บทที่ 15 ก่อนจบการศึกษา

บทที่ 15 ก่อนจบการศึกษา

ตลอดระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา นารูโตะได้ใช้ชีวิตอย่างเติมเต็มและก้าวเดินไปทีละก้าวอย่างมั่นคง

หลังจากตระกูลอุจิวะถูกกวาดล้าง หมู่บ้านโคโนฮะก็เข้าสู่ช่วงแห่งสันติภาพที่ “แท้จริง” สี่หมู่บ้านนินจาใหญ่อย่างคุโมะและอิวะไม่ได้ล่วงรู้ถึงความจริงเบื้องหลังคืนกวาดล้างตระกูลอุจิวะอย่างแน่ชัด ประกอบกับความจริงที่ว่าโคโนฮะยังคงใช้ชื่อเสียงในอดีตค้ำจุนตัวเองเอาไว้ และหมู่บ้านนินจาใหญ่ต่างๆ ก็ยังไม่ฟื้นตัวจากสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 อย่างเต็มที่ สงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 ที่อาจจะปะทุขึ้นจึงถูกระงับเอาไว้ได้สำเร็จ

ในช่วงเวลาแห่งสันติภาพที่หาได้ยากยิ่งนี้ นารูโตะเพิกเฉยต่อเรื่องราวภายนอกทั้งหมดอย่างแท้จริง

ในแต่ละวันเขามีกิจวัตรประจำวันวนเวียนอยู่แค่สามจุด: โรงเรียนนินจา ... บ้าน ... สนามฝึกในป่า

นารูโตะไม่เคยเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระอื่นใด เขาจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนของตนเอง หมั่นเติมเต็มความรู้แขนงต่างๆ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองอย่างไม่หยุดยั้ง

และในช่วงห้าปีที่ผ่านมานี้ นารูโตะก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพวกอนบุที่คอยเฝ้าจับตาดูเขาค่อยๆ ถอนกำลังออกไปทีละคน

บางทีอาจจะเป็นเพราะเขากำลังจะเรียนจบจากโรงเรียนนินจาและกลายเป็นนินจาโคโนฮะอย่างเต็มตัว หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะพฤติกรรมที่ว่าง่ายของนารูโตะในช่วงหลายปีที่ผ่านมาทำให้โฮคาเงะรุ่นที่ 3 วางใจได้อย่างสมบูรณ์

สรุปสั้นๆ คือ เมื่อหนึ่งปีก่อน นารูโตะไม่รู้สึกถึงการถูกจับตาดูอยู่ตลอดเวลาในชีวิตประจำวันอีกต่อไป ในวินาทีที่ความรู้สึกอึดอัดเหมือนมีใครจ้องมองหายไปอย่างสมบูรณ์ นารูโตะแทบจะกลั้นเสียงไชโยเอาไว้ไม่อยู่ ท้ายที่สุดแล้ว มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่นารูโตะจะสามารถดำเนินการตามแผนการของเขาได้อย่างค่อยเป็นค่อยไป แทนที่จะต้องแกล้งทำตัวขี้ขลาดอยู่ตลอดเวลา!

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น

ตอนนี้ ตราบใดที่เขารอการจบการศึกษาและการจัดแบ่งกลุ่มอย่างว่าง่าย เขาก็สามารถกางแผนการขั้นต่อไปออกได้เลย

แต่ในจังหวะสำคัญเช่นนี้ นารูโตะกลับลืมเรื่องสำคัญไปเรื่องหนึ่ง

นั่นก็คือ การสอบจบการศึกษาของโรงเรียนนินจา!

และก็ไม่ได้นึกขึ้นได้จนกระทั่งวันสอบจบการศึกษามาถึง

ภายในห้องสอบ

เมื่อถึงคราวของเขา

“คาถาแยกร่าง!”

ปุ้ง!

ร่างสีทองที่คุ้นเคย น้ำเสียงที่หนักแน่นนั้น ตอบสนองต่อคลื่นอากาศสีขาวที่ดูเหมือนจะระเบิดออกมาด้วยพละกำลังมหาศาล

