383 - มนุษย์โบราณที่คืนชีพ

383 - มนุษย์โบราณที่คืนชีพ

"ทำไมเป็นอย่างนี้ เขายังมีชีวิตอยู่ไหม?” ตู้เฟยถามด้วยความตกใจ

เอี๋ยนหรูหยูส่ายหัวและพูดว่า

“มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครสามารถอยู่ได้นานขนาดนี้ ราชามังกรเขียวคาดคะเนว่าโครงกระดูกนี้มีอยู่อย่างน้อยก็หลายหมื่นปีแล้ว”

ดวงตาของสุนัขสีดำตัวใหญ่กะพริบและกล่าวว่า

"นี่ไม่ใช่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของร่างเซียนรกร้างโบราณหรอกหรือ?"

ซากของร่างเซียนโบราณทำให้พวกเขาตกตะลึงอีกครั้ง ด้วยแสงสีเขียว ดอกบัวสีครามปรากฏออกมาด้านนอกร่างกายของเย่ฟ่าน

มันถูกบังคับให้เคลื่อนที่เข้าหาซากศพของร่างเซียนโบราณคนนั้นอย่างช้าๆ เมื่อมันสัมผัสร่างกายของซากศพนั้น มันก็ทำให้ผิวพรรณเขาดูเปล่งปลั่งขึ้นทันที

“ข้า...เขาจะฟื้นคืนชีพหรือเปล่า!”... ตู้เฟยตะโกน

ใบหน้าเอี๋ยนหรูหยูและฉินเหยาก็เปลี่ยนสีเช่นกัน

"จริงอยู่ว่าร่างนี้ไม่เคยเน่าเปื่อยตลอดหลายหมื่นปีที่ผ่านมา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้มันเป็นอะไรกันแน่?”

ในโลกนี้ต่อให้เป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถอยู่ได้ถึงหมื่นปีอย่างแน่นอน

สุนัขสีดำตัวใหญ่จ้องไปที่ระฆังทองแดงที่อยู่ด้านหลังของซากศพด้วยดวงตาจริงจังก่อนจะถามเย่ฟ่าน

“เจ้าเห็นอะไร”

เย่ฟ่านยังคงเงียบ เขาก็ตกใจเช่นกัน ดอกบัวสีครามซึ่งถูกสร้างขึ้นจากกงล้อแห่งทะเลของเขาดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับร่างนั้น

ในขณะนี้เขาสัมผัสได้ถึงกงล้อแห่งทะเลของฝ่ายตรงข้ามที่ดูเหมือนจะมีพลังชีวิตปรากฏออกมาเล็กน้อย ดอกบัวของเขาเบ่งบานอยู่ในกงล้อแห่งทะเลของฝ่ายตรงข้ามอย่างชัดเจน

แต่กงล้อแห่งทะเลที่อยู่ในร่างเซียนโบราณคนนั้นดูเหมือนจะแห้งเหี่ยวมากเกินไปยากแก่การฟื้นฟูได้

“นี่เป็นร่างกายที่ทำลายไม่ได้จริงๆ…”

เย่ฟ่านตกใจ ไม่เพียงแต่ภายนอกของเขาจะคงอยู่อย่างอมตะเท่านั้น แม้แต่ระดับการฝึกฝนของคนคนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่สูญเสียไปด้วย

มันแค่เหี่ยวเฉาและไร้จิตวิญญาณ และในที่สุดกลายเป็นศพ

“อา”

จิตใจทันใดนั้นวิญญาณของเขาก็ถูกดึงออกจากร่างและเข้าสู่ซากศพร่างเซียนโบราณคนนั้นอย่างรวดเร็ว โดยที่เขาไม่สามารถต่อต้านได้

“เป็นไปได้อย่างไร?!”

เย่ฟ่านเข้ามาในร่างของอีกฝ่าย เขาไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

ตั้งแต่สมัยโบราณยังไม่เคยมีเหตุการณ์ที่สองร่างเซียนมาพบกัน เพราะร่างกายนี้หายากเกินไป หลังจากเวลาผ่านไปนาน ความเข้าใจของผู้คนที่มีต่อมันยิ่งมีขีดจำกัดมากขึ้น

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างๆก็ตกตะลึง แต่พวกเขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามเพราะเกรงว่าจะทำให้เย่ฟ่านได้รับอันตราย

ภายในกงล้อแห่งทะเลของร่างเซียนโบราณ เย่ฟ่านมองเห็นดอกบัวสีครามของเขาอยู่ใกล้กับดอกบัวสีเหลืองแห้งของฝ่ายตรงข้าม หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้าน เขารู้สึกว่าเขาสามารถกระตุ้นร่างกายนี้ได้

