวรรค์ขนาดใหญ่ที่ถูกบันทึกไว้ในตำรามันก็ทำให้เย่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง

“แม้ว่าความบริสุทธิ์ของมันจะยอดเยี่ยมอย่างยิ่งแต่ไม่มีทางที่จะเทียบได้กับต้นกำเนิดธรรมดาหนึ่งแสนจินแน่นอน…”

เย่ฟ่านถอนหายใจ เขามีความจำเป็นเร่งด่วนอย่างยิ่งที่จะทะลวงเข้าสู่อาณาจักรลึกลับที่สี่ แต่ตอนนี้ความปรารถนาของเขาดูเหมือนจะยังอยู่ห่างไกลเหลือเกิน….