ทว่าในวินาทีต่อมา ควันสีขาวก็จางหายไป

ร่างแยกสองร่างที่ควรจะปรากฏขึ้นกลับไม่ได้ปรากฏออกมา

แต่กลับกลายเป็นก้อนวัตถุประหลาดสีส้มสองก้อนที่กองรวมกันอยู่บนพื้นเหมือนเช่นเคย เอาละ ใช่แล้ว ถูกต้อง มันเป็นแค่วัตถุประหลาดสีส้มจริงๆ เมื่อเทียบกับเมื่อไม่กี่ปีก่อน ถ้าจะให้พูดจริงๆ คาถาแยกร่างของนารูโตะก็พัฒนาขึ้นบ้าง อย่างน้อยตอนนี้ก็มองเห็นสีสันและรูปร่างคร่าวๆ ว่าเป็นคน (ถ้าคุณเต็มใจจะยอมรับน่ะนะ)

ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้เป็นฉากที่ใครก็ขำไม่ออกจริงๆ

นี่คือห้องสอบของโรงเรียนนินจา ตอนนี้คือโคโนฮะปีที่ 60 และนารูโตะก็อายุ 12 ปีแล้ว

นารูโตะ ผู้ซึ่งมักจะติดท็อปห้าของห้องเรียนเสมอ และมักจะติดท็อปสามในการสอบภาคทฤษฎี แถมบางครั้งยังคว้าอันดับหนึ่งมาได้ กลับสอบตกในการสอบจบการศึกษาด้วยคาถาแยกร่าง...อีกครั้ง

แม้แต่นารูโตะในตอนนี้ เมื่อมองไปที่ก้อนวัตถุสองก้อนข้างๆ เขา ก็อดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุกเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าและเขาก็รู้ดีมาตั้งนานแล้ว แต่เมื่อเห็นว่าตัวเองไม่สามารถใช้คาถาแยกร่างได้ตลอดห้าปีเต็ม นารูโตะก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับตัวเองดีเหมือนกัน

โดยเฉพาะเมื่อเห็นอิรุกะที่อยู่ไม่ไกลนักมีเส้นเลือดปูดโปนบนขมับพยายามอดกลั้นอย่างเต็มที่ นารูโตะก็อดไม่ได้ที่จะหดคอลง พร้อมกับสีหน้าเจื่อนๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า นารูโตะเกาหลังศีรษะและอ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ในขณะที่อิรุกะก็มีสีหน้าสิ้นหวังอย่างเห็นได้ชัด

เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้เรียนรู้ทุกอย่างได้เร็วมาก คาถาสลับร่างและคาถาแปลงร่างซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสามวิชาพื้นฐาน เขาก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่กี่วัน ความรู้ภาคทฤษฎีอื่นๆ และการฝึกกระบวนท่า เขาก็ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมเสมอมา เกรดรวมของเขาจัดอยู่ในกลุ่มนักเรียนหัวกะทิของชั้นเรียนด้วยซ้ำ เมื่อสามปีก่อน ตอนที่เขาสอนคาถานินจาธาตุลมระดับ C ให้นารูโตะหลังจากถูกเจ้าตัวตื๊อ นารูโตะก็สามารถใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วในเวลาอันสั้น (นารูโตะแกล้งทำเป็นพูดถึงมันโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อสามปีก่อน และอิรุกะก็ทดสอบนารูโตะดู เนื่องจากมันเป็นธาตุลม เขาจึงสอนคาถานินจาธาตุลมระดับ ให้นารูโตะ แม้ว่าตัวอิรุกะเองจะไม่ได้มีคุณสมบัติธาตุลม แต่เรื่องวิชานินจานั้นไม่ได้หมายความว่าถ้าคุณไม่มีคุณสมบัติธาตุนั้นแล้วจะใช้ไม่ได้ เพียงแต่จักระที่ต้องใช้และอานุภาพที่ออกมาจะแตกต่างกันอย่างมากเท่านั้น ในฐานะจูนินมากประสบการณ์ การที่อิรุกะจะรู้วิชานินจาธาตุลมระดับ สักวิชาสองวิชาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร)

แต่มันดันมาติดอยู่ที่คาถาแยกร่างนี่แหละ ไม่ว่าเขาจะใช้วิธีไหน เด็กคนนี้ก็ไม่สามารถเรียนรู้มันได้เสียที สิ่งนี้ทำให้อิรุกะถึงกับสงสัยว่าเด็กคนนี้อาจจะเกิดมาพร้อมกับดวงชงกับวิชานี้แน่ๆ แต่การสอบจบการศึกษาส่วนใหญ่จำเป็นต้องทดสอบคาถาแยกร่าง เขาจึงมีทัศนคติที่ว่าให้เด็กคนนี้ได้ลองดู เอาเถอะ ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด

นี่มันไม่ใช่ร่างแยกเลยสักนิด มันคือเศษก้อนอะไรสักอย่างชัดๆ...

อะแฮ่ม...