กงล้อแห่งทะเลที่เหี่ยวเฉา ลมปราณแห่งชีวิตแผ่ซ่าน ทะเลสีทองที่แห้งผากดูเหมือนจะมีพลังชีวิตขึ้นมาเล็กน้อย แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เกิดจากดอกบัวสีคราม

ทะเลสีทองมีคลื่นพลังแผ่ออกมาเล็กน้อย เย่ฟ่านพยายามถ่ายทอดพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาลงไป เขารู้สึกว่าพลังชีวิตของร่างกายนี้ดูเหมือนจะถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้น

เกิดอะไรขึ้น? เย่ฟ่านหมกมุ่นอยู่กับดอกบัวจนเขาลืมที่จะหยุดไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้น เขาเพียงแค่เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงจากด้านข้างเท่านั้น

ในเวลาเดียวกัน จิตหยั่งรู้ของเย่ฟ่านก็แผ่รังสีอันวิจิตรตระการตา ราวกับท้องทะเลปั่นป่วน ทะเลแห่งความทุกข์ของร่างเซียนโบราณเริ่มปั่นป่วนขึ้น และพลังชีวิตของเขาก็ถูกกระตุ้นตื่นขึ้นอีกครั้ง

เย่ฟ่านรู้สึกได้ว่าเขาสามารถควบคุมร่างกายนี้ได้ เขาอัดพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาเข้าไปในร่างนี้เพื่อกระตุ้นพลังชีวิตและพยายามปลุกทะเลแห่งความทุกข์ที่อยู่ตรงหน้าให้ตื่นขึ้น

ในที่สุดทะเลแห่งความทุกข์ที่อยู่ภายในร่างนี้ก็สามารถสร้างพลังชีวิตขึ้นมาได้เอง ดอกบัวสีเหลืองที่อยู่ใกล้ๆดอกบัวสีครามของเขาก็มีสีเขียวขึ้นมาเล็กน้อย

เย่ฟ่านตกใจมาก ร่างเซียนโบราณนี้จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาหรือไม่ มันมีโอกาสเป็นไปได้จริงๆ?

“เป็นไปได้ยังไง ก็เขาตายไปแล้วชัดๆ ทำไมกงล้อแห่งทะเลของเขาจึงฟื้นตื่นขึ้นอีกครั้งได้? !”

ตอนนี้หลายคนที่อยู่ไม่ไกลก็แปลกใจเช่นกัน พวกเขาเห็นร่างที่แห้งกรังดูเหมือนจะปลดปล่อยพลังชีวิตออกมา

ซากของร่างเซียนรกร้างโบราณเริ่มดูดกลืนพลังชีวิตที่อยู่ภายในห้องโถง คลื่นพลังชีวิตที่อยู่ในร่างกายของเขานั้นถูกปลดปล่อยออกมาจนทุกคนสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน

“น้องเย่ เจ้าสบายดีไหม”

เอี๋ยนรูหยูมีสีหน้าลังเล ฝ่ามือที่เป็นประกายของนางหยิบเอาอาวุธเต๋าสุดขั้วออกมาถือไว้

“เกิดอะไรขึ้นกับน้องเย่ เขาจะได้รับอันตรายหรือเปล่า” ตู้เฟยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย

“เย่ฟ่าน เจ้าเป็นอะไรไป?” ฉินเหยาถาม

ส่วนหนึ่งของจิตใจเย่ฟ่านแช่อยู่ในดอกบัวและส่วนหนึ่งยังติดอยู่กับร่างกายของเขาทำให้เขาสามารถรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน

"ข้าไม่เป็นไร อย่าเพิ่งสอดมือเข้ามาขอให้ข้าลองดูอีกหน่อย"

"ร่างเซียนโบราณไม่สามารถถูกทำลายได้ มันมีความลับมากมายอยู่ในตัว หากใครสามารถทำให้มันกลายเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้ว ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างไม่จำกัด" สุนัขตัวใหญ่สีดำพึมพำ

ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงคุณสมบัติด้านอื่น เพียงร่างกายที่ไม่สามารถถูกทำลายได้ก็เพียงพอจะทำให้มันกลายเป็นอาวุธเต๋าที่ยิ่งใหญ่แล้ว

ที่ราชามังกรเขียวไม่ได้สร้างมันเป็นอาวุธก็เพราะเขารู้สึกว่าซากศพนี้ยังมีความลับอย่างอื่นให้เขาค้นคว้าได้อีกมาก

"บูม"

ซากศพของร่างเซียนโบราณสั่นเล็กน้อย แสงจ้าในกงล้อแห่งทะเลของเขาสว่างสดใสมากขึ้นเรื่อยๆจนแม้แต่คนที่อยู่ด้านนอกก็ยังมองเห็นได้ลางๆ