ในเวลานี้ อิรุกะก็ไม่รู้จะพูดอะไรดีเหมือนกัน

“เฮ้อ...”

อิรุกะลอบถอนหายใจในใจ จากนั้นก็ปรับสีหน้าให้เคร่งขรึม มองไปยังนารูโตะที่อยู่ไม่ไกลนัก และเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง

“สอบตก!”

แม้อิรุกะจะอยากให้นารูโตะเรียนจบมากแค่ไหน แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ การสอบจบการศึกษาของโรงเรียนนินจานั้นเป็นการจัดการที่สมเหตุสมผลมากอยู่แล้ว มีเพียงคนที่สอบผ่านเท่านั้นถึงจะได้เป็นเกะนิน ถ้าสอบไม่ผ่านก็ต้องกลับไปเรียนใหม่ ในเรื่องนี้ อิรุกะก็ยังคงมีความหัวรั้นอยู่บ้าง

และคำพูดที่ถูกพ่นออกมาเบาๆ นี้ ก็ทำให้นารูโตะหน้าถอดสีทันที

ไม่มีทางน่า?

ถ้าเขาเรียนไม่จบจริงๆ มันจะไม่กลายเป็นปัญหาใหญ่หรอกเหรอ?

กลับไปเริ่มต้นใหม่เนี่ยนะ นารูโตะไม่มีเวลาและไม่ได้ว่างขนาดนั้นหรอกนะ

แน่นอนว่าถึงแม้ในผลงานต้นฉบับจะกล่าวถึงเรื่องที่ตัวเอกดูเหมือนจะเข้าสอบจบการศึกษามาแล้วหลายครั้ง แต่นารูโตะในชีวิตนี้กลับสงสัยในความจริงของเรื่องนี้เป็นอย่างมาก การสอบของโรงเรียนนินจานั้นเป็นเหตุการณ์ประจำปีที่ถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจน แน่นอนว่าทุกคนมีสิทธิ์ที่จะยื่นขอเรียนจบก่อนกำหนดได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว นั่นมักจะเกิดขึ้นในช่วงปีแห่งสงคราม และมันก็ขึ้นอยู่กับว่าทางโรงเรียนนินจาจะอนุมัติหรือไม่ด้วย ไม่ใช่ว่าคุณบอกอยากจบก่อนกำหนด แล้วเขาจะให้คุณเข้าสอบจบการศึกษาแน่ๆ ซะเมื่อไหร่ มีเพียงตอนที่โรงเรียนนินจาตกลงเท่านั้นแหละ พวกเขาถึงจะจัดสอบจบการศึกษาแยกต่างหากให้คุณ ดังนั้นการบอกว่าตัวเอกเข้าสอบจบการศึกษาหลายครั้งในผลงานต้นฉบับนั้น มันเป็นเพียงแค่บั๊กที่ใหญ่ที่สุดเท่านั้นแหละ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องราวในอนาคตเลย นารูโตะไม่อยากต้องล่าช้าในการเรียนจบหรอกนะ

ตอนนี้ก็ปาเข้าไปโคโนฮะปีที่ 60 แล้ว พูดกันตามตรง นี่คือจุดเริ่มต้นของโครงเรื่องเลยนะ

ทุกย่างก้าวหลังจากนี้ล้วนสำคัญมาก นารูโตะไม่มีเวลามาทิ้งขว้างที่นี่หรอก

ถ้าเขาใช้คาถาแยกร่างไม่ได้ ก็ช่างมันสิ ยังไงเขาก็สามารถไปเรียนวิชาแยกร่างทางกายภาพอื่นๆ ได้ในอนาคตนี่นา!

“อาจารย์อิรุกะ เอ่อ ผมคิดว่าผมสามารถ...”

ทว่าก่อนที่นารูโตะจะพูดจบ อิรุกะก็โบกมือขัดจังหวะเขาโดยตรง

“ไม่ได้ นารูโตะ สอบตกก็คือสอบตก นี่คือกฎ และที่สำคัญคือระบบ เหตุผลที่โรงเรียนนินจาจัดการสอบขึ้นมาก็เพื่อประเมินความสามารถที่ครอบคลุมของพวกเธอ สามวิชาพื้นฐานคือรากฐาน ถ้าเธอไม่สามารถใช้ได้แม้กระทั่งสามวิชาพื้นฐาน เธอก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นเกะนินหรอก!”

อิรุกะกล่าวพลางมองนารูโตะด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มือทั้งสองข้างวางประสานกันบนโต๊ะ