เย่ฟ่านไม่เชื่อว่านี่คือซากศพ เขาคิดว่าคนคนนี้จะต้องตกอยู่ในสภาวะบางอย่างที่ทำให้เขาไม่สามารถตื่นขึ้นเท่านั้น นี่จะต้องเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน

ทันใดนั้นสายตาของเย่ฟ่านก็มองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในทะเลสีทอง มันเป็นหอกสายฟ้าที่เหลืออยู่เพียงครึ่งท่อน หัวใจของเย่ฟ่านโหมกระหน่ำด้วยความตื่นเต้น

“นี่คืออาวุธของเขาหรือไม่ แม้ว่ามันจะผ่านไปนานแต่อาวุธของเขายังคงอยู่ในทะเลแห่งความทุกข์ไม่เปลี่ยนแปลง”

ระฆังศักดิ์สิทธิ์ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาทำให้ทุกคนเข้าใจว่านั่นคืออาวุธประจำชีวิตของซากศพร่างเซียนโบราณคนนี้ แต่แท้ที่จริงแล้วหอกสายฟ้าที่อยู่ในทะเลแห่งความทุกข์ของเขาต่างหากจึงเป็นอาวุธแห่งชีวิตที่แท้จริง!

"แม้แต่อาวุธของเขาก็ยังถูกทำลายไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นซากศพของเขายังคงสมบูรณ์แข็งแรง ร่างนี้แข็งแกร่งจริงๆ! "

เย่ฟ่านค่อนข้างประหลาดใจ

หอกสายฟ้าและระฆังศักดิ์สิทธิ์ไม่สามารถเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้วได้ไม่เช่นนั้นพวกมันจะดำรงอยู่ไปตลอดกาล

เย่ฟ่านพยายามค้นหาอย่างระมัดระวัง เขาคิดว่าร่างกายนี้ก็คงเหมือนกับร่างกายของเขาที่สามารถซุกซ่อนสมบัติไว้ในทะเลแห่งความทุกข์

"บูม"

ซากของร่างเซียนที่รกร้างโบราณสั่นสะเทือนเล็กน้อย แต่ในทะเลแห่งความทุกข์สีทองของเขากลับมีคลื่นทะเลที่โหมกระหน่ำอย่างรุนแรงกว่าด้านนอกหลายเท่า

ตอนนี้พลังชีวิตของซากร่างเซียนนี้ไหลเวียนราวกับว่าเขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง

แม้แต่เนื้อหนังที่เหี่ยวย่นก็ยังมีประกายระยิบระยับ ด้านบนศีรษะของเขามีวงแหวนสีทองล่องลอยอยู่กลางอากาศ วงแหวนนั้นมีความเป็นมงคลอย่างถึงที่สุด!

"ครืนนน"

ทันใดนั้นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดในกงล้อแห่งทะเลก็กระจายไปทั่วแขนขาและกระดูกทุกสัดส่วนของเขาเหมือนกับกระแสน้ำ

เย่ฟ่านเห็นภาพลวงตาแปลกๆ เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขาหลอมรวมกับร่างกายนี้อย่างสมบูรณ์ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ เขาจะสามารถควบคุมร่างกายของคนอื่นได้อย่างไร?

ดอกบัวสีครามของเขาสั่นไหว เย่ฟ่านสั่งการให้นิ้วขยับ ทันใดนั้นร่างกายที่หลับไหลมาหลายหมื่นปีก็ขยับนิ้วอย่างช้าๆ

แม้จะรู้ว่าผลลัพธ์ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่เย่ฟ่านก็ยังรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก!

"สวรรค์ เกิดอะไรขึ้น" ตู้เฟยอ้าปากค้าง

เอี๋ยนหรูหยูกำอาวุธเต๋าสุดขั้วไว้ในมือและเตรียมพุ่งไปข้างหน้า

“อย่า! ข้าบอกไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันจะไม่เป็นอันตราย!” ร่างกายของเย่ฟ่านรีบพูด

ในเวลาเดียวกันสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในร่างกายของซากร่างเซียนโบราณของเขาก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

มีบางอย่างเคลื่อนไหวในกงล้อแห่งทะเล ระฆังศักดิ์สิทธิ์สีทองที่แตกหักซึ่งลอยอยู่ด้านบนกำลังเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ ในเวลาเดียวกันมีหอกสีครามที่เหลืออยู่เพียงครึ่งเดียวในมือของเขาก็มีความผันผวนของพลังที่น่ากลัวเกิดขึ้น

“เย่ฟ่าน เจ้าทำอะไรลงไป…สิ่งนี้ยังคงมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”

ตู้เฟยถอยหนีด้วยความกลัว

“นี่เป็นหัวใจของเต๋าสุดขั้ว ข้าอาจได้รับมรดกบางอย่าง…”

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นคลอน ซากศพนี้เป็นคลังสมบัติอันล้ำค่าสำหรับเขาอย่างแท้จริง